Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 2 december 2009

Eindejaarsconversatie

Zo zal ik in mijn tweede jeugd zijn aangeland, met als gevolg dat ik mijn eigen kinderhand goed weet te vullen tegenwoordig. Het arbeidsgebeuren loopt lekker, het studeren gaat van een leien dakje en nog in Leiden ook (Hoezo leren gaat moeilijker wanneer je ouder wordt? Klopt helemaal niks van.). De ouwe getrouwe vrienden zijn er nog en een paar verloren schapen (hier en daar bokken) zijn ook weer binnen de gelederen teruggekeerd, omdat oude vriendschap minder blijkt te roesten dan we dachten.

Alleen met dat daten blijft het problematisch.

Ongetwijfeld dankzij mijn eigen, onovertroffen bijdrage aan dit gebeuren. Kijk ik terug op een periode van aanschrijven, aangeschreven worden, uitnodigen, uitgenodigd worden met hier en daar een hapje, drankje en voorzichtige knuffel (want dansen kan tegenwoordig bijna niemand meer) en nog ben ik niet vrolijk.

Wilde niet blijven slapen na een betaalde hap eten, ondanks een nieuw dekbed bij de gastheer met honger naar meer. Betaalde mijn eigen drankjes bij een bewust zuinig levende meneer die dat een teken van emancipatie vond en bij een andere zelfs ook de zijne (bij gebrek aan pecunia). Heb te horen gekregen dat ik te oud, te jong, te rond, niet mollig genoeg, te makkelijk, niet makkelijk genoeg, te bezig, te lui, te zelfstandig, niet lief genoeg, te kinderloos, te vrij, te kort van been en in twee gevallen te lang was. Zo te beschouwen ben ik in een paar jaar tijd van een redelijk stuk vrouwmens veranderd in een kameleon, dus is het maar goed dat de spiegellamp in mijn badkamer al sinds enige tijd de pijp aan Maarten heeft gegeven…..

Helaas ben ik goed opgevoed en onthoud ik mij in de regel van demotiverende opmerkingen in de richting van personen, met wie ik voor kortere of langere tijd bivakkeer in dezelfde ruimte-tijdcapsule, in de illusie dat het wellicht nog eens iets kan worden, indien ik mijn ongetwijfeld te hoge eisen maar voldoende bijstel en blijf bijstellen. Zo zijn er te registreren: gebrekkige tafelmanieren, gebrek aan conversatie, herhaaldelijk op horloges kijken, flirten met andere aanwezigen, oeverloze zwanenzangen op voorbije relaties, onverzorgde uiterlijkheden, vieze kleding, doodleuk getrouwd zijn (maar ondertussen toch met je giechel op een datingsite gaan staan), het tijdens de eerste ontmoeting meteen willen vastleggen dat je voor elkaar geboren bent (omdat je anders het toetje niet hoeft af te wachten), ongevraagde adviezen geven met betrekking tot mijn auto, hobby’s en weet ik veel wat al niet meer.

Tot mijn verbijstering was er zelfs een meneer die mij voorstelde dezelfde avond nog bij hem in te trekken, mijn baan en huis op te geven en samen de wereld rond te gaan trekken op basis van een ontmoeting van krap drie uurtjes. Dat ik zoiets een te groot risico vind wanneer je geen twintig meer bent, maar eerder richting pensioenvoorziening moet gaan denken werd als zeer negatief bestempeld. Die meneer is sindsdien al met verschillende goedgelovige schapendames één of meer rondreizen gaan maken heb ik vernomen, die komen daar geen van allen vrolijk van terug. Maar dat kan natuurlijk mijn kinnesinne zijn, ongetwijfeld blokkeer ik onbewust zijn goede bedoelingen.

Dankzij de rage van coaches die je te pas en onpas krijgt aangereikt door werkgevers, vrienden en damesmagazines (niet te vergeten Oprah …) begon ik aan mezelf te twijfelen en nog meer aan mijn eigen beoordelingsvermogen. De oplossing was niet zo moeilijk: gewoon een kwestie van betrouwbare vrienden zo gek zien te krijgen dat ze zich op een gestelde tijd en plaats zouden gaan ophouden op de locatie waar ik een nieuwe meneer zou gaan ontmoeten. In twee gevallen is het zelfs gelukt er een double date van te fabrieken. Hoe blind kun je wezen? De kritieken van mijn gewaardeerde medeplichtigen bleken welhaast nog vernietigender dan die van mijzelf (die man praat met z’n mond vol en dan blijf je nog zitten ook……). Dat ik door een tijdelijke tafelheer de titel van ‘ijskoud kreng’ kreeg toebedeeld en van een schuttingtaal gebruikende ‘heer’ te horen kreeg dat ik maar moest wennen aan gewone mensentaal, ach: alles went, behalve een vent (las ik eens op een boekomslag).

Is maar goed dat ik meerdere goede relaties, zelfs met mannen, heb gehad. Een beetje mens zou anders toch knap tabak gaan krijgen van deze mensensoort die, volgens weer een andere boekschrijver, van Mars schijnt te komen. Nou ja, roken mag toch nergens meer en doe ik al decennia lang niet meer, ondanks mijn gouden Dupont die ergens ligt stof te happen in een vergeten la van mijn bestaan.

Eindejaarsconversatie en wat mij betreft: einde datingsiteconversatie.

Cate gaat haar alter-ego weer opgraven en blijft lekker zichzelf. De badkamerlamp wordt deze week nog vervangen en het spiegelbeeld zal echt niet in de Playboy gaan komen, die ik in december niet ga kopen, want van LaPaay word ik niet warm of koud. Wel van de Full Monty, maar dat is weer een ander verhaal.

En nu is Ramses Shaffy nog dood ook. Einde van een tijdperk. Zing, vecht, huil, bidt, lach, werk en bewonder: zeker weten Ramses! Cate zingt, vecht, huilt (zelden, maar goed), lacht, werkt (soms teveel) en bewondert een ieder die dat waard is, maar daten via een site? Nee, dat hoofdstuk is uitgelezen.

geplaatst door 4Cate - 5200 keer gelezen

beoordeeld 3.74/5 (19 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl