Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 30 januari 2012

Afscheid van mijn geliefde

Het is alweer een paar jaar geleden

dat ik afscheid heb moeten nemen
van mijn geliefde.
Misschien bizar,
maar voordat hij
de overstap maakte,
heeft hij mij laten beloven
dat ik op zoek zou gaan
naar een nieuwe geliefde.

Tja maar eerst moest ik dus
mijn liefde loslaten.

Een aantal weken na de crematie
ging ik de as ophalen.
De koker waar de as in zat
was groot en zwaar,
ik had geen idee hoe zwaar.
Bij de balie van het crematorium
moest ik me legitimeren,
papieren invullen,
een handtekening,
en toen kreeg ik de koker.
Raar ik weet nog dat ik zei:
"zo die is zwaar!".

Die mevrouw achter de balie
was een hele verhandeling begonnen.
Ik heb alleen onthouden
dat, wat overblijft de resten van de botten zijn.
Jeetje, in de koker zitten de resten
van de botten van mijn geliefde.
Ik voelde me licht worden in mijn hoofd
en weet nog dat ik zowel de koker
als mezelf moest vasthouden,
vasthouden aan de balie,
ik zag dat mijn knokkels wit werden.
Hoelang ik daar gestaan heb,
weet ik niet meer.
wel dat het een eeuwigheid leek
en dat ik me niet kon verroeren.

Eindelijk kwam ik een beetje bij
toen ik de stem van de vrouw hoorde zeggen:
"Gaat u toch even zitten,
dan haal ik een glas water voor u".
Toen ik eindelijk naar de auto liep
deed ik zuchtend de deur open
en zette de as op de passagiersstoel.
Grappig alsof hij nog met me meereed.

Thuis aangekomen,
pakte ik de koker uit de auto
en hield hem in mijn armen.
Opende de deur
en liep naar binnen
plofte op de bank
met de koker in mijn armen.
Bijna teder trok ik
de koker tegen mijn lijf
mijn borst en
dacht aan de laatste keer,
dat we de liefde bedreven.

De laatste wandeling
in de regen en we wisten het
dit was de laatste keer.
Ik kon zijn gefluister nog horen,
voelde zijn adem bij mijn oor.
Gek werd ik van die man.
In de regen, de modder,
het bos was van ons.
Het maakte niet uit.
Wat we wilden was
elkaar bezitten.
Nu het nog kon,
de liefde bedrijven.
Vrijen of ons leven er vanaf hing.

Toen ik zo op de bank lag
kamen eindelijk,
langzaam de tranen
die er al die weken niet waren.

Raar, bizar om zo terug te kijken
Een koker met as
die ik koesterde
meenam naar de keuken,
eigenlijk overal,
als ik ging slapen
nam ik hem mee
en in eerste instantie
zette ik hem naast mijn bed
om vervolgens te bedenken
dat het koud is (WAS IPV IS)
om dan snel de koker in bed
onder de dekens neer te leggen.

Ik weet nog dat ik dacht
dat het echt niet normaal was
om zo'n koker
overal mee naar toe te slepen.
Een rare manier om de overblijfselen
van mijn geliefde zo te koesteren
en te doen of hij er gewoon nog was.

Ik wist dat ik de koker los moest laten
net zoals ik mijn geliefde los
had moeten laten.

Op alle plaatsen
die bijzonder voor ons waren
heb ik wat as gestrooid,
het bos,
onze tuin,
Zeeland,
de Veluwe en
Meijendel.
Toch kon ik de koker
nog steeds koesteren.
Het laatste beetje as
heb ik weg laten waaien
vanuit de zeilboot,
over het water
van de Brasem
waar we veel hebben gevaren.

De koker was leeg
er viel niet meer te koesteren.
Het mooie was dat er
een soort van berusting kwam.
Ik hield mezelf voor,
het is zo als het is.
Niet te ver vooruit denken.
Steeds maar weer
blijf bij de dag.
Er zijn dagen dat ik gelukkig ben
met mijn leven
gelukkig,
ja zelfs zonder hem
en dat ik gelukkig ben
dat ik een leven
met hem heb gehad.
Zonder dat leven zou ik niet
zijn wie ik nu ben.


geplaatst door Eik - 4483 keer gelezen

beoordeeld 3.5/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl