Met een lichte zwaai valt het picknick kleed
langs de rand van de vijver.
Met een zucht laat ik de mand zakken
en dan ga ikzelf zitten op het kleed.
Mijn Bull gaat op zijn rug in het gras liggen rollen.
Match4me Blog
Lentekriebels
geplaatst door Eik - 2 reacties
Zwarte weduwe
Eindelijk heb ik er een
wilde het al heel lang
volgens mij al in de puberteit
Mijn moeder vond het niet kunnen
ordinair, alleen slechte meisjes
hebben er een.
geplaatst door Eik - 1 reactie
KLOOSTERLEVEN
Stilte, ik hoor niets,
niets, alleen de ademhaling van
de anderen en die van mezelf,
niet aan denken
concentreer je op die van jezelf.
Niet wegdromen, niet aan denken
alleen observeren van je ademhaling
m'n neus dat mag
dat is de opdracht.
geplaatst door Eik - 1 reactie
Het Hoofd
Het Hoofd
Pfff, die emmer gaat moeilijk open,
Ik probeer het deksel los te krijgen
Door met een lepel te wrikken
eindelijk trek ik de emmer open
en ik ruik aan de klei of deze nog goed is,
Gelukkig, ik trek met mijn beide handen
een stuk klei van de klomp die
in de emmer ligt.
geplaatst door Eik - 2 reacties
ZIEK
Terwijl ik nog dieper onder het dekbed kruip
voel ik mijn lichaam,
de spieren doen zeer
Toch een kou gevat,
had gisteren niet naar Di-rect moeten gaan,
voelde me al niet lekker
maar dat zou toch echt zonde zijn geweest
van de kaartjes.
Het was echt te gek,
af en toe op de rand van te hard.
Bij een volgend concert neem ik oordoppen mee:-)
geplaatst door Eik - 5 reacties
Haiku's
Haiku's, komen uit Japan,
kleine gedichtjes
die vaak over de natuur gaan.
Deze gedichtjes
zijn een expressies
van mijn gevoel
van twee weken geleden.
Ik hou van de eenvoudige
soms suggestieve woorden
met een ritme
van 5-7-5 lettergrepen.
geplaatst door Eik - 3 reacties
Praten over seks???
Tijdens een van mijn laatste workshop voor leerkrachten over
seksueel grensoverschrijdend gedrag
en waar je dan op moet letten
Heeft me aan het denken gezet,
over de communicatie binnen datingland.
Seksualiteit blijft vaak onbesproken
er rust gewoon nog steeds een groot taboe op.
geplaatst door Eik - 2 reacties
Afscheid van een geliefde
Het is alweer een paar jaar geleden
dat ik afscheid heb moeten nemen
van mijn geliefde.
Misschien bizar,
maar voordat hij
de overstap maakte,
heeft hij mij laten beloven
dat ik op zoek zou gaan
naar een nieuwe geliefde.
geplaatst door Eik - 5 reacties
Afscheid van mijn geliefde
Het is alweer een paar jaar geleden
dat ik afscheid heb moeten nemen
van mijn geliefde.
Misschien bizar,
maar voordat hij
de overstap maakte,
heeft hij mij laten beloven
dat ik op zoek zou gaan
naar een nieuwe geliefde.
geplaatst door Eik
Een spannende afwijzing
Vorig jaar schreef ik iemand op m4m aan.
Leuke foto's op zijn profiel.
Ik had het gevoel,
voor zover je een gevoel kan hebben
van herkenning.
Digitale herkenning,
zou toch zomaar kunnen.
geplaatst door Eik - 5 reacties
De dating zee
Nu ik er zo over nadenk,
lijken het hier allemaal vissen,
die gevangen willen worden of zelf willen vangen,
Siervissen, bakvissen, roofvissen, elvis-sen :-)
geplaatst door Eik - 3 reacties
Hongerige haaien
Pfff na mijn laatste avontuur (zie mijn vorige blog)
maak ik even pas op de plaats.
Probeer mezelf wat inzicht te verschaffen,
Mijn innerlijk te doorgronden,
te zien wat mij bezighoudt en
wat mij beweegt en
waarom ik soms te maken lijk te hebben met "hongerige haaien".
Ja haaien die langs zwemmen en
ruiken dat ik gevonden wil worden,
dat ik hunker naar…..
Nou ja, dat klinkt weer zo heftig.
Ik heb het gewoon prima naar mijn zin.
Een nieuwe liefde zou fijn zijn,
dus zin in een leuke vent.
geplaatst door Eik
Jakkes
Jakkes
Ik ben hevig van slag,
voel me lullig en het is gewoon mijn eigen schuld.
Het voelde niet goed.
Ik had de verbinding eerder moeten verbreken.
Vreemd, ik hoefde toch niet zo beleefd te zijn.
Weet gewoon niet wat mij bezielde.
geplaatst door Eik - 10 reacties
Schoenen
Schoenen
Vorige week ging ik met mijn zoon en zijn vriendin een dagje winkelen.
Ze namen me mee naar Den Haag.
Eerst maar ergens koffie en een taartje.
Daarna namens ze mij mee naar de Heulstraat,
waar dit jaar een schoenenwinkel van Jan Jansen is geopend.
geplaatst door Eik
De Droom
De droom
Het was laat geworden,
ik had een heerlijke avond samen met
mijn schoondochter
naar het theater,
na afloop wijn en wat lekkere olijven.
Thuis in een diepe droomloze slaap.
De wekker loopt af en ik zet hem uit.
Hoef vandaag niet te werken,
heerlijk kan me nog even omdraaien.
geplaatst door Eik - 5 reacties
De Tuin
De Tuin,
Een paar jaar geleden was ik in het oosten van het land.
Voor het eerst alleen op vakantie, in Winterswijk.
Tijdens een wandeling werd mijn aandacht getrokken door een tuin.
geplaatst door Eik
Eindelijk vrij
Eindelijk vrij.
Wat ben ik weer blij dat ik gewoon mijn deur uit kan,
zonder om mij heen te hoeven kijken.
's Nachts gewoon door kan slapen.
Mijn auto gewoon af en toe weer voor de deur kan laten staan.
geplaatst door Eik - 4 reacties
Het vervolg van "Mannen van het woord"
Het vervolg van "Mannen van het woord"
Ja wat een ongelofelijke oen was ik om niet te blijven.
die ene man had toch gezegd: "Voor nu mag U wel blijven nu U er toch bent"
Maar ik voelde me niet welkom, als ik was gebleven was het alleen
om hen te….
geplaatst door Eik - 5 reacties
Mannen van het woord
Het is droog weer en ik ga snel wat boodschappen doen in een van de winkelstraatjes.
Terwijl ik mijn fiets tegen een lantaarnpaal plaats
valt mijn oog op een aanplak biljet.
Als ik mijn fiets op slot heb loop ik er heen
en begin te lezen.
geplaatst door Eik - 3 reacties
De zoen
De zoen,
Pas las ik het blog van een mede m4mer dat mannen gelukkiger worden van knuffelen. Ondertussen was ik al bezig met mijn nieuwe blog, de perfecte zoen, tijdens een van mijn trainingen kwam de vraag van een deelnemer, hoe doe je dat nu, zoenen en wat is nu het verschil tussen zoenen en kussen en wat is dan een perfecte zoen.
geplaatst door Eik
Herfst
En ineens kwam er zo'n vleugje voorbij.
De vage kruidigheid van die specifieke geur.
Waar deed het me aan denken?
Ik probeerde opnieuw te snuiven
en mijn hersens draaiden op volle toeren.
Herinneringen, luchten, geen brand en ineens wist ik het.
Parijs, Parijs in de herfst, ik liep daar in de omgeving van de Notre Dame toen ik kastanjes, warme kastanjes rook.
Nog veel langer geleden was er altijd een moment aan het eind van de herfst
dat mijn vader kastanjes voor ons ging poffen,
feest met z'n allen om de haard.
Langer opblijven en smikkelen,
zo warm en geborgen.
De Marronverkoper was een grote, getekende man.
Zijn gezicht zat vol met lijnen, ik zie het nog zo voor me.
Aanvankelijk leek hij het gezicht van een oude man te hebben.
Nu ik zo dicht bij hem stond en hem goed kon observeren,
zag ik dat hij veel jonger was en dat de lijnen, door de zon,
misschien leed hij een zwaar leven.
Hij had prachtige groene ogen,
waar je zo in kon verdrinken.
Het was vast geen Fransman, misschien uit Noord Afrika
Toen ik aan de beurt was bestelde ik een zakje met kastanjes
en wachtte geduldig tot ze klaar zouden zijn.
Het water vulde mijn mond en ik moest hevig slikken,
ik proefde de smaak en zag mijn vader weer zitten terwijl hij de kastanjes inkerfde
en tussen het het as van het verbrande hout legde.
Ondertussen gingen mijn gedachten van mijn vader weer naar de kastanjeverkoper
en ik vroeg me af wat voor geschiedenis deze man te vertellen zou hebben.
Waarom woonde hij niet in zijn eigen land,
wat maakte dat hij hier in Parijs kastanjes verkocht?
Zou hij een vrouw hebben en kinderen?
Ik zou zijn verhaal wel willen horen.
Wilde hem wel leren kennen,
ik voelde dat ik rood werd, "ik wil, ik wil", ja ik wilde hem.
Toen hoorde ik madame,
ik keek hem aan en pakte het zakje met de kastanjes aan,
betaalde, lachte naar hem en toen was hij alweer met de volgende klant bezig.
Ik ging op een bankje zitten en at dromerig mijn kastanjes op.
De vage kruidigheid van die specifieke geur.
Waar deed het me aan denken?
Ik probeerde opnieuw te snuiven
en mijn hersens draaiden op volle toeren.
Herinneringen, luchten, geen brand en ineens wist ik het.
Parijs, Parijs in de herfst, ik liep daar in de omgeving van de Notre Dame toen ik kastanjes, warme kastanjes rook.
Nog veel langer geleden was er altijd een moment aan het eind van de herfst
dat mijn vader kastanjes voor ons ging poffen,
feest met z'n allen om de haard.
Langer opblijven en smikkelen,
zo warm en geborgen.
De Marronverkoper was een grote, getekende man.
Zijn gezicht zat vol met lijnen, ik zie het nog zo voor me.
Aanvankelijk leek hij het gezicht van een oude man te hebben.
Nu ik zo dicht bij hem stond en hem goed kon observeren,
zag ik dat hij veel jonger was en dat de lijnen, door de zon,
misschien leed hij een zwaar leven.
Hij had prachtige groene ogen,
waar je zo in kon verdrinken.
Het was vast geen Fransman, misschien uit Noord Afrika
Toen ik aan de beurt was bestelde ik een zakje met kastanjes
en wachtte geduldig tot ze klaar zouden zijn.
Het water vulde mijn mond en ik moest hevig slikken,
ik proefde de smaak en zag mijn vader weer zitten terwijl hij de kastanjes inkerfde
en tussen het het as van het verbrande hout legde.
Ondertussen gingen mijn gedachten van mijn vader weer naar de kastanjeverkoper
en ik vroeg me af wat voor geschiedenis deze man te vertellen zou hebben.
Waarom woonde hij niet in zijn eigen land,
wat maakte dat hij hier in Parijs kastanjes verkocht?
Zou hij een vrouw hebben en kinderen?
Ik zou zijn verhaal wel willen horen.
Wilde hem wel leren kennen,
ik voelde dat ik rood werd, "ik wil, ik wil", ja ik wilde hem.
Toen hoorde ik madame,
ik keek hem aan en pakte het zakje met de kastanjes aan,
betaalde, lachte naar hem en toen was hij alweer met de volgende klant bezig.
Ik ging op een bankje zitten en at dromerig mijn kastanjes op.
geplaatst door Eik
Ruim 3000 bezoekers
Ruim 3000 bezoekers, die naar mijn profiel hebben gekeken. Ik sta nu ruim een jaar op M4M, veel kijkers, gemiddeld 250 per maand dat zou toch het een en ander moeten opleveren.
Tja, het heeft me echt wel het een en ander opgeleverd;-) leuke, dierbare contacten met andere zoekende vrouwen maar ook mannen. Een van die mannen heeft veel wat ik in een man zoek. Waarom dan niet, wat houdt mij tegen? Wat wil ik, wat zoek ik dan.
Ik kwam er achter dat ik: het gevoel wil hebben dat ik bijna stik van geluk, iemand die mij mijn adem bijna beneemt. Dat mijn hart van geluk mijn lichaam uit dreigt te springen. Als je niet bij de ander bent je fysiek pijn voelt van verlangen. Tja als je niet uitkijkt je hoofd, je hersens knappen omdat het gevoel zo groot is.
Jeetje, dat is heftige kost, weet niet of ik dit nog een keer mag meemaken. Mijn zoon denkt dat het maar 'Once in a Lifetime' gebeurt. Ik geloof dit niet en ga er vanuit dat er meerdere personen rond lopen die je/mijn evenknie kunnen zijn. Pas zei een goede vriend, 'vrouwen tussen de 50 en de 60 jaar zitten in de val'. Hier snapte ik niet zo veel van maar hij bedoelde: Als je als vrouw in de 50 bent, zijn eigenlijk alleen mannen van achter in de 50 of 60-ers in je geïnteresseerd. Maar dat zijn vaak oudere mannen, in hoe ze zijn en wat ze willen. Mijn energie sluit beter aan bij jongere mannen, vond hij, maar als die mannen naar mijn profiel kijken, dan vinden ze mij over het algemeen wel leuk. Maar als ze mijn leeftijd zien denken ze vaak: dat is een oude vrouw;-) dus bij beide groepen, oudere en jongere mannen match je dan niet en dan val je ook nog vaak buiten de boot op single-activiteiten, vrouwen mogen dan soms niet boven 55 zijn, dan ben je kennelijk te oud als vrouw, maar niet als man…
Forget it, 'ik bruis van de energie' en merk vaak dat mannen van mijn eigen leeftijd mij niet bij kunnen houden en sorry maar zeker mannen die ouder zijn. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat die mannen niet hoeven te reageren. Je weet maar nooit wanneer mijn neus gaat krullen.
Er zijn misschien ook wel mannen van mijn eigen leeftijd die ook bruisen van de energie. Tja, of ik dan een ADHD dame ben, nee ik kan echt wel navelstaren, wolken kijken of wat dan ook. Grote genade of mijn hemel, moet ik dan gewoon nog eens 3000 bezoekers afwachten.
Soms zie ik mannen, die ik wel leuk vind maar die kan ik niet eens schrijven omdat ze alleen contact willen hebben met vrouwen in 'bepaalde' leeftijds categorie. Wat kan ik nog zeggen, dat ze niet weten wat ze missen. Ik ben lollig, lief en ach ze moeten mij maar aanschrijven en er achter komen wat ik allemaal ben en niet ben.
Hoop dat ik je snel tegen kom en………
Tja, het heeft me echt wel het een en ander opgeleverd;-) leuke, dierbare contacten met andere zoekende vrouwen maar ook mannen. Een van die mannen heeft veel wat ik in een man zoek. Waarom dan niet, wat houdt mij tegen? Wat wil ik, wat zoek ik dan.
Ik kwam er achter dat ik: het gevoel wil hebben dat ik bijna stik van geluk, iemand die mij mijn adem bijna beneemt. Dat mijn hart van geluk mijn lichaam uit dreigt te springen. Als je niet bij de ander bent je fysiek pijn voelt van verlangen. Tja als je niet uitkijkt je hoofd, je hersens knappen omdat het gevoel zo groot is.
Jeetje, dat is heftige kost, weet niet of ik dit nog een keer mag meemaken. Mijn zoon denkt dat het maar 'Once in a Lifetime' gebeurt. Ik geloof dit niet en ga er vanuit dat er meerdere personen rond lopen die je/mijn evenknie kunnen zijn. Pas zei een goede vriend, 'vrouwen tussen de 50 en de 60 jaar zitten in de val'. Hier snapte ik niet zo veel van maar hij bedoelde: Als je als vrouw in de 50 bent, zijn eigenlijk alleen mannen van achter in de 50 of 60-ers in je geïnteresseerd. Maar dat zijn vaak oudere mannen, in hoe ze zijn en wat ze willen. Mijn energie sluit beter aan bij jongere mannen, vond hij, maar als die mannen naar mijn profiel kijken, dan vinden ze mij over het algemeen wel leuk. Maar als ze mijn leeftijd zien denken ze vaak: dat is een oude vrouw;-) dus bij beide groepen, oudere en jongere mannen match je dan niet en dan val je ook nog vaak buiten de boot op single-activiteiten, vrouwen mogen dan soms niet boven 55 zijn, dan ben je kennelijk te oud als vrouw, maar niet als man…
Forget it, 'ik bruis van de energie' en merk vaak dat mannen van mijn eigen leeftijd mij niet bij kunnen houden en sorry maar zeker mannen die ouder zijn. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat die mannen niet hoeven te reageren. Je weet maar nooit wanneer mijn neus gaat krullen.
Er zijn misschien ook wel mannen van mijn eigen leeftijd die ook bruisen van de energie. Tja, of ik dan een ADHD dame ben, nee ik kan echt wel navelstaren, wolken kijken of wat dan ook. Grote genade of mijn hemel, moet ik dan gewoon nog eens 3000 bezoekers afwachten.
Soms zie ik mannen, die ik wel leuk vind maar die kan ik niet eens schrijven omdat ze alleen contact willen hebben met vrouwen in 'bepaalde' leeftijds categorie. Wat kan ik nog zeggen, dat ze niet weten wat ze missen. Ik ben lollig, lief en ach ze moeten mij maar aanschrijven en er achter komen wat ik allemaal ben en niet ben.
Hoop dat ik je snel tegen kom en………
geplaatst door Eik - 2 reacties
De Date
Het is donker en ik sta alleen ergens waar ik de weg niet weet.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Ik ril en voel de tranen branden achter mijn ogen.
In de verte hoor ik de MG wegrijden.
Wat een klootzak, hoe kon ik zo stom zijn
Ik probeer me te oriënteren
Het is op z'n minst 2.00 uur midden in de nacht.
Ik sta op een soort van duinpad,
in de verte hoor ik het ruisen van de zee,
dus de andere kant op lopen.
Pfff waarom heb ik van die hoge hakken aan.
kan er niet echt op lopen en zeker niet
midden in de nacht.
Wat zei de mevrouw in de schoenenwinkel?
"Het zijn zitschoenen".
Ik moest toen nog erg lachen.
Nu zou ik heel hard willen huilen.
Langzaam aan pak ik mezelf weer bij elkaar.
kom op, doe je schoenen uit en gewoon lopen,
lopen richting de bewoonde wereld.
Mijn voeten doen pijn en zijn koud
ik geloof dat mijn kousen vol gaten zitten.
Auw, ik stoot mijn teen,
nu beginnen de tranen toch te stromen.
Ik heb medelijden met mezelf.
Maar ik ben ook boos, boos op die achterlijke kerel,
die mij gewoon uit de auto heeft gezet.
Hoe heeft het kunnen gebeuren,
Heb ik echt de verkeerde signalen afgegeven?
Ik zie er gewoon mooi uit, vrouwelijk
niet hoerig, niet alledaags maar zeker niet hoerig.
Wat een gek, het begon zo leuk
Ergens eten met uitzicht op zee
het was erg gezellig, toch, "ja maar".
Ik vraag mezelf af waarom ik "ja maar" denk?
Er waren dingen die ik vreemd vond,
Hij kwam mij halen, belde niet aan
maar toeterde en vond dat ik niet snel genoeg
in de auto zat.
Hij was 3 keer gescheiden en het was
zeker niet zijn schuld.
Toen ik daar iets over zei
had hij iets van vrouwen vallen elkaar niet af.
Jakkes, de signalen waren er en ik heb ze gelijk
diep weg gestopt alsof ze er niet waren.
Het was toch ook gezellig?
Hallo, ja dat was het maar omdat
het gezellig is, wil het toch niet zeggen
dat ik als tegenprestatie me voor hem
moet uitkleden en jakkes ik wil er niet meer over
nadenken.
Je doet het dat was wat hij zei
en anders kan je oprotten.
Ik dacht eerst nog dat het een vreemde grap was
maar nee hij meende het en nu
loop ik hier, kapotte voeten een geknakt ego
maar verder gelukkig nog heel.
In de verte zie ik de bewoonde wereld
als ik eindelijk bij het eerste huis kom
druk ik op de bel en vraag door de intercom
of ze een taxi voor me willen bestellen.
Gelukkig zijn er ook aardige lieve mensen
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Ik ril en voel de tranen branden achter mijn ogen.
In de verte hoor ik de MG wegrijden.
Wat een klootzak, hoe kon ik zo stom zijn
Ik probeer me te oriënteren
Het is op z'n minst 2.00 uur midden in de nacht.
Ik sta op een soort van duinpad,
in de verte hoor ik het ruisen van de zee,
dus de andere kant op lopen.
Pfff waarom heb ik van die hoge hakken aan.
kan er niet echt op lopen en zeker niet
midden in de nacht.
Wat zei de mevrouw in de schoenenwinkel?
"Het zijn zitschoenen".
Ik moest toen nog erg lachen.
Nu zou ik heel hard willen huilen.
Langzaam aan pak ik mezelf weer bij elkaar.
kom op, doe je schoenen uit en gewoon lopen,
lopen richting de bewoonde wereld.
Mijn voeten doen pijn en zijn koud
ik geloof dat mijn kousen vol gaten zitten.
Auw, ik stoot mijn teen,
nu beginnen de tranen toch te stromen.
Ik heb medelijden met mezelf.
Maar ik ben ook boos, boos op die achterlijke kerel,
die mij gewoon uit de auto heeft gezet.
Hoe heeft het kunnen gebeuren,
Heb ik echt de verkeerde signalen afgegeven?
Ik zie er gewoon mooi uit, vrouwelijk
niet hoerig, niet alledaags maar zeker niet hoerig.
Wat een gek, het begon zo leuk
Ergens eten met uitzicht op zee
het was erg gezellig, toch, "ja maar".
Ik vraag mezelf af waarom ik "ja maar" denk?
Er waren dingen die ik vreemd vond,
Hij kwam mij halen, belde niet aan
maar toeterde en vond dat ik niet snel genoeg
in de auto zat.
Hij was 3 keer gescheiden en het was
zeker niet zijn schuld.
Toen ik daar iets over zei
had hij iets van vrouwen vallen elkaar niet af.
Jakkes, de signalen waren er en ik heb ze gelijk
diep weg gestopt alsof ze er niet waren.
Het was toch ook gezellig?
Hallo, ja dat was het maar omdat
het gezellig is, wil het toch niet zeggen
dat ik als tegenprestatie me voor hem
moet uitkleden en jakkes ik wil er niet meer over
nadenken.
Je doet het dat was wat hij zei
en anders kan je oprotten.
Ik dacht eerst nog dat het een vreemde grap was
maar nee hij meende het en nu
loop ik hier, kapotte voeten een geknakt ego
maar verder gelukkig nog heel.
In de verte zie ik de bewoonde wereld
als ik eindelijk bij het eerste huis kom
druk ik op de bel en vraag door de intercom
of ze een taxi voor me willen bestellen.
Gelukkig zijn er ook aardige lieve mensen
geplaatst door Eik - 6 reacties
Overgave
Japan is een land met tradities,
tradities waar ik me in kan vinden,
mijn dromen, mijn gedachten,
de boeken die ik lees.
Japan een land vol tegenstellingen,
de ingekeerde kunst, de tuinen
zen, de balans is altijd belangrijk
Jaren geleden kwam ik in aanraking met Kendo,(zwaardvechten)
zo wreed maar ook zo sierlijk,
zo vol van normen, waarden en
zelfdiscipline.
Hoe kan Kendo mijn leven zijn,
en toch is het zo,
mogelijk ben ik in een van mijn vorige incarnaties
een samoerai krijger geweest.
Het is al zo lang dat de kunst van het zwaard mij raakt
Vreemd vanaf het moment dat ik een Shinai (een bamboe zwaard)
in mijn handen had,
wist ik wat ik er mee moest doen.
Ik ben geen agressieve vrouw,
eerder zacht en vrouwelijk.
Ben niet van het winnen maar meer van het plezier,
en vooral plezier samen, lachen en humor.
Tijdens oefenpartijen wil ik winnen
er is iets wat mij raakt.
en ik wil de ander raken, uitschakelen, onderwerpen
misschien wel bezitten.
Raak altijd enigszins opgewonden
als ik een dojo (oefenruimte) binnenkom.
De wereld ziet er anders uit als je,
je kendo kleding en hoofd bescherming aan hebt.
Tijdens een oefenpartij mogen vrouwen wel tegen mannen strijden.
Ik heb weleens tegen een Fransman gevochten
Mijn hemel, zo moet een samoerai er ooit uit hebben gezien
Prachtige zwarte lange haren, groot stevig
Ik werd helemaal gek, wilde hem raken
uitschakelen, onderwerpen en veel meer.
We konden niet van elkaar winnen
gelijk spel en toen uiteindelijk
onderwierp hij mij.
Ik kon niets anders dan hem
na afloop meenemen en me overgeven
tradities waar ik me in kan vinden,
mijn dromen, mijn gedachten,
de boeken die ik lees.
Japan een land vol tegenstellingen,
de ingekeerde kunst, de tuinen
zen, de balans is altijd belangrijk
Jaren geleden kwam ik in aanraking met Kendo,(zwaardvechten)
zo wreed maar ook zo sierlijk,
zo vol van normen, waarden en
zelfdiscipline.
Hoe kan Kendo mijn leven zijn,
en toch is het zo,
mogelijk ben ik in een van mijn vorige incarnaties
een samoerai krijger geweest.
Het is al zo lang dat de kunst van het zwaard mij raakt
Vreemd vanaf het moment dat ik een Shinai (een bamboe zwaard)
in mijn handen had,
wist ik wat ik er mee moest doen.
Ik ben geen agressieve vrouw,
eerder zacht en vrouwelijk.
Ben niet van het winnen maar meer van het plezier,
en vooral plezier samen, lachen en humor.
Tijdens oefenpartijen wil ik winnen
er is iets wat mij raakt.
en ik wil de ander raken, uitschakelen, onderwerpen
misschien wel bezitten.
Raak altijd enigszins opgewonden
als ik een dojo (oefenruimte) binnenkom.
De wereld ziet er anders uit als je,
je kendo kleding en hoofd bescherming aan hebt.
Tijdens een oefenpartij mogen vrouwen wel tegen mannen strijden.
Ik heb weleens tegen een Fransman gevochten
Mijn hemel, zo moet een samoerai er ooit uit hebben gezien
Prachtige zwarte lange haren, groot stevig
Ik werd helemaal gek, wilde hem raken
uitschakelen, onderwerpen en veel meer.
We konden niet van elkaar winnen
gelijk spel en toen uiteindelijk
onderwierp hij mij.
Ik kon niets anders dan hem
na afloop meenemen en me overgeven
geplaatst door Eik
ALEX
Alex, een mooie getalenteerde man, die niet bang is om zijn handen vies te maken. In een eerder blog heb ik over hem geschreven, mijn loodgieter, nou ja, mijn. De loodgieter, wat een interessante man was hij, tuinarchitect, gespecialiseerd in Japanse tuinen en Japanse filosofie. Meerder M4Mers hebben mij gevraagd of er een vervolg was.
Aanvankelijk was er niet veel. Er werden dus bloemen bezorgd Ik had zijn kaartje, met zijn telefoonnummer nu dus de bloemen, ik kon gewoon contact met hem opnemen. Ik was bang als ik hem ging bellen dat ik niet uit mijn woorden kon komen van de spanning. Een smsje, ja dat ging ik doen.
Vreemd voor iemand die een prachtig boeket heeft laten bezorgen, daar toch geld en energie in heeft gestopt, reageerde niet gelijk, het duurde een paar dagen ik had het gewoon niet meer.
Allerlei verschillende gevoelens raasden door mij heen, verwachtingsvol, blijdschap,teleurstelling maar ook hoop, ik werd er niet goed van eindelijk na 5 dagen kreeg ik een smsje terug. Hij wilde me graag ontmoeten maar was met een grote klus bezig. Een klus die hij niet kan laten lopen, een ontwerp van een Japanse tuin, waarvoor hij een aantal maanden naar Zuid Engeland moest.
Binnen een maand zat hij in de omgeving van Kent. Een mega project, aanleg van een Zen tuin,
ruimte om te mediteren,het was te mooi voor hem om waar te zijn.
Samen hebben we, zeggen en schrijven twee afspraakjes gehad. Vooral de eerste was spannend, fijn, vol van toekomst verwachtingen. Misschien wilde ik die toekomst verwachtingen zien. Ondanks dat ik het gevoel heb geen man nodig te hebben om gelukkig te zijn. Ik kan prima alleen gelukkig zijn, daar heb ik geen man voor nodig. Maar zoals Albert Schweitzer schreef ooit "Das Gluck ist das einzige das sich verdoppelt, wenn man es teilt".
Nu geloof ik dat het met veel dingen zo is, plezier is ook dubbel zo leuk met z'n tweeën. Jeetje, waarom wil ik zo graag een nieuwe liefde, liefde, lust wat is het, dat maakt, dat ik deze 'Alex' bestempel als een mogelijke kandidaat, een man waar ik verliefd op kan worden, of ben ik al verliefd, ik weet het niet maar alle ingrediënten zijn aanwezig.
Ik wil niet verliefd worden op een man die voor een langere tijd uit Nederland weg gaat, en waar mogelijk kans op een vervolg project komt, ik moet en wil me niet hechten. Ik wil niet, niet geraakt worden, geen moeilijke toestanden.
Hij is te jong, waarom moet hij zo nodig naar Engeland, wat is er mis met loodgieter, Go-spelen of oefenen met Kendo? Ik wil liever een loodgieter in Nederland dan een Tuinontwerper op afstand.
Bij de tweede afspraak ben ik eerder weggegaan. Ik kon het niet opbrengen, ik zag geen toekomst. Voelde me belabberd had hem succes willen wensen maar was bang dat mijn emoties op de loop met mij zouden gaan. Uiteindelijk toch maar een smsje, "ik denk aan je". Tot een paar weken geleden ik een brief kreeg met een treinkaartje, ticket voor de boot naar Engeland. Met een klein kaartje dat hij me miste aanvankelijk wilde ik alles terugsturen. Maar ik deed het niet. Na het een en ander te hebben geregeld, zat ik nu eindelijk op de boot. Mijn gedachten sloegen op hol, smachtend raasden er allerlei emoties door mij heen. Ik wilde vastgehouden worden, dat hij mijn handen zou strelen.
In gedachten hoorde ik hem zeggen dat ik zachte handen heb. Waar ben ik aan begonnen, we zien wel, dat hebben we afgesproken. We vinden elkaar lief, we gaan elkaar niets beloven. Jeetje wat wil ik, ik heb hem toch niet nodig? Het is gewoon een avontuur, laat ik genieten van wat er komen gaat.
Dan piept mijn telefoon, een smsje, ik krijg het warm. Hij wil me vasthouden, kan bijna niet wachten, ik wil in zijn armen weg kruipen, vast worden gehouden. Mijn keel lijkt te worden dichtgeknepen, mijn maag voelt alsof ik niets kan eten. Sms hem terug dat de spanning ondraaglijk is, het word me bijna te veel.
De mevrouw die tegenover mij zit vraagt of alles goed is. Ik lijk van ver weg weer terug te komen.
Ze kijkt me onderzoekend aan. Heb het gevoel dat mijn stem niet wil gehoorzamen en dan, in mijn beleving lijkt het eindeloos, hoor ik mijn stem die zegt, dat het goed gaat, dat ik op weg ben naar een vriend waar ik ga logeren. Door de oortjes van mijn Ipod klinken Ilse en de Dijk, "Hou me vast", ik moet moeite doen om niet geëmotioneerd te raken. Ik wil hier in de trein niet gaan zitten huilen. Eindelijk hoor ik dat we over een half uur in Londen aankomen. Het gevoel in mijn maag wordt steeds heftiger. Eindelijk de trein dendert het station binnen en dan zijn we er, ik geloof dat mijn benen het gaan begeven. Ik probeer mijn ademhaling naar mijn buik te krijgen en adem een paar keer heel diep, hou het vast en laat het na een paar tellen weer los.
Als ik uit de trein stap, en om me heen kijk hoor ik mijn naam, opgelucht haal ik diep adem en dan voel zijn armen om me heen en heb het gevoel thuis te komen. Huub en Ilse zingen "hou me vast, je bent niet alleen".
Aanvankelijk was er niet veel. Er werden dus bloemen bezorgd Ik had zijn kaartje, met zijn telefoonnummer nu dus de bloemen, ik kon gewoon contact met hem opnemen. Ik was bang als ik hem ging bellen dat ik niet uit mijn woorden kon komen van de spanning. Een smsje, ja dat ging ik doen.
Vreemd voor iemand die een prachtig boeket heeft laten bezorgen, daar toch geld en energie in heeft gestopt, reageerde niet gelijk, het duurde een paar dagen ik had het gewoon niet meer.
Allerlei verschillende gevoelens raasden door mij heen, verwachtingsvol, blijdschap,teleurstelling maar ook hoop, ik werd er niet goed van eindelijk na 5 dagen kreeg ik een smsje terug. Hij wilde me graag ontmoeten maar was met een grote klus bezig. Een klus die hij niet kan laten lopen, een ontwerp van een Japanse tuin, waarvoor hij een aantal maanden naar Zuid Engeland moest.
Binnen een maand zat hij in de omgeving van Kent. Een mega project, aanleg van een Zen tuin,
ruimte om te mediteren,het was te mooi voor hem om waar te zijn.
Samen hebben we, zeggen en schrijven twee afspraakjes gehad. Vooral de eerste was spannend, fijn, vol van toekomst verwachtingen. Misschien wilde ik die toekomst verwachtingen zien. Ondanks dat ik het gevoel heb geen man nodig te hebben om gelukkig te zijn. Ik kan prima alleen gelukkig zijn, daar heb ik geen man voor nodig. Maar zoals Albert Schweitzer schreef ooit "Das Gluck ist das einzige das sich verdoppelt, wenn man es teilt".
Nu geloof ik dat het met veel dingen zo is, plezier is ook dubbel zo leuk met z'n tweeën. Jeetje, waarom wil ik zo graag een nieuwe liefde, liefde, lust wat is het, dat maakt, dat ik deze 'Alex' bestempel als een mogelijke kandidaat, een man waar ik verliefd op kan worden, of ben ik al verliefd, ik weet het niet maar alle ingrediënten zijn aanwezig.
Ik wil niet verliefd worden op een man die voor een langere tijd uit Nederland weg gaat, en waar mogelijk kans op een vervolg project komt, ik moet en wil me niet hechten. Ik wil niet, niet geraakt worden, geen moeilijke toestanden.
Hij is te jong, waarom moet hij zo nodig naar Engeland, wat is er mis met loodgieter, Go-spelen of oefenen met Kendo? Ik wil liever een loodgieter in Nederland dan een Tuinontwerper op afstand.
Bij de tweede afspraak ben ik eerder weggegaan. Ik kon het niet opbrengen, ik zag geen toekomst. Voelde me belabberd had hem succes willen wensen maar was bang dat mijn emoties op de loop met mij zouden gaan. Uiteindelijk toch maar een smsje, "ik denk aan je". Tot een paar weken geleden ik een brief kreeg met een treinkaartje, ticket voor de boot naar Engeland. Met een klein kaartje dat hij me miste aanvankelijk wilde ik alles terugsturen. Maar ik deed het niet. Na het een en ander te hebben geregeld, zat ik nu eindelijk op de boot. Mijn gedachten sloegen op hol, smachtend raasden er allerlei emoties door mij heen. Ik wilde vastgehouden worden, dat hij mijn handen zou strelen.
In gedachten hoorde ik hem zeggen dat ik zachte handen heb. Waar ben ik aan begonnen, we zien wel, dat hebben we afgesproken. We vinden elkaar lief, we gaan elkaar niets beloven. Jeetje wat wil ik, ik heb hem toch niet nodig? Het is gewoon een avontuur, laat ik genieten van wat er komen gaat.
Dan piept mijn telefoon, een smsje, ik krijg het warm. Hij wil me vasthouden, kan bijna niet wachten, ik wil in zijn armen weg kruipen, vast worden gehouden. Mijn keel lijkt te worden dichtgeknepen, mijn maag voelt alsof ik niets kan eten. Sms hem terug dat de spanning ondraaglijk is, het word me bijna te veel.
De mevrouw die tegenover mij zit vraagt of alles goed is. Ik lijk van ver weg weer terug te komen.
Ze kijkt me onderzoekend aan. Heb het gevoel dat mijn stem niet wil gehoorzamen en dan, in mijn beleving lijkt het eindeloos, hoor ik mijn stem die zegt, dat het goed gaat, dat ik op weg ben naar een vriend waar ik ga logeren. Door de oortjes van mijn Ipod klinken Ilse en de Dijk, "Hou me vast", ik moet moeite doen om niet geëmotioneerd te raken. Ik wil hier in de trein niet gaan zitten huilen. Eindelijk hoor ik dat we over een half uur in Londen aankomen. Het gevoel in mijn maag wordt steeds heftiger. Eindelijk de trein dendert het station binnen en dan zijn we er, ik geloof dat mijn benen het gaan begeven. Ik probeer mijn ademhaling naar mijn buik te krijgen en adem een paar keer heel diep, hou het vast en laat het na een paar tellen weer los.
Als ik uit de trein stap, en om me heen kijk hoor ik mijn naam, opgelucht haal ik diep adem en dan voel zijn armen om me heen en heb het gevoel thuis te komen. Huub en Ilse zingen "hou me vast, je bent niet alleen".
geplaatst door Eik - 3 reacties
Heb ik je of heb ik je niet
Af gelopen weekend vroeg ik me af of ik iemand nu had.
Jeetje, iemand hebben, raar maar wanneer heb je iemand
en kan je iemand wel hebben.
Toen ik jong was gebeurden die dingen gewoon.
verliefd worden, je niet af hoeven vragen of (ik) iemand had
of niet had, ik hield me er niet mee bezig.
Nu vraag ik me af wat heb ik, heb ik een relatie
of niet, heb ik de man of heb ik hem niet.
Wil ik hem, of wil ik hem niet.
Wat moet ik voelen, wanneer weet ik dat hij het is.
Soms lijkt het zo te zijn en soms ook weer niet.
Zit mijn ego me in de weg of is er meer en wat is er dan meer.
Ik word er echt een beetje gek van, ik ben niet van het hebben
meer van de vrijheid in gebondenheid, gebonden zijn maar binnen
die gebondenheid alle vrijheid voelen.
Niet het gevoel te hebben iemands eigendom te zijn,
Vreemd als ik er over nadenk, maar had het gevoel dat er alle vrijheid was
om allerlei relaties te beginnen maar toch altijd voor die ene man te kiezen.
Omgekeerd is ook wel fijn, weten dat jij de belangrijkste bent.
Dus toch een commitment, een verbinding, de enige zijn voor de ander.
Mijn beste vriendin vindt dat ik ouderwets ben.
ik begon gelijk te steigeren, maar anders ouderwets, zij vindt dat je niet alles
bij dezelfde man hoeft te zoeken.
Er bestaan verschillende liefdes dus waarom niet verschillende mannen,
die die liefde voor jou kunnen invullen of beter gezegd, vervullen.
Zo kan je dus best een man hebben die je intimiteit en genot geeft
Volgens die vriendin, zij heeft zelf op dit moment twee vrienden
de derde kon er niet meer tegen en heeft haar voor het blok gezet
ze kon kiezen of stoppen met die anderen en met hem verder gaan
en anders was hij weg, en nu is hij weg.
Dit is echt niets voor mij, wel het idee dat het allemaal zou kunnen
maar toch wel kiezen voor elkaar, niet op elkaars lip maar er wel zijn voor elkaar.
Maar de vraag blijft heb ik hem nu of heb ik hem niet.
Strikt genomen is liefde, verliefdheid, toch gewoon de oorzaak en gevolg
reacties, hormonen, chemische processen, feromonen uitscheiden.
Hier heb ik in een eerder blog al iets over geschreven, het Jacobsonorgaan.
Ja als ik het zo bekijk, zit het wel goed met de chemie.
Volgens mij liegen die twee kleine orgaantjes niet.
Dus, dan ben ik toch verliefd of is het gewoon dat hij lekker ruikt?
en willen we ons gewoon voortplanten, ja hoor, zo kan die wel weer.
Ik weet het gewoon nog steeds niet,
Voorlopig hou ik me maar even vast aan die orgaantjes
Maar zelfs als ik me daar aan vast hou weet ik nog niet of ik hem heb
en een laatste vraag aan mezelf, wil ik hem wel hebben.
Wat is het toch, lust, liefde, lekker ruiken, er nog niet aan toe zijn.
Nu geloof ik toch dat het me te veel wordt.
Ik wil geloof ik toch een commitment.
Jeetje, iemand hebben, raar maar wanneer heb je iemand
en kan je iemand wel hebben.
Toen ik jong was gebeurden die dingen gewoon.
verliefd worden, je niet af hoeven vragen of (ik) iemand had
of niet had, ik hield me er niet mee bezig.
Nu vraag ik me af wat heb ik, heb ik een relatie
of niet, heb ik de man of heb ik hem niet.
Wil ik hem, of wil ik hem niet.
Wat moet ik voelen, wanneer weet ik dat hij het is.
Soms lijkt het zo te zijn en soms ook weer niet.
Zit mijn ego me in de weg of is er meer en wat is er dan meer.
Ik word er echt een beetje gek van, ik ben niet van het hebben
meer van de vrijheid in gebondenheid, gebonden zijn maar binnen
die gebondenheid alle vrijheid voelen.
Niet het gevoel te hebben iemands eigendom te zijn,
Vreemd als ik er over nadenk, maar had het gevoel dat er alle vrijheid was
om allerlei relaties te beginnen maar toch altijd voor die ene man te kiezen.
Omgekeerd is ook wel fijn, weten dat jij de belangrijkste bent.
Dus toch een commitment, een verbinding, de enige zijn voor de ander.
Mijn beste vriendin vindt dat ik ouderwets ben.
ik begon gelijk te steigeren, maar anders ouderwets, zij vindt dat je niet alles
bij dezelfde man hoeft te zoeken.
Er bestaan verschillende liefdes dus waarom niet verschillende mannen,
die die liefde voor jou kunnen invullen of beter gezegd, vervullen.
Zo kan je dus best een man hebben die je intimiteit en genot geeft
Volgens die vriendin, zij heeft zelf op dit moment twee vrienden
de derde kon er niet meer tegen en heeft haar voor het blok gezet
ze kon kiezen of stoppen met die anderen en met hem verder gaan
en anders was hij weg, en nu is hij weg.
Dit is echt niets voor mij, wel het idee dat het allemaal zou kunnen
maar toch wel kiezen voor elkaar, niet op elkaars lip maar er wel zijn voor elkaar.
Maar de vraag blijft heb ik hem nu of heb ik hem niet.
Strikt genomen is liefde, verliefdheid, toch gewoon de oorzaak en gevolg
reacties, hormonen, chemische processen, feromonen uitscheiden.
Hier heb ik in een eerder blog al iets over geschreven, het Jacobsonorgaan.
Ja als ik het zo bekijk, zit het wel goed met de chemie.
Volgens mij liegen die twee kleine orgaantjes niet.
Dus, dan ben ik toch verliefd of is het gewoon dat hij lekker ruikt?
en willen we ons gewoon voortplanten, ja hoor, zo kan die wel weer.
Ik weet het gewoon nog steeds niet,
Voorlopig hou ik me maar even vast aan die orgaantjes
Maar zelfs als ik me daar aan vast hou weet ik nog niet of ik hem heb
en een laatste vraag aan mezelf, wil ik hem wel hebben.
Wat is het toch, lust, liefde, lekker ruiken, er nog niet aan toe zijn.
Nu geloof ik toch dat het me te veel wordt.
Ik wil geloof ik toch een commitment.
geplaatst door Eik - 5 reacties
De loodgieter
Er zit een loodgieter in mijn keuken,
hij trekt zijn trui uit ik kijk gefascineerd
naar de manier waarop hij het doet,
niet dat hij het op een speciale manier doet,
maar het is prikkelend om naar te kijken.
Hij kijkt me onderzoekend aan en zegt "het is warm hier".
Ik kan mijn ogen moeilijk losrukken van zijn armen, de schouders,
hij weet wel hoe hij de ogen op zich gericht krijgt.
Dan zegt hij: “ik ben regelmatig op de sportschool te vinden”.
“Oh, vandaar” kan ik nog net zeggen.
“Heeft u zin in een kop koffie?”
“u hoeft geen u te zeggen, ik heet Alex en wat is uw naam?”
na een korte stilte vertel ik mijn naam.
Ondertussen maak ik de lekkerste koffie verkeerd,
die ik ooit heb gemaakt en vraag of hij zijn koffie in de keuken wil
of dat we het samen in de tuin opdrinken.
De tuin lijkt hem een goed plan,
hij loopt mijn tuin in en ik val van de ene verbazing in de andere.
Hij kijkt goedkeurend naar mijn tuin die met zorg is aangelegd,
de bonsais die in de volle grond zijn gezet,
en sommige die nog steeds in pot staan maken de tuin bijzonder.
Als we onder de blauweregen zitten,
vraag ik of hij ook een tuin heeft?
Nee hij woont wel in een benedenhuisje met
een klein plaatsje dat helemaal vol staat met bonsais
maar zou wel graag een huis met een echte tuin willen.
Hij vertelt dat hij een hoveniers bedrijf heeft gehad
dat gespecialiseerd was in de aanleg van Japanse tuinen,
bonsais en alle spullen die daar weer bijhoren,
verder spreekt hij vloeiend Japans
deed wel eens vertaalwerk maar zelfs dat word steeds minder.
Hij heeft vier jaar in Japan de taal gestudeerd en zich met
Japanse tuinarchitectuur beziggehouden en zich
in zijn vrije tijd verdiept in de cultuur en Kendo leren spelen.
Incidenteel speelt hij wel eens een Go-partij.
Ik ben verbijsterd, Kendo, Go, Bonsais
en lachend vraag ik of hij ook wel eens haiku’s schrijft?
Hij trekt zijn wenkbrauwen omhoog,
nee vindt hij wel mooi maar hij kan zich niet met alles bezighouden.
Hij kijkt nog eens goedkeurend naar een aantal bonsais
Dan zegt dat hij op weg naar de keuken
een paar mooie boeken in de boekenkast zag staan,
'Zen en de kunst van het zwaard’,
ik lach en vertel dat ik het niet kan lezen
hij lacht ook en zegt dat hij het wel kan lezen
omdat het in het Japans is.
Samen lachen we om mijn rare kronkel
boeken kopen die oud en antiek zijn
maar die ik niet kan lezen.
Dan vertelt hij verder dat hij toen hij weer terug was
in Nederland een bloeiend bedrijf heeft opgezet
maar na 15 jaar met de malaise, de economische crisis
heeft hij zijn bedrijf moeten verkopen
en omdat er toch brood op de plank moest komen
is hij bij een loodgieters bedrijf gaan werken.
Verdient wel aardig en heeft nu geen zorgen aan zijn hoofd.
Maar het gaat weer kriebelen, iets voor jezelf is toch wel fijn.
Ik probeer er achter te komen hoe oud hij is, vast achter in de 40.
Ja als ik iets wil doen moet ik het voor mijn 50ste doen.
“oh?” hoor ik mezelf zeggen “hoe oud ben je dan?”
“Binnenkort 48 jaar dus het kan nog!”,
hij heeft pretogen, er zit een twinkel in dat kan ik altijd waarderen,
mannen met lichtjes in hun ogen, humor, lachende ogen.
48 jaar dan ben ik 10 jaar ouder, te oud?
Met een rode kop vraag ik of hij een vriendin of vrouw heeft
“Hoezo?” vraagt Alex, “was ik benieuwd naar!.
Nee zijn vrouw is er vandoor gegaan met een vriendin van haar werk.
Ze zijn in Spanje gaan wonen en hebben de kinderen meegenomen
hij ziet ze in de vakanties.
Hij gaat weer aan het werk,
ik blijf nog even in de tuin zitten
en mijmer hoe kan ik nu een afspraakje met hem maken.
Lachend denk ik “mijn loodgieter” is geen leeghoofd
hij heeft echt wel meer verstandelijke bagage en meer dan dat.
Dan komt hij nog even naar buiten en vertelt dat het weer oké is.
“Mocht er weer iets zijn dan is dit mijn nummer” zegt hij lachend.
“Nog een fijne dag en tot de volgende verstopping!”.
Mijn loodgieter is weg, ik kan mezelf wel slaan.
Had toch kunnen zeggen waarom wachten.
Gewoon niet gedaan en nu is hij weg.
Ik kan hem natuurlijk bellen.
De volgende dag gaat de bel
en wordt er een bos rozen bezorgd
ik ben niet jarig, ook niet ziek,
gelukkig hangt er een kaartje aan.
Als ik het lees krijg ik het helemaal warm,
de tekst is niet bijzonder
maar het opent de deur naar een afspraak,
Dank je voor de heerlijke koffie,
Alex.
hij trekt zijn trui uit ik kijk gefascineerd
naar de manier waarop hij het doet,
niet dat hij het op een speciale manier doet,
maar het is prikkelend om naar te kijken.
Hij kijkt me onderzoekend aan en zegt "het is warm hier".
Ik kan mijn ogen moeilijk losrukken van zijn armen, de schouders,
hij weet wel hoe hij de ogen op zich gericht krijgt.
Dan zegt hij: “ik ben regelmatig op de sportschool te vinden”.
“Oh, vandaar” kan ik nog net zeggen.
“Heeft u zin in een kop koffie?”
“u hoeft geen u te zeggen, ik heet Alex en wat is uw naam?”
na een korte stilte vertel ik mijn naam.
Ondertussen maak ik de lekkerste koffie verkeerd,
die ik ooit heb gemaakt en vraag of hij zijn koffie in de keuken wil
of dat we het samen in de tuin opdrinken.
De tuin lijkt hem een goed plan,
hij loopt mijn tuin in en ik val van de ene verbazing in de andere.
Hij kijkt goedkeurend naar mijn tuin die met zorg is aangelegd,
de bonsais die in de volle grond zijn gezet,
en sommige die nog steeds in pot staan maken de tuin bijzonder.
Als we onder de blauweregen zitten,
vraag ik of hij ook een tuin heeft?
Nee hij woont wel in een benedenhuisje met
een klein plaatsje dat helemaal vol staat met bonsais
maar zou wel graag een huis met een echte tuin willen.
Hij vertelt dat hij een hoveniers bedrijf heeft gehad
dat gespecialiseerd was in de aanleg van Japanse tuinen,
bonsais en alle spullen die daar weer bijhoren,
verder spreekt hij vloeiend Japans
deed wel eens vertaalwerk maar zelfs dat word steeds minder.
Hij heeft vier jaar in Japan de taal gestudeerd en zich met
Japanse tuinarchitectuur beziggehouden en zich
in zijn vrije tijd verdiept in de cultuur en Kendo leren spelen.
Incidenteel speelt hij wel eens een Go-partij.
Ik ben verbijsterd, Kendo, Go, Bonsais
en lachend vraag ik of hij ook wel eens haiku’s schrijft?
Hij trekt zijn wenkbrauwen omhoog,
nee vindt hij wel mooi maar hij kan zich niet met alles bezighouden.
Hij kijkt nog eens goedkeurend naar een aantal bonsais
Dan zegt dat hij op weg naar de keuken
een paar mooie boeken in de boekenkast zag staan,
'Zen en de kunst van het zwaard’,
ik lach en vertel dat ik het niet kan lezen
hij lacht ook en zegt dat hij het wel kan lezen
omdat het in het Japans is.
Samen lachen we om mijn rare kronkel
boeken kopen die oud en antiek zijn
maar die ik niet kan lezen.
Dan vertelt hij verder dat hij toen hij weer terug was
in Nederland een bloeiend bedrijf heeft opgezet
maar na 15 jaar met de malaise, de economische crisis
heeft hij zijn bedrijf moeten verkopen
en omdat er toch brood op de plank moest komen
is hij bij een loodgieters bedrijf gaan werken.
Verdient wel aardig en heeft nu geen zorgen aan zijn hoofd.
Maar het gaat weer kriebelen, iets voor jezelf is toch wel fijn.
Ik probeer er achter te komen hoe oud hij is, vast achter in de 40.
Ja als ik iets wil doen moet ik het voor mijn 50ste doen.
“oh?” hoor ik mezelf zeggen “hoe oud ben je dan?”
“Binnenkort 48 jaar dus het kan nog!”,
hij heeft pretogen, er zit een twinkel in dat kan ik altijd waarderen,
mannen met lichtjes in hun ogen, humor, lachende ogen.
48 jaar dan ben ik 10 jaar ouder, te oud?
Met een rode kop vraag ik of hij een vriendin of vrouw heeft
“Hoezo?” vraagt Alex, “was ik benieuwd naar!.
Nee zijn vrouw is er vandoor gegaan met een vriendin van haar werk.
Ze zijn in Spanje gaan wonen en hebben de kinderen meegenomen
hij ziet ze in de vakanties.
Hij gaat weer aan het werk,
ik blijf nog even in de tuin zitten
en mijmer hoe kan ik nu een afspraakje met hem maken.
Lachend denk ik “mijn loodgieter” is geen leeghoofd
hij heeft echt wel meer verstandelijke bagage en meer dan dat.
Dan komt hij nog even naar buiten en vertelt dat het weer oké is.
“Mocht er weer iets zijn dan is dit mijn nummer” zegt hij lachend.
“Nog een fijne dag en tot de volgende verstopping!”.
Mijn loodgieter is weg, ik kan mezelf wel slaan.
Had toch kunnen zeggen waarom wachten.
Gewoon niet gedaan en nu is hij weg.
Ik kan hem natuurlijk bellen.
De volgende dag gaat de bel
en wordt er een bos rozen bezorgd
ik ben niet jarig, ook niet ziek,
gelukkig hangt er een kaartje aan.
Als ik het lees krijg ik het helemaal warm,
de tekst is niet bijzonder
maar het opent de deur naar een afspraak,
Dank je voor de heerlijke koffie,
Alex.
geplaatst door Eik - 5 reacties
Het vervolg van Liefde…..
Wat een heerlijke man, is deze lieverd
Verliefd, onvoorstelbaar, vlinders
Heb het gevoel dat alles klopt
Ergens knaagt er iets, ik wil het niet weten
Duw het gelijk weer weg
Joris gaat voor mij koken
We staan nog in de gang
Ik tril over mijn hele lijf, onze kus lijkt
Eindeloos, de tijd is weg, geen tijd,
Waar is de tijd, we maken ons voorzichtig
Los van elkaar, hij duwt de rozen in mijn handen
En vraagt waar hij de boodschappen kan zetten.
Ik ga hem voor naar de keuken en pak gelijk een vaas
Voor de rozen, die ik voorlopig even daar inzet.
Ondertussen pakt hij alle boodschappen uit.
We gaan iets eten uit de Ayurvedische keuken
Joris wil me het een en ander uitleggen
Ik vertel dat een vriendin zich daarmee bezig houdt
Ze combineert bepaalde kruiden en groenten
En maakt zo heerlijke vegetarische maaltijden.
Joris vertelt dat hij zich al heel lang met
Ayurvedische leer bezighoudt, een soort van leefwijze
Door op deze manier te eten worden bepaalde afval stoffen
Eerder uit je lichaam verwijderd
Het gesprek komt op India, grappig
hij is meerdere keren in Zuid India
geweest, ik vertel dat ik nou net in Noord India ben geweest.
Hij ontkurkt een fles wijn en vraagt of ik de tafel wil dekken
Ik weet niet hoe snel hij kookt
maar na een uur zitten we aan tafel.
Het eten smaakt heerlijk maar mijn maag
voelt niet goed, het kost me moeite om een hap door mijn keel te krijgen.
Hij pakt mijn hand en streelt mijn vingers
ondertussen drink ik mijn glas uit
En schenk nog een glas in.
Na het eten gaan we op de bank zitten dicht bij elkaar,
ik zou wel naar boven willen maar weet niet wat Joris daarvan vindt.
Misschien maar eerst een glas champagne voordat we oud en nieuw
gaan vieren, we toosten, Joris vraagt waar ik al die tijd was?
Hij vertelt dat hij verliefd is,
dit is een mooie aanleiding om hem mee naar boven te nemen
en ik vraag of hij mee naar boven gaat?
Dan vraag hij of ik wel eens van Sai Baba heb gehoord
En hij begint te vertellen, over zijn jeugd,
hoe hij is opgevoed in een zeer gelovig milieu.
Zijn vader zei altijd: wij zijn in de Heer.
Pas later besefte hij dat zijn ouders alleen met elkaar sliepen als
ze een kind wilden, kennelijk was het een Godswonder dat hij er was.
Hij had geleerd dat je lichaam een tempel is,
je mag je tempel alleen gebruiken om kinderen te verwekken.
Wel vrijen zonder kinderen te verwekken is zondig.
Hij vertelt een verhaal van Plato de Griekse filosoof,
platonische liefde is de hoogste trap van liefde,
in tegenstelling tot lichamelijk begeren en seks, dat is de eerste traptrede.
Ik vraag wat hij in India gedaan heeft,
hij was daar bij Sai Baba,
hij is daar getrouwd met zijn toenmalige vrouw,
hij heeft vier kinderen
en zij hebben lang alleen gevreeën
om kinderen te verwekken.
Ze hadden twee kinderen en toen werd er een tweeling geboren.
Daarna hebben ze jaren niet gevreeën.
Zijn ex is verliefd geworden op een collega,
waar ze een relatie mee begon en dit kwam uit toen ze zwanger werd.
Hij vertelt dat hij worstelt met schuld, verdoemenis
Je overgeven aan lust is iets wat hij moeilijk vindt
Ik ben verbijsterd hoe is dit mogelijk
Zo’n leuke man en zo verknipt.
Hel en verdoemenis, niet mogen genieten,
dit kan niet, waarom heeft God ons dan lustgevoelens gegeven
Ik geloof in liefde een God van liefde en niet in hel en dat soort dingen
Wat zo mooi begon en zo veel belovend leek
Is een nachtmerrie, ik vraag aan hem hoe het
Nu verder gaat met ons, als er een ‘ons’ is.
Hij wil een relatie met mij maar ik vraag aan hem,
hoe zit het met de seks,
seks is goed voor je gezondheid en
heeft positieve invloed op onze geestelijke en lichamelijke gezondheid
ik vertel dat een platonische relatie niets voor mij is
ik wil hem bezitten zonder schuld,
genieten van wat we voor elkaar voelen.
Dan zegt Joris: maar wij zijn te oud om kinderen te verwekken
Ik moet huilen van onmacht omdat deze man niet mijn man gaat worden.
En ik vertel hem dat ik dit niet kan en vraag of hij weg wil gaan.
Joris gaat, hij loopt gebogen alsof hij een last draagt.
Ik voel me gebroken, schenk mezelf nog maar een glas in en
drink hem het te snel leeg en staar naar zijn glas die dat nog voor de helft vol is.
Pak het beet en zou het op de grond willen gooien maar kan me beheersen.
En zucht diep en neem voorzichtig een nipje uit zijn glas en denk
morgen is er een nieuwe dag……
Verliefd, onvoorstelbaar, vlinders
Heb het gevoel dat alles klopt
Ergens knaagt er iets, ik wil het niet weten
Duw het gelijk weer weg
Joris gaat voor mij koken
We staan nog in de gang
Ik tril over mijn hele lijf, onze kus lijkt
Eindeloos, de tijd is weg, geen tijd,
Waar is de tijd, we maken ons voorzichtig
Los van elkaar, hij duwt de rozen in mijn handen
En vraagt waar hij de boodschappen kan zetten.
Ik ga hem voor naar de keuken en pak gelijk een vaas
Voor de rozen, die ik voorlopig even daar inzet.
Ondertussen pakt hij alle boodschappen uit.
We gaan iets eten uit de Ayurvedische keuken
Joris wil me het een en ander uitleggen
Ik vertel dat een vriendin zich daarmee bezig houdt
Ze combineert bepaalde kruiden en groenten
En maakt zo heerlijke vegetarische maaltijden.
Joris vertelt dat hij zich al heel lang met
Ayurvedische leer bezighoudt, een soort van leefwijze
Door op deze manier te eten worden bepaalde afval stoffen
Eerder uit je lichaam verwijderd
Het gesprek komt op India, grappig
hij is meerdere keren in Zuid India
geweest, ik vertel dat ik nou net in Noord India ben geweest.
Hij ontkurkt een fles wijn en vraagt of ik de tafel wil dekken
Ik weet niet hoe snel hij kookt
maar na een uur zitten we aan tafel.
Het eten smaakt heerlijk maar mijn maag
voelt niet goed, het kost me moeite om een hap door mijn keel te krijgen.
Hij pakt mijn hand en streelt mijn vingers
ondertussen drink ik mijn glas uit
En schenk nog een glas in.
Na het eten gaan we op de bank zitten dicht bij elkaar,
ik zou wel naar boven willen maar weet niet wat Joris daarvan vindt.
Misschien maar eerst een glas champagne voordat we oud en nieuw
gaan vieren, we toosten, Joris vraagt waar ik al die tijd was?
Hij vertelt dat hij verliefd is,
dit is een mooie aanleiding om hem mee naar boven te nemen
en ik vraag of hij mee naar boven gaat?
Dan vraag hij of ik wel eens van Sai Baba heb gehoord
En hij begint te vertellen, over zijn jeugd,
hoe hij is opgevoed in een zeer gelovig milieu.
Zijn vader zei altijd: wij zijn in de Heer.
Pas later besefte hij dat zijn ouders alleen met elkaar sliepen als
ze een kind wilden, kennelijk was het een Godswonder dat hij er was.
Hij had geleerd dat je lichaam een tempel is,
je mag je tempel alleen gebruiken om kinderen te verwekken.
Wel vrijen zonder kinderen te verwekken is zondig.
Hij vertelt een verhaal van Plato de Griekse filosoof,
platonische liefde is de hoogste trap van liefde,
in tegenstelling tot lichamelijk begeren en seks, dat is de eerste traptrede.
Ik vraag wat hij in India gedaan heeft,
hij was daar bij Sai Baba,
hij is daar getrouwd met zijn toenmalige vrouw,
hij heeft vier kinderen
en zij hebben lang alleen gevreeën
om kinderen te verwekken.
Ze hadden twee kinderen en toen werd er een tweeling geboren.
Daarna hebben ze jaren niet gevreeën.
Zijn ex is verliefd geworden op een collega,
waar ze een relatie mee begon en dit kwam uit toen ze zwanger werd.
Hij vertelt dat hij worstelt met schuld, verdoemenis
Je overgeven aan lust is iets wat hij moeilijk vindt
Ik ben verbijsterd hoe is dit mogelijk
Zo’n leuke man en zo verknipt.
Hel en verdoemenis, niet mogen genieten,
dit kan niet, waarom heeft God ons dan lustgevoelens gegeven
Ik geloof in liefde een God van liefde en niet in hel en dat soort dingen
Wat zo mooi begon en zo veel belovend leek
Is een nachtmerrie, ik vraag aan hem hoe het
Nu verder gaat met ons, als er een ‘ons’ is.
Hij wil een relatie met mij maar ik vraag aan hem,
hoe zit het met de seks,
seks is goed voor je gezondheid en
heeft positieve invloed op onze geestelijke en lichamelijke gezondheid
ik vertel dat een platonische relatie niets voor mij is
ik wil hem bezitten zonder schuld,
genieten van wat we voor elkaar voelen.
Dan zegt Joris: maar wij zijn te oud om kinderen te verwekken
Ik moet huilen van onmacht omdat deze man niet mijn man gaat worden.
En ik vertel hem dat ik dit niet kan en vraag of hij weg wil gaan.
Joris gaat, hij loopt gebogen alsof hij een last draagt.
Ik voel me gebroken, schenk mezelf nog maar een glas in en
drink hem het te snel leeg en staar naar zijn glas die dat nog voor de helft vol is.
Pak het beet en zou het op de grond willen gooien maar kan me beheersen.
En zucht diep en neem voorzichtig een nipje uit zijn glas en denk
morgen is er een nieuwe dag……
geplaatst door Eik - 1 reactie
Liefde
Liefde….,
Dit is lang geleden, ik herken het gevoel
ik beef over mijn hele lijf.
Ik sta in vuur en vlam, mijn neus tintelt,
als ik eerlijk ben tintelt alles aan mij.
Ik ben als een oncontroleerbare riet, wat door de wind
heen en weer wordt geslingerd.
Ik heb mezelf niet meer onder controle,
moet uitkijken niet te gretig te zijn maar het kan me ook niet schelen.
Kan alleen maar denken wat is hij mooi, wat ben ik gelukkig.
Ben hem gewoon tegen gekomen, in mijn eigen woonplaats.
Heb net samen met mijn moeder een nieuwe rok gekocht en daarna
gaan dan altijd ernaast een glas wijn drinken,
komt de kok ons een broodje en een glas wijn brengen en
vraagt of wij er bezwaar tegen hebben als hij
even bij ons aan het tafeltje komt zitten
Voor ik iets kan zeggen doet mijn moeder dat al,
verbaast kijk ik naar man
en dan naar mijn moeder,
die gewoon zit te flirten en ze brengt het er nog aardig af ook,
ze gedraagt zich als een cougar.
Jeetje, ik ken hem wel hij is de zoon van de bazin van de winkel,
heb nooit echt met hem gepraat wat is dit, wat is hij leuk
en hij zit zomaar aan ons tafeltje, met alle gemak pakt hij mijn moeder in
of pakt zij hem in, ik weet het niet maar er gebeurt van alles.
Mooie ogen met pretlichtjes, hij wil weten wat we gekocht hebben.
Als ik vertel dat ik een rok en een jasje heb gekocht,
vraagt hij of hij het mag zien.
Ik pak de papierentas en haal de rok en het jasje eruit.
Hij betast de stof en vertelt door wie deze is gemaakt,
met moeite kan ik mijn mond dicht houden.
Dan onverwacht vraagt hij of ik mijn J.J. schoen wil uitdoen.
Terwijl hij mijn schoen vasthoudt begint een verhandeling
over Jan Jansen schoenen.
Hij weet precies hoe hij mijn aandacht moet trekken.
Vlak voor we weg gaan vraagt hij of we een keer
iets kunnen afspreken en of hij mijn telefoonnummer mag,
mijn moeder geeft het zonder overleg
Daar ga ik haar nog eens over aanspreken.
Alles voelt goed, er is een klik, spanning alles.
Ik geloof dat er geen onverwerkte of ondragelijke zaken uit het verleden zijn.
De kunst van het zoenen, wat kan hij het heerlijk zo zachtjes
mijn lippen beroeren, hij heeft het zoenen uitgevonden.
Ik heb mijn evenknie ontmoet, ruim 50 jaar.
Het kan bijna niet voor de tweede keer liefde op het eerste gezicht.
Waar heb ik dit aan verdient, een alles omvattende liefde.
Wat ben ik blij dat hij hetzelfde ook voor mij voelt, ik heb het in zijn ogen gezien
ik kan gewoon niet meer helder denken, niet meer eten.
Er fladdert opnieuw een koolwitje in mijn buik,
als we bij elkaar zijn zou ik hem willen bezitten.
Ik ben verliefd op deze heerlijke man.
Vanavond onze 5e ontmoeting, hij komt hier voor mij koken.
Zingend verschoon ik mijn bed en zing
‘Is this Love’ van Bob Marley,
Ja dat wil ik, hem liefhebben de rest van mijn leven.
Lachen, ik zet Bob Marley maar aan en dan klinken
Onze stemmen door het huis:’ I Wanna Love You, And Treat You Right’.
Ik heb er zin in, blij als een kind, bereid ik alles voor
Voor een onvergetelijke avond en….
Ruim ik mijn huis op, ga naar de stad koop bloemen
Wat lekkere dingen, wijn, misschien wel champagne
Ik ben in dubio ga ik oesters kopen is wel spannend
Ik koop toch maar een doosje van die lekkere droge witte wijn
En neem gelijk twee flessen van die heerlijke brut Champagne mee
We gaan vanavond knallen, oud en nieuw vieren
Om acht uur stift ik mijn lippen en doe een beetje ‘The One’
van Dolce&Gabbana achter mijn oren, kijk in de spiegel
en denk ‘ik ben er klaar voor’ laat hem maar komen.
De bel gaat, ik zucht eens diep en haal diep adem
loop naar de deur, daar staat hij met in de ene hand een
Boodschappentas en de andere een bos rozen.
Als in een soort van roes trek ik hem naar binnen.
Onze lippen vinden elkaar, wat een mooi begin van een
Veel belovende avond……..
Dit is lang geleden, ik herken het gevoel
ik beef over mijn hele lijf.
Ik sta in vuur en vlam, mijn neus tintelt,
als ik eerlijk ben tintelt alles aan mij.
Ik ben als een oncontroleerbare riet, wat door de wind
heen en weer wordt geslingerd.
Ik heb mezelf niet meer onder controle,
moet uitkijken niet te gretig te zijn maar het kan me ook niet schelen.
Kan alleen maar denken wat is hij mooi, wat ben ik gelukkig.
Ben hem gewoon tegen gekomen, in mijn eigen woonplaats.
Heb net samen met mijn moeder een nieuwe rok gekocht en daarna
gaan dan altijd ernaast een glas wijn drinken,
komt de kok ons een broodje en een glas wijn brengen en
vraagt of wij er bezwaar tegen hebben als hij
even bij ons aan het tafeltje komt zitten
Voor ik iets kan zeggen doet mijn moeder dat al,
verbaast kijk ik naar man
en dan naar mijn moeder,
die gewoon zit te flirten en ze brengt het er nog aardig af ook,
ze gedraagt zich als een cougar.
Jeetje, ik ken hem wel hij is de zoon van de bazin van de winkel,
heb nooit echt met hem gepraat wat is dit, wat is hij leuk
en hij zit zomaar aan ons tafeltje, met alle gemak pakt hij mijn moeder in
of pakt zij hem in, ik weet het niet maar er gebeurt van alles.
Mooie ogen met pretlichtjes, hij wil weten wat we gekocht hebben.
Als ik vertel dat ik een rok en een jasje heb gekocht,
vraagt hij of hij het mag zien.
Ik pak de papierentas en haal de rok en het jasje eruit.
Hij betast de stof en vertelt door wie deze is gemaakt,
met moeite kan ik mijn mond dicht houden.
Dan onverwacht vraagt hij of ik mijn J.J. schoen wil uitdoen.
Terwijl hij mijn schoen vasthoudt begint een verhandeling
over Jan Jansen schoenen.
Hij weet precies hoe hij mijn aandacht moet trekken.
Vlak voor we weg gaan vraagt hij of we een keer
iets kunnen afspreken en of hij mijn telefoonnummer mag,
mijn moeder geeft het zonder overleg
Daar ga ik haar nog eens over aanspreken.
Alles voelt goed, er is een klik, spanning alles.
Ik geloof dat er geen onverwerkte of ondragelijke zaken uit het verleden zijn.
De kunst van het zoenen, wat kan hij het heerlijk zo zachtjes
mijn lippen beroeren, hij heeft het zoenen uitgevonden.
Ik heb mijn evenknie ontmoet, ruim 50 jaar.
Het kan bijna niet voor de tweede keer liefde op het eerste gezicht.
Waar heb ik dit aan verdient, een alles omvattende liefde.
Wat ben ik blij dat hij hetzelfde ook voor mij voelt, ik heb het in zijn ogen gezien
ik kan gewoon niet meer helder denken, niet meer eten.
Er fladdert opnieuw een koolwitje in mijn buik,
als we bij elkaar zijn zou ik hem willen bezitten.
Ik ben verliefd op deze heerlijke man.
Vanavond onze 5e ontmoeting, hij komt hier voor mij koken.
Zingend verschoon ik mijn bed en zing
‘Is this Love’ van Bob Marley,
Ja dat wil ik, hem liefhebben de rest van mijn leven.
Lachen, ik zet Bob Marley maar aan en dan klinken
Onze stemmen door het huis:’ I Wanna Love You, And Treat You Right’.
Ik heb er zin in, blij als een kind, bereid ik alles voor
Voor een onvergetelijke avond en….
Ruim ik mijn huis op, ga naar de stad koop bloemen
Wat lekkere dingen, wijn, misschien wel champagne
Ik ben in dubio ga ik oesters kopen is wel spannend
Ik koop toch maar een doosje van die lekkere droge witte wijn
En neem gelijk twee flessen van die heerlijke brut Champagne mee
We gaan vanavond knallen, oud en nieuw vieren
Om acht uur stift ik mijn lippen en doe een beetje ‘The One’
van Dolce&Gabbana achter mijn oren, kijk in de spiegel
en denk ‘ik ben er klaar voor’ laat hem maar komen.
De bel gaat, ik zucht eens diep en haal diep adem
loop naar de deur, daar staat hij met in de ene hand een
Boodschappentas en de andere een bos rozen.
Als in een soort van roes trek ik hem naar binnen.
Onze lippen vinden elkaar, wat een mooi begin van een
Veel belovende avond……..
geplaatst door Eik - 1 reactie
Het Jacobsonorgaan
Heb het altijd al geweten, dat er iets bestaat
waarmee je de ander kan herkennen
karma, intuïtie, voorgevoel
of ja wat misschien vertrouwen?
Liefde op het eerste gezicht
iemand zien en nog geen woord
met elkaar spreken en weten dat
is hij of zij daar ga ik oud mee
worden of in mijn geval
dat is de man van mijn leven.
Heb het ooit lang geleden mee gemaakt.
Een lichte tinteling in mijn neus
mijn neus die begon te kriebelen
en daar stond hij en ik wist het
dat is hem, en moest ook lachen want
als de man van je leven daar in
de kroeg staat zal je iets moeten doen
Gelukkig is een kroeg handig
je kan een praatje maken of iemand
gelijk een drankje aanbieden
ik ben geëmancipeerd dus
zonder langer te dralen stapte ik
op de man af en vroeg of hij iets
wilde drinken, ja natuurlijk
hij is mee gegaan en nooit meer in zijn
hele leven weg gegaan.
Een paar jaar geleden kreeg ik
voor mijn verjaardag het boek
'Jacobson's organ and the remarkable nature of smell' van Lyall Watson.
Verbaast nee verbijstert begon ik te lezen
en kon ook niet meer ophouden
ik wilde het helemaal weten.
Altijd gedacht dat het karma of intuïtie was
maar het is gewoon een soort van zesde zintuig
en het zit vreemd genoeg in je neus,
laatst zag ik een scan van iemand zijn neus
en daar was het orgaantje
In ieder neusgat zit er een
ze zijn klein ongeveer een centimeter lang en iets van
2 millimeter doorsnee, dus heel klein
en ze zijn zo belangrijk alleen kan je er niet
echt mee ruiken, ze nemen vluchtige stoffen waar
die ons menselijk gedrag beïnvloeden.
Jeetje en wij zijn verleert om er naar te luisteren
het orgaantje communiceert met dat deel van
de hersenen dat betrokken is bij seksuele voorkeuren en
emoties, geeft aan of we vruchtbaar zijn
handig als je nog kinderen wilt
nu worden zaken als liefde op het eerste gezicht duidelijk.
'Reuk informeert het bewuste deel van de hersenen,
het Jacobson-orgaan het onderbewuste'!
Ieder van ons heeft een innerlijk geleidingssysteem
en iedereen mag het noemen zoals hij of zij
dat wil - ingeving, vertrouwen, karma, voorgevoel
in je buik maar ik kan niet ontkennen
dat als er een tinteling door mijn neus gaat
er voor mij een bijzondere man ergens is.
Zodra de terrasjes in Delft weer geopend zijn
dan weet ik het wel, ga dan als ik de kans krijg
met mijn neus in de lucht een glas wijn drinken
en mijn neus observeren want ik wil hem
weer tegenkomen en ik geloof dat hij daar
ergens rondloopt en dan ga ik hem vinden.
Lachen zeg wat ga ik dan zeggen
“hallo wil je iets drinken” of “ mijn neus zegt dat jij
het bent”, of “ tintelt jouw neus ook”,
of zeg ik gewoon “kom dan neem ik je mee en
maken we er een Celebration of live van”......;-)
waarmee je de ander kan herkennen
karma, intuïtie, voorgevoel
of ja wat misschien vertrouwen?
Liefde op het eerste gezicht
iemand zien en nog geen woord
met elkaar spreken en weten dat
is hij of zij daar ga ik oud mee
worden of in mijn geval
dat is de man van mijn leven.
Heb het ooit lang geleden mee gemaakt.
Een lichte tinteling in mijn neus
mijn neus die begon te kriebelen
en daar stond hij en ik wist het
dat is hem, en moest ook lachen want
als de man van je leven daar in
de kroeg staat zal je iets moeten doen
Gelukkig is een kroeg handig
je kan een praatje maken of iemand
gelijk een drankje aanbieden
ik ben geëmancipeerd dus
zonder langer te dralen stapte ik
op de man af en vroeg of hij iets
wilde drinken, ja natuurlijk
hij is mee gegaan en nooit meer in zijn
hele leven weg gegaan.
Een paar jaar geleden kreeg ik
voor mijn verjaardag het boek
'Jacobson's organ and the remarkable nature of smell' van Lyall Watson.
Verbaast nee verbijstert begon ik te lezen
en kon ook niet meer ophouden
ik wilde het helemaal weten.
Altijd gedacht dat het karma of intuïtie was
maar het is gewoon een soort van zesde zintuig
en het zit vreemd genoeg in je neus,
laatst zag ik een scan van iemand zijn neus
en daar was het orgaantje
In ieder neusgat zit er een
ze zijn klein ongeveer een centimeter lang en iets van
2 millimeter doorsnee, dus heel klein
en ze zijn zo belangrijk alleen kan je er niet
echt mee ruiken, ze nemen vluchtige stoffen waar
die ons menselijk gedrag beïnvloeden.
Jeetje en wij zijn verleert om er naar te luisteren
het orgaantje communiceert met dat deel van
de hersenen dat betrokken is bij seksuele voorkeuren en
emoties, geeft aan of we vruchtbaar zijn
handig als je nog kinderen wilt
nu worden zaken als liefde op het eerste gezicht duidelijk.
'Reuk informeert het bewuste deel van de hersenen,
het Jacobson-orgaan het onderbewuste'!
Ieder van ons heeft een innerlijk geleidingssysteem
en iedereen mag het noemen zoals hij of zij
dat wil - ingeving, vertrouwen, karma, voorgevoel
in je buik maar ik kan niet ontkennen
dat als er een tinteling door mijn neus gaat
er voor mij een bijzondere man ergens is.
Zodra de terrasjes in Delft weer geopend zijn
dan weet ik het wel, ga dan als ik de kans krijg
met mijn neus in de lucht een glas wijn drinken
en mijn neus observeren want ik wil hem
weer tegenkomen en ik geloof dat hij daar
ergens rondloopt en dan ga ik hem vinden.
Lachen zeg wat ga ik dan zeggen
“hallo wil je iets drinken” of “ mijn neus zegt dat jij
het bent”, of “ tintelt jouw neus ook”,
of zeg ik gewoon “kom dan neem ik je mee en
maken we er een Celebration of live van”......;-)
geplaatst door Eik - 1 reactie
Het onderzoek
et was alweer een paar jaar geleden
Dus de hoogste tijd om weer eens een afspraak te maken
Ik schoof het voor mij uit het is niet mijn hobby maar wel belangrijk
dat dit soort dingen eens in de paar jaar gecontroleerd wordt
en dan weer weten dat het helemaal oké is
voor de komende jaren,
ach het zijn natuurlijk moment opnames, onderzoeken.
Gelukkig heb ik een aardige lieve huisarts,
we tutoyeren elkaar en vragen naar elkaars vakanties
altijd even een sociaal praatje, heb wel altijd het gevoel
dat het geen fake is, hij is echt geïnteresseerd.
Eindelijk maak ik een afspraak en kan de volgende dag komen
ik zeg dat ik dan niet kan, volgende week is ook goed.
Als ik de telefoon neerleg vraag ik mezelf af waarom niet morgen
en uitstellen naar volgende week, vreemd ik zou morgen kunnen,
heb helemaal geen afspraken en probeer
allerlei gedachten uit te schakelen.
De dagen gaan verder ik kijk af en toe bij M4M
zijn er nog nieuwe profielen bijgekomen
heb ik iemand over het hoofd gezien, of dat iemand mij
eindelijk ziet, dat zou toch geweldig zijn.
Ik ben niet desperate, maar een leuke man….
M4M is net een grote snoepwinkel het ene snoepje
nog lekkerder dan het andere snoepje.
Jeetje vandaag de afspraak bij Marien
als ik de praktijk binnenstap, zit de wachtkamer vol.
Ik pak een tijdschrift van het tafeltje en blader het door en
dan hoor ik mijn naam sta op en zie Marien in de deuropening staan,
hij is een grote man met een bijzonder vriendelijke uitstraling.
Als ik zit vraagt hij hoe het gaat, ik vertel hem dat ik voorzichtig
aan het daten ben en dat het niet altijd meevalt.
Aantrekken en als iemand te dichtbij komt afstoten
of toch weg willen lopen, een vreemd mechanisme.
Misschien moet ik toch eens met een psycholoog gaan praten.
Marien ziet niet een twee drie de noodzaak maar het kan zeker geen kwaad
als hij vraagt of er verder nog iets is, vraag ik of hij een uitstrijkje kan maken
omdat het volgens mij alweer een paar jaar geleden is.
Marien kijkt in de computer en zegt dat het er inderdaad weer tijd voor is.
Oké kleed je maar even uit dan doe ik het gelijk.
Als ik daar op de onderzoekstafel lig en hij het speculum in mij wil steken
kijk ik naar hem en zie dat hij helemaal rood wordt, ik merk
dat ikzelf ook vreselijk ga blozen en probeer me vervolgens op iets heel anders te concentreren….
Opgelucht kleed ik me weer aan, we geven elkaar een hand en hij zegt:
‘maak je geen zorgen het zag er allemaal goed uit’
En weer zie ik hem blozen, ik kan er niets aan doen maar bloos mee
Als ik op de fiets naar huis zit, vraag ik mezelf af
wat er nu aan de hand was, heb wel vaker uitstrijkjes laten maken.
Dit was de eerste keer dat ons dit overkomt, vind ik hem dan leuk
en ik moet lachen, hij is leuk maar zou ik iets met hem willen,
dat weet ik niet een twee drie, hij is getrouwd,
zo wat, nee ik ben niet op zoek naar een avontuurtje, maar er was wel iets,
de lucht was geladen, de spanning hing in de spreekkamer, ik voelde mijn hart bonken...
Wat een toestand, ik ga nooit meer naar de huisarts, dit kan niet,
dit voelt zo niet kunnen, mijn huisarts.
Jeetje, voelt iedereen dan dat ik zoekende ben, hangt er een
soort van aura om mij heen dat ik beschikbaar ben, dat ik
ruimte heb voor een nieuwe liefde, poeh, zucht, moet ik dan een burka aan.
Wat voor signalen zend ik uit, wat moet ik hiermee,
ik ga mezelf begraven thuis met een boek op de bank
niet meer aandenken……;-))
Dus de hoogste tijd om weer eens een afspraak te maken
Ik schoof het voor mij uit het is niet mijn hobby maar wel belangrijk
dat dit soort dingen eens in de paar jaar gecontroleerd wordt
en dan weer weten dat het helemaal oké is
voor de komende jaren,
ach het zijn natuurlijk moment opnames, onderzoeken.
Gelukkig heb ik een aardige lieve huisarts,
we tutoyeren elkaar en vragen naar elkaars vakanties
altijd even een sociaal praatje, heb wel altijd het gevoel
dat het geen fake is, hij is echt geïnteresseerd.
Eindelijk maak ik een afspraak en kan de volgende dag komen
ik zeg dat ik dan niet kan, volgende week is ook goed.
Als ik de telefoon neerleg vraag ik mezelf af waarom niet morgen
en uitstellen naar volgende week, vreemd ik zou morgen kunnen,
heb helemaal geen afspraken en probeer
allerlei gedachten uit te schakelen.
De dagen gaan verder ik kijk af en toe bij M4M
zijn er nog nieuwe profielen bijgekomen
heb ik iemand over het hoofd gezien, of dat iemand mij
eindelijk ziet, dat zou toch geweldig zijn.
Ik ben niet desperate, maar een leuke man….
M4M is net een grote snoepwinkel het ene snoepje
nog lekkerder dan het andere snoepje.
Jeetje vandaag de afspraak bij Marien
als ik de praktijk binnenstap, zit de wachtkamer vol.
Ik pak een tijdschrift van het tafeltje en blader het door en
dan hoor ik mijn naam sta op en zie Marien in de deuropening staan,
hij is een grote man met een bijzonder vriendelijke uitstraling.
Als ik zit vraagt hij hoe het gaat, ik vertel hem dat ik voorzichtig
aan het daten ben en dat het niet altijd meevalt.
Aantrekken en als iemand te dichtbij komt afstoten
of toch weg willen lopen, een vreemd mechanisme.
Misschien moet ik toch eens met een psycholoog gaan praten.
Marien ziet niet een twee drie de noodzaak maar het kan zeker geen kwaad
als hij vraagt of er verder nog iets is, vraag ik of hij een uitstrijkje kan maken
omdat het volgens mij alweer een paar jaar geleden is.
Marien kijkt in de computer en zegt dat het er inderdaad weer tijd voor is.
Oké kleed je maar even uit dan doe ik het gelijk.
Als ik daar op de onderzoekstafel lig en hij het speculum in mij wil steken
kijk ik naar hem en zie dat hij helemaal rood wordt, ik merk
dat ikzelf ook vreselijk ga blozen en probeer me vervolgens op iets heel anders te concentreren….
Opgelucht kleed ik me weer aan, we geven elkaar een hand en hij zegt:
‘maak je geen zorgen het zag er allemaal goed uit’
En weer zie ik hem blozen, ik kan er niets aan doen maar bloos mee
Als ik op de fiets naar huis zit, vraag ik mezelf af
wat er nu aan de hand was, heb wel vaker uitstrijkjes laten maken.
Dit was de eerste keer dat ons dit overkomt, vind ik hem dan leuk
en ik moet lachen, hij is leuk maar zou ik iets met hem willen,
dat weet ik niet een twee drie, hij is getrouwd,
zo wat, nee ik ben niet op zoek naar een avontuurtje, maar er was wel iets,
de lucht was geladen, de spanning hing in de spreekkamer, ik voelde mijn hart bonken...
Wat een toestand, ik ga nooit meer naar de huisarts, dit kan niet,
dit voelt zo niet kunnen, mijn huisarts.
Jeetje, voelt iedereen dan dat ik zoekende ben, hangt er een
soort van aura om mij heen dat ik beschikbaar ben, dat ik
ruimte heb voor een nieuwe liefde, poeh, zucht, moet ik dan een burka aan.
Wat voor signalen zend ik uit, wat moet ik hiermee,
ik ga mezelf begraven thuis met een boek op de bank
niet meer aandenken……;-))
geplaatst door Eik - 3 reacties
Vouwers of Proppers
Vreemd dat je op Match4me veel dingen kan noteren, iets over jezelf, of wat je in een nieuwe partner zoekt of hoopt te vinden Zonder plat te willen worden kwam ik laatst een artikel tegen over Proppers en Vouwers. Zelf vond ik de titel intrigerend en begon te lezen, het heeft met het toilet gedrag van mensen te maken. De ene categorie mens is een Vouwer en de andere een Propper.
Volgens het artikel neigen Proppers naar chaotisch gedrag en Vouwers zijn over het algemeen proper en hebben hun zaakjes bijna altijd voor elkaar. In een gezin zou je meestal een propper en een vouwer hebben. Nu moet ik toch echt lachen. Ik probeer een aantal mensen voor de geest te halen en vraag me af of het Vouwers of Proppers zijn. Wat waren mijn vroegere relaties? Zelf ben ik een echte Vouwer, niks niet proppen. Netjes op de afscheurlijntjes vouw ik het papier. Nu moet ik weer lachen want er is er zeker een die ik me kan herinneren wat een echte Propper was. Ja, hij nam altijd een enorm stuk papier en propte het dan bij elkaar voordat hij de boel schoon boende. Deze man was beslist enigszins chaotisch, mijn vroegere schoonmoeder is ook een Propper en ik kan ook wel zeggen dat ze regelmatig chaotisch gedrag vertoonde en eigenlijk nog steeds.
Wat zoek ik in een nieuwe partner? Ik wil beslist niet iemand die chaotisch is of chaotisch gedrag vertoont. Ik wil een evenwichtige Vouwer. Niks niet proppen maar. Als hij nu heel lief is wat maakt het uit of het nu een Propper of een echte Vouwer is. Als er vonken zijn zal het me toch een worst zijn, maar in het artikel staat dat er een evenwich tmoet zijn tussen Proppers en Vouwers. Natuurlijk wil ik iemand die lief is en schoon op zichzelf. Zijn Proppers dan niet proper? Volgens het artikel zijn ze minder schoon, omdat je met die prop niet alles wegpoetst.
Wat een onzin, ik kan toch niet in mijn profiels chrijven dat ondanks dat ik zelf een Vouwer ben. Dat ik volgens het evenwicht een Propper zoek, maar mijn voorkeur echt naar een Vouwer uitgaat. Wat een bulllshit, ik wil gewoon een leuke man.
Volgens het artikel neigen Proppers naar chaotisch gedrag en Vouwers zijn over het algemeen proper en hebben hun zaakjes bijna altijd voor elkaar. In een gezin zou je meestal een propper en een vouwer hebben. Nu moet ik toch echt lachen. Ik probeer een aantal mensen voor de geest te halen en vraag me af of het Vouwers of Proppers zijn. Wat waren mijn vroegere relaties? Zelf ben ik een echte Vouwer, niks niet proppen. Netjes op de afscheurlijntjes vouw ik het papier. Nu moet ik weer lachen want er is er zeker een die ik me kan herinneren wat een echte Propper was. Ja, hij nam altijd een enorm stuk papier en propte het dan bij elkaar voordat hij de boel schoon boende. Deze man was beslist enigszins chaotisch, mijn vroegere schoonmoeder is ook een Propper en ik kan ook wel zeggen dat ze regelmatig chaotisch gedrag vertoonde en eigenlijk nog steeds.
Wat zoek ik in een nieuwe partner? Ik wil beslist niet iemand die chaotisch is of chaotisch gedrag vertoont. Ik wil een evenwichtige Vouwer. Niks niet proppen maar. Als hij nu heel lief is wat maakt het uit of het nu een Propper of een echte Vouwer is. Als er vonken zijn zal het me toch een worst zijn, maar in het artikel staat dat er een evenwich tmoet zijn tussen Proppers en Vouwers. Natuurlijk wil ik iemand die lief is en schoon op zichzelf. Zijn Proppers dan niet proper? Volgens het artikel zijn ze minder schoon, omdat je met die prop niet alles wegpoetst.
Wat een onzin, ik kan toch niet in mijn profiels chrijven dat ondanks dat ik zelf een Vouwer ben. Dat ik volgens het evenwicht een Propper zoek, maar mijn voorkeur echt naar een Vouwer uitgaat. Wat een bulllshit, ik wil gewoon een leuke man.
geplaatst door Eik - 6 reacties
Sterren
Het was enorm laat
ik was vol met
romantische gevoelens
verlangen naar jou zoenen
die als balsem voor
mijn zieke lijf zijn
me deed verlangen
naar je handen de
warmte van de olie
die nog meer verlangen
deed opwekken
ik wilde dat je bezit
van mij zou nemen
dat we oud en nieuw
zouden vieren
sterren nog meer sterren
weer opnieuw
steeds weer zoenen
verlangen sterren
oud en nieuw
vooral het vieren van nieuw
verlangen diep nog meer
steeds opnieuw
later steeds later
de tijd was er een tijd
alle tijd die er was
zoenen zacht lief teder
hard hartstochtelijk
sterren nog meer sterren
tijdloos geen tijd
warmte nog meer warmte
eindeloos opnieuw
gevoelens verlangen
oud en nieuw
toch weer sterren
nog meer sterren
balsem voor mijn ziel
oud en nieuw
ik was vol met
romantische gevoelens
verlangen naar jou zoenen
die als balsem voor
mijn zieke lijf zijn
me deed verlangen
naar je handen de
warmte van de olie
die nog meer verlangen
deed opwekken
ik wilde dat je bezit
van mij zou nemen
dat we oud en nieuw
zouden vieren
sterren nog meer sterren
weer opnieuw
steeds weer zoenen
verlangen sterren
oud en nieuw
vooral het vieren van nieuw
verlangen diep nog meer
steeds opnieuw
later steeds later
de tijd was er een tijd
alle tijd die er was
zoenen zacht lief teder
hard hartstochtelijk
sterren nog meer sterren
tijdloos geen tijd
warmte nog meer warmte
eindeloos opnieuw
gevoelens verlangen
oud en nieuw
toch weer sterren
nog meer sterren
balsem voor mijn ziel
oud en nieuw
geplaatst door Eik - 1 reactie
Go-spelen
Het is alweer een tijd geleden, de weersgoden
waren ons goed gezind een strak blauwe hemel en een mooie
zon die al dagen overuren maakte,
heerlijk wat een dag voor het jaarlijkse
Strandtoernooi
Het meest gezellige toernooi van het jaar
vindt altijd, de naam zegt het al, op het strand plaats.
Ik parkeer m’n auto op een groot parkeerterrein.
Pak mijn lipstick en stift mijn lippen nog wat bij.
Als ik bij de strandtent aankom is het al gezellig druk,
ik schrijf me in en kijk eerst maar eens op de lijst
wie zich allemaal al hebben ingeschreven.
In de Go-wereld zijn er nog steeds meer mannen
dan vrouwen, dus dat is boffen.
Ik moet er zelfs om grinniken en laat een aantal
grijze muizen de revue passeren.
Er zijn ook wel leuke mannen maar die zijn net als
in de gewone wereld altijd bezet.
Go is de oudste bekende denksport ter wereld,
met een historie die meer dan 3000 jaar beslaat.
Het is de meest fascinerende denksport die je maar kan bedenken,
ik speel het al heel lang en het gaat nooit vervelen
Go-spelen scherpt mijn hersens.
Genietend van de zon en het geruis van de zee
drink ik mijn koffie en kijk boven mijn kopje in het rond
of ik mensen herken, ik herken een aantal hele
sterke spelers, ik ken ze van andere wedstrijden.
Ik groet een paar die bij dezelfde club spelen als dat ik doe
Het is bijna tijd, ik ga maar eens kijken
tegen wie ik moet spelen
Vandaag 4 partijen,
Iedereen zoekt zijn tafel en gaat zitten,
ik stel de klok vast in en wacht op mijn tegenstander
Mijn eerste tegenstander moet ik voorgiftstenen geven
uiteindelijk win ik de partij met 1 punt
Na de lunch heb ik drie partijen erop zitten
ik wacht wederom op mijn tegenstander
in gedachten kijk ik wat rond en dan hoor ik een
Mooie basstem vragen: “Ben jij Hanna?”
ik kijk op en zie twee prachtige bruine ogen
kan alleen maar knikken en hoor mezelf mijn naam zeggen.
Ik vraag nog een keer naar zijn naam
Gijs de Jager, Gijs ploft op de stoel tegenover mij,
hij pakt de klok en stelt hem in en vraagt of ik iets wil drinken
graag een droge witte wijn met veel ijs
We beginnen en wensen elkaar een mooie wedstrijd
Ik probeer m’n aandacht erbij te houden
Stiekem kijk ik naar de man die tegenover mij zit
Hij is groot, zijn hoofd is glad geschoren,
in gedachten hoor ik mijn vriendin zeggen:
‘Kale mannen zijn erotiserend’.
Zijn mond is mooi, hij heeft een echte zoen mond.
Op wie lijkt hij, hij lijkt op iemand die ik ken
maar wie dan, in eens weet ik het hij lijkt op
Jason Statham, maar dan zijn oudere broer,
dat is wel een mooie man.
Ik voel me betrapt als hij mij aankijkt en zegt
dat het mijn beurt is.
Wat voor zet heeft hij gedaan wat is de meest
grote zet op het bord en als ik hem daar zet
hoeveel punten levert me dat dan op.
Wat zei Hans nou laatst, altijd denken
wat is nu de meest begeerlijke zet.
Ik kijk even naar Gijs en zie
dat hij geamuseerd naar mij zit te kijken
en dan zegt hij: “tja, wat is nu voor jou het meest begeerlijke…”
ik krijg het nog warmer dan dat ik het al had
“…Zet, natuurlijk” zegt hij lachend, hij heeft een mooie volle lach
en hij heeft pretlichtjes in zijn ogen.
Ik doe snel een zet en druk mijn klok in,
mijn hand raakt de zijne het lijkt wel of ik mijn hand brand,
ik krijg een soort van elektrische schok
geschrokken trek ik mijn hand terug,
ik zie dat Gijs mij met een soort van hernieuwde
belangstelling aankijkt, hij heeft nu zelf ook een rode kleur.
Ik kijk snel naar het bord en probeer te bedenken
waar hij zijn steen gaat zetten, zo spelen we een
tijdje stil verder, je hoort alleen het geluid van stenen
die op het houten bord worden gezet.
Dan raakt zijn hand de mijne en weer
trek ik hem razend snel terug omdat het voelt
alsof ik gestoken word, ik kijk hem aan
en merk dat zijn ogen die van mij proberen vast te houden
ik hap naar adem en zeg, met een fluisterende stem
volgens mij wordt hier niet alleen Go-gespeeld,
hij kijkt mij nu met openmond aan en langzaam
zie ik dat er een volle gulle lach op zijn gezicht komt
en hij fluistert terug, ‘dat klopt’.
Ik heb nooit moeite me te concentreren
maar nu is de partij ver weg,
ik wil zijn handen vasthouden en
dat hij die van mij vasthoudt.
Gijs, zegt, ik zal je een liefdes geschiedenis vertellen
Van twee mensen die elkaar enorm lief hadden.
Zij was een prinses en hij een Go-meester
Iedere dag mochten ze een partij spelen
En onder het mom van go-termen vertelde ze elkaar
Hoe zeer ze elkaar beminde
Ik voel mijn hart bonken, ik kijk naar zijn handen
en zie geen ring en zucht van opluchting.. ;-)
waren ons goed gezind een strak blauwe hemel en een mooie
zon die al dagen overuren maakte,
heerlijk wat een dag voor het jaarlijkse
Strandtoernooi
Het meest gezellige toernooi van het jaar
vindt altijd, de naam zegt het al, op het strand plaats.
Ik parkeer m’n auto op een groot parkeerterrein.
Pak mijn lipstick en stift mijn lippen nog wat bij.
Als ik bij de strandtent aankom is het al gezellig druk,
ik schrijf me in en kijk eerst maar eens op de lijst
wie zich allemaal al hebben ingeschreven.
In de Go-wereld zijn er nog steeds meer mannen
dan vrouwen, dus dat is boffen.
Ik moet er zelfs om grinniken en laat een aantal
grijze muizen de revue passeren.
Er zijn ook wel leuke mannen maar die zijn net als
in de gewone wereld altijd bezet.
Go is de oudste bekende denksport ter wereld,
met een historie die meer dan 3000 jaar beslaat.
Het is de meest fascinerende denksport die je maar kan bedenken,
ik speel het al heel lang en het gaat nooit vervelen
Go-spelen scherpt mijn hersens.
Genietend van de zon en het geruis van de zee
drink ik mijn koffie en kijk boven mijn kopje in het rond
of ik mensen herken, ik herken een aantal hele
sterke spelers, ik ken ze van andere wedstrijden.
Ik groet een paar die bij dezelfde club spelen als dat ik doe
Het is bijna tijd, ik ga maar eens kijken
tegen wie ik moet spelen
Vandaag 4 partijen,
Iedereen zoekt zijn tafel en gaat zitten,
ik stel de klok vast in en wacht op mijn tegenstander
Mijn eerste tegenstander moet ik voorgiftstenen geven
uiteindelijk win ik de partij met 1 punt
Na de lunch heb ik drie partijen erop zitten
ik wacht wederom op mijn tegenstander
in gedachten kijk ik wat rond en dan hoor ik een
Mooie basstem vragen: “Ben jij Hanna?”
ik kijk op en zie twee prachtige bruine ogen
kan alleen maar knikken en hoor mezelf mijn naam zeggen.
Ik vraag nog een keer naar zijn naam
Gijs de Jager, Gijs ploft op de stoel tegenover mij,
hij pakt de klok en stelt hem in en vraagt of ik iets wil drinken
graag een droge witte wijn met veel ijs
We beginnen en wensen elkaar een mooie wedstrijd
Ik probeer m’n aandacht erbij te houden
Stiekem kijk ik naar de man die tegenover mij zit
Hij is groot, zijn hoofd is glad geschoren,
in gedachten hoor ik mijn vriendin zeggen:
‘Kale mannen zijn erotiserend’.
Zijn mond is mooi, hij heeft een echte zoen mond.
Op wie lijkt hij, hij lijkt op iemand die ik ken
maar wie dan, in eens weet ik het hij lijkt op
Jason Statham, maar dan zijn oudere broer,
dat is wel een mooie man.
Ik voel me betrapt als hij mij aankijkt en zegt
dat het mijn beurt is.
Wat voor zet heeft hij gedaan wat is de meest
grote zet op het bord en als ik hem daar zet
hoeveel punten levert me dat dan op.
Wat zei Hans nou laatst, altijd denken
wat is nu de meest begeerlijke zet.
Ik kijk even naar Gijs en zie
dat hij geamuseerd naar mij zit te kijken
en dan zegt hij: “tja, wat is nu voor jou het meest begeerlijke…”
ik krijg het nog warmer dan dat ik het al had
“…Zet, natuurlijk” zegt hij lachend, hij heeft een mooie volle lach
en hij heeft pretlichtjes in zijn ogen.
Ik doe snel een zet en druk mijn klok in,
mijn hand raakt de zijne het lijkt wel of ik mijn hand brand,
ik krijg een soort van elektrische schok
geschrokken trek ik mijn hand terug,
ik zie dat Gijs mij met een soort van hernieuwde
belangstelling aankijkt, hij heeft nu zelf ook een rode kleur.
Ik kijk snel naar het bord en probeer te bedenken
waar hij zijn steen gaat zetten, zo spelen we een
tijdje stil verder, je hoort alleen het geluid van stenen
die op het houten bord worden gezet.
Dan raakt zijn hand de mijne en weer
trek ik hem razend snel terug omdat het voelt
alsof ik gestoken word, ik kijk hem aan
en merk dat zijn ogen die van mij proberen vast te houden
ik hap naar adem en zeg, met een fluisterende stem
volgens mij wordt hier niet alleen Go-gespeeld,
hij kijkt mij nu met openmond aan en langzaam
zie ik dat er een volle gulle lach op zijn gezicht komt
en hij fluistert terug, ‘dat klopt’.
Ik heb nooit moeite me te concentreren
maar nu is de partij ver weg,
ik wil zijn handen vasthouden en
dat hij die van mij vasthoudt.
Gijs, zegt, ik zal je een liefdes geschiedenis vertellen
Van twee mensen die elkaar enorm lief hadden.
Zij was een prinses en hij een Go-meester
Iedere dag mochten ze een partij spelen
En onder het mom van go-termen vertelde ze elkaar
Hoe zeer ze elkaar beminde
Ik voel mijn hart bonken, ik kijk naar zijn handen
en zie geen ring en zucht van opluchting.. ;-)
geplaatst door Eik - 1 reactie
Koolwitje
Sinds kort fladdert er voorzichtig
een kleine vlinder, een koolwitje
door mijn buik
het voelt spannend
ik probeer te observeren
waar de witte fladderaar zit
maar als ik denk dat ik het weet
voel ik hem weer ergens anders
of is hij weer verdwenen.
Het voelt spannend, weet niet of ik dit wil
wat begonnen was als een grap
omdat we er alle twee van uitgingen
dat het niets kon worden
we te ver bij elkaar vandaan wonen
hij mij te oud vond op papier
snap ik trouwens niets van
hij uiteindelijk ook niet.
Het is nu zo anders
en nog steeds weet ik niet of ik het wil
heb ik wat te willen
het koolwitje begint druk te
fladderen, van de ene kant
en weer naar de andere kant
als een soort van protest
ik probeer het te negeren
als het er niet is dan
is het er gewoon niet
Wat ik al een hele tijd wilde
gebeurt nu
en dan probeer ik het te ontkennen
snap het niet
gelukkig het koolwitje
is weer even rustig
Ik hoor mezelf zingen
“Is This Love”
ik hap naar adem
krijg het warm
het koolwitje transformeert
zich naar een mooie
“Dagpauwoog”,
ik wil het niet
heb niets te vertellen
en zing verder “Is This Love”
Ik tover een lach en denk
This is Love…;-)
een kleine vlinder, een koolwitje
door mijn buik
het voelt spannend
ik probeer te observeren
waar de witte fladderaar zit
maar als ik denk dat ik het weet
voel ik hem weer ergens anders
of is hij weer verdwenen.
Het voelt spannend, weet niet of ik dit wil
wat begonnen was als een grap
omdat we er alle twee van uitgingen
dat het niets kon worden
we te ver bij elkaar vandaan wonen
hij mij te oud vond op papier
snap ik trouwens niets van
hij uiteindelijk ook niet.
Het is nu zo anders
en nog steeds weet ik niet of ik het wil
heb ik wat te willen
het koolwitje begint druk te
fladderen, van de ene kant
en weer naar de andere kant
als een soort van protest
ik probeer het te negeren
als het er niet is dan
is het er gewoon niet
Wat ik al een hele tijd wilde
gebeurt nu
en dan probeer ik het te ontkennen
snap het niet
gelukkig het koolwitje
is weer even rustig
Ik hoor mezelf zingen
“Is This Love”
ik hap naar adem
krijg het warm
het koolwitje transformeert
zich naar een mooie
“Dagpauwoog”,
ik wil het niet
heb niets te vertellen
en zing verder “Is This Love”
Ik tover een lach en denk
This is Love…;-)
geplaatst door Eik - 2 reacties
Nieuw Lover
Regelmatig als ik met mijn hond
in het bos loop kom ik die leuke man tegen.
De eerste keer dat ik hem zag
moest ik zelfs slikken, wouw…….
ik had geen tijd om verder te fantaseren
moest gelijk ingrijpen
omdat zijn kleine terriër
mijn Bull Mastiff als bedreiging zag
en gelijk tot actie over ging,
mijn Bram die eigenlijk
een kleine hond in een groot lijf is,
aanvloog en in zijn wangen ging hangen.
Een paar dagen later loop
ik met een vriendin die
een ruwharige teckel heeft, een teefje,
weer te wandelen en zie hem
aan komen, ik krijg het gelijk warm
wat is hij leuk, doe mijn hond aan de lijn
Wederom prijs,
zijn kleine hond valt gelijk aan
een vreselijk spektakel,
mijn Bull gaat van zich afbijten
gelukkig alleen een hoop lawaai maar toch
de zenuwen zitten er bij mij flink in
kan niet meer horen wat hij zegt
Als ik hem weer tegen kom
roept de baas al van verre
zo wordt het nooit wat tussen ons.
Raar hij heeft wel gelijk,
onze honden moeten vrienden worden
en dan wij ook….
Na een maand of wat
weet ik dat zijn hond Kees heet
past mooi, Kees en Bram.
De naam van mijn toekomstige lover
is nog steeds een raadsel.
Regelmatig zijn er toespelingen
wanneer gaan we wat drinken
en nog meer van die soort dingen
Ik neem me voor:
‘de volgende keer, ga ik me voorstellen’
En ik ga hem uitnodigen voor een borrel.
En dan kom ik hem tegen
ik voel voordat hij iets zegt,
het rood al naar mijn kaken stijgen,
kan nog net voorkomen
dat ik bij wijze van ga hyperventileren
Loopt (MIJN) hij stijf gearmd met een leuke man
En lachend zegt hij:
“ik zal me even voorstellen,
dit is Chris en ik ben Roel”, daar gaat mijn droom……;-)
in het bos loop kom ik die leuke man tegen.
De eerste keer dat ik hem zag
moest ik zelfs slikken, wouw…….
ik had geen tijd om verder te fantaseren
moest gelijk ingrijpen
omdat zijn kleine terriër
mijn Bull Mastiff als bedreiging zag
en gelijk tot actie over ging,
mijn Bram die eigenlijk
een kleine hond in een groot lijf is,
aanvloog en in zijn wangen ging hangen.
Een paar dagen later loop
ik met een vriendin die
een ruwharige teckel heeft, een teefje,
weer te wandelen en zie hem
aan komen, ik krijg het gelijk warm
wat is hij leuk, doe mijn hond aan de lijn
Wederom prijs,
zijn kleine hond valt gelijk aan
een vreselijk spektakel,
mijn Bull gaat van zich afbijten
gelukkig alleen een hoop lawaai maar toch
de zenuwen zitten er bij mij flink in
kan niet meer horen wat hij zegt
Als ik hem weer tegen kom
roept de baas al van verre
zo wordt het nooit wat tussen ons.
Raar hij heeft wel gelijk,
onze honden moeten vrienden worden
en dan wij ook….
Na een maand of wat
weet ik dat zijn hond Kees heet
past mooi, Kees en Bram.
De naam van mijn toekomstige lover
is nog steeds een raadsel.
Regelmatig zijn er toespelingen
wanneer gaan we wat drinken
en nog meer van die soort dingen
Ik neem me voor:
‘de volgende keer, ga ik me voorstellen’
En ik ga hem uitnodigen voor een borrel.
En dan kom ik hem tegen
ik voel voordat hij iets zegt,
het rood al naar mijn kaken stijgen,
kan nog net voorkomen
dat ik bij wijze van ga hyperventileren
Loopt (MIJN) hij stijf gearmd met een leuke man
En lachend zegt hij:
“ik zal me even voorstellen,
dit is Chris en ik ben Roel”, daar gaat mijn droom……;-)
geplaatst door Eik - 5 reacties
- 10 jaar Match4me
- Zo wil ik het weer
- Verleidelijke tenen
- De buitenman
- Gouden jaren
- Driegesprek
- Carpe Diem
- Samenwonen, Latrelatie of...
- Leer jezelf kennen...
- Samenwonen, je zou het ni...
- Sprong in het diepe
- Tomboy
- Moederdag
- Overkomen
- Niet dapper
- Blaren
- Herkennen, erkennen….ontk...
- Samen lachen
- Je eigen leven dragen
- Afscheid....
- mei 2012
- april 2012
- maart 2012
- februari 2012
- januari 2012
- december 2011
- november 2011
- oktober 2011
- september 2011
- augustus 2011
- juli 2011
- juni 2011
- mei 2011
- april 2011
- maart 2011
- februari 2011
- januari 2011
- december 2010
- november 2010
- oktober 2010
- september 2010
- augustus 2010
- juli 2010
- juli 2010
- juni 2010
- mei 2010
- april 2010
- maart 2010
- februari 2010
- januari 2010
- december 2009
- november 2009
- oktober 2009
- september 2009
