Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 9 november 2009

Gewapend ten strijde

Ik voel me nog steeds ongemakkelijk als ik jouw naam op m’n beeldscherm zie. Menigmaal verlaag ik mezelf door werkgerelateerde emails ook te voorzien van persoonlijke vragen: zo kun je deze niet uit de weg gaan. Natuurlijk schiet ik er niets mee op; ik word alleen maar meer teleurgesteld.

Toch zie ik overal ‘de tekenen’. Gistermiddag was ik bij een parfumerie. De caissière had precies dezelfde achternaam als jij. Op de radio hoor ik de laatste tijd steeds jouw woonplaats voorbijkomen in de file berichten. En heel verrast ben ik als ik een elektronische nieuwsbrief van m’n werk ontvang. Blijkbaar steunt onze CEO een goed doel in samenwerking met -jawel- jouw bedrijf! Ik stuur het bericht naar je door, tevergeefs wachtend op die ene reactie.

De telefoon gaat. Ik kijk naar het display. Ik herken het nummer direct: het begint immers met mijn geboortedag en -maand. Ik haal één keer diep adem en neem op. Jij bent het niet; het is je baas. Hij wil deze week langskomen voor een klanttevredenheidsonderzoek, of ik daar aan wil meewerken. Ik stem toe en we maken een afspraak voor de volgende dag.

Lichtelijk zenuwachtig zit ik met hem aan tafel. Er is iets aan die man wat me tegenstaat. Al is het alleen al omdat hij zijn flink kalende kruin probeert te verbergen door er een flap haar als het ware overheen te draperen. Het is zo duidelijk zichtbaar, dat ik niet begrijp dat hij dat doet: iedereen ziet het en heeft het er ook over. Maar het is niet alleen zijn uiterlijk dat me stoort: zijn uitstraling staat me ook niet aan. We hebben al vaker samen rondom deze tafel gezeten, dus ik weet goed wie ik tegenover me heb zitten. Ik begin het gesprek door mede te delen dat mijn emailadres gewijzigd is vanwege m’n naamsverandering. Net zoals een ieder feliciteert ook hij mij met m’n huwelijk. En ook de wederreactie is hetzelfde: hij verontschuldigt zich als ik vertel dat ik nu mijn meisjesnaam weer draag. De enquête duurt welgeteld 15 minuten, maar toch zitten we bijna een uur om tafel. Al met al hebben we een verrassend leuk gesprek, al merk ik wel dat ik behoorlijk hyper ben.

Als ik thuis ben stuur ik jouw een email via één van de bekende netwerksites. Ik vertel dat het gesprek goed verlopen is en dat ik hem niets over ons verteld heb, dus dat jij je geen zorgen hoeft te maken. Je reageert direct. Je baas had blijkbaar nog geen voet over de drempel gezet of hij had jouw al gebeld. Hij maakte goed duidelijk wat de gevolgen voor jou binnen het bedrijf zouden zijn als er wat tussen ons zou gebeuren.

Blijkbaar weet hij wat, waar is dit anders op gebaseerd?

Ook waarschuwde hij je voor mij: ik was immers ‘een vrijgezelle vrouw op oorlogspad‘! Oh ja, en dat hij geen ‘gevaar’ liep omdat hij in een andere fase van z’n leven zat. Eerst ben ik erg boos: waar haalt hij het lef vandaan? Daarna moet ik lachen: dacht hij soms dat hij maar íets in de buurt kwam van dat soort man waar ik op val? En die zogenaamde fase waar hij het over had? Pfff…de ontkennings-ik-word-kaal-fase ja!

geplaatst door Vlinder - 5634 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl