Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 15 mei 2010

Lekkage! deel 3

Op de terugweg legt Henk zijn hand op mijn been. Hij kletst wat over zijn leven met Bianca en de twee kleintjes.
"Bianca is bijna saai!" ontboezemt hij plotseling. "Ze is altijd hetzelfde."
"Nooit verdrietig? " vraag ik.."Begint ze nooit zomaar te huilen, of te schreeuwen?"
"Nee hoor, nooit...deed ze dat maar eens.." Wat tobberig staart Henk voor zich uit op de weg.
"En lachen dan, heel hard lachen?"
"Nee, dat doet ze ook niet.."
"Ach, Henk, wees tevreden, wees er gelukkig mee. Je hebt twee hartstikke leuke, gezonde meiden, ze zijn nog zo heerlijk klein, geniet ervan, voor je er erg in hebt zijn ze groot, en geloof me nou maar: Grote kinderen, grote zorgen..
En Bianca is niet saai, maar moe van het werken en zorgen, net als jij dat bent."
"Jij bent nooit saai!" grijnst Henk. "En hoe hard werk jij wel niet..."
"Dan ken je me nog niet echt...."

Ik bedenkt mezelf dat ik saai van turbulentie ben.
"Overal waar Francien verschijnt is het meteen bal!" had mijn meest recente ex Tejo venijnig opgemerkt in zijn allerlaatste mailtje als om zijn plotselinge vertrek te stutten met nog wat als argumentatie gepoogde flauwe liflafjes.
De lul! Ik was kapot van verdriet, zomaar opeens was hij verdwenen, zwijgend, en als mosterd na de maaltijd slachtte hij me verder af, laf in een mail. Hij waagde het niet eens me te bellen, terwijl ik slechts weerloos snikkend mijn wonden aan het likken was, totaal niet begrijpend waarom ik nou voor de tweede keer op rij zwijgend, zonder aankondiging, zonder verklaring aan de kant gezet bleek te zijn.
Maar hoe ongezouten het liflafje ook werd opgediend, het was niet uit de lucht komen vallen, waarschijnlijk had het twee maanden amechtig liggen taaien in langzaam verranzende bakboter..

"Kijk naar mijn leven Henk...zou je met mij willen ruilen, dat kan ik me toch niet voorstellen zeg..."
"Je leven is hard, wreed...Niet eerlijk, je bent een lieverd!"

Eigenlijk vind ik mezelf ook best lief. Een ongelooflijke sukkel verder, maar wel lief. Niet dat dat meteen opvalt, ik ben aanwezig en verbaal, maar ik ben niet in staat iemand pijn te doen, te beledigen, te belazeren. En voor wie grip op me krijgt ga ik door het vuur. Trouw als een hond, tot het echt niet meer gaat.
Ik heb me laten domineren, mishandelen, bedriegen, uitkafferen en toch bleef ik.
Ach...een extreem wreed leven is het nou ook weer niet geweest. Ik heb ook langere perioden van geluk gekend, bijvoorbeeld tussen 2000 en 2008, toen ik leefde als een zorgend nonnetje. Ik verdiende net genoeg om met de kinderen een ook materieel gezond leven te leiden en ik was er trots op dat me dat lukte in mijn eentje, zonder alimentatie, zonder bezoekregelingen, zonder hulp of steun van wie dan ook.
Mijn deur stond open voor iedereen en dat waren vooral kinderen, meegetroond door die van mij.
Mijn datecarriere nam zijn aanvang in 2008. Dit op verzoek van mijn geweldadig puberende zoon:

"Iedere moeder heeft een man of een vriend. Jij niet. Je bent een zielige, vriendloze kankermoeder. Zoek een vent joh. Maar dan wel een rijke!"

Het gedrag van mijn zoon was, en is nog steeds zorgwekkend. Maanden na die dramatische metamorfose in het vroege 2008 werd, na talloze testen, gesprekken met mij en observaties op school, thuis en bij de Lentis-Jonx geconstateerd dat Edwin te kampen heeft met ODD, LVG en autistische stoornissen.
Duidt mij zijn woordgebruik niet al te euvel.
Tot dat trieste voorjaar leek hij een vrolijk, ongecompliceerd mannetje, blij, en mooi, zo verschrikkelijk mooi ook...
Ooit is Edwin het allermooiste jongetje van de hele wereld geweest...
Opeens was het mis. Haast van het ene op het andere moment, zonder enige voor wie dan ook zichtbare aanleiding.. en niemand begreep wat er aan de hand was. Hij werd zo agressief dat hij eigenlijk niet meer thuis te handhaven was, het meubilair moest het ontgelden, of ik...en eigenlijk is dat nog steeds zo, al heb ik het nu beter in de hand.
In dat vroege voorjaar van 2008 had ik hem totaal ontredderd de vraag gesteld: "Vertel me nou mannetje, wat zit je het meeste dwars? Wat moet ik veranderen?"
Zo struikelde ik het datecircuit binnen. En alsof de tijd nergens vat op had gekregen bleek ik een sappige prooi voor als mens mislukte mannen te zijn gebleven....

"Je wilt toch niet scheiden?"
Toch even zie Henk nadenken, zijn voet op de rem, de ring van Groningen bijna onder de wielen.
"O, nee, ik ben niet ongelukkig, maar ik wil gewoon weer eens iets meemaken. Elke dag is hetzelfde."
"Hebben jullie nog weleens seks?"
"Nee, nooit meer."

En voor hij me naar huis brengt neemt hij me mee naar een megastore voor tweewielers.
"Dag mevrouw, meneer!" begroet een strakke veertiger ons monter. "Wat kan ik voor u betekenen?"
Me instinctief aan de veilige zijde van Henk voegend monster ik zijn pronte bilpartij en zijn zich in de strakke spijkerbroek veelbelovend bollende hamstrings.
"Hij wil een fiets kopen!" meld ik de veerkrachtige verkoper met een hoofdknikje naar mijn vriend.
Even ben ik een echte Mevrouw.
Een half uur later verankert Henk een glimmende Batavus op het rek achter zijn auto.
En als we afscheid nemen voor mijn deur wens ik hem een fijne meivakantie met Bianca en de kleintjes toe, in de heuvels van Sauerland.
Als hij weer terug is zullen we een afspraak maken om de leidingen repareren.
Tot ik de kont van zijn auto niet meer in het vizier heb wuif ik hem na, en dan,hem buiten mijn actieradius wetend, voel ik heel, heel even dat lege gevoel in de buurt van mijn maag...


wordt vervolgd


geplaatst door Francien - 4889 keer gelezen

beoordeeld 3.47/5 (15 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl