Lees hier de dating belevenissen van leden van Match4me.nl 2012-02-04T20:26:09+01:00 Match4me.nl no-reply@match4me.nl http://www.match4me.nl/blogs/ tag:match4me.nl,2010-02-28:/blogs/2012/02/een-avond-met-een-belofte.php 2012-02-04T20:26:09+01:00 2012-02-04T20:26:09+01:00 Vandaag loop ik over de dijken door de wondere witte wereld. De sneeuw knarstennbsp;bij elke stap vertrouwdennbsp;onder mijn laarzen. Een zwarte roofvogel vliegt laag boven het ijs van de uiterwaarden, contrast in het smetteloze landschap. Sun is shining, life is smiling. De wereld is mooi en ik denk aan gisteravond,ennbsp;een avond met een belofte. De weerwaarschuwingen negerend, ga ik met de trein op weg naar Utrecht. Zo leuk was het geweest op de eerste date dat ik dat er wel voor over heb. Een aantrekkelijke man, rustig, prettig en met gevoel. Ik voelde me meteen op mijn gemak hoewel er ook de nodige gereserveerdheid was. Maar ach, dat mag bij een eerste date. Mijn hart staat al een heel klein stukje open. Op de enlsquo;kiss and rideenrsquo; wacht ik op hem, klappertandend van de kou. Al snel pikt hij me op en lopen we de stad in, een ansichtkaart van vroeger met de al die vers gevallen sneeuw. Romantische achtergrond voor een mooie avond. Wat later zitten we gezellig in een Italiaans restaurantje. Hij vertelt, ik luister. Ik vraag hen naar zijn leven, zijn liefdes, over alles waar ik benieuwd naar ben. En hij vertelt en ik luister. Af en toe probeer ik ook wat te vertellen maar hij vraagt niks, reageert er niet echt op of herkent wat ik vertel en vertelt weer over zijn eigen leven. En ik luister en hij vertelt. enlsquo;Gezelligenrsquo;, zegt hij. enlsquo;Ja, dat vind ik ookenrsquo;, zeg ik maar ergens begint het te knagen. Zachtjes, niet opvallend nog maar toch te knagen. Na het eten lopen we hand in hand langs de grachten van de stad. Voorzichtig, om niet uit te glijden op de spekgladde kinderkopjes. Af toe stoppen we om te kijken naar de blauwverlichte bruggen. Een dromerige wereld. Ik draai me naar hem toe. Hij lacht, lijkt naderbij te komen. Een mooie mond. enlsquo;Even rokenenrsquo;, zegt hij terwijl hij in zijn zak zoekt naar een sigaret. enlsquo;Heb je vuur?enrsquo; Het knagen gaat verder. enlsquo;Laten we nog even wat drinken bij enlsquo;Oud Daenenrsquo;enrsquo;, zeg ik. enlsquo;Daar is het altijd zo gezellig.enrsquo; enlsquo;Ja leuk, is goed.enrsquo; In het hoekje van het cafeneacute; is nog een tafel vrij. De kaars verlicht zacht de statige ruimte. Over de tafel lachen zijn ogen mij vriendelijk toe. Hij pakt voorzichtig mijn hand. Misschien tochenhellip;.? enlsquo;Ik moet je wat vertellenenrsquo;, zegt hij. enlsquo;Want ik wil dat je dat weet. De vriendin waarmee ik een aantal jaren samen ben geweest is over uit Zuid Amerka.enrsquo; enlsquo;Oenrsquo;, zeg ik. Want wat moet je zeggen? Het knagen wordt erger. enlsquo;In oktober heb ik een rationele beslissing genomen over onze relatie en het uitgemaakt. Want zij kan niet hier komen wonen en ik niet daarenhellip;.je snapt vanwege onze kinderen. Ze is in Utrecht vandaag. Schrik je daarvan?enrsquo; Ik kijk in zijn ogen die mij aan blijven kijken. Schrikken? Ik weet het niet. Een rationele beslissing dat kan ik begrijpen, denk ik. Maar je echt emotioneel los maken van iemand waar je heel veel van houdt, is iets heel anders. enlsquo;Okenrsquo;, zeg ik neutraal. enlsquo;En nu? Nu komt ze je opzoeken? enlsquo;Nee. Je begrijpt zoenrsquo;n relatie had niet zolang stand kunnen houden als je niet enorm veel om elkaar geeft. Ik kan het aan om haar te zien. Te heftig !enrsquo; Het knagen aan mijn hart wordt plotseling oorverdovend. enlsquo;Ik denk dat ik de trein zo eens terug neem. Het is al laatenrsquo;, zeg ik. enlsquo;Vanwege de slechte weersomstandigheden neem ik liever geen risico.enrsquo; enlsquo;Is goed. Had ik al gezegd dat ik je een mooie vrouw vindt Julia? Slim, mooi , lief en ik kan met je lachen. Maar ik weet niet hoe het komt maar ik ben niet verliefd op je. Ik weet niet of een relatie erin zit.enrsquo; Ik slik. enlsquo; En is dat belangrijk voor je? Dat je meteen verliefd bent?enrsquo; enlsquo;Nou ja, eigenlijk wel. Twee jaar geleden werd ik echt als door de bliksem getroffen door een vrouw.enrsquo; Ik sta op, wil weg, nu meteen. Verberg mijn gevoelens achter mijn glimlach. We lopen hand in hand terug naar het station. Een warme hand voel ik in mijn hand. Een hand zonder contact. In de war sta ik op het perron. De nasale stem van de omroepster klinkt verveeld uit de boxen. enlsquo;Wegens de slechte weersomstandigheden is er beperkt treinverkeer tussen Zwolle en Utrecht mogelijk.enrsquo; Als hij nu maar wel komt die trein. Hij rookt, lacht en ik maak op goed geluk eenennbsp;grap. Zijn lichaam weggedraaid van het mijne. Dan is de trein er. Opgelucht zeg ik gedag. Een vluchtige kus op mijn wang. enlsquo;Zal ik maandag bij je langs komen in Zwolle?enrsquo; enlsquo;Langskomen? Hoezo?enrsquo; Ik weet het nietenrsquo;, stamel ik. enlsquo;Wil er over nadenken. Is dat goed?enrsquo; enlsquo;Ja, dat is goed.enrsquo; enlsquo;Een nachtje er over slapenenrsquo;, zei mijn moeder altijd. enlsquo;Dat is beter.enrsquo; Verdrietig draai ik in mijn dekbed en bedenk wat ik zal doen. Doorgaan? Het nog een kans geven? Ben ik misschien te snel geraakt en trek ik daarom zelf terug? Of is de muur die ik voel tussen ons er gewoon omdat zijn hart niet echt beschikbaar is? Mijn eigen hart voel ik wel. Een beetje zwaar, een beetje kwetsbaar. Vanmorgen heb ik hem gemaild. Het is beter dat je niet naar Zwolle komt maandag. Het spijt me. Even later smsenrsquo;t mijn vriendin: enlsquo;We gaan dansen vanavond. Ga je mee?enrsquo; Dansen! Net als vroeger op de balletschool. Dansen om mijn lijf te voelen. Opgaan in het ritme van de bas en de muziek. Vanavond. Heerlijk. Maar eerst trek ik mijn laarzen aan en ga lopen. Lopen om mijn hoofd en hart weer licht te maken. Langs de dijken aan de IJssel. tag:match4me.nl,2010-02-28:/blogs/2012/02/koud.php 2012-02-04T13:53:03+01:00 2012-02-04T13:53:03+01:00 Een snijdende wind doet mijn ogen tranen maar ik vind het lekker. Fris. Opluchtend. Heerlijk contrast met de vieze verwarmingswarmte waar ik de hele dag in zat. Ik ben op weg naar iets. Ik weet niet precies wat. We zullen zien. Is het een derde date? Is het een domme actie? Of ga ik gewoon even koffie drinkenennbsp;met een bekende? Ik weet het niet. De hemel is kraakhelder. Een half maantje schijnt mooi. Sterren zijn zelfs in het stadslicht goed te zien. Ik verbind me voor een paar uur met al mijn vezels met een man. Na enige aarzeling die ik overal voel , in mijn hart, hoofd en ziel, geef ik me over. Ik voel me heel kwetsbaar en naakt. Maar ik wil het. Het kost moeite me te laten gaan. Ik blijf denken en praten ook. Tot het denken en praten eindelijk stopt en ik alleen nog voel. Het is overweldigend. Te overweldigend. Tranen stromen over mijn wangen. Ik huil in zijn armen. Dan is het over. Het denken begint meteen weer. En ik wil praten. Ik wil weten hoe dit kan. Maar ik moet de kou in. Een snijdende wind doet mijn ogen tranen en ik ben blij dat mijn andere tranen, die van diep van binnen, in de koude nacht niet opvallen op straat. Ik was op weg naar iets. En ik weet nu nog minder naar wat precies. Het is koud. tag:match4me.nl,2010-02-28:/blogs/2012/02/old-and-wise.php 2012-02-02T23:48:01+01:00 2012-02-02T23:48:01+01:00 Wie ben ik. Vroeger, 18 jaar oud, lachte ik erom als mensen zich dat afvroegen. Wat een flauwekul. Je weet toch wie je bent... Nu speelt dit dagelijks door mijn hoofd. Ik ben een gescheiden man. Mijn relatie is al lange tijd voorbij, en mijn leven gaat verder. Ik woon nu in Leiden, en het bevalt goed. Het weer alleen wonen doet me flink nadenken. Het leven speelt met me. Het leven daagt mij uit. Hoe gaat het met je, zegt het leven tegen mij. Als ik goed zeg, verzint het leven wel weer een list om dit snel te veranderen. Ineens een besef van eenzaamheid. Geen mensen om je heen, het is stil, en het voelt kil. Aan de andere kant heb ik gelukkig vaker een gevoel van vrijheid als warme deken over mij heen, en lach ik naar en met het leven. Ik heb het goed naar mijn zin. Ik ben vaak weg, pak mijn leven weer op, en kom vaker onder de mensen dan ooit tevoren is gebeurd. Ik ben mij zelf de laatste jaren niet of nooit geweest, zo lijkt het. Bekneld door een ring. Verboden te ontwikkelen. Er is iets met mij aan de hand, maar ik kan niet verklaren wat. Ik denk, ik maal en ik pieker. Mijn hoofd staat niet meer stil. Mijn gevoel is om de hoek komen kijken en heeft zich een periode terug voor het eerst aan mij voorgesteld. Een beetje onwennig zitten we elkaar aan te kijken... Het klinkt stom, maar ik ben blij dat het allemaal gebeurd is. Ik merk nu dat ik weer aan het ontwikkelen ben, ik weer aan het groeien ben, mijzelf aan het uitdagen ben... Het voelt als een tweede pubertijd. Zo zit ik er ook in. Ineens ben ik een stuk zekerder geworden, flikt niemand mij meer iets en heb ik nu vooral het gevoel dat ik weer leef! En hoe... Ineens vraag ik me af: Wie ben ik?ennbsp; Waarom kom je daar nu pas achter, en waarom nu pas die vraag? Je gaat denken. Wat nou als dit hele gedoe nooit was gebeurd, niet gescheiden, "gelukkig" bij elkaar gebleven, en zonder beter weten in tot mijn dood bij haar gebleven... Nu weet ik beter, en kies ik voor het gevoel wat ik nu heb. Opeens weet en zie je wat je zoekt in een andere vrouw. Ineens snap je wat je gemist heb, plots besef je hoe het is om een goed gesprek met een andere vrouw op een ander niveau te mogen hebben en beleven. Je ziet ineens wat gevoel met je kan doen als je een ander in de ogen kijkt. Pfff, gek hoor...ennbsp; Opeens zie ik mij staan. De zelfverzekerde 18 jarige uitgepuberde volwassen man van 10 jaar geleden. De man vol dromen die de wereld aankon. De man die het wel even zou doen. Een descenia later: Toch lastiger dan ik had verwacht dat leven. Vooral het laatste stukje van de afgelopen 10 jaar was gek. Dan het besef: Ik zal altijd blijven leren. Ik zal nooit weten wie ik ben, ik zal naar alle waarschijnlijkheid nooit weten hoe ik de volgende jaren zal ontwikkelen. Beleef de dagen per dag. Plan verstandig vooruit, maar blijf je verbazen over de kleine dingen van het leven. Wordt niet verwaand, oordeel niet over andere, respecteer het leven zoals het is en zoals het komt. Je weet maar nooit, voor je het weet komt je droom niet uit en ben je weer terug bij af: Wie ben ik... Ik zal het nooit weten, wel kunnen benaderen. Wat we wel weten is dat we met de jaren onze rugzak zullen blijven vullen met ervaringen en belevenissen. Daarom ook een oproep aan een ieder: Leef! Beleef, ervaar en ontdek. Blijf ontdekken, blijf inspireren, en blijf leren. Aan jullie de taak om het certificaat wijsheid te behalen. Hoe doe je dat? Als ik dat eens wist...ennbsp; ennbsp; ennbsp; tag:match4me.nl,2010-02-28:/blogs/2012/02/ik-verlang-naar.php 2012-02-02T13:38:49+01:00 2012-02-02T13:38:49+01:00 Sneeuw - dat kraakt onder mijn voeten - dat alles bedekt waar ik altijd naar kijk als mijn deur uit stap, terwijl ik denk aan hem. Ik wil het niet meer zien. Ik wil dat het beeld, dat is gaan horen bij hoopvolle gedachten en vragen en de wens dat hij zich bedenkt, even gewist wordt. Als dan straks die witte deken langzaam, heel langzaam smelt, dan kunnen nieuwe gedachten ontspruiten. Net als de plantjes in het voorjaar. ennbsp;