Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
vrijdag 11 december 2009

My Black Prins

Mailbox: 1 nieuw bericht! Bleek ’n bericht van m4m te zijn, zo’n zogenaamd interesse bericht. ’n Lichte irritatie maakte zich van mij meester. Ik blijf dat gewoon niet begrijpen, waarom mensen op ’n site voor hoger opgeleiden daar gebruik van blijven maken. In de plaats van niet te reageren, of ‘n ‘geen interesse’ button in te drukken, besloot ik wel te reageren: als je echt interesse hebt, dan mag je wat meer moeite voor mij doen.

Ik kreeg ’n excuus terug en de belofte er alsnog werk van te maken, hij was even druk, maar zou op het einde van de dag tijd voor mij vrij maken. Zijn beleefde woordgebruik viel mij als eerste op. Ik begon het idee te krijgen dat deze man wellicht onbekend was met internet dating en z’n weg nog wat moest vinden. Hij leek mij zachtaardig, maar toch stevig, al met al begon ik nieuwsgierig te worden. De foto kwam en ik was even in de war. ’n Man met ’n hele donkere huidskleur. Tot dat moment in mijn leven had ik nooit iets ‘gehad’ met donkere mannen, paste gewoon niet in mijn referentiekader. Ik werd nog nieuwsgieriger. We besloten af te spreken.

Bij het restaurant aangekomen, bleek hij er al te zijn. Ook wel eens prettig dat ik niet de eerste was. Ik liep naar binnen en was overdonderd, wat ’n ontzettend leuke man. Bestelde cappuccino, maar het lukte mij niet om deze ook te drinken, mijn handen trilden te erg. Iets nieuws voor mij, help, wat gebeurde er. Er volgde een bijzondere middag, al snel pakte hij mijn hand, nog een uur later sprak hij uit: ik heb jou gevonden, ik laat jou nooit meer gaan. Ik kon enkel maar knikken en voelen en verschrikkelijk in de war wezen.

Hij voelde zo vertrouwd, dat ik hem diezelfde middag vroeg mee te gaan naar mijn huis. Na ’n aantal bijzondere uren, ging hij weer naar huis. Het was lastig om af te spreken, ik moest de volgende (zon)dag werken en hij moest projecten voor bereiden, hij had ’n drukke week voor de boeg. De volgende ochtend sms’te hij mij, af wij toch ’n kop koffie konden drinken samen. Zo gezegd, zo gedaan. Wat wij die middag samen mee maakten, was zo bijzonder, dat wij naar elkaar toe uitspraken dat die dag, dag 1 van onze relatie was.

Ondanks zijn drukke agenda, nam hij die week erop vrij, hij was niet in staat om te werken. En ik, moest wel naar het werk, maar was absoluut niet productief. Smoor en smoor verliefd. Nooit gedacht dat ik ooit ’n (zwarte) prins zou vinden, maar hij was het, helemaal …… voor mij.

Weken volgden, heerlijke weken. Alles klopte met deze man. We gingen samen op dansles, boekten de zomervakantie met mijn kinderen, ik kreeg ’n ring van hem. Te mooi om waar te zijn, dat was wat ik vaak dacht. Het kon mij ook wat onzeker maken. Ik maakte mijn eerste fout, ik sprak die onzekerheid naar hem toe uit. Hij, ook hij dacht wel eens dat het niet allemaal waar kon zijn, ik kon niet echt die vrouw zijn, die zo perfect leek. Hij maakte erg lange werkdagen, moest ook vaak in het weekend voor zijn werk afspreken. Daarnaast had hij ook zijn golf en voetbal. En ik, ik snapte dat allemaal, gunde hem ook die ontspanning. Door de crisis was zijn werk zo beladen, zo veel verantwoording, voor zo veel mensen, ik kon genoegen nemen met wat er overbleef. Daar waar ik dacht op zoek te zijn naar de balans tussen het zien van elkaar en hem zijn ding te gunnen, begon hij het idee te krijgen dat ik hem begon te claimen. Ik had dit niet door. Voelde wel wat, maar wist niet wat ik voelde. Begon aan hem te trekken, wilde weten wat er was en hoe meer ik begon te trekken.. Nu weet ik hoe fout ik bezig was, maar nu is het te laat. Weer ’n pijnlijke les geleerd.

Na al die mooie weken, begon het stroef te lopen. Hij trok zich meer en meer terug. Tot hij mij liet weten dat hij afstand wilde, we waren net 3 maanden onderweg. En weer was ik in de war. Het heeft iets wreeds, zo voor iemand te vallen, je op en top gelukkig te voelen, zo veel van iemand te houden in zo’n korte tijd en het tussen je vingers weg te voelen glippen.

Ik ben inmiddels zo’n 9 maanden verder (vrees niet, geen prachtige karamelkleurige liefdesbaby voor mij) heb toch wel weer wat tijd nodig gehad om dit heerlijke, heftige avontuur ’n plek te geven. Het heeft mijn zelfvertrouwen ’n tijdelijke knauw gegeven. Ik ben nu dankbaar, omdat ik weet dat het mogelijk is, zo totaal voor iemand te vallen. ’n Paar ontmoetingen gehad in het tijdperk ‘the months after’, maar iedere man verbleekte, letterlijk en figuurlijk bij deze prachtige heerlijke donkere man.

geplaatst door FemaleBlogger - 5025 keer gelezen

beoordeeld 3.62/5 (13 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl