Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 10 november 2009

Hey you

Ik liep nog niet lang op deze site rond, maar ik pikte je er meteen uit. Combinatie van pretoogjes en een prettig profiel. Het mailtje dat ik van je terug kreeg, beviel me. Je stemde SP, maar was ‘niet zo’n tomatengooier’, schreef je droogjes. Dat vond ik grappig. Je wilde wel afspreken op een vrijdagavond, maar waarschuwde er meteen bij dat je het vanwege allerlei drukte wellicht niet laat ging maken. Je dekt je vast in, voor het geval het niet leuk is, dacht ik toen. Maar je was écht moe, zag ik toen je de kroeg binnen kwam.

Ik weet niet meer precies waarover we het gehad hebben het eerste deel van de avond. Over waar jij vandaan kwam en waar ik vandaan kwam. En over muziek. Je liet me namen van bandjes zien op je ipod, waar ik nog nooit van gehoord had. We waren aan elkaar gewaagd, ontdekte ik het eerste deel van de avond. Het tweede deel had ik met name aandacht voor je pretoogjes. Ik legde mijn hand op jouw hand. Ik, Marjelle, die altijd zelf veroverd wil worden. Ik legde mijn hand op die van jou. Jij wilde naar buiten. Met mij, gelukkig, met mij. Omdat we in zulke onhandige posities zaten om elkaar te zoenen, dacht ik. Later bezwoer je mij dat je daar niet aan gedacht had.

Ik geloof dat het een vrij koude nacht was, maar zeker weet ik het niet meer. We liepen langs de gracht, hand in hand. Opeens stond je stil. Om te genieten van de stad, van de nacht, het glinsterende water. Om te zoenen, dacht ik. En dus begon ik zelf maar. Geloof ik. Ja, ik geloof dat ik begon. Maar jij zoende terug. We hebben daar een tijdje verstrengeld gestaan. Gewoon gelukkig, en dronken, dat ook wel een beetje. Je wilde op zoek naar een bankje. Ik wist niet meer waar ik was. Ik weet ook niet meer hoe lang we gezocht hebben. Maar uiteindelijk zaten we samen op een bankje aan het water. Je praatte over wat je zag aan de overkant. Ik zoende je in je nek en daarna je oor. Jij zei dat je daar slecht tegen bestand was. Je vroeg of ik met je mee ging naar huis. Ik zei dat ik dat niet deed op de eerste avond. Jij zei dat je dat het goede antwoord vond. We zaten op het bankje en zwegen. Ik had geen besef meer van tijd, maar ik weet dat jij je verontschuldigde voor het feit dat je stil was. Ik zei dat ik dat niet erg vond. Jij zei dat je alleen maar zat te genieten. En ik besefte me dat ik kon zwijgen met iemand die ik een paar uur geleden ontmoet had. Dat dat bijzonder was. Ofzo.

Ik heb heel weinig geslapen die nacht. Ik sms’te je de volgende ochtend. Jij sms’te terug. Vijf of zes sms’jes later hadden we een nieuwe afspraak. Anderhalf uur later, een koele ochtend bij een waterig zonnetje. Vol daglicht. Brak. Toen ik kwam aanlopen, zag ik al dat het mis was. Ik weet niet waaraan. Aan je houding. Maar zelf voelde ik het ook. Jij vulde de stiltes en ik vroeg me ondertussen af of dit dezelfde man was als die van de nacht ervóór. Het was pijnlijk, ontluisterend. Ik snapte niet wat er aan de hand was. Jij zei dat je ‘minder hard van stapel liep’ dan ik. Ik dacht ‘je zou moeten weten dat ik tot stilstand ben gekomen’. Maar ik zei ‘goed dat je het zegt’. We zwegen. We zwegen nogmaals en namen afscheid.

Ik belandde die middag bij vrienden in de tuin. Lichaam en geest min of meer gescheiden. Adrenaline, moeheid, ontluistering, verliefdheid, brak, ik voelde alles door elkaar. Ik moest je een derde keer zien. Ik moest het weten. De derde keer liet lang op zich wachten. Er gingen weken voorbij voordat we elkaar weer zagen. Van mijn geduld werd het uiterste gevraagd. Maar ik móest het weten. De zomer was inmiddels begonnen. Het was een zwoele avond. Maar wij gingen naar de film. Of ik toch niet liever naar het strand wilde, had je vlak van tevoren nog gevraagd. Ik trok het idee niet dat ik dan een hele rit naar het strand naast je in de auto zou moeten zitten. Ik zou me geen houding weten te geven. En dus zaten wij op een zwoele avond in een donkere, bijna lege bioscoop. Bij het biertje vooraf was ik er al uit. Je bleek nog steeds vreselijk leuk. Tijdens de film fluisterde je van alles in mijn oor. Liefdesbetuigingen waren het niet, maar ik vatte het toch op als gebaren van affectie. Na de film dronken we meer bier. We hadden een geanimeerd gesprek, maar raakten elkaar niet aan. Ik durfde niet meer. En jij, jij deed het niet. Ik kreeg geen hoogte van je.

Daarna zagen we elkaar, als nog, op het strand. Ik reed met jou mee. We liepen langs de branding, we aten buiten bij de ondergaande zon. Jij raakte mij niet aan, en ik jou niet. Bij thuiskomst moest ik het weten. Ik sms’te je dat ik het jammer vond dat we niet gezoend hadden. Jij sms’te me dat je me prettig gezelschap vond, maar niet méér voelde.

Ik was twee dagen van slag. Daarna ging ik verder met mijn leven. Tenminste, dat dacht ik. Ik denk aan je. Het is vier maanden geleden en ik denk aan je.

geplaatst door Marjelle - 6637 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl