Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 22 november 2009

Van champagne en krenten

Een paar seconden lang was ik tamelijk verbijsterd nadat de beller zijn naam had genoemd. Hij, op zijn beurt, had gedacht dat ik meteen een naam aan zijn stemgeluid zou kunnen koppelen, maar zo’n goed geheugen heb ik nu ook weer niet. We zijn dan ook wel één hele avond met elkaar op stap geweest, een kleine driekwart jaar geleden en dat was voor mij echt geen reden om bij te houden in mijn korte termijn geheugen.

Hij had mij destijds uitgenodigd voor een etentje en daar ben ik meestal wel voor te porren. Iets voor de afgesproken tijd reed ik de opgegeven straat in, zoekend naar een restaurantje en toen dat niets opleverde ging ik over op het zoeken naar een huisnummer. Dat bleek een enorm schoolgebouw te zijn, waarvan slechts een gedeelte verlicht was. Het deed mij denken aan het ROC in Rotterdam, waar ik jaren geleden regelmatig kwam: de horeca vakopleiding met restaurant, waar je voordelig kon eten en waar ik destijds graag gebruik van maakte. Dit bleek ook zoiets, zij het in een andere stad en in een ander deel van het land.

Er stond een schimmige meneer in de schaduw van de deur, die mij onmiddellijk aansprak nadat ik was uitgestapt. De foto die ik van hem had ontvangen in de mail bleek niet recent te zijn genomen, maar ach: mijn foto’s lijken ook nooit langer dan een etmaal op mijzelf….. Alsof het een geheime missie betrof loodste hij mij snel door een paar lange gangen door de school en we kwamen terecht in een heel aardig opgezet en half bezet restaurant met keurig aangeklede jongens en meisjes die hun uiterste best deden het ons naar de zin te maken. Het lag zeker niet aan hen dat de sfeer veel weg had van een doorgangshuis, waar mensen zo snel en voordelig mogelijk een warme hap naar binnen proberen te werken, sommigen met een krant of boek op tafel. Op zich heb ik helemaal geen bezwaar tegen een dergelijke uitnodiging, maar wel wanneer de gastheer na afloop betaalt met waardebonnen! Echt heren, dat is een afknapper van jewelste voor een eerste date. Absoluut not done! Voor de rest zaten we ook niet bepaald op dezelfde lijn qua levensstijl, dus werd eendrachtig besloten het bij een eenmalige ontmoeting te laten.

En nu dus weer een telefoontje. Hij had aan mij moeten denken en wilde het graag nog eens proberen, dit keer zonder waardebonnen en in een echt restaurant. Op zich geen slechte poging, mits we elkaar voor de rest aardig hadden kunnen vinden. Hij had bezwaar tegen carričrevrouwen en ik houd wel van een promotie op zijn tijd. Ik heb geen bezwaar tegen zuinig leven, maar af en toe moet je kunnen spenderen en dat zag hij niet zitten. Met de smoes dat ik ondertussen voorzien was heb ik de uitnodiging afgeslagen, waarop tamelijk laconiek werd gereageerd. Hetgeen mij het gevoel gaf dat er een oud adressenboekje werd afgewerkt in de hoop op geluk.

Afgelopen week was ik te gast bij mijn oudste vrienden, die in het huwelijksbootje zijn gestapt. Ze weten alle koopjes te vinden die er te scoren zijn, krijgen het voor elkaar voor bijna niets de hele wereld af te reizen en weten af te dingen in winkels op een manier waar ik jaloers op ben, maar nu vieren ze al bijna een hele week feest, omdat ze zijn gaan trouwen. Het eten, drinken, de kleding, de kapper, de sieraden: alles is van topkwaliteit! Ze zitten dan weliswaar graag voor een dubbeltje op de eerste rang, maar ze weten ook te genieten van het leven en af en gierig zijn ze nog nooit geweest. En bij hen drink ik voor de eerste keer champagne die ik echt lekker vind.

Natuurlijk heb ik wel vaker champagne voorgeschoteld gekregen, maar smakelijk vond ik het nooit. Zurig, teveel prikkels, te weinig prikkels, flauwe appelsap ……. Deze champagne is subliem met een toets van bitter in de afdronk en een lust naar meer van ditzelfde, aan welke wens met plezier voldaan word door de bruid. Zij en haar kersverse gom genieten van het feit dat ze mij kunnen laten meegenieten van dit lekkers. Niet alleen ik, maar ook alle buren krijgen een fluitje te proeven, want plezier is pas echt leuk wanneer je het kunt delen en dat doen ze met gulle hand. Dat ik een paar uur later met de gom bezig ben om uit te zoeken waar hij de goedkoopste printerinkt kan bestellen, omdat het afdrukken van foto’s inkt vreet is een genoegen en heeft nergens de reuk van overdreven zuinigheid.

‘Groen leven’ noemen ze het tegenwoordig. ‘Bewust leven’ is ook zo’n term. Vroeger, heel vroeger, dumpte een oom die werkte bij heel rijke mensen een paar keer per jaar heel bewust een grote zak met rijkemensenkleren bij mijn grootmoeder, waar de hele familie uit kwam grasduinen. Vaak zaten de prijskaartjes er nog aan. Het enige groen dat ik kende kwam van de jaloezie, wanneer een nichtje net even eerder een paar schoenen uit de zak wist te halen dan ik zelf. Het groen waar ik nu graag gebruik van maak heeft te maken met tanken, dat ik doe in een stad waar ik regelmatig kom en waar de benzine 9 cent per liter goedkoper is dan in mijn dorp, ondanks de kortingskaart die ik heb. Daarnaast kies ik heel bewust voor een parfum dat bijna nergens te koop is, maar dat ik toevallig veel beter vind dan alle andere merken. De geur is opvallend anders en dat ik er moeite voor moet doen om het via via te bestellen maakt de pret alleen maar groter. Het feit dat mijn vriendinnen daar een beetje jaloers op zijn is uiteraard een verhoging van de feestvreugde. Dat ik wel heel veel keren voordelig moet gaan tanken om de kosten voor dat parfum te compenseren maakt niet uit, het is levensvreugde.

Bijna iedereen zal wel eens gehoord hebben van het feit, dat juist in tijden van crisis en oorlog de lippenstiften niet zijn aan te slepen. Zelfs heb ik wel eens gehoord dat in het Amerikaanse leger (of was het nou in Engeland?) een lippenstift tot de standaarduitrusting werd gerekend voor de vrouwelijke soldaten en officieren. Dat heeft toch wel iets. Champagne voor de ziel. Dus ik tank voordelig, gebruik spaarlampen, hou van kortingsbonnen en hergebruik bijna alles behalve het toiletpapier, maar geniet ongegeneerd van luxe wanneer het kan (en soms ook wanneer het eigenlijk niet kan) en dan het liefst niet alleen. En ja: natuurlijk gaat de wereld ten onder, ooit, maar laten we dat dan ook maar bewust doen en zingend mee ten onder gaan.

geplaatst door 4Cate - 5681 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl