Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 10 mei 2012

Je eigen leven dragen

Soms zien we elkaar tijden niet en dan ineens lijkt er geen tijd meer te verliezen. Dien en Mart, op hun woonboot aan de rand van de stad. Ik ben er al maanden niet geweest maar we pakken de draad meteen weer op. Met uitzicht over het kabbelend water en een goede fles wijn komt het gesprek vanzelf op het leven en de liefde.

‘Julia, we moeten je nog wat vertellen’, zegt Dien en ze lacht naar Mart. Lange Mart met zijn grijze krullen, die warrig alle kanten op staan, gaat er officieel bij staan naast Dien. Zwanger kan het niet meer zijn, denk ik. Wat zou het dan zijn?

‘We zijn van de week getrouwd’, zegt Dien en ze kijkt met haar donkere beetje strenge ogen trots naar Mart. Ik verslik me haast in mijn wijn.

‘Getrouwd?! Wat leuk zeg. En dat na 15 jaar samen nog.’

‘Ja’, zegt Mart. ‘Gewoon voor onszelf om onze liefde te bezegelen. Ik was er nu wel aan toe op mijn 59ste en Dien helemaal hoewel ze nog een jonge blom is met haar 48 jaar natuurlijk.’ Hij lacht.

‘Ach, dat vind ik mooi’, zeg ik en ik voel de tranen ineens in mijn ogen prikken. Ik geef ze allebei een dikke knuffel en denk aan de worstelingen die ze zijn doorgegaan om het elke keer weer aan te gaan met elkaar. Ik zie de rust die er is. Twee heel verschillende mensen verbonden maar niet versmolten. Eigenlijk zijn ze het enige stel waarmee ik wel zou willen ruilen. Waarvan ik denk, ja dit is een relatie waar ik blij van wordt.

‘En hoe zit het met jou en de liefde, Julia’, zegt Mart. Als hij er zo bij kijkt met een blik, waarvan ik weet dat er een zeer snelle analytische geest achter zit, weet ik dat ik er niet meer onderuit kom.

‘Geen supervisiegesprekken hoor. Daar zit Julia vast niet op te wachten ’, zegt Dien met een waarschuwende ondertoon. ‘Je bent niet aan het werk nu. Doe dat maar in je praktijk.’

‘Dat kan Julia zelf wel aangeven Dien, als ze dat niet wil’, bromt Mart. Getrouwd of niet, gelukkig is het gekibbel niet veranderd.

‘Tja, de liefde…wat zal ik daar nu eens over zeggen. Misschien wil jij vandaag eens vertellen wat nu het geheim is van een goede relatie, Mart’, zeg ik gekscherend. Draai ik het gesprek mooi voor mijn neus weg. Maar ik zie al dat hij me door heeft.

‘Volgens mij heeft het vooral te maken dat je je eigen leven echt kunt dragen’, begint Mart. ‘Ten minste zo werkte het bij mij waarom het zolang heeft geduurd voordat het echt goed ging in de liefde. Er was geen goede balans tussen afhankelijk en onafhankelijk zijn. Want mensen hebben beiden in zich.’

Ik draai met mijn ogen en voel al aan wat er gaat komen. Geen vluchtroutes meer.

‘Kijk, als er dan een nieuwe vlam zich bij jou aandient, dan heb je af en toe de neiging teveel van jouw ellende over de schutting te gooien naar de andere kant, Julia. Terwijl je het al die tijd gewoon prima zelf hebt gedaan moet die nieuwe man jou een beetje gaan redden. En het grappige is, als hij je dan gaat redden, dan wil je dat niet want dan komt je onafhankelijkheid weer om de hoek kijken. Elke man wordt daar horendol van want hij begrijpt er niks van. Wil je nu gered worden of niet?’

‘Klopt’, zeg ik. ‘Ik ben ook heel zelfstandig en ik kan best veel maar ik ben niet alleen maar onafhankelijk. Bij tijden vind ik het allemaal best zwaar. Mijn kinderen opvoeden, ouders verzorgen, genoeg geld verdienen, het huishouden doen. Dan heb ik er even helemaal geen zin meer in, wordt alles me teveel en zak ik door het ijs. En dan wil gewoon gered worden.’

‘Ik wil niks afdoen met wat jij allemaal doet en hebt meegemaakt, Julia. En petje af hoe je daar mee omgaat en bent gegaan. Maar prinsen op witte paarden bestaan niet. Alleen mannen die het ook allemaal niet weten en die, net als jij, hun uiterste best doen er wat van te maken.

‘Ach, dat weet ik ook wel natuurlijk’, zeg ik en er glijdt een traan naar beneden. ‘Maar ik vind het soms zo moeilijk de goede balans te vinden tussen onafhankelijk en afhankelijk zijn.

‘Zo moeilijk is het niet’, zegt Mart. ‘Maar dat weet ik ook nog maar sinds pas hoor. Jouw leven is van jou. Je kunt af en toe hulp erbij vragen, er over vertellen, er soms boos of verdrietig over zijn of juist heel gelukkig. Maar het blijft van jou. Niemand anders kan het voor je dragen, hoe zwaar het soms ook is. En jij kunt dat ook. Dat bewijs je al 46 jaar met aardig succes. En als je dat accepteert dan gaat het vanzelf goed komen in de liefde.’

‘Is het zo eenvoudig?’ vraag ik.

‘Eenvoudig is het nooit want ook de ander moet ergens op die lijn tussen afhankelijk en onafhankelijk zijn jou tegemoet komen. Zijn eigen zoektocht. Maar je hier bewust van zijn, dat is al een enorme stap.’

‘En nu wil ik nog een wijntje met kaas’, zegt Dien die al die tijd niks heeft gezegd. Ze schenkt de glazen nog eens bij. ‘Laten we proosten op de liefde.’

En dan is het een hele tijd stil. En we kijken we naar het water, waar de regen honderden kringetjes in maakt.

Stil

Het is stil in mij

zo stil is het nog nooit geweest

Heel erg stil

Ik kan meer dragen in mijzelf

oud verdriet en het verlangen

Maar wat ik nooit heb gehad

hoeft jij niet te vervangen

Ik kan meer rusten in mijzelf

vertrouwen hebben, pijn

Dat wat er nooit is geweest

hoef jij niet meer te zijn

Het is stil in mij

zo stil is het nog nooit geweest

Heel erg stil


geplaatst door Julia28 - 6194 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl