Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 8 december 2012

De woordenwinkel

Wat sommige vrouwen hebben met schoenenwinkels heb ik met boekenzaken. Ik kan geen boekenzaak voorbij lopen zonder even in de etalage te gluren, zoekend naar de nieuwste titel van één van mijn favoriete schrijvers. Maar nog meer dan voor mooie boeken, waarbij ik uren lang kan wegdromen in een andere wereld, heb ik een zwak voor mooie woorden. Bijvoorbeeld: ‘De gezongen aarde’. Veelzeggend, vrolijk maar ook uitnodigend. Van zo’n titel word ik gewoon blij. Daar wil ik meteen bij gaan dansen. ‘De gezongen aarde’, zeg nou zelf, daar kan toch geen paar schoenen, behalve dan balletschoenen, tegenop? Woorden gaan bovendien veel langer mee dan schoenen. Neem nou spraakwaterval. Fantastisch woord, als een klaterend beekje. Of zinderend, een woord om meteen in een greppel te gaan liggen omdat het heel spannend en gevaarlijk klinkt.

Dit alles bedenk ik, terwijl ik in een veel te grote trui onder een dekentje op de bank lig, aan mijn voeten de laatste gebreide sokken van mijn oma. Van die sokken die een leven lang meegaan. Tijdloos en oersterk. Ik volg door het raam de sneeuwvlokken die naar beneden dwarrelen. Grote witte perfecte vlokken maken gelijke tred met de waterige sporen die regelmatig over mijn wangen trekken.

De wereld buiten is knarsend tot stilstand gekomen. Motormoeheid. De benzine is op. Ik heb de kerst net niet gehaald maar ben vlak voor Sinterklaas mijn stem verloren en gestrand. Op de hoek van mijn bank staat een bordje met ‘gereserveerd’, mocht iemand het in zijn hoofd halen daar te willen gaan zitten of liggen. De komende week is deze plek even alleen voor mij. Voor mijn kinderen even wennen, maar soms komt een mama heel eventjes op de eerste plaats. Slapen, hangen, ‘ feel good movies’ kijken, schetsen, chocola en kiwi’s eten omdat in kiwi’s heel veel vitamines zitten volgens mijn moeder, huilen, tijdschriften doorbladeren, dommelen, nog meer huilen, nog meer slapen en dromen bouwen in mijn hoofd. Verhalen, gedichten en beelden vormen zich weer. Trage films, geprojecteerd in het winterlandschap voor mijn raam. Langzaam komt er weer een beetje balans tussen mijn binnenwereld en buitenwereld. De binnenwereld die te weinig aandacht heeft gehad en de laatste maanden als een groot grijs monster werd opgeslokt door alles in de buitenwereld. Maar hij is er nog, de binnenwereld. Gelukkig.

Als ik naar buiten kijk, ontstaat er zomaar een winkeltje op de hoek van de straat, met een oude gevel waarop in goud staat geschreven: ‘Woordenwinkel.’ Als je de grote zware deur opendoet klinkt er een ouderwetse bel, zo eentje uit de tijd dat er nog snoepwinkels waren. Maar in deze winkel ligt geen snoep. Je kunt er woorden kopen. Mooie speciale woorden of prachtige zinnen voor je geliefde, beste vriend, je vader of wie dan ook die je iets speciaals wilt geven. Omdat je iets te zeggen hebt wat alleen met dat speciale woord of die speciale zin kan. Een zin waar alles in zit. Een woord wat precies dat raakt, wat je zelf misschien zo moeilijk kunt zeggen, in de taal die bij past. Voor mijn dochter: ‘Nu je weg bent kijk ik uit jouw raam en zie precies diezelfde wereld van twintig jaar her, toen ik hier kwam wonen.’ Voor mijn moeder: ‘Sinds ik zelf moeder ben wordt dat, wat tussen ons oneindig leek, steeds kleiner.’ Voor mijn geliefde: ‘Overgave, Je vais me donner que tu me vois.’ Voor mijn zusje: ‘history makes out’.

Wat zou dat schitterend zijn al die mensen die speciale woorden, zinnen, een haiku of een gedichtje komen kopen op handgeschreven geschept papier, in oude drukletters of perkament of heel hip in veelvoud uit de computer rollend. Jonge mensen, oude mensen op zoek naar woorden en zinnen, kijkend en zoekend op de uitgestalde schappen. In de speciale rekjes met gekke en bizarre woorden of de laatjes waarin de hele oude vergeten woorden liggen. En als dat ene woord of die ene zin dan gevonden is, het laten inpakken in een speciaal uniek doosje, een gekleurd glazen flesje of een grote fluorescerende envelop. Op kerstavond leggen al die jonge en oude mensen het pakje voorzichtig onder de boom, in plaats van de ingepakte PAD, IPOD of andere dingen met een I. En als de tijd gekomen is ,reiken ze zonder woorden ‘het woord' 'het gedichtje' of ‘die zin’ aan. Die ene zin die alles zegt over jou, over mij, over hem, over haar, over ons. Over alles wat er is maar niet gezegd wordt. Over dat wat er werkelijk toe doet.

Ze schrijft om te bestaan

Niet zomaar letters

zomaar woorden

 

Ze schrijft de schaamte

passie, liefde

het verdriet

Waar gesproken taal tekort schiet

 

Verlangen, dromen

Niet zomaar

woorden


geplaatst door Julia28 - 4216 keer gelezen

beoordeeld 3.65/5 (26 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl