Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 19 augustus 2012

Alles onder controle

Enige tijd geleden las ik in het AD (want “kwaliteitskrant”…) een stukje, dat me vreselijk fascineerde. Het ging als volgt. In Engeland had een jongeman zijn (toenmalige) vriendin overgoten met een fles “Brown Sauce” (een soort ketchup-curry-jus-achtige ranzigheid in een flesje). Op zich geen wonder, dat gebeurt daar vast vaker. Het waarom, is wat mij intrigeerde. Hij ergerde zich namelijk groen en geel (of bruin…) aan het feit dat mevrouw alleen nog maar oog had voor een boek. Jawel, dat leest u goed: een boek.

Gelukkig vertelde het artikel ook om welk boek het ging, waardoor ik het alleen maar nog boeiender vond. Het ging namelijk om “Vijftig Tinten Grijs” van Erica James. Meneer kon het niet zo goed hebben dat mevrouw erg gefocust was op dat boek, want in zijn ogen was dat een “vies boek”. Na deze aanval gaf mevrouw toe (na overigens meneer gedumpt te hebben en aangifte te hebben gedaan) dat het inderdaad een vies boek was en dat ze het niet had moeten lezen. Maar dat was nadat ze het tot op de laatste pagina had uitgelezen. En gezien het deel 1 van een trilogie is, heb ik een stiekem vermoeden dat ze deel 2 en 3 ook verslonden heeft.

Dit verhaal intrigeerde me om twee redenen. Ten eerste, omdat ik dat bewuste boek op dat moment aan het lezen was. Aan het verslinden, eerlijk gezegd. Maar straks meer over het boek. Ten tweede was ik gegrepen door het feit dat er dus mannen zijn, die denken dat zij (op die manier) controle mogen hebben over een vrouw. En nu dan het overduidelijke iets te stoere enorme cliché: “Dat zou mij nou nooit gebeuren!”

Er zijn uiteindelijk ook vrouwen die de mannen die controle geven. Immers, zodra dit alles achter de rug was, was de vrouw de eerste om te roepen dat het waar was, dat het boek te smerig voor woorden was en dat zij het niet zo geboeid had moeten lezen. Om daar dan wel aan toe te voegen dat ze de kerel niet meer terug zou nemen (girlpowerrrr!)

Maar het meest intrigerende is dan nog wel het boek zelf. Ik heb het gelezen (alle drie de delen), dus vandaar mijn enorme verbazing over de actie van de jongeman. In een notendop. Deel 1 gaat over een jonge Engelse literatuur studente, Anastasia Steele (ik geloof dat ze 21 is), die geheel toevallig voor het universiteitskrantje een multimultimultimiljonair, Christian Grey (27), moet interviewen. Deze man is goddelijk in alles wat ie doet, zegt, draagt enzovoorts. Maar kennelijk vindt hij dat ook van haar en er ontstaat een of ander kat-en-muisspel, waarin hij wil dat zij zijn “Onderdanige” wordt. Juist, het gaat dus over BDSM (ook wel bekend als SM). Sex dus… Anyway, Anastasia is nog maagd, maar wel erg geboeid door zijn voorstel en je raadt het al: langzaamaan introduceert Christian haar in de SM wereld. In deel 2 gaat dit door, maar komt er ook naar voren waarom Christian is zoals hij is: een enorme controlfreak, die alles, maar dan ook echt alles, onder controle wil houden. En in deel 3 gaat dit verhaal nog even zo door.

Ik moet toegeven: ja, op bepaalde punten valt deze trilogie in de categorie “vies boek”. Het valt onder erotische literatuur en dat merk je, hoewel de uiterst gedetailleerd beschreven sexscenes nauwelijks viezigheid bevatten. Zo heb ik geen enkel woord voor een mannelijk of vrouwelijk geslachtsdeel ontdekt. Zou de Bouquetreeks nog wat van kunnen leren, met hun “kloppende leden”, “enorme boomstammen” en al die eufemismen. De orgasmes vliegen je om de oren, maar niet op een hardcore porno manier. Dat het boek opwindend is, zal ik nooit ontkennen. En dat het je grijpt, dat is 100% waar. Althans, deel 1 en deel 2. Deel 3 vond ik wat minder, maar ja, ik ben geen literatuurrecensent, dus who am I to judge.

Het echte onderwerp van dit boek, was (naar mijn mening) niet de BDSM en de sex, wat iedereen denkt, maar meer de opbloeiende relatie tussen een echte doorgewinterde controlfreak en een heel naïef maagdelijk onschuldig meisje. En hoe het meisje daarmee omgaat en in een paar maanden tijd volledig volwassen wordt. En juist dat vond ik nou zo interessant. Zo’n controlfreak. Hoe ga je daar nou mee om? Ik heb gemerkt dat ik dat dus niet weet. Ik heb de boeken verslonden, ik heb er om gelachen, ik heb op die kerel zitten schelden, ik heb die meid allerlei tips gegeven, en ja: ik heb er zelfs om gehuild.

** Kleine openbaring tussendoor: ik doe doorgaans een jaar over een boek van 400 pagina’s, ik heb er nu 3 uitgelezen in nog geen 2 weken…**

Kom ik even terug op mijn eerdere stoere cliché: “Dat zou mij dus nooit gebeuren!” Zeg nooit nooit, maar ik denk dat ik daar wel een stukje waarheid te pakken heb. Ik kan namelijk niet zo goed tegen controlfreaks. Waarschijnlijk omdat ik er zelf één ben J Wel op een heel ander level, wees niet bang, ik zal nooit bepalen wat een partner wel of niet mag of moet doen. Maar ik zou er ook niet tegen kunnen als mijn partner dat bij mij zou doen. En wat mij betreft zit er dan wel een wezenlijk verschil tussen beschermend of geïnteresseerd zijn en ronduit een controlfreak zijn. Wat overigens soms een verdraaid dunne grens is.

Ok, beschermend is goed, leuk en misschien zelfs wel vleiend. Of sexy. Als je daar van houdt. Maar je kan ook te ver gaan. Zoals die Engelsman met z’n fles ranzige derrie. Dat zou voor mij ook einde verhaal zijn. Alleen zou ik dan niet zo ver gaan om te liegen over wat ik echt van dat boek vind. Het is en blijft gewoon een fijn boek om te lezen. En who cares dat het een “chicklit” is! Mannen, het is ook echt leuk voor jullie! Ik daag je uit om het te lezen en te laten weten wat je ervan vindt! Als je het echt niets vindt, krijg je van mij een fles “Brown Sauce”…


geplaatst door Nienke28 - 5832 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl