Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 12 september 2012

Januari 2018

Een verhaal van niks

Sorry, een dag te laat. Nu is het alweer 12 september. Ach, niemand die er een traan om gelaten zal hebben dat ik mijn allerlaatste blog een dagje te laat aanbied of dat ik überhaupt mijn laatste blog plaats.

Er is maar 1 persoon die me herinnerde aan mijn eigen gestelde deadline.

Normaal gesproken is hij niet zo van de deadlines en regeltjes maar nu is hij blijkbaar erg benieuwd naar wat ik zal melden. Over hem, wij, ons, dat dus.

Waar het begon?

In een sfeervolle ruimte waar ik vorig jaar februari op een vrijdagavond, samen met 20 mensen die wel op tijd waren, zat te wachten op de laatste deelnemer. De deur vloog open, een tas en een leren jack werden nonchalant in een hoek gegooid.

Groot, robuust, stevig zo stond hij daar. Ik slaakte een zucht van verlichting. Toch nog een echte man in de groep. Ik had me zelf al tientallen confrontaties zien hebben, in deze toch wat delicate cursus, met manspersonen waarbij de mannelijkheid ver te zoeken was. Maar nu stond hij daar dus.

Hij zei niks en ging zitten. De cursus begon. We staarden uren in elkaars linkeroog, we mediteerden zij aan zij, we wisselden tijdens het eten wat wetenswaardigheden uit en tot slot masseerden we elkaar.

Hij trok daarbij mijn slipje tussen mijn billen, wat dan weer niet de opdracht van de juf was, maar “hij kon er anders niet goed bij”. Dat klonk aannemelijk en het was ook niet bepaald onaangenaam dus ik heb geen klacht ingediend bij de organisatie. Daarbij had ik volgens hem de dag ervoor ook de regels overschreden door hem met blote borsten te masseren, dat paste ook niet binnen de dresscode.

Op zondagmiddag namen we afscheid buiten bij mijn auto.

“Het was leuk, misschien tot ziens” zei ik voorzichtig. Hij keek me vragend aan.

“Of wil je misschien mijn mailadres” zei ik, to be on the safe side, je weet immers maar nooit met zulke robuuste types. Hij gaf het zijne. Nog beter, nu lag het lot in mijn handen.

Zondagavond kwam ik thuis, met een hoofd vol onverwerkt verdriet en ik gooide er maar eens een blogje tegenaan terwijl ik mijn tranen de vrije loop liet en ik mailde hem niet.

Maandagochtend zat ik wazig achter mijn buro toen ik tot mijn verbazing zijn naam in mijn werkmailbox zag opdoemen.

Mmmm…was dit stalking, ik zou hem mailen was toch de afspraak? Of moest ik me gevleid voelen door deze actie? Hij had me dus opgezocht op internet.

De week erna kookte hij heerlijk voor me, de eerste en tevens laatste keer overigens, en masseerde hij me zonder broekje dit keer.

Dat was het echte begin van iets dat door sommigen bestempeld werd als gedoemd tot mislukken.

Afgelopen maand, anderhalf jaar later, stonden we op beide laatste dagen van mijn trainingen, die hij ook ooit allebei deed, tegenover elkaar.

We keken elkaar lang in beide ogen dit keer. En spraken uit wat we voor elkaar betekenen. Een diepe vriendschap in ieder geval. Een grote herkenning dwars door alle verschillen in achtergrond, opleiding, interesses en stemgedrag heen. En ach ja, we doen het ook nog weleens.

Kortom een verhaal van niks.

http://www.youtube.com/watch?v=DTmQikzy1sQ

 

Twee jaar geleden begon ik met mijn blogs. Op 11 september. Vorig jaar wilde ik op die beladen datum al eens stoppen. Nu is het moment daar. Ik log de laatste tijd alleen nog in voor de blogs. Om ze te lezen en te plaatsen. Twijfel nog wel een beetje wat ik met mijn profiel zal doen.

Ik heb namelijk, door mijn 103 geplaatste blogs hier, een gratis lidmaatschap tot 31 januari 2018.


geplaatst door Babette - 4584 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl