Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 29 april 2011

Toy-boy

Het schijnt dat onze generatie dames geboren in de 60-er jaren, een populaire generatie is. Dit hebben we te danken aan twee tv-series. Het begon met Sex and the City. Door de serie waren vrouwen van in de 30 ineens helemaal hot. En dat net op het moment dat wij dertigers waren. Vervolgens werden we 40 en toen kreeg je Desperate Housewives. Twee heel verschillende series, maar – als je de verhalen mag geloven – met hetzelfde positieve effect voor onze generatie. Dank u dames.


Natuurlijk is het fijn om tot een populaire generatie te behoren. Alleen heb ik soms het gevoel dat als het om het andere geslacht gaat, we vooral populair zijn bij (veel) jongere generaties. Op deze site valt het mee, maar op een andere site word ik regelmatig benaderd door mannen van in de 30 en soms zelfs door jongens van in de 20. En dat geldt natuurlijk niet alleen voor mij. Ook in het echte leven heb ik die ervaring en hoor dat ook van andere dames. Soms is het natuurlijk best verleidelijk. Ergens streelt het toch je ego. Vooral als een jongeman echt zijn best doet. Ik heb zelfs wel eens de verleiding niet kunnen weerstaan. Liet me over halen door semi-verstandige opmerkingen als “Leeftijd is pas belangrijk, als jij het belangrijk maakt”. Of “Wat maakt het uit dat mensen zouden denken dat ik je toy-boy- ben. Het doet er alleen toe wat wij denken”. Toch gaf het me uiteindelijk geen goed gevoel. Voor mij is leeftijd wel degelijk belangrijk. En zeker bij één van hen dacht ik telkens dat iedereen lachend naar ons keek en hoorde ik mensen fluisteren “toy-boy, toy-boy”. Hij was 10 jaar jonger dan ik en had een nog prachtig ontwikkeld wasbordje. Hij liep daar niet mee te koop, maar voor mijn gevoel kon dat niemand ontgaan. Natuurlijk genoot ik daar ook van. Meestal schoot hij na een bezoekje van mij snel een spijker broek en colbertje aan – ja zonder shirtje dus – en liep mee naar mijn auto. Als ik hem dan zo zag staan, voelde ik de neiging om mee terug te lopen en opnieuw van dat prachtige lijf te genieten. Als we samen waren, was het ook geen probleem. Natuurlijk merkte ik dat ik ouder was, maar we konden het prima samen vinden. Ik ben ook wel eens met een collegaatje van 30 naar een concert geweest en ga binnenkort met een ander collegaatje van 30 speed-daten. Voel dus niet echt een generatie kloof. Alleen als mensen ons samen zagen, dan schaamde ik me. Het is zelfs zo dat ik een heel leuk contact met een man afhoudt, omdat hij 37 is. Op zich een zeer volwassen man dus. Toch voelt het ongemakkelijk.

De vraag is alleen waarom doe ik er zo moeilijk over? Soms krijg ik het gevoel dat dat iets typisch vrouwelijks is. Mannen lijken geen enkele moeite te hebben met jongere vrouwen. Sterker nog, een veel gehoorde klacht is dat je als 40+ vrouw als snel te oud bent voor 40+ mannen. Ik heb ook nog nooit gehoord dat een vrouw een toy-girl werd genoemd als ze met een oudere man was. Hoogstens een golddigger, maar dat slaat niet puur op de leeftijd en dan ligt het negatieve toch weer bij de vrouw. Heeft het te maken met het feit dat bij vrouwen het uiterlijk een belangrijke eigenschap is? Ik zie soms profielen waarin de mannen ongegeneerd aangeven een schoonheid te zoeken. Niet zelden zijn dat in mijn ogen mannen die niet bijzonder aantrekkelijk zijn. Maken wij ons vrouwen ons sneller druk of we wel aantrekkelijk genoeg zijn t.o.v. de (jongere) partner/date/minnaar? Of is het gewoon cultureel bepaald? Ik betrap mezelf er ook op dat ik het soms over het Paay-complex heb, terwijl ik geen seconde nadenk over de verhouding tussen Michael Douglas en Catherina-Zeta Jones. Of komt het gewoon simpelweg doordat een man zijn leven lang vruchtbaar kan zijn en een vrouw niet?

Bij het lezen van het blog van Eik over haar loodgieter dacht ik alleen “go for it girl”. Wat maakt het verschil 48 t.o.v. 58 tenslotte uit? Hij is een volwassen man, dus geniet. Ik realiseerde me dat ik dat ook dacht vanwege zijn leeftijd. De kans dat hij nog kinderen wil is kleiner dan bij een man van nog geen 40. Tegenwoordig kun je zelfs na je overgang nog kinderen baren, maar voor veel mensen geldt 40 voor de vrouw toch als magische grens als het om een kinderwens gaat. Dat maakt denk ik dat een relatie met een jongere man een grotere kans heeft dat het tijdelijk is. En dat geeft waarschijnlijk weer het gevoel dat het niet serieus kan zijn. Dat hij wel een toy-boy moet zijn. Lekker, maar niet meer dan dat.

Misschien moet ik er gewoon niet te veel over nadenken? Alleen kijken of de persoon me raakt, ongeacht zijn leeftijd? Waarschijnlijk niet eens een slecht idee, maar o jee als mensen denken…

geplaatst door Gerbra42 - 6046 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl