Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 18 mei 2010

Total loss

Acda en de Munick, zingen er een liedje over, CD van jou CD van mij. Precies,.... niet leuk het verdelen van de inboedel. Maar ook niet iets om heel moeilijk over te doen. Het meeste is snel beslist:' dit is van jou, dat heb ik altijd een lelijk ding gevonden, neem het alsjeblieft mee, en dat was van je overleden tante'. Met de overige gezamelijk aangeschafte spullen waren we snel klaar. 'Neem jij het maar.' Ik heb geen zin om deze meubels en herinneringen mee te nemen. Ze hadden hun plek en waarde in deze context. Ze lijken vastegekit net als mijn gedachten, ze draaien hooguit rondjes om wat had moeten zijn, maar nooit geweest is. De nederlaag, of de overwinning van ,... ja.... van wat eigenlijk?

Na jaren in m'n eentje lief en leed te hebben beleefd binnen deze relatie, hou ik, materieel gezien, een berg foto's over, een stel wankele stoelen en een tafel, twee kasten voor de boys en een slaapbank. Bij ons waren de meubels dus snel verdeeld. Met de Cd's ging het echter niet als op dat luchtige deuntje van Acda en de Munick. De meeste zaten in het verkeerde doosje en daarna lagen er nog een aantal los verspreid over de twee auto's. De auto's waren ook snel verdeeld, hij de nieuwe Clio, ik m'n ouwe, trouwe, 'geliefde Zafira.?

Raar om 14 jaar leven in Frankrijk af te sluiten. Als in een soort van slow-motion zie ik de beelden aan me voorbij trekken. Alle verbouwingen, verhuizingen, de geboorte van de jongens en mijn trouwdag, toen ik doodziek was en uiteindelijk ook geen 'ja' kon zeggen omdat ik geen stem meer had. En de burgemeester steeds maar weer zei: Ik heb niks gehoord!'. Misschien was dat een voorteken?

Na het verdelen van de meubels ben ik met een vriendin en een gezellige groep kids naar een park gegaan om te skaten en te voetballen. Toen we terug naar de parkeerplaats liepen, bleken een stel vandalen m'n auto van een helling af geduwd te hebben en stond hij daar nu 4 meter lager, met z'n kont en z'n neus in een modderige helling geplant, terwijl er een riviertje onderdoor kabbelde. Mijn auto, een bridge over troubled water. Vele voorbijgangers stonden er al naast. M'n entertainers kwamen aanrennen, uitroepend: 'Mamma, wat heb je nou gedaan?' Nee lieve schatten, dat heeft mamma niet gedaan!!'Zeg, nou eens eerlijk heb je mamma ooit wel eens ZO een auto zien parkeren?' Ondanks alles schieten we in de lach. Daarna het hele gedoe, om de auto weg te slepen en de kinderen in ieder geval weer snel naar huis te krijgen. Heb nog wel even snel de laaste CD's uit het handschoenenkastje in m'n tas gegooid.

Wachtend in de regen, op een vriend die me op kan komen halen, komt er een auto aangereden met een vreselijk gedrocht van een vent erin. Hij zet z'n auto op de plek neer, waar de mijne net naar beneden is gekiept. Ik stap op de man af om te zeggen dat hij beter elders kan parkeren. Antwoord: 'Ben je getrouwd ?' 'Hè, wat?', denk ik, de vraag brengt me van m'n stuk, ik ben namelijk, als de scheiding er nog niet helemaal doorheen is, volgende week elf jaar getrouwd. Een rare gewaarwording. Maar tegen deze creep zeg ik natuurlijk 'ja ik ben getrouwd', terwijl ik snel m'n hand in m'n jaszak stop.' Oh', zegt de vetzuchtige griebel.' Ik hou wel van avontuurtjes met getrouwde vrouwen. Die moeten namelijk discreet zijn en als ik het na een paar keer zat ben en zij nog willen, kan ik ze chanteren, dat ik het aan hun man vertel!!' Ik kon m'n oren niet geloven. Ik bedoel, zelfs een prostituee zou voor een dertiende maand en extra vakantiedagen deze man nog niet de helpende hand willen bieden.!! Menige vrouw, zou nog eerder haar haar in de fik steken dan zich 2 tellen in de armen van deze vermenselijkte mesthoop te vleien. Gatverdamme!!! Wie zou er nou ook maar iets met deze weerzinwekkende kwallebal willen?? Zou de nood echt aan de man komen, dan zou ik persoonlijk nog liever op zoek gaan naar een huisdier voor sexuele uitspattingen. Jemig!! Gelukkig hoorde ik toen de auto van mijn vriend toeteren. Terwijl ik in de auto stap, denk ik, 'wat een hufter, ik had dus eigenlijk moeten antwoorden dat ik vrijgezel was', .

Eenmaal weer thuis vraag ik me af wat nu eigenlijk mijn verlies is, die auto, die krakkemikkige inboedel? Nee, dus. Na jaren lang samen te hebben geleefd en alleen te zijn geweest 'in' deze relatie, voel ik me nog steeds machteloos de ander nooit te hebben kunnen helpen. Maar ik heb dan ook geleerd dat je iemand niet kan helpen, in je eentje. Die ander zou toch minstens die uitgestoken hand aan moeten pakken, als jij op je buik bij de put ligt. Maar blijkbaar was het in die put zo donker dat zelfs deze uitgestoken hand niet werd gezien. Ja, dan moet je toch een keer verder, het gevecht opgeven, veranderen. Het is niet makkelijk en ik raak misschien soms het spoor wel even bijster,als ik toch weer over m'n schouder kijk naar degeen die ik achterlaat, maar als ik de andere kant opkijk zie ik mijn kinderen in het zonlicht en in de regen dansen, een dans waaraan ik niet mag en wil ontbreken. Ik zie twee stralende donderstenen naast me lopen. Ze vragen: 'Mamma, waarom lacht de één en huilt de ander?' Ik weet het niet, maar ik weet wel dat we maar één leven hebben om in vooruit te komen, te leren en te beleven, te voelen en te delen. Ik ben blij met elke nieuwe dag en elke keer als ik mijn kinderen zie lachen en genieten, schiet ik vol. Wie echt wil, kan elke dag opnieuw beginnen. So let's get on down the road, te voet, hand in hand, of met een nieuw eileen-mobiel. Wie niet durft te veranderen, verliest zichzelf en dat is pas een total loss.

Gelukkig houden wij wel van het leven, moi et mes miraculés!

geplaatst door Eileen - 5565 keer gelezen

beoordeeld 3.5/5 (20 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl