Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 4 juni 2012

Ben ik geen man, dan?

… zei hij verontwaardigd. Het begon zo: Het was één van de warmste dagen dit jaar en ik had een afspraak. Ik had de klerenkast overhoopgehaald en uiteindelijk een jurk gepakt, die ik nog niet gedragen had, omdat ik hem zo lichaam benadrukkend vond. Ik voel me gemakkelijker in neutrale meer loszittende kleding. Nu dacht ik: ik ben zoals ik ben, rolletje meer of minder, wat maakt het uit! En ik was blij met dat besluit. Mede dank zij een kleine aanmoediging van dochter.

Het was een date. Vooraf hadden we aan elkaar bekend, dat we niet zulke helden waren met daten. Het was misschien wel juist daardoor gezellig... We liepen gemoedelijk door een stampvol Vondelpark. Hij zei: zo met z’n tweeën hier lopen tussen al die mensen is leuk, maar ik moet er niet aan denken, dat ik hier alleen loop. We gingen zitten in het gras bij het water en hebben heel wat afgepraat. Na een laatste cappuccino op het terras, namen we afscheid en we zouden zeker contact opnemen.

Met de tram ging ik richting de metro. Overal liepen oranje uitgedoste mannen. Het ging om de oefenwedstrijd in de Arena. De metro waar ik instapte zat vol met oranje supporters. Ik zag er tegenop om in te stappen. Mijn jurk was rood. Ik overschreeuwde mijn ongemakkelijke gevoel, door bij het instappen te zeggen dat ik zeker de verkeerde kleur droeg. Eén man zei: ‘rood is ook goed hoor, dat zit toch in de vlag!’ ‘Oh ja,’ zei ik, ‘ha, ha.’ Jonge jongens zetten een lied in: ‘Daar moet geen p*mel in, daar moet geen p*mel in!

Na een aantal seconden moest ik tot de ontstellende conclusie komen, dat ik het was die bezongen werd. Ik geloof dat er op zo’n moment geen vrouw is, die met mij zou willen ruilen.

Er knapte iets in mij. Op de vloer rolde een leeg plastic water flesje. Ik pakte het bij de flessenhals op als een knots en liep op de middelste jongen af. ‘Wàt zong je daar?’ vroeg ik. De metro minderde vaart voor een nieuwe stop. Dat bracht me bij zinnen.

Ik had nèt die dag de lef om te zijn wie ik ben, krijg ik dit. Ik was echt kwaad. Ik zocht een zitplaats en gromde: ‘Mannen, ik h**t ze!’ ‘Ben ik geen man, dan?’ Hoorde ik de man naast mij zeggen. Ik keek opzij. Er zat een grote man, zowel in de lengte, als in de breedte… korte broek aan met bretels, een mega oranje shirt, een pluche oranje hoge hoed op en rood wit blauwe vlaggetjes op zijn wangen. ‘Ja, je zegt dat je ze haat, maar je komt wel naast mij zitten!’ Hij was echt beledigd. Ook dat nog.

De man tegenover mij probeerde de zaak nog enigszins dragelijk te maken en zei, met een prettig Twents accent, dat ze dat iedere keer zingen als er een vrouw binnen stapt, en dat hij in de trein al tegen ze had gezegd dat ze dat niet konden maken. Ondertussen moet het gesprek onderbroken worden bij de volgende halte. ‘Daar moet een p*mel in’ enz. Bulderen ze weer vol overgave. De toegezongen vrouw staat duidelijk te twijfelen: zal ik instappen of laat ik deze metro aan mij voorbij gaan?

Zie je wel zei de man, die vrouwen vinden het allemaal vervelend. Ik heb maar niet herhaald wat ze bij mij zongen. Het is te gecompliceerd voor woorden. Ik ben niet gepest vroeger. Maar nu kon ik mij bij één keer binnenstappen in een metro en een lied dat gezongen wordt, en als gevolg daarvan een hele wagon vol gniffelende heren, voelen hoe dat moet voelen! Verschrikkelijk!

Het was heel moeilijk om het compliment eerder die middag van mijn date: dat ik er zo stralend aan kwam lopen, hier niet door te laten overschaduwen.


geplaatst door Possess - 5288 keer gelezen

beoordeeld 3.98/5 (40 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl