Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 21 november 2012

De moeder die altijd lacht

Dank je Kronos, voor wat je ziet en waar je respect voor toont. Jouw blog kwam op een heel goed moment. Na een heel emotionele dag vol tranen en pijn. En een bericht dat me enorm raakte, het kwam er op neer dat ik geen goede moeder zou zijn. Als je me het meest wil raken dan doe je het daar. Laag bij de grond en onder de gordel vond ik. Uiteraard een bericht getypt in boosheid en voortkomend uit eigen pijn dat snap ik heus wel. En het kwam niet van de vader van mijn kinderen. Maar toch.

Mijn kinderen troffen me huilend aan vervolgens en vroegen wat er was. Na drie keer ‘niks’ gezegd te hebben, wat een heel kinderachtig antwoord is dat weet ik ook wel, zei ik wat er tegen mij gezegd was. Ze waren woest. Echt authentiek laaiend. Dat mocht niemand over mij zeggen. Ik was er altijd voor ze en ik was wel een goede moeder.

En toch…raakte het bericht me meer dan de oprechte uitingen van mijn kinderen.

Deze week waarin ik in mijn eentje tien minuten gesprekken voer(“…in februari weten we meer of hij getest kan worden op dyslexie, tot die tijd nog maar even afwachten”), boterhammen smeer(nee niet die vieze worst), eindelijk proefzwemmen bijwoon( na 2 ½ jaar elke dinsdag een uur in 30 graden te hebben zitten zweten), me zorgen maak over mij dochters oor(weer een ontsteking), andere dochter Latijnse grammatica probeer uit te leggen(“Mama jij snapt dat”…even vergeten dat dat ook al letterlijk 30 jaar geleden is voor mij), gymtassen vul, klaarzet en weer leeg(natte handdoek heeft de hele tas veranderd in een kledderboel), boodschappen doe voor de hele week en natuurlijk net weer iets cruciaals vergeet(‘waar zijn mijn pakjes voor school?’), elke avond vers eten kook(‘ik lust alleen nog spitskool mama en papa maakt die boontjes veel lekkerder), overal stapeltjes constateer( en er soms eentje wegwerk om vervolgens een nieuw stapeltje te zien opduiken op een onverwachte plek), nieuwe handschoenen meeneem omdat die andere nieuwe alweer kwijt zijn( .. “geen idee mamma waar ze zijn”), geld overmaak voor de buitenlandse reis van de ene dochter(wat een boel geld ineens), alle mailtjes lees over alle uitstapjes de komende tijd van iedereen (‘…we gaan schaatsen, als uw kind geen schaatsen heeft dan etc’…heeft mijn kind schaatsen? Nou misschien bij haar vader, niet vergeten te vragen), fietsen ’s avonds binnenzet die vergeten zijn( ‘ik heb mijn schoenen al uit en mijn pyjama al aan’), de afwasmachine in en uitruim(…jaja..vroeger moest t met de hand maar dat in en uitruimen is ook een klus), de was probeer bij te houden( geen beginnen aan), een bed verschoon want ‘ongelukje’( oja wanneer moest ik de schoolarts ook alweer bellen over bedplassen, 7 of 8 jaar?), de theepot van de grond raap en de boel opdweil(..ok, nieuwe theepot nodig, leuk voor verjaardag maar wat doen we tot die tijd?)…..ja in zo’n week raakt me dat heel erg.

Bedankt voor je blog Kronos. Jan Geurtz, mijn goeroe, zei het altijd al: “Alleenstaande moeders zijn de mensen die het meeste respect verdienen, ze moeten ook vooral elkaar steunen naast dat wij dat moeten doen”.

En dan te bedenken dat ik gisterochtend voor een leeg scherm heb gezeten en alleen bovenstaande titel naar boven kwam. Die blog gaat er niet meer komen, die had namelijk moeten gaan over een moeder die ik op school dagelijks treft en die altijd lacht.

Nou zo’n moeder ben ik dus niet.


geplaatst door Babette - 3712 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl