Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 20 september 2011

'Nu het nog kan'

Twijfel. Besluiteloosheid. Een bitterzoete vorm van keuzestress.

Het onderwerp dat ik wil bespreken is misschien niet echt de meest effectieve vorm van zelfpromotie op een datingsite. Mocht je tenminste niet de indruk willen wekken dat je lijdt aan een gevorderde vorm van bindingsangst of een Peter Pan-syndroom.

Toch is het iets dat veel mensen, niet in de minste plaats mij zelf, bij tijd en wijlen behoorlijk in de war kan brengen. Zeker in onze huidige day and age is er veel nadruk op deze vraag komen te liggen. We hebben immers alle vrijheid en mogelijkheden. Toch?

Een veelomvattende vraag is het wel: Wil ik echt een relatie?

Sinds tweeŽnhalf jaar ga ik als SWF (om een trip naar Google te besparen: single white female) door het leven. En dat bevalt me prima. Ik durf inmiddels ook zonder enige scrupule toe te geven dat ik nu een stuk gelukkiger ben en meer in tune met mezelf dan toen ik nog hand in hand langs meubelzaken liep, of voor een extra twaalf man kerstboodschappen moest inslaan.

Mijn vreugdevolle gevoel over het single leven heeft natuurlijk meerdere redenen. Toen mijn laatste relatie eindigde was ik 24. Bij lange na nog niet uit-ontwikkeld dus. Single zijn is sinds die tijd een prima gelegenheid geweest mijn leven precies zo in te richten als ik het wilde. PotentiŽle kandidaten die er iets op aan te merken hadden of die aangaven dat ze samen een huisje huren wel zagen zitten, lachte ik vriendelijk doch beslist de voordeur uit.

Ik vond het allang best. Behalve een 'in a relationship'-status op Facebook had ik alles wat ik me maar kon wensen; een goede baan, uitdagende hobbyís, vrienden door het hele land en drie vakanties per jaar. Daarnaast heb ik geen kinderwens, dus druk achter het vinden van geschikte vaders is me tot op heden bespaard gebleven.

Misschien ben ik er gewoon niet voor in de wieg gelegd, voor langdurig settelen en alles wat daarbij komt kijken. Misschien ben ik wel een echt kind van mijn tijd en voel ik er uiteindelijk niet zo veel voor mijn eigen ruimte, vrijheid en toekomstplannen deels afhankelijk te maken van een ander. Een vroeger vriendje zei eens lachend dat ik een Pippi Langkous in relaties was. Ik weet nog steeds niet of dat een compliment was of een subtiele hint.

Wat ik wel weet is dat ik ondanks al het bovenstaande best vaak nadenk over wat er zou gebeuren als ik iemand zou tegen komen met wie de vonk wŤl overslaat. Iets in mij is enorm nieuwsgierig naar het antwoord op de vraag of mijn huidige visies dan spontaan als een blad aan de boom zouden omslaan en ik ze zou bestempelen als 'typisch voor iemand die nog nooit echte liefde heeft mogen meemaken'.

De tijd zal het leren. Tot die bewuste dag bevind ik me in ieder geval vaker in de dansstudio dan thuis. 'Nu het nog kan!', zoals een dame van 87 me onlangs op mijn hart drukte.

geplaatst door Flamenca - 5002 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl