Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 19 juni 2011

op zwart?

Liefste L., vanochtend vroeg je me wanneer ik weer een nieuwe blog schrijf want je leest ze zo graag. Liefste zei ik, sinds we elkaar vorige week voor het eerst zagen kan ik maar over één ding, of eigenlijk iemand denken en schrijven en dat ben jij. Ik vind het een gekke gedachte dat ik anderen een inkijkje geef in wat je met me doet, terwijl ik weet dat jij het ook leest. Nou goed dan, omdat je graag van me leest en omdat ik mijn gevoel toch ergens de vrije loop moet laten mogen ze er hier ook van weten.

We zagen elkaar vorige week vrijdag voor het eerst. Het was een week eerder dan we in eerste instantie hadden bedacht. Je had een aantal dagen een meditatie en daarna kon je wel doorrijden. De chats en mails in de dagen ervoor waren redelijk extatisch. Onze berichten buitelden soms zo snel over elkaar heen dat we de draad dreigden kwijt te raken. Voor jou is de wereld van het digitaal verkennen nieuw maar ik weet maar al te goed dat je met elkaar in chats en mails een virtuele werkelijkheid creëert die maar al te snel een luchtballon blijkt te zijn als je elkaar de eerste keer ziet. Ik schreef je dat ik een date benader als een leuke, gezellige, ontspannen ontmoeting met een bijna onbekende, maar toch: voor ons beiden voelde het goed en het vooruitzicht je te gaan zien was opwindend.
We spraken af op de parkeerplaats bij het strand van Hoek van Holland. Tegen de gewoonte in sprak ik met je af op een dag dat mijn kinderen bij me zijn. Ik hoopte zo vurig dat je zo leuk was als je op je foto's en uit je woorden naar voren kwam dat ik graag een uitzondering maakte. Voor hen lagen pizza's klaar. Voor het vertrek vroegen ze nog hoe laat ik thuis zou komen. Ik vertelde dat ik misschien al voor het eten terug was als we elkaar tegenvielen. Anders zou het een uur of 8 kunnen worden. Omdat ik net voor ik van huis wilde gaan werd gebeld (toch het bel-me-niet-register maar weer aanschrijven) kwam ik uiteindelijk maar 10 minuten te vroeg op de plaats van bestemming. Ik smste je dat ik bij de slagboom op je wachtte. Even later (voor mijn gevoel véél later) zwaaide je naar me toen je op ongeveer 100 meter aan kwam rijden. Je had me in ieder geval herkend. Je draaide je raampje open en je was zoals ik had gehoopt dat je was. Ik was toen direct al verkocht.
We liepen over het strand en voor we het door hadden waren we vertrouwd met elkaar. De tijd vloog en uren verstreken. We spraken over van alles: jou meditatie, onze kinderen, de dingen waar je het over hebt als je nog weinig van elkaar weet. Soms stoten we per ongeluk (maar ook weer niet helemaal) tegen elkaar aan tijdens het lopen. Toen we uiteindelijk ergens in een strandtent gingen zitten voelden we allebei onze benen. Het was geen vraag of we bleven eten. Het voelde veel te goed om dat niet te doen. We deelden onze voorgerechten en aten hetzelfde hoofdgerecht. Je wilde op tijd weg omdat je bij je ouders zou slapen en je wilde er zijn voor ze naar bed zouden gaan. Toen we de tijd in de gaten kregen was het toch later geworden dan we beiden dachten. Tussendoor was ik nog gebeld: "papa zal ik nog op je wachten voordat ik ga slapen?""Doe maar niet meisje, het is heel gezellig, het duurt nog wel even." We spraken over de foto's op onze profielen. Met passie vertelde je dat ik een foto moest plaatsen van mijn gezicht in close-up. Als andere vrouwen zouden zien hoe ik lach, zou ik zeker meer reacties krijgen. Toen je door had wat je zei en hoe je het zei kreeg je van verlegenheid een rood hoofd en ik sprong van blijheid stiekem een gat in de lucht. Je bent zo lief als je bloost! Bij het afscheid zei ik met nadruk hoe leuk ik het had gevonden maar ik wilde je niet te snel tot een uitspraak dwingen. 3 Kussen en ik zat in de auto. Voor ik het door had was de motor gestart en reed ik weg. Ik had niet eens gewacht tot jij ook in je auto zat, zodat we in ieder geval nog 500 meter achter elkaar aan konden rijden. Terwijl ik Hoek uit reed sloeg ik mezelf voor mijn hoofd. Ik had me nog zo voorgenomen het eten voor je te betalen. Jij was per slot van rekening helemaal naar me toe gereden. Door de zenuwen was ik het vergeten. Direct toen ik thuis kwam smste ik een verontschuldiging met als afsluiting 'volgende keer dan maar?' Even daarna schreef ik een mail waarvan ik verwachtte dat je die pas een paar dagen later zou lezen. Ik was verkocht en kon niet anders dan je dat te laten weten, met een heleboel voorbehouden want ik ben niet gek.
De volgende ochtend 10.22 smste je terug: "ja, er komt een volgende keer". Ook jij omkleedde het met de nodige voorzichtigheid. Heel logisch natuurlijk. Zowel jij als ik hebben voldoende ervaren om niet over één nacht ijs te gaan.
De week erna volgden de mails en smsjes elkaar in hoog tempo op. We schreven elkaar over ons verleden, over onze twijfels, over hoe leuk het de eerste keer was geweest en wat we hoopten in de nabije toekomst.
Afgelopen vrijdag, een week na de eerste keer zagen we elkaar weer. Ik ging ruim op tijd van huis. Dat was maar goed ook, door de drukte onderweg had ik veel oponthoud. Ik zette de auto klokslag op de afgesproken tijd neer bij het politiebureau waar we elkaar zouden ontmoeten en precies op dat moment smste je dat je er was. We zagen elkaar niet. Het politiebureau bleek geen politiebureau maar de rechtbank en toen ik eenmaal op de goede parkeerplaats stond was jij om gelopen om mij tegemoet te komen, alleen was je de verkeerde kant op gegaan. Het paste bij de vlinders die zich begonnen te roeren. De eerste minuten waren wat onwennig maar al snel had ik je hand gevonden en je zei dat het goed voelde en kort daarna gaf ik je een vlugge zoen. We hadden vooraf afgesproken langs de IJssel te gaan picknicken dus na een korte wandeling door de weilanden hebben we genoten van jou zalmquiche en bietensalade en van mijn pittige bakbanaankoekjes en zoete geraspte wortels met pistachenoten maar meer nog hebben we geproefd van elkaar, voorzichtig, onwennig en teder. Ik kietelde je en je moest heel erg lachen. Het is zo leuk dat je er niet tegen kan maar vooral ook dat je het toch laat gebeuren. Jij was verrast dat dit ons overkwam. Ik ben niet iemand die zich gemakkelijk laat gaan maar ik kon me vooraf al niet anders voorstellen dan dat dit zou gebeuren. Het voelde al zo vertrouwd. Vanwege de regen moesten we terug al was dat niet van harte en dat deden we met gemengde gevoelens. We dronken in de stad koffie met tiramisu (jij) en baklava (ik) en we bevroegen elkaar over waar we in het verleden tegenaan waren gelopen. Terug bij de auto bracht ik met mijn stomme kop ter sprake dat het voor mij heel lastig is om de regelingen in het co-ouderschap op te gooien. Logisch dat je me mailde dat je er boos over was. We komen er wel uit als het aan de orde is maar niet al na twee ontmoetingen.
Gisteren ben ik de hele dag door mijn huis gestuiterd. Ik rende de trap op en neer in de hoop dat je een mail had gestuurd. Als dat niet zo was, zag ik in ieder geval je foto iedere keer weer op mijn bureaublad. Mijn gsm is nog niet uit mijn bereik geweest. Als ik aan je denk springen de tranen spontaan in mijn ogen van geluk. Waar was je al die jaren?
Vanmiddag hebben we als bezetenen met elkaar gesmst. Ik ben verliefd en jij bent verliefd en we vinden elkaar zo heerlijk geweldig. Volgende week kom je hier. Het lijkt wel een jaar te gaan duren maar ik ben heel blij dat je het zelf voorstelde. Eigenlijk was het nauwelijks een voorstel, meer een aankondiging. Volgende week ga je komen en ik ben zo gelukkig! Ik durf het nog nauwelijks te geloven. Ik hou mijn profiel nog een tijdje aan maar na volgende week gaat het op zwart. Deze blog is voor jou maar ook voor anderen die hopen op een wonder. Is dit wat je hoopte te lezen?

geplaatst door Marcelvt - 4952 keer gelezen

beoordeeld 3.4/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl