Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 12 oktober 2011

Laat mij niet-sportief zijn

Regelmatig, ik zou zelfs zeggen 'vaak', zie ik in de damesprofielen (die van heren bekijk ik niet) het woord 'sportief' opduiken. Sportief is wat ze zelf zijn en wat ze in hun partner zoeken. Ik moet deze dames teleurstellen, want ik ben een houten Klaas en dat blijf ik.

Het zat er vanaf het begin al niet in bij mij. Als schooljongetje was ik al tijdens de gymles de laatste die in de teams werd gekozen. Overigens hoorde ik van een goede vriendin van mij met schoolgaande kinderen dat deze brute Sociaal Darwinistische teamselectiemethode (laat de leerlingen zelf kiezen) nog altijd wordt toegepast. Gymleraren zijn geen steek veranderd, nog altijd de pedagogische kwaliteiten van een afwasteiltje....Nee, het heeft nooit zo geboterd tussen mij en gymleraren. Een volk apart, met een wereld die alleen bestaat uit sport en waarin alleen andere sporters welkom zijn. Gefrustreerde mannetjes die veel liever legerofficier waren geworden, maar daartoe de capaciteiten niet hadden. En dus blaffen ze maar 13-jarige kinderen de touwen of het klimrek in. En dan had ik het eigenlijk nog relatief getroffen. Het schijnt dat Louis van Gaal ook ooit als gymleraar is begonnen. Je zult hem maar voor je hebben, als teer kinderzieltje zijnde.......Oh, en één ding, lieve lezer. Ik weet dat ik generaliseer. Bespaar mij dus uw 'Maar ik had toevallig een hele aardige gymleraar...'.

Ik spijbelde uiteindelijk regelmatig tijdens de gymles, maar in plaats mijzelf in die uren te benevelen in een coffeeshop (die er niet eens was in de plaats van mijn jeugd), zat ik thuis proefwerken te leren voor de vakken die er voor mij wel toe deden, las ik boeken of speelde ik op mijn gitaar. Zo was, in het kort, mijn gespannen relatie met het fenomeen sport toen ik een jongen was. En eigenlijk is die spanning, dat gebrek aan click er nog altijd.....

Ik heb het geprobeerd, maar het wil gewoon niet bij mij. Ik denk gewoon teveel na. Een voorbeeld. Het kost mij al enorme moeite om tijdens het voetballen een bal aan te nemen. Heb ik die dan eindelijk, dan moet ik het veld overzien, de bal blijven beheersen, kijken waarheen te spelen (waarbij het de kunst is niet te spelen naar de man van je team, maar naar een plek waar hij over een x aantal seconden zou kunnen staan), en dan nog de techniek te beheersen om de bal ook op die plek te krijgen, langs/over al die kerels die breder, sterker en langer zijn dan ik. Tot dat laatste komt het vrijwel nooit, omdat de tegenstander de bal dan allang van me heeft afgepakt. Want ook dat moet tijdens het hele balbezitproces: afhouden van de tegenstander. Voetbal is multitasking. Wie zei dat het geen vrouwensport is? Wie weet verander ik met deze blog de mening van wat vrouwen over voetbal. Heb ik één keer in mijn leven de sport een dienst bewezen.

En is sport nou werkelijk zo gezond? Andermans sport is in ieder geval voor mij ongezond. Hoeveel werk ik in de loop van de jaren al heb moeten overnemen van collega's die vanwege hun ski-ongeluk, voetbalblessure, tennisarm of wat dan ook weken thuis zaten, ik heb het niet eens meer bijgehouden. En dan volgt nu een prachte drogredenering waarvan de haren van de wetenschappelijk/statistisch methodologisch onderlegden onder jullie recht overeind van zullen staan! En toch wil ik hem jullie niet onderhouden! Daar gaat 'ie: Van mijn grootouders is de jongstgestorvene 83 geworden. De rest heeft allemaal de 90+ gehaald. En geen van allen hebben ze ooit in hun leven gesport!! Ja OK, één van mijn opa's heeft jeu de boules gespeeld...Dus: voegt sport nou werkelijk zoveel toe aan je leven? Blijf je er echt langer van leven?

Ik heb er gewoon geen zin in! Ik heb geen zin om te rennen, niet over een band en niet in de regen door mijn straat. Ik heb geen zin om tegen een bal aan te trappen of er met mijn handen tegenaan te slaan. Ik heb geen zin om aan ringen te hangen, op een nepfiets tegen een nep-Alpe d'Huez aan te rijden, of gewichten in de lucht te tillen. Want van sport krijg ik spierpijn, kortademigheid en stinkende zweetplekken, maar bovenal: iedere minuut die ik besteed aan sport is een minuut die niet besteed is aan de dingen die er voor mij wél toe doen, zoals schrijven, lezen, muziek, cultuur en noem maar op.

Laat mij lekker niet-sportief zijn. Dan ben ik op mijn fitst.

geplaatst door Tweez - 5257 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl