Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 20 februari 2013

Meisje

Een spontane ingeving op de eerste kinderloze vakantiedag, leidde binnen drie uur tot schaars gekleed in een kringetje zitten met 12 andere schaars geklede mensen. De juf zei tegen mij dat ze dacht aan een Valentijns verrassing voor mijn minnaar. Het was wel spontaan maar geen verrassing want hij had ingestemd nadat hij vluchtig het programma had bestudeerd.

Twee jaar delen we al van alles. Niet al ons lief en leed want dan zouden we een ‘echte’ relatie hebben en zo mag het toch niet heten, dat is veel te eng. We kennen elkaar van zo’n eerder schaars geklede activiteit en ik vond het tijd worden te vieren wat er absoluut wel is tussen ons. Maar het is nog verdomd lastig daar woorden aan te geven.

Door het spontane karakter en de weinige voorbereidingstijd vielen we in iets dat op zo’n minst wel verrassend genoemd kon worden. We hoorden niet helemaal tot de doelgroep. Kon ons het schelen.
Het idee was namelijk dat de avond gebruikt kon worden als oppepper voor een ingedut seksleven, even kort door de bocht. Goed, ingedut dus. Nou als er iets is dat wij niet hebben is het dat. Maar dat gaf allemaal niks. Het oppeppende stuk zat in het via loting wisselen van partner in de massagerondes. Minnaar en ik deden dus niks met elkaar ter plaatse. We zagen elkaar wel van afstand bezig met het lichaam van een ander. Weinig tijd en mogelijkheid om uitgebreid te gluren want je was zelf ook bezig met masseren of gemasseerd worden.

Na afloop van elke massage moest er van de juf geëvalueerd worden. Ik had zojuist een blote man(die niet wist wiens handen zijn lijf hadden beroerd) met blinddoek onder handen genomen, ik had volledig mijn gevoel gevolgd, zijn opwinding gestimuleerd en genoten van zijn reactie op mijn handen. Ik geneerde me niet, het voelde heel natuurlijk en heel spannend tegelijk.
Maar ik was nergens meer toen er ineens met deze wildvreemde man, waar ik tot dan toe geen woord mee gewisseld had, geëvalueerd moest worden.
Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik wist me geen raad met mijn lichaam zo naakt en dichtbij. Ik wist niet wat te doen met zijn ongemak. Ineens kwamen er allerlei vragen in me op; vindt ie me wel aantrekkelijk, is het niet raar dat ik zo makkelijk zijn geslachtsdeel meenam in de massage, ben ik niet gewoon een oude vrouw in zijn ogen, wat vindt zijn vriendin ervan etc etc..
Ik ging naast hem zitten en keek in zijn ogen en begon te praten. Heel veel te praten. Ik schoot ik in de rol die me het beste afgaat. De analyserende, afstandelijke, rationele juf/moeder. Hij mompelde zo nu en dan wat terug. Het werd geen goed gesprek.
Toen keek ik vanuit mijn ooghoek naar mijn minnaar, hij lag met zijn armen om de juf, het lot had bepaald dat hij de juf moest doen, en hij streelde haar bovenarm. Er was sprake van intiem contact. En het raakte me. Ik was niet zozeer jaloers op het feit dat hij dit deed bij haar maar wel heel erg jaloers op het feit DAT hij dit zo kon doen.

Een wildvreemd mens dat je nog geen twee uur kent zo liefdevol dichtbij laten komen. Ik kan dat niet. Ik durf dat niet. Ik weet niet hoe dat moet. En ik bedenk dat altijd pas achteraf dat ik natuurlijk gewoon heen klein en kwetsbaar naast de man had kunnen gaan liggen en kunnen zeggen dat ik eigenlijk niks te zeggen had, dat het gewoon goed was.

ik ben zo bang voor dat moment. Dat moment van ‘gaan wij dit aan, ja of nee?’. Dat moment van wil hij ook zo met mij liggen of wijst hij mij af. Mijn basale onzekerheid voortkomend uit een puberteit vol afwijzing en daaruit volgend een gebrek aan oefenen met contact leggen met het andere geslacht.

Zo bracht een avondje tantrisch bezig zijn me weer terug bij mijn thema; mijn angst voor afwijzing en mijn onvermogen om contact te leggen op een normale manier.

Niemand zal dit op die avond van mij gedacht hebben hoor, het speelt zich allemaal binnen in mij af, naar buiten toe ben ik heel goed in staat om mezelf neer te zetten als stevige, zelfverzekerde vrouw met humor.

Diep van binnen ben ik echter slechts een heel klein onzeker meisje, dat zomaar ineens boos kan worden of heel verdrietig als ze zich afgewezen voelt. Ze laat de laatste tijd steeds vaker van zich horen
Ik luister nog niet zo goed naar haar, ik duw haar nog heel vaak in de hoek. Weg moet ze, weg met die pijn. Ze duikt alleen steeds weer op, wil niet weggedrukt worden.

Wat zou er gebeuren als ik haar aan de hand nam?

 


geplaatst door Babette - 3650 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl