Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 10 juni 2010

De lulligste mama

Het was hier in Frankrijk vorige week moederdag. Mijn oudste had al een week eerder een kadootje van school mee naar huis genomen. Geweldig vind ik die kado's altijd; plakkerige zoutvaatjes beschilderd in alle kleuren, kaarten met de omtrek van hun hand met hartjes of knutselwerkjes van halfbeschimmeld slecht afgebakken brooddeeg. Vergezeld van vele knuffels en biscottes met jam die altijd met de jamkant op m'n dekbed eindigen. (Een wet van Meden en Persen en heeft echt niets met de zwaartekracht te maken).

Dit jaar was ik blijkbaar zo druk met andere dingen bezig dat ik moederdag niet 'aan had zien komen'. Toen ik mijn oudste 's ochtends met iets groens onder z'n trui naar boven zag sjeeszen, liep ik er dus achteraan. 'Wat heb je gepakt?', vroeg ik. Het antwoord was een soort gebrom. Dus ik er achteraan: ' Je mag het gerust vragen als je iets wilt hebben, of mee naar school wilt nemen, maar ik wil wel even weten wat het is. Mijn zoon ging schuin naar de grond staan kijken en nu zag ik pas dat dat groene ding, vliegerpapier was....tuurlijk zo pakken ze die moederdagkadootjes op school in!! Ik ben toen snel met een 'Oh sorry, volgens mij mag ik me hier niet mee bemoeien, je bent groot genoeg om te weten wat wel en niet mag,' een beetje beschaamd afgedropen. Mijn jongste begon vervolgens tijdens het ontbijt: 'ma , vandaag ga ik je moederdagkadootje afmaken op school, ik zeg niet wat het is, maar het heeft iets met sleutels te maken'. Dus ik m'n best gedaan om alles op te noemen wat met sloten te maken heeft,( behalve een sleutelhanger uiteraard:)' Is het een nieuw slot voor m'n fiets, ga je zelf een sleutel maken, is het een dagboek met een slotje erop, is het een doosje om sleutels in te doen?' Toen ik uiteindelijk de lijst lang genoeg vond, (om niet door de mand te vallen), vroeg ik uiteindelijk toch maar: 'of zou het soms een sleutelhanger zijn?' De jongste stond achter mijn rug naar de oudste te gebaren en ik hoorde en voelde een hoop geproest met consumptie in mijn nek toen die vraag stelde ; 'Nee, tuurlijk niet mama, hoe kom je daar nou bij!?'

Nu al weer moederdag, terwijl ik net voor het laatst mijn trouwdag heb gevierd, een uit de hand gelopen feestje, met een kop als een koekie en een vreselijke bad-hair day als gevolg, maar daarom zeker niet minder de moeite waard. Mijn trouwdag was op de 23ste, ik was in de veronderstelling dat het zaterdag de 23-ste was en had aan het eind van de dag, met een optimistische instelling, mijn nu bijna officiële ex opgebeld, zodat hij de kinderen even aan de lijn kon hebben. Ik dacht : 'hij zal zich vast ook wel rot voelen, misschien heeft hij ze daarom nog niet gebeld'. Dus ik de telefoon opgepakt en ik zei oprecht: 'nou, voor de laaste keer gefeliciteerd dan en zonder enige rancune, ok?' Enige reactie behalve wat onverstaanbaar gemompel bleef uit. Boos en teleurgesteld zat ik aan de andere kant van de lijn. Zat ik daar verdorie m'n best te doen om alles in positieve banen te leiden , krijg ik weer geen reactie, onderkoeld autistisch gedoe, gatver. Kan ik nou na een slecht huwelijk niet tenminste een beetje leuke scheiding krijgen? Moet hij zelfs dat nog voor me verpesten! De volgende dag kwam ik erachter dat ik dit op de verkeerde datum had gezegd, oeps! Ja, ...ok, maar m'n bedoeling was wel oprecht. De volgende dag met m'n vrienden dus maar m'n scheiding gevierd. Ik kreeg van iedereen twee zoenen vergezeld van de opmerking: 'gefeliciteerd met je scheiding, leuk dat je gaat scheiden, dat je nu maar eens gelukkig mag worden'. Vervolgens hebben we van 12 uur 's middags tot 9 uur 's avonds zitten tafelen, waarbij de doelstelling om mijn helft van de wijnkelder soldaat te maken, overigens niet is behaald.

De jongens nemen het tot nog toe allemaal heel goed op en zijn ook blij dat we binnenkort onze eigen woonruimte met z'n drietjes hebben. Een paar maanden geleden lag het allemaal nog wat gevoeliger voor ze. Toen was ik bang dat ze zich zorgen over me maakten ,wat ik voor geen goud zou willen. Ik werd de hele tijd overstelpt met tekeningen en kreeg om de haverklap te horen:' Je bent de liefste mama van de hele wereld'. Op een gegeven moment heb ik toen gezegd:'jongens dat hoef je niet steeds te zeggen, bedenk maar iets anders liefs en grappigs om tegen mama te zeggen, dat vind ik ook heel erg leuk'. Toen ik in April in Nederland was en na een veel te lange dag op zoek was naar een restaurant om de jongens en hun vriendjes op iets lekkers te trakteren en na lang rondrijden uiteindelijk een verlossende schandpaal met gele M vond, schreeuwde mijn jongste, met het ijsje in zijn hand enthousiast uit: ' Oh dank je , je bent de lulligste mama van de héle wereld'. Toen dacht ik: 'OOOW, ik geloof dat ik liefste toch leuker vond'.

geplaatst door Eileen - 5678 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl