Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 8 mei 2010

Mijn eigen mooie rugzak

Iedereen op de wereld, ongeacht huidskleur Ė geloof - arm - rijk, krijgt bij zijn/haar geboorte een rugzak mee. De rugzak heeft enkele eigenschappen die door de eigenaar niet te veranderen zijn: hij is zeer flexibel, want hij groeit met ons mee en hij kan niet worden afgedaan, hij is ťťn met de eigenaar.

Een rugzak groeit met ons mee en wordt met de jaren steeds voller, maar niet perse zwaarder. Dat hangt af hoe zorgzaam je met je rugzak omgaat en of je emotioneel afstand kan nemen van zaken en in staat bent om puin te ruimen en/of zaken een vast plekje te kunnen geven in je rugzak.

In het verleden voelde mijn rugzak vaak als een last, zwaar en niet te tillen of kon niet meer dicht omdat hij uitpuilde. Op een gegeven moment heb ik orde op zaken moeten stellen: opruimen en puinruimen. Dat is nooit een leuke klus, maar wel noodzakelijk. Het hoeft niet, maar dan heb ik wel dagelijks een last met me mee te zeulen waar ik (dood)moe van wordt, down en verdrietig en soms van ellende een potje zit te grienen. Ik heb geleerd om als mijn rugzak niet meer dicht kan toch even tijd te nemen om orde op zaken te stellen. Ik sta stil bij datgene wat ik niet meer mee wil dragen. Ik heb de keus of weggooien als ik hier niets meer mee te maken wil hebben of ik wil het bewaren en dan moet ik een vast plekje zoeken in mijn rugzak. Soms gooi ik iets weg en komt het als een boemerang te pas en te onpas terug. Tja wat doe je dan? Je kiest voor de makkelijkste weg en gooi het weer weg, zonder pardon! Helaas een boemerang komt telkens weer terug. Het beste is dat ik een plekje zoek, geen vast plekje!, om het even te parkeren tot een geschikt moment (als deze ooit komt) om het alsnog weg te gooien!

Ik denk dat ik redelijk zorgzaam ben voor mijn rugzak. De afgelopen jaren puilt hij niet meer uit. Als mijn rugzak de neiging heeft om weer zwaarder te worden, omdat er weer iets bijkomt (of ik wil of niet) en dan wacht ik niet meer en begin gelijk met opruimen. Uiteraard vul ik mijn rugzak regelmatig ook zelf met leuke, lieve en aardige herinneringen. Maar dat is een plezierig werkje en mijn rugzak wordt hier niet zwaarder van, wel voller.

Ik kom op dit onderwerp naar aanleiding van een mailcontact van afgelopen week. Ik werd via een persoonlijk berichtje benaderd. Het was een leuk, vlijend bericht: hij vond mij hartstikke leuk, mooi, moest lachen om mijn humor en vertelde in het kort iets over zich zelf en wilde nader met mij kennis maken. Ik ben dus makkelijk over te halen met een vlijend mailtje! Ik heb gereageerd en vroeg naar zijn nickname en vertelde in het kort wat ik op Koninginnedag had gedaan en kreeg een 2e bericht. Hierin vertelde hij een en ander over zijn kinderen en de reden dat zijn huwelijk was beŽindigd. In mijn 2e mail vroeg ik naar 2 mensen of hij deze kende. Zij werken bij dezelfde organisatie waar hij had gewerkt. Nou en toen kreeg ik toch een mail terug! Vol met frustratie, boosheid en verdriet en ik moest beloven om zijn naam nooit te noemen in het bij zijn van deze 2 personen. Wel was zijn naam officieel gezuiverd en hij was vertrokken met een geldsom. Het voelde absoluut niet goed. Ik stuurde een mail dat ik niet had gevraagd om deze informatie en dit ook niet wilde weten en dat het voor ons beiden beter leek om het contact te beŽindigen. Waarop ik wederom een mail kreeg nog erger dan de vorige en dat ik hem behandelde als een crimineel en dat zijn naam was gezuiverd etc. etc. Ik schreef hem terug dat ik het niet normaal vond dat hij aan mij, een vreemde, heel zijn hebben en houwen vertelde en dat ik moest beloven om vooral niets te vertellen tegen de twee personen die ik kende. Ik zal verder niet uitweiden over de inhoud van de mails, maar het was niet netjes tegenover de organisatie en de mensen die daar werken. Maar volgens mij heeft hij de hele affaire niet verwerkt, anders raak je niet zo overstuur en ga je tegen een vreemde niet zo te keer. In zijn laatste mail noem hij mij Ria en zo heet ik helemaal niet! Ik heb een laatste mail gestuurd, met de mededeling dat ik de hele kwestie lachwekkend vond worden en dat ik er alleen nog maar om kon lachen en afgesloten met de naam Ria. Heb niets meer gehoord, gelukkig.

Mij gaat het om de mens en ik vind het belangrijker om uit te zoeken of je het samen kunt vinden en of je elkaar leuk en aardig vindt. Het verleden komt wel (we hebben allemaal een rugzak) en als er een klik is dan is het verleden ondergeschikt en minder belangrijk, het gaat om de toekomst en niet om het verleden, die is geweest. Ik ga aan een vreemde niet gelijk alles vertellen en zeker niet direct in een mail. Ik ben blij dat ik voor het daten een emailadres gebruik, ik heb er gelukkig twee, waarmee ik op internet niet te traceren bent.

Ik heb over dit contact na zitten denken en in eerste instantie vroeg ik me af: trek ik nou telkens de verkeerde mannen aan of sporen de mannen op deze site niet? Uiteindelijk was mijn conclusie deze man zijn rugzak puilt behoorlijk uit en hij moet dringend gaan opruimen en puinruimen. Tegelijk ben ik gaan nadenken over mijn eigen rugzak. Deze is opgeruimd en netjes geordend en dat geeft mij een heel goed gevoel. Mijn blik is gericht op het nu en op de toekomst en dat geeft heel veel energie.

Door alle ups en downs die ik in mijn leven heb beleefd ben ik geworden degene die ik nu ben: een rijk, gelukkig en tevreden mens. Mijn rugzak is mij dierbaar geworden en zit vol met leuke, lieve en fijne herinneringen die ik voor geen goud zou willen missen. Mijn rugzak draag ik dagelijks met me mee al fluitend en met veel liefde.

Abigail

geplaatst door Abigail0 - 4943 keer gelezen

beoordeeld 2.63/5 (8 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl