Ik had dus gemaild of hij nog leefde.

En kreeg geen antwoord.

Nu ben ik bang dat hij jammerlijk aan zijn einde is gekomen.

Het is vakantietijd.

Misschien is hij gestikt in de Raclette, hij had een vaag verhaal over Zwitserland.

Of hij is paars uitgeslagen opgenomen, door die paarse melk van die Milka koeien ter plaatse

Die chocola kan geen kwaad, dat weet ik uit ondervinding.

Misschien is hij door de ratten opgegeten, in de Gotthard tunnel.

Daar zitten ratten, dat weten jullie toch?

Eerst door de ratten besnuffeld, en daarna opgegeten.

Of hij is toch de Eiger Nordwand opgegaan.

Ik zie het voor me, beleefd groetend naar de skeletten die daar allemaal nog zitten.

Ik heb nooit begrepen waarom ze die niet weghalen.

Misschien ter bemoediging; "kop op, wij zijn de uitdaging ook aangegaan, je kunt het!"

Maar onze "relatie"is inmiddels in rook opgegaan.

Van die romantische rook, die je daar nog uit de schoorstenen ziet komen, in de dorpjes in het dal.

Lees verder!

Door jullie reacties wordt hij voor mij steeds vreemder.

Ik werd een week na zijn telefoontje gebeld door iemand met dezelfde
achternaam.

Vreemd.

Dit is echt gebeurd hoor, zoiets bizars kan ik niet zelf verzinnen.

Dat vond de man in kwestie vervelend, hij werd er heel achterdochtig
van, schermde zijn mail af, en heeft me sindsdien alleen nog maar
via zijn zakenadres gemaild.

Vreemd.

Lees verder!

Dit is voor mij een nieuwe variatie.

Mail contact, bellen voor een afspraak, een tweede afspraak, leuk.

Waar woon je?




Een huis in de ene woon plaats, dat wordt verhuurd.

Maar hij past op een huis ergens anders.

Dat is onbewoonbaar.

En hij heeft een bed staan in een kamertje van zijn bedrijf.

Hij woont dus niet, hij verblijft alleen.




Daarna stilte

Die nu al een maand duurt.

Nog maar een keer gemaild

Nog steeds geen antwoord.

Zijn vorige relatie is uitgegaan omdat hij er niet genoeg tijd aan besteedde, volgens
haar.

Ik begin te begrijpen wat ze bedoelde.

Lees verder!

voorzichtig, heel voorzichtig

kom ik dichterbij

op het slappe koord van de liefde




de balansstok is het nu

met de verworven zekerheden

maar balans betekent

soms naar links

soms naar rechts

en heel kort stil




mensen gaan samen

heb ik contact?

daarna weer verder

hoe zal het gaan?

Kan ik in jou wonen

kan ik vertrouwen

ben jij veiligheid




zie je mij

hoor je mij

ken je mij

ben jij

wie ik zoek?




De tijd zal het leren.

Lees verder!

Mooi woord, mijn oog viel er op.

Het ging over een huis, natuurlijk.

Dan zie je gelijk iets moois voor je,

tuin rondom, mooi uitzicht,

uniek, geen eenheidsworst,

kost wat, maar dan heb je ook wat.

Mooie buitenkant, vaak mooi van binnen.

Ingericht door iemand die er oog voor heeft.

Die zichzelf is en dat ook aan de buitenkant laat zien.

Die de moeite heeft genomen

een eigen gezicht te laten zien.


Niet alleenstaand, nee vrijstaand.

Mooi woord.

Zo voel ik me,

zo moet het voor mij heten.

Lees verder!

daar staat een ruizel

zijn grunzige gronken steken uit

hij wankelt op zijn rievels

maar gelukkig zijn zijn hompels groot genoeg

hij wakt en wuivert

maar daar trek ik me niets van aan

hij grompelt met zijn ene oog

en hoept met het andere

zijn bruine hozels groeien niet zo hard

maar dat hoeft ook niet

die heeft hij toch niet nodig

hij lijkt wel vlovig

maar hij is heel aardig

en ik kan het weten.



Hij wacht op een ruizelmeisje

zij woeft en woorkt

en is een beetje hoezig

ze durft niet erg te huifen

maar dat wordt vanzelf beter

als ze elkaar beter kennen.

ze is heel haffig,

en een beetje roeftig

en speciaal voor hem

heeft ze een koefje op haar kopje gezet

schattig he?

Lees verder!

wanneer het lijkt

alsof je iets tweemaal door moet maken

weer dezelfde problemen

dezelfde pijn

hetzelfde verdriet




alsof je met je levensles

in cirkeltjes ronddraait




bedenk dan

dat niemand twee keer kan baden

in zelfde rivier

want het water stroomt verder

alles verandert




de cirkels vormen

een opgaande lijn

bij iedere wending

een beetje meer

in de goede richting




steeds hoger

naar een hoger plan.

Lees verder!

Tederheid

ultieme vorm van liefde

van ziel tot ziel

de ogen volgen
en dan de handen

tederheid, innigheid

je meest wezenlijke vorm van zijn
op de zachtste manier geuit

basis onder liefde
koepel over alles heen

tederheid

teer,
maar de sterkste manier van liefhebben

Lees verder!

Het is een nieuw fenomeen.

Mensen die met een riant salaris een poosje in de bijstand gaan, een maand of zo, kort genoeg om er niet echt last van te hebben. Ze hebben alles nog, kunnen er alleen even niet bij.

Dat is heel iets anders dan te weinig geld hebben, de komende jaren, dat blijft zo, wordt alleen maar erger.

Alle tips voor bezuinigingen pas ik toe, ik doe gewoon heel veel dingen niet meer, dat is de meest rigoureuze manier van bezuinigen.

Maar laten die mensen die het een poosje proberen alsjeblieft niet denken dat ze de echte situatie in kunnen schatten.

Het is altijd beter dan niets, ze hebben dan een beetje idee hoeveel alles kost, maar ze kunnen zich niet inleven in de werkelijke situatie.

Je kunt allemaal uitrekenen hoeveel de vaste lasten alleen al zijn, per maand, en wat de normale boodschappen kosten.

Tel er de verzekeringen bij op, minimale kleding, vervoer, reparaties, verjaardagen, dat soort dingen, en dan kom je al op een bedrag wat over het minimum heen gaat.

Net zoals het verschil tussen een avondje alleen zijn, zonder je man, of echt alleen zonder partner onder alle omstandigheden.

Dat verschil kennen we wel. Toch?

Lees verder!

Ik stond op een datingsite (niet bij match 4 me, ergens anders).

Ik had daar geen foto, ik had toen alleen groepsfoto's, of foto's van mezelf waar mijn gezicht niet zo duidelijk op stond, dus die waren niet geschikt.

Geen probleem, als iemand echt geïnteresseerd is, stuur ik die foto alsnog.

Zo ook deze keer.

Ik kreeg gelijk antwoord, netjes, er was geen fotoklik.

Kan, die klik is zeldzaam,. Die heb je niet zomaar, gelukkig maar, anders werd het helemaal een losgeslagen bende, en ging iedereen met iedereen aan de haal, getrouwd of niet.

Geen klik dus. Maar hij vond mijn dochters wel leuk.

Die stonden ook op die foto, het was een groepsfoto, zoals ik al zei.

Ja, natuurlijk, die zijn nog in de bloei van hun jeugd, dat zijn twee mooie meiden, zo ben ik ook geweest toen ik die leeftijd had, ze lijken op mij.

Goed dat het niet klikte.

Ik vind het altijd leuk als mensen mijn kinderen leuk vinden, maar een man die geen klik heeft met mij en wel met mijn dochters, daar kan ik geloof ik maar beter niet mee verder gaan.

Ik heb al eens eerder meegemaakt dat een man van tegen de zestig vond dat hij `zo leuk met jonge meisjes op kon schieten`. Later merkte ik wat hij er mee bedoelde.

Het is een teken van volwassenheid als je keus niet meer op jonge meisjes valt wanneer je zelf hun vader zou kunnen zijn.

Niet iedereen haalt die volwassenheid, ben ik bang.

Maar het zijn leuke meiden, dat ben ik met hem eens.

Lees verder!

Stom, ik had een stukje voor de kettingblog en ik kon het stomme ding nergens meer terugvinden. Het is in de donkere krochten van mijn computer verdwenen. Gelukkig wist ik na een paar dagen weer ongeveer wat ik geschreven had, dus hieronder alsnog mijn bijdrage voor de kettingblog, STOM.

Stom; ik kwam met mijn camera bij de reparateur; hij doet het niet meer, kunt u er nog wat mee? Hij is pas twee jaar oud en bij twee vakanties gebruikt, dus nog lang niet versleten. Nou mevrouw, dat is de moeite niet meer, de reparatie kost net zo veel als een nieuwe camera. Hoezo milieubewust?
Gelukkig ben ik altijd zo netjes om die hele kleine labeltjes van de theezakjes, er af te halen, en in de papierbak te doen. Zo lever ik toch nog een bijdrage aan het milieu.

Stom, we waren in Egypte en de douche werkte niet. Dat heb je daar, ik was met iemand die daar ook de humor van ziet, dus we hebben een hele vrolijke vakantie gehad. Gelukkig hoorden we van een groep mensen die veel duurder met een cruise mee waren, hun douche deed het wel, maar ze waren allemaal ziek geworden van het douchewater wat ze hadden binnengekregen.
Wat heerlijk dat die van ons het niet deed, wij zijn de hele vakantie gezond gebleven!

Stom, er is een nieuwe manier om je blog in te leveren bij match 4 me. Helaas krijg ik het niet met mijn oude pc en mijn computerskills voor elkaar om zo´n stukje tekst zelf te plaatsen middels het ´knippen en plakken´. Gelukkig kan het ook nog op de oude manier en dus heb ik mijn blog ingeleverd bij de redactie.

Groetjes allen en veel leesplezier met de ketting blog!
Het stokje draag ik over aan principessa.

Lees verder!

Vreemd is dat, je weet wat er kan gebeuren als je op een datingsite staat, dat is een reeks mailtjes, telefoontjes, dates, en er gebeurt telkens iets verschillends.
Als het meteen lijkt te klikken, heb je vlinders in je buik, daar schijnt leeftijd niets mee te maken te hebben, als het ook nog van twee kanten komt, worden het er nog veel meer.
Als je dan met elkaar verder mailt, en degene waar je mee mailt heeft nog een veelbelovend mailcontact, en moet zich in twee helften verdelen, dan wordt het al weer wat moeilijker.
Risico van het vak; kijk maar even rustig, maak kennis met ons allebei, en volg dan je hart, heb ik gezegd.

Zover is het niet gekomen, de man in kwestie heeft het contact met die andere vrouw verdiept, ondertussen hield hij mij in reserve met lieve mailtjes met witte rozen en lieve woordjes.
Daarna kreeg ik een mailtje dat hij met haar verder ging, het klikte.

Dat wist ik al, maar tussen ons ook, wat gebeurt daarmee?
Niets. Hij vindt me geweldig, ik heb een lief plekje in zijn hart, en ik vind vast wel iemand, zo'n fijne vrouw als ik.

Dat voelt als verraad.
Als je allebei je kans hebt gehad, en met de ene klikt het, en met de ander niet, dan is dat al even slikken, maar daar kan ik vrede mee hebben.
Het was nog maar het begin, dat slijt heel snel, daar gaat het niet om.
Maar de dubbele boodschap, en de verraderlijke manier van doen in deze situatie heeft me behoorlijk dwars gezeten.
Er zijn blijkbaar manieren van manipuleren die ik nog niet eerder had meegemaakt,

Al doende leert men.

Lees verder!

Natuurlijk komt zoiets niet helemaal uit de lucht vallen, maar dat het zo hoog op zou lopen had ze niet voorzien. Het begon allemaal nog normaal. Er zou dat weekend een feest zijn, aan het einde van het seizoen. Alle mensen van de vereniging hadden een uitnodiging gekregen, met hun partner. Er was een spel bedacht voor het begin van de avond, er kon worden gedanst, er was zelfs iemand zo reatief geweest om voor alle mensen van het bestuur, en alle anderen die zich het hele jaar hadden ingezet voor de vereniging, een rijmpje te maken.

Leuk, het rijmde niet overal, het liep ook niet helemaal maar het idee was hartverwarmend. De band speelde nummers uit de zeventiger jaren, dus daar mankeerde niets aan. Het werd allemaal wel gestaag luider, je kon elkaar al snel niet meer verstaan, dus dansen of drinken waren de enige mogelijkheden, en dat liep al snel uit op drinken en dan veel te veel. Zij zou rijden, dus hij ging zijn gang. En hoe. Hij knoopte met iedereen een praatje aan, werd steeds amicaler en handtastelijker met andere vrouwen, kortom, dat werd weer eens ouderwets vervelend, zoals ze al zo vaak had meegemaakt.

Af en toe schreeuwde hij haar kant uit ”we gaan zo weg” en dan knoopte hij er nog een halfuurtje aan vast, dus dat schoot niet erg op. Ze had zelf met iedereen gesproken, voor zover dat nog mogelijk was bij zoveel herrie, en ze wilde naar huis, temeer omdat dat ook de afspraak was, gewoon een leuk feest, en dan niet blijven hangen tot iedereen straal bezopen en stomvervelend werd, maar naar huis zolang het nog leuk was.

Vergeet het maar.
Ze kondigde aan dat ze even naar de WC ging, dan wist hij tenminste waar ze was. Toen ze weer de zaal binnenkwam, zag ze hem uitgebreid knipogen naar een vrouw, en vervolgens op haar aflopen en haar staan strelen. Zo was het genoeg. Ze liep naar ze toe, haalde ze uit elkaar en zei: “ik ben het zat” in het midden latend wat ze dan zat was. Hij liep rood aan, en ging mee.

Ze stapten in de auto en reden weg. Vreemd, zo weinig licht. “Je hebt je licht niet aan” “Wel, ik begrijp alleen niet waarom het nog zo donker is.” Ze stopten, ze keek. “Oké, ik zie het al, dit is het parkeerlicht, en dit is dimlicht.” Opgelost. Dus niet.
Hij bleef er maar over doorzeuren, en ze pikte het niet meer. “Je houdt nu op, anders zet ik je de auto uit. Ik had daarnet parkeerlicht en dit is dimlicht, hou op met je gezeur.”
“Je had je licht niet aan.”
“Jawel, dat was parkeerlicht, nu hebben we dimlicht, hou op.
Anders zet ik je de auto uit.”

Voor ze het besefte had ze de eerste klap te pakken. Weloverwogen gaf hij haar de ene klap na de andere, ze voelde iets knappen in haar oor. “Je slaat me doof!!!” Hij sloeg nog drie keer, en hield toen op. Ze reden naar huis, hij scheldend, zij versuft door de klap en de hele situatie.
Ze had al zo lang geoefend dat je je niet op moest laten naaien, dat je kalm moest blijven, dat dat je eerste winst was, dat ze eerst moesten zien dat ze thuis kwam, ze reed door en was opgelucht toen ze thuis waren. In de kamer begon hij opnieuw. “Je had je licht niet aan”
Ze ging naar boven, en in bed begon hij er nog een keer over. Ze liep naar de logeerkamer, en stapte daar in het eenpersoonsbed.

De volgende ochtend begon hij opnieuw, zonder een spoor van spijt, of wat dan ook. Ze stapte in haar auto en reed naar een politiepost in een naburige stad, waar ze het hele verhaal vertelde,
“Wilt u aangifte doen?”
“Wat gebeurt er dan?”
“Dan wordt hij ondervraagd.”

Juist.Geen schijn van kans. Die man was zo glad als een aal, dat kon ze wel op haar buik schrijven
Dit soort dingen liepen niet altijd goed af, dat had ze maar al te vaak meegemaakt. Hij manipuleerde iedereen met zijn stemverheffing, waar je je niet bij verstaanbaar kon maken. Zijn glimlachjes, en zijn trucjes. “U kunt de melding altijd nog omzetten in een aangifte. Als het maar binnen een jaar is.“ Dat was handig om te weten.
“Ik denk er nog even over na.”

Dat hoefde niet, haar plan stond vast. De volgende avond was hij weg, dan zou ze haar plan uitvoeren. Ze zou naar huis gaan. Hij was altijd zo mak als een lammetje na een incident. Wilde haar niet kwijt.

Hij had visite. Ja, dat was waar ook, Berend zou komen eten, dat had hij blijkbaar niet afgezegd.
Ze kwam binnen en deed gewoon, als altijd. Ze speelden samen het spelletje van het leuke stel wat het zo voor elkaar heeft, en Berend had niets door. Hoe ze de rest van de avond door kwam, en die nacht, dat kon ze later niet meer vertellen. Maar na een eindeloze nacht werd het dag. En na een nog veel langere dag was het avond, en ging hij weg. Ja, naar die vereniging waarvan ze zojuist dat heerlijke feest hadden gevierd. De werkelijkheed is altijd zo bizar, dat kun je zelf niet bedenken.

Ze pakte haar koffer, ze had het plan in detail bedacht, die dag, terwijl ze allebei naar hun werk waren, en deden alsof er niets aan de hand was. Papieren, geld, kleding, cd's, boeken, foto's, wat was er weinig belangrijk, als je leven in gevaar kwam. Ze kon het allemaal inpakken zonder dat het in de gaten liep. Hij was weg, de buren hadden geen zicht op de achterdeur, en ze zou wachten tot het zo donker was, dat niemand haar zou herkennen. De jerrycan met benzine voor de grasmaaier was vol, die had ze zelf nog gevuld, twee dagen geleden. Niet wetend dat ze hem hier voor zou gebruiken.
De kachel brandde, het was een koude avond, in het begin van de herfst. Mooi, iedereen zat binnen, bij de tv.

Ze trok een spoor met benzine, door het hele huis. Dit soort dingen had ze vaak genoeg in films gezien. Zou dat echt zo gaan? Zou alles vlam vatten, en binnen de kortste keren in lichterlaaie staan?
Dat zou ze niet meer te weten komen, ze reed weg, groette de buren, die uit het raam keken, nog vriendelijk. Net als altijd. Ze reed doodkalm naar de dichtstbijzijnde stad. Daar waren vrienden, daar zou ze kunnen blijven en van daar uit naar een huis zoeken. Met een goed salaris had je zo een huis, dat was het probleem niet. Wat echt belangrijk was, had ze bij zich, en die tafels en stoelen zou ze niet missen.

Ze hoorde een rinkelend geluid naast zich. De wekker. Die droom was zo gek nog niet. Een vluchtplan, dat was een goed idee.

De volgende keer zou hij er niet zo makkelijk van af komen.

Lees verder!

Geïnspireerd op Alice in Wonderland rommel ik wat op papier.
Alles kan, als het maar niet kwetsend is, onzin is toegestaan. Fijn, ik heb zin in onzin.
Ik heb het uitzicht op twee kattenstaarten. Letterlijk, mijn twee katten zitten allebei met hun rug naar me toe in beeld. Ze hebben zojuist weer een zwijgend gevecht achter zich, ik zou niet weten waarom, ze komen niets tekort, maar misschien hebben ze daar juist genoeg van.
Wie zal het zeggen? Ik niet, ik schrijf.

Het egeltje staat weer op de vensterbank.
Nog niet verteld van het egeltje? Schijnt de agressie van beide katten op te roepen, is van bezemharen gemaakt. Wordt regelmatig van de vensterbank geplukt, door elkaar geschud, weggegooid, kortom mishandeld.
En daarna weer stug in de vensterbank neergezet, klaar voor de volgende ronde.
Heb zoals gezegd net de tekenfilm van Alice in Wonderland gezien op dvd.
Leuk, heel leuk. Ik geniet dubbel, de woordspelingen zijn zeer aan me besteed, engels is mijn lievelingstaal. En de onzin is heerlijk.
Kan heel zinnig zijn.
Lekker ontspannend

Lees verder!

Dat is een van de eerste regels, spreek af op neutraal terrein. Dat bleek geen overbodige luxe.

Ik had met hem gemaild, met hem gebeld, het leek een fatsoenlijke, aardige, gevoelige man, met normale bedoelingen. We hadden zelfs een diepgaand gesprek gehad, over een overleden neefje, en de manier waarop ze elkaar opvingen in de familie.

Kortom, dat leek wel te kunnen, allemaal. Dus niet. Binnen een kwartier was meneer uitgepraat, hij wilde wel met me naar bed.

Ik niet.

Ik heb hem doorverwezen naar die buurt in elke stad waar van die gastvrije dames achter rode lichtjes op zulke mannen zitten te wachten.

Dat kwam niet helemaal over. Hij had veel respect voor vrouwen, zei hij.

Ik heb vanuit mijn huis gemaild ”dat we te verschillend waren”. Dat leek me een understatement wat ik in dit geval rustig mocht gebruiken. Nou moet ik uitkijken dat ik mijn vertrouwen in mannen geen extra deukje heeft opgelopen. Er zijn er vast een heleboel wel fatsoenlijk.

Maar neutraal terrein is een goed advies gebleken.

Lees verder!

Het telefoon gesprekje van de afgelopen avond, eens

geluidende, dat je niet besodemietert wilt worden, dat zal?,

absoluut mijn kop kosten

Iemand bedonderen, in menselijke waarden, stap ik uit.

Achtien zijn we geweest, oké jij je zin, negentien dan, dat?

zijn verleden tijden, het willen samen zijn betekent nu ietsjes

anders, Vanwaar?. beluisterendwe het telefoon gesprek?, waarin jij

mijnhet woord laat, nee, ja.

Deze rp.patiënt, zou het, verhalende in mijn gedeelde

biogarfie niet eens durven, bijna wekelijks komende, nou ja?, in

koedijk, waar een mede werker woont die dagelijks met mee meegereden

heeft naar de hoofdstad A.dam. de fam. Pier breugelman. Hoe en in

een welk omstandigheid zou en wil ik jouw bedonderen, dat wat ik

zelf al ben geworden voor een 300.000. duizend euro. Beginnende

verantwoordelijk gesprek, verklarendwe van in en begrijpende

gesprekje, dat ? bedonderd ben geworden?, wees gerust absoluut niet

door mij, wees gerust, staat het aan beide zijde niet aan?, adeu wij

moeten elkander groeten, beleefdheids waarden en normen in acht

genomen dan hè. Mijn handen willen niet meer, gelezen dit stukje,

inzet voor alles hoor vanuit mijn kant, mocht het niet baten?, de

jaren waaien weg, dan laat je het toch lekker zitten.mtvrgrv.roulyo,

tel nr. bekent.

Lees verder!

Ik heb je persoonlijk al antwoord gegeven, maar ik wil in een blog nog wel wat kwijt. Ik heb zelf al een paar keer geschreven over de voorkomende ergernissen,

maar ik geef zelf iedereen het voordeel van de twijfel.

Ik heb voor jandoedel zitten wachten (in mijn woonplaats, waar ik later ook weer in zo'n tent kom). Ik heb talloze onbeantwoorde mailtjes gehad, dates met mannen die er zelf als een vuilniszak uitzagen, en dan verwachtten dat ze een filmster konden krijgen, liefst van de leeftijd van hun dochter. Ik heb het allemaal beschreven, een blog schrijven over dit soort dingen, relativeert het voor jezelf, en geeft anderen een hart onder de riem; het overkomt ons allemaal, het zegt niets van jezelf, als je bot wordt behandeld.

Daarom geef ik nog steeds iedereen het voordeel van de twijfel, en daar heb ik geen spijt van. ik heb mijn vertrouwen in de liefde niet verloren en mijn vertrouwen in correcte mannen ook niet.

Botheid is besmettelijk. Als ik het op een ander afreageer, gaat die dat weer op iemand anders doen, dan krijg je een kettingreactie. Ik sta er boven, en schrijf er een blog over, dan ben ik het weer kwijt. Ik heb overigens een keer meegemaakt dat een man bang was dat hij in een blog terecht zou komen.

Nee heren, ik schrijf niets over vertrouwelijke informatie, alleen als u zich bot gedraagt komt het in een blog. En die worden goed gelezen, dat kunt u zelf zien. Misschien is dat een goede waarschuwing?

Gelukkig kun je mensen meestal wel blokkeren. Dat moeten ze er vooral in houden. Verder veel plezier, en sterkte waar dat van toepassing is,

Lees verder!

Ben ik uniek, of zijn er meer vrouwen die er geen zin in hebben om met een man uit te zijn die zijn aandacht onmiddellijk over alle aanwezige vrouwen verdeelt, en je niet meer ziet staan?

Ben ik ouderwets als mijn plezier er dan af is? Heet dit flirten, of is het gewoon bot? En wat is er zo leuk aan flirten? Hoezo onschuldig? Hoezo bezitterig? Zitten we met ons allen iets goed te vinden wat totaal verkeerd is? Waar blijf je dan als je dit niet leuk vindt?

Thuis, ja dat klopt, ik was zo thuis, heb hem niet meer gezien. Dat was snel opgelost.

Blijft voor mij de vraag; meiden, hoe solidair zijn we met elkaar? Gaan we plat voor alles wat zich macho gedraagt? Of staan we als een vrouw achter iemand die geen zin heeft in deze respect loze houding. Want laten we wel wezen, als wij vrouwen niet op zulke mannen reageren, dan heeft flirten geen zin meer. Toch?

Lees verder!

Ik heb er een nieuwe bezigheid herontdekt. Schrijven.

Papier is geduldig, zeggen ze. Dat klopt. En schrijven kun je ook als je wakker ligt op de een of andere onmogelijke tijd, en je zou eigenlijk je verhaal kwijt willen.

Schrijven is geschikt om dingen te spuien die je bij mensen niet kwijt kunt.

Omdat je je daarbij te kwetsbaar voelt, of omdat je uit andere reacties hebt gemerkt dat ze jou hierin niet zullen begrijpen.

Ik schrijf. En mijn werk is uitgegeven.

Zoek maar onder mijn pseudoniem, dan kom je een bundel columns tegen; doolhof of labyrinth. Met van alles wat er in een mensen leven gebeurt, leuke dingen, vervelende dingen met een kwinkslag, dingen over mijn tijd als single.

Mensen die het gelezen hebben zeggen dat het leest als een trein. Hoe zeiden ze dat ook al weer bij de NS?

Vlug, veilig en voordelig.

Probeer maar.

Lees verder!

Tja, dat kan gebeuren.

Ik had een aardige man aan de telefoon, we hadden al eerder gebeld, samen. Ik meldde me met mijn naam, uiteraard, en we kletsten gezellig een kwartiertje. Toen vroeg hij "jij bent toch Marjan?"

Nee, ik ben niet Marjan. Ik heb een pseudoniem, een nickname, een eigen naam, maar ik heet niet Marjan.

Beetje verwarring. Dat kan, als je een paar mensen tegelijk leert kennen op zo'n site. Dan moet je goed in de gaten houden wie nu eigenlijk wie is. Maar nee, nu ik het zei, wist hij het weer.

Jij schrijft? Hebt twee kinderen? Hij wist nog veel meer, dat had hij allemaal opgeschreven.

Okee, dat staat weer recht.

En toen begon hij over een telefoontje wat hij van iemand anders had gehad, en dat was wel zo belachelijk!!!

Het bleef even stil van mijn kant, want dat was ik geweest.

Ik wilde iets onduidelijks uitleggen, en dat is blijkbaar nog niet helder, getuige de reactie van deze meneer.

Okee, ook dat werd rechtgezet, maar mijn enthousiasme was toch wel wat minder. Daarna vroeg de heer in kwestie zich af met wie hij dan die afspraak aan het IJsselmeer had, die voor dit weekend in zijn agenda stond.

Toen vond ik het eigenlijk wel mooi zo.

Ik heb hem veel plezier gewenst met zijn harem, en ik hoop dat hij er nog op tijd achter komt met wie bij die afspraak aan het IJsselmeer heeft, want het komt toch wel wat slordig over allemaal.

Maar je beleeft nog eens wat.

Toch?

Lees verder!

Wat zien die mannen van boven de zestig er toch altijd jong uit he?

Veel jonger dan je zou denken.

Net of je met je zoon loopt

Of je kleinzoon.

Ik heb ook altijd een slabbetje mee, voor onderweg.

Lijkt me nodig, bij zulke piepjonge mannen.

Misschien zijn ze vroeg kinds. Dat kan.

Ik vraag me ook altijd af hoe het komt dat die mannen dat zo goed weten.

Ik vraag nooit hoe oud ze me schatten. Het komt niet in me op.

Hebben ze hordes vrouwen om zich heen die allemaal spontaan beginnen te roepen dat ze er zo jong uit zien?.

Ik vergroot altijd gelijk hun foto.

Maar ik kan het er niet mee eens zijn, helaas.

Mannen, ik weet niet wat voor onzin mijn sexegenoten allemaal op de site zetten, maar laat dat zinnetje maar weg.

Het is geen aanbeveling als je zestig of ouder bent, en je denkt nog dat iemand van dertig wel bij je zou passen.

Intelligente vrouwen weten dan genoeg.

Het is wel een goede manier om het kaf van het koren te scheiden.

Misschien moet het toch maar blijven staan.

Lees verder!

Meestal gaat het prima.

Lekker gewerkt, huisje opgeruimd,

vriendin gebeld,

leuk mailtje.

Heel tevreden.

<br />

En dan ineens gaat het niet.

<br />

Iedereen is met zijn tweeën, behalve ik.

Ze lopen allemaal samen naar meubels te kijken bij Ikea,

alleen ik niet.

Ik heb een jurk in de steigers staan en ineens vind ik de kleur niet mooi meer en het model ook niet.

Ik heb geen zin in een boek, er is niets op TV.

Ik vind het de moeite niet om voor mezelf te koken.

Ik haal een zak patat en sta in de rij met andere mensen die overduidelijk ook alleen zijn

Ja, een portie patat met mayo.

Hier opeten.

<br />

En de kat zeurt ook.

Hij was net buiten, nou wil hij weer naar binnen.

<br />

Zo'n dag.

<br />

Gelukkig gaan zulke dagen vanzelf voorbij.

Slapen

en morgen gezond weer op.

Lees verder!

Als je gaat grasduinen tussen de datingsites, dan merk je verschil.

De ene heeft heel veel leden, de andere minder, sites de duurder zijn hebben een ander publiek dan goedkopere, mensen die het gratis uitproberen, wat zijn dat voor mensen?

Hebben die het geld er niet voor over, of hebben ze een andere reden?

En als ze niets hebben ingevuld? Hoe moet je er dan achter komen wat je voor vlees in de kuip hebt?

Foto's geven een beeld, maar hoeveel zegt dat? Uitstraling ontsnapt vaak aan de foto, en de ene foto van dezelfde persoon geeft een heel ander idee dan de andere.

Kortom, ga maar een beetje op je gevoel af, op zoek naar een speld in een hooiberg.

Als het klikt, voelt het als een lot uit de loterij, daar gaan we allemaal voor.

Lees verder!

Eigenlijk kwam ik bij toeval op de site terecht, er stond een psychologische test, de wilde ik wel eens doen.

Na een relatie waarin ongeveer alles wat mijn intuïtie zei, werd weggewuifd als onzin, wilde ik wel eens weten of ik nog tot de gemiddelde Nederlanders behoorde, of dat ik inmiddels zo met perk besmeurd was door de omgang met deze mensen, dat het in mijn systeem was gaan zitten.

Dat bleek gedeeltelijk zo te zijn, mijn manier van reageren, toch al niet primair, werd nog meer secundair dan daarvoor, eigenlijk reageerde ik helemaal nergens meer op, totdat het emmertje te vol werd en dan liep het over.

Meestal bij de persoon waarvoor het ook bedoeld was, soms bij de verkeerde. In de test kom ik er af als iemand die zich aan de regels houdt. Ik ben de dochter van een politieagent, dus gedeeltelijk klopt dat wel, maar ik hou me tegenwoordig alleen nog aan de regels waar ik het nut van zie.

Ik ben behoorlijk van mijn oorspronkelijk pad afgedwaald. Als je wind mee hebt is het makkelijk om je aan de regels te houden, maar als je leven in een permanente oorlog is veranderd met dingen, instanties, techniek, mensen die vlakbij wonen en toch van een andere planeet komen, kruipt dat onder je huid. Toen ik verhuisde naar dit huis merkte ik dat de buren die ik had ook allemaal uit een groter huis, uit luxere omstandigheden hierheen gekomen waren. Ik hoorde verhalen die nog erger waren dan mijn eigen verhaal, maar ik voelde me er thuis. Deze mensen weten hoe de bodem van de put er uit ziet. Ze weten wat het verschil is tussen leven en overleven, hoe het is om altijd te weinig geld te hebben. Ze weten dat sinterklaas niet bestaat en de Kerstman ook niet. Ze weten hoe het is als je gezondheid voorgoed is veranderd in iets waar je mee moet "leren leven".

Ik merk dat ik afstand neem van mensen die hier niets van begrijpen. Ik merk dat er mensen zijn die afstand van mij nemen omdat ze mij niet begrijpen.

Nou zit ik dus die test te doen, en ik merk dat ik helemaal geen gekke partner ben voor iemand die het er van af ziet. Ze slaan de spijker op zijn kop. Het maakt een groot verschil of je mensen om je heen hebt die een beeld hebben waar jij aan moet voldoend, of mensen die weten wat er te koop is in de wereld, die ondervonden hebben wat er met je gebeurt als de dingen te moeilijk zijn om nog leuk gevonden te worden.

Ik snuffel wat rond, je kunt er lid van worden, als je betaalt zijn er weer andere mogelijkheden. Ik sta op een kruispunt, mijn relatie is stuk gelopen, ik ben weer op mezelf aangewezen. Ik woon hier lekker, heb mijn eigen mensen om me heen, moet de dingen op eigen kracht doen. Maar heb ik die kracht nog? Ja toch? Jawel, ik heb in elk geval het lef om hieraan te beginnen. Ik dacht dat het op was, maar het is niet op, er is nog wat over waar je meer van kunt maken als je het zorgvuldig koestert.

Ik krijg contact met iemand de heel wat begrijpt van alles wat ik niet eens zeg, dat is weer eens wat anders. Ik merk ook dat hij reageert zoals iemand doet die onzeker is geworden van niet kunnen zijn wie je bent omdat de anderen anders zijn . Komen die ook van een andere planeet? Ik sta tegenover iemand die heel voorzichtig probeert wat hij durft, of hij goed zit, of hij niet wordt afgewezen. We weten allebei nog niet hoe dit af gaat lopen.

De tijd zal het leren, maar het feit dat we dit allebei aandurven is een hoopvol teken.

Lees verder!

Dat is het motto, voeg rustig in , kijk lekker de kat uit de boom, en wees vooral heel soepel.

Als je nog kleine kinderen thuis hebt dan heb je geen keus, maar als alles al de deur uit is, dan is het heel goed mogelijk om de dingen te vereenvoudigen door niet alles te willen combineren. Verwacht geen leuke happy family, als je aardig met elkaar overweg kunt is dat al heel wat.

Hou het makkelijk wees niet te veel en te vaak bij elkaar, neem de tijd, het meeste moet groeien, dat vraagt tijd.

Overleg, overleg, overleg. Dat lijkt wel niet spontaan, maar een relatie is een overeenkomst die is gebaseerd op wederzijdse afspraken. Alles wat vanzelf gaat, kun je zo laten. Wat niet vanzelf gaat, daar moet je over praten.

Ik heb ooit eens contact gehad met een prima man, heel aardig, maar hij had zoveel familie, en ze zaten zo veel bij elkaar, dat er totaal geen plaats was voor mij. Voeg daar alle buurvrouwen aan toe de hem hadden leren strijken en koken, dat is een leger aan

vrouwen..

Natuurlijk moet je invoegen, maar hier was geen beginnen aan.

Lees verder!

Ik heb ooit afgesproken met iemand, ik zou ergens op een paaltje zitten, en mijn groene jack dragen. Het was een blind date, we hadden geen foto's van elkaar gezien.

Ik zat er een paar minuten, en toen kwam op het paaltje naast me nog een andere vrouw, ook met een groen jack. Hilarisch. Ik was duidelijk van een heel ander bouwjaar dan zij, dus het loste zich makkelijk op. We hebben een leuke middag gehad. Daar is het bijgebleven.

Ik heb ook wel eens een blauwtje gelopen. Zat ik daar achter een kop koffie, en het werd later en later. Misschien een file, opstopping, andere goede reden. Misschien geen mobieltje bij zich,batterij leeg, wat kun je nog meer verzinnen.

Tweede kop koffie. Je voelt je alsof iedereen naar je kijkt. Goed, nu heb ik wel lang genoeg gewacht, ik ga weer. Nooit meer wat van gehoord. Telefoon werd niet opgenomen, mail niet beantwoord. Dat was dan dat. Ik voelde me niet afgewezen, vond het wel zeer knullig van degene die aan mijn tafeltje had moeten zitten.

Ik heb er wel van geleerd dat ik gewoon eerst zelf koffie neem, een tijdschrift meeneem, en doe alsof het de bedoeling is dat ik daar alleen zit, dat voelt een stuk prettiger.

Meteen weer weggaan? Dat kan, maar als die persoon dan net opduikt wanneer ik weg ben, is hij voor niets helemaal naar mijn woonplaats gekomen. Vind ik niet erg netjes, ik heb geduld, als het de moeite waard is, maken die paar minuten ook niet meer uit.

Toch?

Lees verder!

Dat is wel even wennen.

Jaren lang hoor je bij de mensen met een partner, allemaal huisje boompje beestje, mannetje vrouwtje, kindertjes, en dan is alles anders. Je hebt de knoop doorgehakt, nadat je alles hebt geprobeerd wat erin zat. Of je bent verlaten door je partner, je partner is overleden, hoe dan ook, je staat er alleen voor.

Van mensen om me heen heb ik gehoord dat er eerst behoorlijk de bezem gaat door de mensen die je altijd als vrienden en kennissen hebt beschouwd. Sommigen kunnen niet kiezen en haken af Sommigen kiezen, maar niet voor jou, anderen laten het minder drastisch afweten, maar er komt meestal een verschuiving.

Dat is niet alleen omdat die anderen anders tegen je aankijken. Je verandert zelf ook van iets wat zo ingrijpend is. Je vorige leven past niet meer als een handschoen om je heen, je moet op zoek naar een andere formule, een warme want waar meer flexibiliteit in zit.

Okee, daar gaat ie dan. Mensen opbellen, meer bezigheden die iedere week terugkomen, dingen in groepsverband, sporten, andere hobbies. Je eigen leven, beetje anders, maar wel een uitdaging. Toch?

Lees verder!

Je probeert eerst orde te scheppen in de chaos, de praktische dingen, de papierwinkel, huisvesting, van alles. En als je dan een beetje de boel op de rails hebt, kijk je eens om je heen naar een maatje.

Eerst vriendinnen, die zijn overgebleven, nieuwe mensen erbij, singles, die ook alleen zijn in het weekend en s avonds. Die ook kleine kinderen hebben, ook een dunnere portemonnee, ook die papierwinkel hebben gehad, kortom, die je net een neuslengte voor zijn, waar je veel van kunt leren. Heel voorzichtig denk je weer aan een partner, misschien.

En dan kom je terecht bij Match4me. Eng, wat moet ik over mezelf vertellen? Veel. Ik heb alles ingevuld. “niets ingevuld” is niet praktisch, dan maak je niet optimaal gebruik van je lidmaatschap. Foto? Daar krijg je meer reacties op. Welke foto?

Schoenendoos erbij. Leuke foto's voor mezelf, herinneringen aan vakanties, feestjes, op welke foto sta ik nou leuk genoeg voor op de site. Uiteindelijk werd het geen foto. Ik kan ze beter gewoon ontmoeten, In het echt ben ik leuker. Duim je voor me?

Lees verder!

Dat schijnt een variabel begrip ze zijn. Bij mij is een knuffel een omhelzing zonder erotische gedachten. Ik knuffel mijn katten, dochters, moeder, vriendinnen. Als er een verjaardag is of het is een januari, kus ik vrienden en vriendinnen, gewoon op de wang. Eventueel drie keer, als ze daar tenminste op ingesteld zijn, anders wordt het zo'n botspartij.

Alle andere vormen van zoenen vallen bij mij onder vrijen, en dat kan heel prettig uit de hand lopen, als de situatie daar om vraagt. Dat lijkt me redelijk duidelijk, maar in datingland schijnt dat niet zo'n eenduidig begrip te zijn.

Ik heb toch wel meegemaakt dat ik hele duidelijke taal had gesproken tegen de aanstaande date, en dat die persoon toch ineens oostindisch doof was als het er op aankwam. Of gewoon doof, of gewoon onbeschoft. Kan ook. Omdat de behoeften en gewoontes op lichamelijk gebied nogal verschillen, ben ik bij voorbaat duidelijk waar voor mij de grens ligt.

Dat is om misverstanden te voorkomen. Maar dat helpt niet altijd. Ik ben er zelf bij, en dat betekent dat ik de grens soms alsnog op een onvriendelijke manier aan moet geven. Jammer. Dat is dan meteen het einde. Letterlijk, niet figuurlijk.

Je kunt je kansen behoorlijk verknoeien als je je zin probeert door te drijven. Kortom, make love, not war.

Lees verder!

Wees kalm temidden van het lawaai en de haast en bedenk welke vrede er in stilte kanheersen.

Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen.

Zeg de waarheid, rustig en duidelijk en luister naar anderen, ook zij hebben een verhaal te vertellen.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.

Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen, blijf belangstelling houden voor je eigen werk, het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen want de wereld is vol bedrog, maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd, vele mensen streven hogere idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf, veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch voor de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als gras.

Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslagen beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met doembeelden.

Vele angsten worden uit vermoeidheid of eenzaamheid geboren. Leg jezelf een goede discipline op maar wees lief voor jezelf, je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het recht om hier te zijn, en ook al is het je wel of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het ontvouwt, en zo is het goed.

Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn en wat je werk of je aspiraties ook mogen zijn, hou vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.

Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

<span class="Apple-style-span" style="font-size:9px;">Dit is geen tekst van mezelf, maar een tekst die in het amerikaans onder dezelfde naam is gevonden rond 1600 , in een kerk in Baltimore.

Lees verder!

Een heel nieuw jaar voor me

En zo'n mooi rond getal.

Moet ik nu aan de goede voornemens, of niet?

Dat doe ik eigenlijk al jaren niet meer.

Toen ik een kind was, dacht ik nog dat het haalbaar was.

Nu ik ouder (en wijzer?) geworden ben, lijkt het me beter om het gewoon te proberen, en er niet te veel ruchtbaarheid aan te geven.

Vallen en opstaan is het meer.

Proberen, uitglijden en weer opnieuw proberen.

Maar het afgelopen jaar was toch zo gek nog niet.

Een boek uitgegeven, andere boeken in de maak.

Fijne mensen om me heen.

Ik heb lekker mijn draai in dit huis.

Van mij mag het zo nog wel een tijdje doorgaan.

Ik wens iedereen die dit leest een fijn jaar.

Moge al je wensen uitkomen, op een na.

Je moet altijd wat te wensen over houden.

Lees verder!

Tja. De ene naam roept bij mij hele andere dingen op dan de andere.

Dat heeft natuurlijk te maken met de herinneringen aan jongens met die naam, in de klas. Ze waren sloom of leuk, onbereikbaar, of klef, of wat dan ook.

In iedere klas zaten heel wat jongens met namen die uiteindelijk bepaalden wat je voelde bij zo'n naam. En zeg nou zelf, dat is omgekeerd toch ook, je denkt bij Trijntje aan een heel ander type dan bij Kitty. Mensen doen de grootste moeite om een mooie naam uit te zoeken voor hun kind. Of ze vernoemen en maken er dan iets moderners van.

Sommige namen zijn een periode in de mode, dan vind je er massa's van op elke school en moeten ze genummerd worden, of krijgen ze een bijnaam.

Een schuilnaam kun je zelf kiezen, je zoekt iets wat bij je past en je hoopt er het beste van. Wat zou aantrekkelijk zijn op een datingsite, heeft het effect, of kijken ze toch alleen maar naar de foto?

Ik probeer het wel, ik merk het wel.

Lees verder!

Tja, single betekent dat je zonder partner leeft.

Dat betekent dat je op jezelf bent aangewezen.

Dat is iedereen, ook als je wel een partner hebt, je bent bij elkaar in voor en tegenspoed, maar als het er op aan komt, is een mens met zichzelf alleen als er echt iets heel ingrijpends aan de hand is. Als je dan iemand naast je hebt, die probeert je tegemoet te komen, voor zover dat gaat, is dat heel kostbaar.

Maar je eerste maatje, ben je zelf.

Die relatie moet eerst goed zijn, anders wordt het dubbele ellende met zijn tweeën.

Dat merk je al, als je te maken hebt met iemand die heel verbeten vertelt dat hij of zij niet geclaimd wil worden. Of met iemand die denkt dat je voortaan alles samen zult doen. Dat is weer het andere uiterste, hoewel dat geloof ik minder voorkomt.

Als je goed vrienden bent met jezelf, ben je niet (meer) krampachtig, je hebt een gulden middenweg gevonden die voor jou goed werkt. Hopelijk is dat ook voor een aanstaande partner zo, dan kun je samen jezelf zijn. Dat is het toppunt van partnerschap.

Zolang je je gevoel van geluk en welbevinden nog projecteert op een ander, ben je niet aan de volgende stap toe. Het is een waarheid als een koe, ik ben ook niet de eerste die hier iets over zegt, en ik zal ook niet de laatste zijn, denk ik. Maar daarmee blijft het nog wel waar.

Heb jezelf lief, dat is een hele leuke opdracht, daar kun je wat mee.

Zeker als je alleen bent. Verwen jezelf, haal het beste uit jezelf, ga een spannende relatie aan met jezelf.

Als die partner dan komt is het leuk meegenomen, maar het hoeft niet perse, want je bent compleet, dat is een heel prettig gevoel. Ga je gang, je hebt alleen jezelf maar nodig, dat moet lukken

Toch?

Lees verder!

Ik schrijf toch maar even een blog om uit te leggen wat mijn vorige blog betekende.

Dat sloeg gewoon als een tang op een varken.

Deze man stuurde daarna nog een ander mailtje wat niet voor mij bedoeld was. En het is sowieso onzin, waar geen kop of staart aan zit.

Je maakt nog eens wat mee.

Ik heb hem drie keer duidelijk moeten maken dat ik geen reacties meer wilde, hij had mijn mailtjes niet gelezen.

Je hebt mensen en fietsbellen, maar deze man was zelfs voor een fietsbel niet normaal genoeg.

Hij staat trouwens niet op deze site, hoor, wees gerust.

Lees verder!

Ik vond het wel stoer, die bouw markten, het rook er zo lekker naar hout. De eerste keer dat ik probeerde een boekenkast in elkaar te zetten werd het ding zo krom als het maar kon. Ik had geen idee wat er verkeerd ging, tot ik me realiseerde dat ik misschien wel eerst de hoeken vast moest zetten, een daarna de middenstukken.

Dat scheelde behoorlijk, ik heb de zaak weer los gepeuterd en het over gedaan. Die kast heeft nog jaren op mijn slaapkamer gestaan, ik heb er veel plezier van gehad.

Mijn dochters zijn veel technischer dan ik, ze zien gelijk hoe de dingen in elkaar zitten. Ik heb wel veel kleding genaaid in de loop van de jaren, daar leer je wel wat van. Bijvoorbeeld dat voorbereiding heel belangrijk is, en dat je niet door moet gaan als je doodmoe bent..

Mijn man moest vaak tussendoor nog materiaal bij gaan halen. Ik zorg voor meer dan genoeg spullen. Ik bewaar de bonnetjes goed, en breng alles wat niet aangebroken is, weer terug.

De volgende keer heb je toch andere schroeven nodig, andere verf, kortom, wat je over hebt kun je vaak niet meer gebruiken. Daar zijn de aangebroken zakjes net goed genoeg voor.

Verder hoop ik er het beste van. En hulp is altijd welkom.

Van een handige man, bijvoorbeeld.

Lees verder!

Omdat ik wel eens wilde weten wat er verbeterd was op het gebied van pesten op school, zocht ik een site op, waar weerbaarheid aan de orde kwam.

En dat was een eyeopener.

Pesten, ja maar ook opkomen voor jezelf, zelfvertrouwen.

Goed in je vel zitten, coaching, training advies.

Op het werk, privé, voor jonge mensen oudere mensen kinderen, voor iedereen.

Wat is dat toch een heidens karwei, om het goede midden te vinden voor jezelf.

Tussen teveel of te weinig aan een ander denken.

Tussen jezelf zijn, en ook de ander de ruimte geven.

Je vrijheid, en daarmee een ander niet in de weg lopen.

Je mening zeggen maar niet en koste van de ander.

Zelf vertrouwen, en geen zelfoverschatting.

Goed in je vel zitten, in alle opzichten.

<br />

Er wordt heel wat aan verdiend.

En als het helpt is het goud waard.

<br />

In het programma de rode kamer zie je per keer twee mensen.

Ze hebben een groot probleem hebben of een fobie die voor een ander niet te begrijpen is.

Iets wat voor veel andere mensen helemaal geen probleem is.

Maar wel voor degene die er zit.

Ze worden geconfronteerd met hun angst.

Ze maken mee hoe ze die angst in de ogen zien.

Ze maken mee hoe het voelt als je dat een keer hebt gedaan.

Dat is een keerpunt. Je hoort nooit hoe het verder is gegaan.

En het lijkt onwaarschijnlijk dat mensen een heel groot probleem even in een kwartiertje op kunnen lossen. Dat is geloof ik ook niet het idee wat er achter zit.

Maar meemaken hoe je jezelf kunt overwinnen, hoe dat voelt, dat is de kern van de zaak.

<br />

Wie zichzelf overwint is sterker dan wie een stad inneemt.

Een waar woord.

Lees verder!

Ik heb een relatie gehad met iemand, dat heeft zes jaar geduurd.

Er is een einde aan gekomen, sommige dingen zijn niet voor eeuwig, en in dit geval was dat maar goed ook.

Maar als je een poosje met iemand samen woont, en die persoon is zo'n jaartje of twaalf ouder, kan het gebeuren dat jij nog wel precies weet waar hij zijn spullen heeft, en hij niet meer.

Dat gebeurde wel eens. Meer dan eens.

Maar de relatie was uit, en we hadden geen contact meer.

Tot de dag dat hij me opbelde of ik wist waar zijn frame was.

Ik had geen idee. Welk frame?

Mijn tandarts heeft een paar jaar geleden (!) een nieuw frame voor me gemaakt, voor het geval die ene kies het zou begeven.

Die is nou stuk, dus ik ga dat frame maar eens dragen.

Okee, dat frame. Ja, ik dacht al aan een fiets, of een schuurtje, of een geraamte van een boot, weet-ik-veel.

Dat ding lag toch in de keukenla?

Mensen die jaren vantevoren een frame hebben, bewaren dat in de keukenla.

Nee.

Hij had overal gezocht, het lag in geen enkele la.

Ook niet beneden in de schuur, niet in het kantoortje, hij kon het nergens vinden.

Of ik het soms had.

Wat moet ik met zijn tanden?

Die dingen passen me niet.

Bovenden denk ik dat na een paar jaar zo'n frame bij hem ook niet meer goed passend zit.

Maar misschien is daar nog wel wat aan te doen.

Met kit, of gips, of een flink stuk kauwgom.

En anders moet het maar zonder tanden.

Want opnieuw een passend frame kopen zal hij wel niet doen. Hij gebruikt alle theezakjes een hele week.

Hij is het prototype van de boer die een dikke bankrekening heeft, en toch nog met de kapotte schoenen van tien jaar geleden rondloopt. Ach het is toch maar op het erf.

Maar als u nog ergens een frame vindt, geef het even door.

Lees verder!

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Zullen we eerste even kennis maken? Ik ben Eva van Baar, ik schrijf columns en romans. Ik ben 57, net geworden, en al een tijdje single.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Dan zit je niet meer in het huisje boompje beestje hokje, je zwerft ineens in de ruimte er omheen. Spannend. Veel gereisd, Egypte, Mexico, Griekenland, Italie, verder Europa in. Mijn hobbies heb ik uitgebreid, zingen, lezen, schrijven, kleren naaien, allerlei dingen die je altijd tussendoor kunt doen als je alleen thuis bent.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Verder lekker uit met een vriendin, film, theater, terrasje, standwandeling, leker bijkletsen, samen eten, samen koken, kortom dingen die je met een maatje doet, of dat nou een man of een vrouw is.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Voor 99 % compleet.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Dat proef ik ook in het leven van de andere singles die ik tegenkom, op de site, en op andere plaatsen. Maar verder is ons leven hetzelfde, ik heb tegenwoordig een gereedschapskist, en ik zet zelf de vuilnisbakken buiten.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">En ik sta op een datingsite. Spannend, ik ben al heel wat mensen tegengekomen, die mijn leven hebben verrijkt met hun gesprekken, maar "de ware" heeft er nog niet tussen gezeten.Je wordt erbij bepaald wat je wilt, wat je zoekt, wat je te bieden hebt. Dat moet samen klikken, als je teveel moet veranderen, stagneert het ergens, dat gaat niet goed.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Maar alles is nog mogelijk. Spannender dan reizen, zo'n ontdekkingstocht naar mensen.

<span class="Apple-style-span" style="font-family:'trebuchet ms';">Leuk, zullen we samen optrekken, dan schrijf ik blogs, en jij leest ze. Hebben we allebei plezier.

Lees verder!

Als je relatie stuk loopt, heb je een open plek op de plaats waar vroeger je geliefde zat.

Sommige mensen lossen dat makkelijk op, ze nemen van heel veel mensen een stukje, gooien er nog wat exen bij en vullen de open plek bijna helemaal op met leden van de andere sexe.

Er is nog een klein stukje over voor iemand om mee naar bed en op vakantie te gaan.

Dan mag je ergens in de top tien met de buurvrouwen, die hem hebben leren strijken, de schoonzusjes die zo intiem met hem kunnen praten, de ex geliefdes waarmee hij "nog zo goed door een deur kan" en allerlei vriendinnen om mee te wandelen, te tennissen, te dansen.

"Ze weten alles van me", zegt hij er nog bij.

Ben ik de enige idioot voor wie het zo niet hoeft, of zijn er nog meer vrouwen zoals ik?

Lees verder!

Sjonge, wat een woord. Dat ben ik heel wat tegen gekomen, in mijn tijd alleen.

Iedereen heeft ervaringen waar hij of zij niet om heeft gevraagd. Als het goed is word je gevormd door de dingen die je meemaakt, en je leert helaas het meeste van de dingen die je fout doet.

En de ene partner is de andere niet, wat de ene leuk vindt, dat vindt de ander vreselijk, dat is een nieuwe gewaarwording, als je weer alleen bent.

Ben ik nog mooi genoeg, ik ben zoveel ouder dan toen ik jong was.

Ja, die man ook, maar mannen hebben een grenzeloos zelfvertrouwen, ze vragen rustig om een vrouw die jong en slank en mooi is, terwijl ze zelf die fase allang voorbij zijn.

Vrouwen, moeten we daar niet eens wat aan doen? Een keurings dienst voor mannen, of zo?

Hoe ziet mijn leven er nu uit, wat wil ik, wil ik latten, samenwonen, hoeveel vrijheid vind ik prettig, wat kan er samen.

Die films waar je nu naar kijkt, kan dat nog met een man naast je op de bank?

Makkelijk doen met eten, is er niet meer bij, of wel?

Kun je nog in bed liggen lezen, of wordt er wat anders van je verwacht?

Veilig vrijen, laten we het daar eens over hebben.

Wat een gedoe, Nog even single is helemaal niet zo gek.

Lees verder!

Ik heb maar weinig mensen om me heen die het van me weten, maar ik ben 57, dat kan wel uitmaken.

Bij de mensen om me heen die allemaal getrouwd zijn, vertel ik er niets van, ik heb het idee dat ze dat maar niets vinden. Misschien valt het wel mee, maar ik neem het risico niet.

Ik heb via een blind date een fijne relatie gekregen, dat geeft hoop voor de toekomst.

Het is helaas niet blijvend geweest, maar ik weet niet of dat iets met het begin te maken heeft, tenslotte heb ik mijn eerste partner op de "gewone"manier leren kennen, en dat heeft ook geen stand gehouden.

Je begint wel met je gezonde verstand, in plaats van met de vlinders, maar dat lijkt me niet zo'n probleem. Die klik is er, of niet, daar doet gezond verstand niets aan af en het kan voor het verloop van de relatie belangrijk zijn dat je toch gekeken hebt of je bij elkaar past.

Ik zoek het een beetje dichtbij, ik heb ook meegemaakt dat de afstand te lastig werd, en om me heen heb ik dat ook gezien.

Ik vind het goed,dat het kan, van mij mag het taboe er af.

Lees verder!

Ik vind cupido maar slordig. Nou is het binnenkort Valentijnsdag, je mag verwachten dat hij dan extra zijn best doet om de pijlen nou eens netjes raak te schieten. Keurig twee aan twee, dan heb je er tenminste wat aan.

Om me heen hoor ik het ook, als ik iemand leuk vind, dan valt hij niet op mij. Als hij mij leuk vindt, zie ik hem niet zitten.

Op een site kun je een beetje kijken of er belangrijke dingen overeenkomen, en dan blijft er nog een massa over wat allemaal verkeerd kan zitten.

Een lijstje?

Verkeerde sokken (schijnt heel erg te zijn, heb ik persoonlijk geen moeite mee.)

Dopje van de tandpasta doet hij er niet meer op.

Sinds de invoering van de statube is dat een probleem minder.

Te dik te dun, te lang, te kort?

Pesoonlijk ga ik voor de uitstraling, het uiterlijk vind ik minder belangrijk.

Opleiding, woonplaats, dezelfde hobby's, kun je meestal wel terugvinden.

Muzieksmaak, boeken, tv programma's geven een redelijk beeld.

Zelfs kleding en de huiskamer op de achtergrond zegt wel wat.

Telefoongesprek. ABN geeft een heel ander effect dan Limburgs.

Waarom zit je er dan toch naast?

Omdat mensen zo verschillend zijn.

Boeiend, meestal.

Tragisch, als het allemaal leuk had kunnen zijn, en toch werkt het niet. Volgende keer beter.

Maar cupido mag van mij wel een paar bijlessen hebben. Misschien helpt het.

Lees verder!