Moet ik nu ineens ontmaskerd worden?? Mag ik niet meer ongezien en ongekend doen wat ik nou al bijna twee jaar zo heerlijk doe; zo eens per week even wat van me af bloggen?
Dit moet kort gesloten worden met Willem. Hoe heet ie ook alweer in het echt? Ik scrol door mijn adresboek. Gevonden!
“Help, ze beginnen te zeuren over mijn anonieme blogs..”
“Wie begint te zeuren?”
Willem en ik sms-en nog wat heen en weer, precies een jaar na onze virtuele kennismaking. Ineens staat er nog een reactie onder mijn blog en tot mijn verbazing wordt Willem ook aangesproken.
Anoniem bloggen is bij mijn weten nog niet strafbaar, maar je weet maar nooit waar het naar toe gaat met dit kabinet. Ooit stuurde ik een stukje naar een landelijk blad voor de lezersprijsvraag van het zomernummer en dat werd geplaatst; ik won er een dikke boekenbon mee! Toen durfde ik datzelfde stukje ook wel te mailen naar Match4me. Vanaf dat moment schreef ik dus blogs ipv stukjes.
Natuurlijk wil ik niet dat iemand me herkent. Ik wil de vrijheid om alles te kunnen schrijven zonder dat ik daar als persoon aan gekoppeld word. En ook zonder dat anderen daar eventueel zichzelf in herkennen of daar op aangesproken worden. Ik wil gewoon kunnen daten met mannen zonder dat ze bij voorbaat al denken:
“Mmm....die Babette van al die vunzige/gevoelige/sentimentele/hoogdravende/stomme/intellectuele/irritante(doorhalen wat niet van toepassing is) blogs… nou dat lijkt me niet zo’n goed idee”.
Ik blog niet om te laten zien wie ik ben. Ik blog omdat het een uitlaadklep is. Ik blog omdat ik schrijven leuk vind. Ik blog niet omdat ik wil communiceren met de lezers.
Al mijn blogs zijn gebaseerd op feiten. Ik verzin niks. Sterker nog; ik voel ze opkomen, ik ga zitten en binnen een kwartier staan de woorden op het scherm.
Maar natuurlijk ben ik mijn blogs niet. Er is ongetwijfeld een bepaald beeld van mij ontstaan na zoveel persoonlijke informatie. Als veel-blogster(aldus een van de lezers) denkt men mij te kennen maar net niet goed genoeg. dat frustreert dus blijkbaar.
Ik doe heel veel saaie dingen waar ik niks over schrijf. Verder heb ik uiteraard ook een verleden en issues uit mijn jeugd, zou ik ook kunnen delen met jullie. Dat voelt zelfs anoniem als veel te kwetsbaar op een openbaar medium als dit. De blogs zijn voor iedereen te lezen , ook voor niet leden. Staan andere bloggers die niet anoniem bloggen daar weleens bij stil vraag ik me dan af.
Ik blog in principe alleen over mijn ervaringen als single met de liefde en alles wat daar bij komt kijken(dat is bij mijn weten ook de opdracht van M4M waar we voor worden ingehuurd). Ik blog anoniem omdat ik dan alles durf te schrijven. Geloof me; er zou niks leuks aan mijn blogs zijn als mijn echte naam er onder zou moeten staan. Daar ben ik veel te verlegen voor.
Maar ik besta dus wel en mijn verhalen zijn echt.
“Babette”
Ps. En Willem bestaat ook, echt waar!
