28 juni
Friendship
No matter where it's great
Meeting new friendship somewhere
Personalities touch there
Where the feeling finds a mate
01 juli
Could it
Could this be love
Or am I seeing things
How real are the wings
At least: good for live&laugh
09 juli
Computer
A computer is your eye&hand
It can even be your mind
Your scope will expand
Yet the heart leaves computers behind
11 juli
Frail
Anything new is frail
Into an existing life appears its sail
In trust&patience it finds the right breeze
In impatience it may freeze
Overmorgen vertrek ik met mijn zonen voor een vakantie in Egypte bij hun (en informeel nog steeds) mijn familie. Hun vader blijft in Nederland. Naast het aanhalen van oude banden gaan we ook voor onze rust. Misschien wel aardig om hier iets uit te wijden over de datingmores in dit zuidelijke land. Allereerst: ook moslims hebben datingsites tegenwoordig, maar daar wil ik nu niet op ingaan, omdat ik er te weinig vanaf weet. Ik bedoel dat andere verschijnsel dat in wezen een vorm van dating is: het gearrangeerde huwelijk. Diverse malen heb ik er eerste ontmoetingen, verlovingen en huwelijken meegemaakt tussen jongeren. De rol van ouders en andere familie is erg groot. Niet ongewoon is ook dat bijvoorbeeld twee broers trouwen met twee zusters. De man moet het huis 'leveren' (hoewel het ook wel voorkomt dat de vrouw of haar familie dit doen) en de vrouw het meubilair, servies, huishoudelijk textiel en andere inventaris. Ik denk zelf dat dat:))) de reden is achter het barokke Egyptische interieur met z'n gouden stoelpoten ter omlijsting van rijkgebloemde zittingen met kwastjes en franjes in veel rood, gouden serviezen etc. Enkele dagen voor het huwelijk worden al die rijkdommen met veel feestelijkheden de nieuwe woning ingedragen, vaak een appartement in de familieflat van 'zijn' kant. Maar als er gescheiden wordt, hetgeen even vaak voorkomt als hier, Egypte doet gewoon mee met de internationale trends, gaan de meubelen weer rechtsomkeerd. Pas later, na tien tot vijftien jaar huwelijk, gaat het echtpaar eventueel zelfstandig wonen, of bij andere familie. Toch: steeds meer mensen wonen van meet af aan zelfstandig, vooral in de steden.
De manier waarop mensen daar samenkomen voor een huwelijk is, als het erop aankomt, niet wezenlijk anders dan hier. Dezelfde 'types' komen bij elkaar terecht als dat hier het geval zou zijn, met dit verschil dat de man vaker dan hier een stuk ouder is dan de vrouw, tien jaar leeftijdsverschil is vrij normaal. Ook als een man later weer hertrouwt, kiest hij het liefst een vrouw onder de dertig. Voor oudere vrouwen is het gewoon mogelijk om opnieuw te trouwen, maar dat komt minder vaak voor. Polygame huwelijken zijn er ook, maar ze zijn zeldzaam. Als het erop aankomt, trouw je uiteindelijk met de partner van je keuze. De familie stelt iemand aan je voor, goed mogelijk dat dat een achterneef of -nicht is van twee straten verderop die je misschien nog uit de schoolbanken kent. Als je instemt verloof je je, hetgeen bijna net zo groots gevierd wordt als het eigenlijke huwelijk; een Egyptisch huwelijk wordt tegenwoordig gevierd als een popconcert, in de openlucht, vooral een dorpshuwelijk, en in je verlovingstijd neem je pas het besluit of je echt verder wil met deze partner. Maar de kleine thuisbruiloft komt ook veel voor. Verbroken verlovingen komen erg vaak voor. Verder zie je ook daar veel vrouwen studeren en werken buiten de deur; een heleboel verschijnselen die we in de westerse wereld zien, zoals steeds meer hoogopgeleide vrouwen-alleen, zie je ook daar. Het grote verschil is dat familie veel belangrijker is dan hier, omdat de overheid een veel kleinere rol heeft in het leven van de burger. Dat heeft voor- en nadelen. Ook aan mannen wordt erg getrokken door de familie om in de zaak te blijven, niet in een andere stad te gaan wonen, thuis te blijven wonen etc. Wie niet meer bij familie wil blijven wonen, kiest de koninklijke weg van de emigratie en dat geldt ook voor vrouwen, al zoeken die het dan meestal in andere moslimlanden als Saoedi-Arabië, als ze zelf wegtrekken.
Om nu een parallel met datingsites te maken. Een gearrangeerd huwelijk moet aan duidelijke eisen voldoen, zoals toestemming van de familie, leeftijd, wel of geen kinderen of eerdere relatie, er zijn financiële verlangens, de godsdienstige beleving moet gelijk oplopen en er wordt een bepaald opleidingsniveau verlangd. Wordt aan die eisen voldaan, komt men tot elkaar, ook al is er geen passionele liefde. Die komt later wel, hopelijk voor de trouwdatum. Hier op datingsites worden nog veel meer eisen gesteld, tot aan lichaamsgewicht aan toe. En daar moet aan voldaan worden. En: vervolgens wordt nog passionele liefde op het bijna-eerste gezicht aan toegevoegd als eis die alle andere eisen moet overkoepelen. Dat is echt een vorm van overvragen, dus maar 7% van alle relaties, zo las ik ooit ergens, komt tot stand via een datingsite. Wie eerlijk en reëel is, zoekt op zo'n site iemand die aan het eisenpakket voldoet en laat de passionele liefde maar voor later of niet. Als er vriendschappelijke gevoelens zijn, dan komt de liefde later wel. Zo'n insteek biedt niet meer of minder garanties dan de passionele liefde, maar is wel veel eerlijker. En duidelijker.
Wie passionele liefde wil, of gewoon gezamenlijke beleving van vriendschap of een hobby, kan z'n heil beter elders zoeken dan via relatiebemiddeling of singlessites. Gewoon, in de maatschappij. Via de vriendenkring. Het werk, verenigingen. Zo'n liefde kun je niet zoeken, je ontmoet het, of niet. En wie het internet op wil, kan zich aansluiten bij een hobbysite. Zo kwam ik ruim een maand geleden terecht op een muzieksite. Ieder lid bouwt daar z'n eigen online radiostation; de muziek kan vervolgens doorgelinkt worden naar andere sites als twitter of facebook. Muziek is op zich al enorm ontspannend en verrijkend, je luistert naast je werk, kunt ernaast multitasken, het bindt mensen in plaats van dat het ze verdeelt. Bovendien is muziek net als poëzie een gecomprimeerde emotie die als boodschap veel krachtiger overkomt dan zeg een brief of gesprek. Oftewel met een bepaalde song kun je gestileerd zeggen wat je van iemand vindt, of wat je hem of haar verder graag wil laten weten. En er komt een moment dat er ook prive gecorrespondeerd wordt. Ik heb het daar mogen meemaken. Mijn vakantie onderbreekt weliswaar iets, maar het kan dat het daarna gewoon voortgezet wordt; wellicht wordt vervolgd...!
Ilse 13072010
Friendship
No matter where it's great
Meeting new friendship somewhere
Personalities touch there
Where the feeling finds a mate
01 juli
Could it
Could this be love
Or am I seeing things
How real are the wings
At least: good for live&laugh
09 juli
Computer
A computer is your eye&hand
It can even be your mind
Your scope will expand
Yet the heart leaves computers behind
11 juli
Frail
Anything new is frail
Into an existing life appears its sail
In trust&patience it finds the right breeze
In impatience it may freeze
Overmorgen vertrek ik met mijn zonen voor een vakantie in Egypte bij hun (en informeel nog steeds) mijn familie. Hun vader blijft in Nederland. Naast het aanhalen van oude banden gaan we ook voor onze rust. Misschien wel aardig om hier iets uit te wijden over de datingmores in dit zuidelijke land. Allereerst: ook moslims hebben datingsites tegenwoordig, maar daar wil ik nu niet op ingaan, omdat ik er te weinig vanaf weet. Ik bedoel dat andere verschijnsel dat in wezen een vorm van dating is: het gearrangeerde huwelijk. Diverse malen heb ik er eerste ontmoetingen, verlovingen en huwelijken meegemaakt tussen jongeren. De rol van ouders en andere familie is erg groot. Niet ongewoon is ook dat bijvoorbeeld twee broers trouwen met twee zusters. De man moet het huis 'leveren' (hoewel het ook wel voorkomt dat de vrouw of haar familie dit doen) en de vrouw het meubilair, servies, huishoudelijk textiel en andere inventaris. Ik denk zelf dat dat:))) de reden is achter het barokke Egyptische interieur met z'n gouden stoelpoten ter omlijsting van rijkgebloemde zittingen met kwastjes en franjes in veel rood, gouden serviezen etc. Enkele dagen voor het huwelijk worden al die rijkdommen met veel feestelijkheden de nieuwe woning ingedragen, vaak een appartement in de familieflat van 'zijn' kant. Maar als er gescheiden wordt, hetgeen even vaak voorkomt als hier, Egypte doet gewoon mee met de internationale trends, gaan de meubelen weer rechtsomkeerd. Pas later, na tien tot vijftien jaar huwelijk, gaat het echtpaar eventueel zelfstandig wonen, of bij andere familie. Toch: steeds meer mensen wonen van meet af aan zelfstandig, vooral in de steden.
De manier waarop mensen daar samenkomen voor een huwelijk is, als het erop aankomt, niet wezenlijk anders dan hier. Dezelfde 'types' komen bij elkaar terecht als dat hier het geval zou zijn, met dit verschil dat de man vaker dan hier een stuk ouder is dan de vrouw, tien jaar leeftijdsverschil is vrij normaal. Ook als een man later weer hertrouwt, kiest hij het liefst een vrouw onder de dertig. Voor oudere vrouwen is het gewoon mogelijk om opnieuw te trouwen, maar dat komt minder vaak voor. Polygame huwelijken zijn er ook, maar ze zijn zeldzaam. Als het erop aankomt, trouw je uiteindelijk met de partner van je keuze. De familie stelt iemand aan je voor, goed mogelijk dat dat een achterneef of -nicht is van twee straten verderop die je misschien nog uit de schoolbanken kent. Als je instemt verloof je je, hetgeen bijna net zo groots gevierd wordt als het eigenlijke huwelijk; een Egyptisch huwelijk wordt tegenwoordig gevierd als een popconcert, in de openlucht, vooral een dorpshuwelijk, en in je verlovingstijd neem je pas het besluit of je echt verder wil met deze partner. Maar de kleine thuisbruiloft komt ook veel voor. Verbroken verlovingen komen erg vaak voor. Verder zie je ook daar veel vrouwen studeren en werken buiten de deur; een heleboel verschijnselen die we in de westerse wereld zien, zoals steeds meer hoogopgeleide vrouwen-alleen, zie je ook daar. Het grote verschil is dat familie veel belangrijker is dan hier, omdat de overheid een veel kleinere rol heeft in het leven van de burger. Dat heeft voor- en nadelen. Ook aan mannen wordt erg getrokken door de familie om in de zaak te blijven, niet in een andere stad te gaan wonen, thuis te blijven wonen etc. Wie niet meer bij familie wil blijven wonen, kiest de koninklijke weg van de emigratie en dat geldt ook voor vrouwen, al zoeken die het dan meestal in andere moslimlanden als Saoedi-Arabië, als ze zelf wegtrekken.
Om nu een parallel met datingsites te maken. Een gearrangeerd huwelijk moet aan duidelijke eisen voldoen, zoals toestemming van de familie, leeftijd, wel of geen kinderen of eerdere relatie, er zijn financiële verlangens, de godsdienstige beleving moet gelijk oplopen en er wordt een bepaald opleidingsniveau verlangd. Wordt aan die eisen voldaan, komt men tot elkaar, ook al is er geen passionele liefde. Die komt later wel, hopelijk voor de trouwdatum. Hier op datingsites worden nog veel meer eisen gesteld, tot aan lichaamsgewicht aan toe. En daar moet aan voldaan worden. En: vervolgens wordt nog passionele liefde op het bijna-eerste gezicht aan toegevoegd als eis die alle andere eisen moet overkoepelen. Dat is echt een vorm van overvragen, dus maar 7% van alle relaties, zo las ik ooit ergens, komt tot stand via een datingsite. Wie eerlijk en reëel is, zoekt op zo'n site iemand die aan het eisenpakket voldoet en laat de passionele liefde maar voor later of niet. Als er vriendschappelijke gevoelens zijn, dan komt de liefde later wel. Zo'n insteek biedt niet meer of minder garanties dan de passionele liefde, maar is wel veel eerlijker. En duidelijker.
Wie passionele liefde wil, of gewoon gezamenlijke beleving van vriendschap of een hobby, kan z'n heil beter elders zoeken dan via relatiebemiddeling of singlessites. Gewoon, in de maatschappij. Via de vriendenkring. Het werk, verenigingen. Zo'n liefde kun je niet zoeken, je ontmoet het, of niet. En wie het internet op wil, kan zich aansluiten bij een hobbysite. Zo kwam ik ruim een maand geleden terecht op een muzieksite. Ieder lid bouwt daar z'n eigen online radiostation; de muziek kan vervolgens doorgelinkt worden naar andere sites als twitter of facebook. Muziek is op zich al enorm ontspannend en verrijkend, je luistert naast je werk, kunt ernaast multitasken, het bindt mensen in plaats van dat het ze verdeelt. Bovendien is muziek net als poëzie een gecomprimeerde emotie die als boodschap veel krachtiger overkomt dan zeg een brief of gesprek. Oftewel met een bepaalde song kun je gestileerd zeggen wat je van iemand vindt, of wat je hem of haar verder graag wil laten weten. En er komt een moment dat er ook prive gecorrespondeerd wordt. Ik heb het daar mogen meemaken. Mijn vakantie onderbreekt weliswaar iets, maar het kan dat het daarna gewoon voortgezet wordt; wellicht wordt vervolgd...!
Ilse 13072010
