Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 9 mei 2010

Pasop ! Poespas van katerige poesoppas en van dingen die voorbij gaan

Laatst een leuke avond gehad met een bevriend stel en een ander stel dat ik niet kende. Ze zouden bij mij komen en alles bij elkaar 6 kinderen meenemen. Het zou een gezellige, dolle boel worden. Ik zou wat quiches en hapjes in elkaar flanzen en zij zouden een drankje meenemen. Toen ik 's-ochtends vroeg naar de supermarkt toog, bleek alles dicht te zitten, 1 mei !!! Daarna noodgedwongen terug naar huis gesjeesd om les te geven aan m'n leerlingen die van de week hun mondeling eindexamen hebben, en helemaal in de stress lagen. Urenlang naar monologen over 'the globalisation, junk-food and global warming' geluisterd. Bij het onderwerp 'junk-food' begon m'n maag steeds ongegeneerd te knorren, want ik had nog geen tijd gehad om te ontbijten.Om drie uur vertrok de laaste leerling, met weer een beetje zelfvertrouwen. Ik beloofde ze allemaal nog een sms-je voor 'good-luck' te versturen in het kwartier voor hun mondeling. Ze vinden zichzelf heel wat, maar het zijn toch nog maar kinderen.

Toen even uitgeblazen met een kop koffie, en een cracker met kaas, op de bank. Niks voor mij maar daarna kwam ineens alle vermoeidheid eruit en heb ik uren liggen slapen. Toen de visite eraankwam, was het dan ook echt 'een dolle boel'. Ik zei dan ook maar meteen, om het ijs te breken: 'Dit is echt een kennismaking, van 'hallo, dit ben ik' en 'what you see is what you get'. Ik ben moe, loop op blote voeten en ga nu echt geen sokken aandoen omdat ik 'jullie niet ken', kom binnen en plof maar neer op de bank 'make yourself at home'. Nou, dat vonden ze prima. Ze hadden een magnumfles champagne bij zich en een zak chips. Ik heb maar meegedaan met de champagne, alhoewel ik daarvan na maximaal twee glazen een kater krijg. Oneerlijk raar drankje, niet lekker dronken of een beetje aangeschoten, maar wel een kater. Dat was dan het vooruitzicht voor morgen en ....en ook daar had ik nu even lak aan. Ik plofte neer op de bank en legde m'n voeten op tafel. Het onbekende stel ging pal tegenover me zitten en ik zei ;'Ik weet niet of m'n voeten vies zijn, maar jullie hebben er beter zicht op om dat te beoordelen en ik heb geen eens de puf om er nu zelf naar te kijken, ik lig veel te lekker zo.'. Ik kreeg de slappe lach toen ik die twee 'wildvreemde' mensen naar m'n voetzolen zag turen. 'Nee hoor', was het antwoord, ziet er prima uit, laat maar lekker liggen, t' heeft wel iets gezelligs...'Na de champagne en de chips zijn we overgestapt op een stokbrood van de dag ervoor en een fles water met bubbels die ik nog had. Voor de kinderen nog een restje macaronie opgewarmd ( tja, 'les enfants d'abord!!'). Maar dit alles maakte de sfeer.....gewoon,... heerlijk jezelf zijn, geen schone schijn.. De man die ik niet kende bleek jarig te zijn en vertelde me dat 'ook al had ik alleen maar brood en water te bieden, hij zich heel vrij bij me voelde'. 'Ja', zei ik 'sterker nog, je bent wat mij betreft ook vrij om nu meteen te vertrekken'. ;-)). We hebben heerlijk zitten kletsen en moppen zitten tappen, en zelfs geheel geïmproviseerd een hilarisch mime-spel gedaan. Kortom het was een unieke gezellige avond, die net als het begin, wat vreemd op z'n einde liep toen mijn zoon een gat in z'n kin viel. De visite ging naar huis en de kids kropen vanwege de hele consternatie bij mij in bed. Toen kwam poes één voor één, haar kleintjes bij me droppen, om vervolgen zelf de hort op te gaan. Ja....kleine poesje worden groot en binnenkort gaan de babypoesjes de deur uit. Poes denkt dus aan zichzelf en regelt een poesoppas. Waarom moet ik dat zijn, dacht ik verontwaardigd. Waarom geen oppoespas, verdorie. Niet dat ik dat kroost niet schattig vind. Maar ik had nu minstens wel de gezelschap van een volwassen poes willen hebben, een beetje medeleven!! Van moeder tot moeder. Daar lag ik dan, met zoonliefs kin helemaal volgeplakt met zwaluwstaartjes en de schrik zat er nog goed bij me in. Wat als hij zich omdraaide of het 's nachts toch ineens weer zou gaan bloeden. Ik dacht terug aan alle andere keren, dat ik met mijn zoontje bij de EHBO heb gezeten of bij een dienstdoende weekend- of avond-arts omdat die brokkenmaker weer gehecht moest worden. Zelf noemt hij dit de verhalen van 'Boum la tête '. Ik kijk naar m'n twee slapende koters en vind ze groot en klein ter gelijkertijd. Een gevoel van onrechtvaardigheid overviel me. Een hang naar melancholie en nu ongegeneerd al die herinneringen, al die 'boum la tête verhalen' verhalen met iemand delen, ophalen kan niet met een andere volwassene, want ik was, hoewel 'samen', meestal alleen. Het klopt, ik zie me daar nog niet als dat stel van Couperus 'in oude menschen en dingen die voorbijgaan' zitten', met grijze haren eeuwig mijmerend over vroeger, achter de koffietafel!!! Maar een beetje melancholisch en ongegeneerd nostalgisch doen is soms best lekker, maar niet in m'n eentje.. En ik voelde me in de steek gelaten . OK altijd in je uppie voor je kinderen moederen, no problem, maar voor oppas spelen voor de poes, terwijl die twee stellen net gezamenlijk de deur uit waren gegaan! Dit was de druppel. De volgende ochtend, had ik zelfs dat laatste stukje droge stokbrood niet en knallende koppijn. Poes stond al mauwend voor de keukendeur en de kids waren nog in diepe ruste. Toen heb ik het woord maar tot poes gericht: je hebt altijd baas boven baas liefie, jij bent de hort wel opgeweest en hebt je kroost in de steek gelaten, maar IK heb VANDAAG lekker een kater! Puh!!

geplaatst door Eileen - 4862 keer gelezen

beoordeeld 3.62/5 (21 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl