Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 10 juni 2013

Is het prettig om jezelf in een hokje te stoppen?

Het invullen van een profiel is zo gemakkelijk nog niet. Je moet daarvoor goed kunnen denken in hokjes. Neem de muzikale voorkeuren. Je kunt er vinkjes plaatsen. Jazz? Blues? Rock and roll? Of meten we ons een wat jeugdiger imago aan met de vinkjes dance, funk en house? R&B dan. Tegenwoordig een combi van hiphop, soul en funk.
Maar daarvoor de R&B van Rhythm-and-blues, met exponenten als James Brown en Aretha Franklin. Je kunt er uren over praten. Wanneer is nu bijvoorbeeld iets 'jazz'? Ik neem je graag even mee naar een jazzclub in Schiedam, enkele weken geleden.

'Ha Hans, ik heb een oude lp van je uit de kast gehaald, 1970, Candy Clouds. Je eerste? Naar je dochter genoemd, neem ik aan?'
'Het was mijn tweede lp. Inderdaad naar mijn dochter genoemd, op de hoes zie je mijn vrouw met Candy op haar armen. Maar die lp, ik kan 'm niet meer horen. Niet dat ie slecht is. Maar je bent zo lang met zo'n plaat bezig geweest. Al dat gedoe eromheen, met de platenmaatschappij enzo.'
'Was het jazz? Zat het tegen rock aan? Tegen pop?'
'Nee, het was jazz.'
'Alles valt of staat natuurlijk met de definitie van jazz? Wat is jouw definitie van jazz?'
Er ontspint zich nu een interessante verhandeling over jazz. Bijvoorbeeld over jazzmuzikanten die mierzoete filmmuziek uit de Sound of Music, vertolken, en dan is het ineens jazz. Over 'Body and Soul' uit de Broadway-musical 'Three's a Crowd' (1930). Tenorsaxofonist Coleman Hawkins voegde het in 1940 aan zijn repertoire toe. "Het jazznummer met het grootste aantal opnames door verschillende artiesten", zo meldt Wikipedia. Jazz heeft met weglaten te maken. Of met toevoegen. In ieder geval met verandering. Met vernieuwing. En daar ontbreekt het in ons land nog al eens aan. Er zijn pogingen genoeg tot vernieuwing. Maar het is allemaal al eens gedaan. Of er zijn bands die retro-jazz spelen. Met conga's, met elektronica, met dj's erbij. Prachtig, maar retro. Wel laagdrempelig en dus prima om de jeugd kennis te laten maken met jazz en met de geschiedenis daarvan. Dat vernieuwen het moeilijkste is, dat er is, ach dat is een internationaal fenomeen. 'Neem Japan. Daar was ik een tijd populair. Bakken met geld verdiend, allemaal weer opgemaakt trouwens, huh. Maar ik vroeg aan iemand die daar alles voor me regelde, waarom hij dat allemaal voor me deed. Of hij me nou echt goed vond? Jullie hebben zelf duizenden getalenteerde muzikanten. Hij antwoordde eerlijk, dat hij het deed voor al die muzikanten in zijn land die van me konden leren en die mijn muziek konden gaan spelen. En toegegeven, het is er vol van copycats. Ze doen het heel aardig hoor'.
'De jazzmuzikanten waarmee ik speel, moeten ook de popmuziek van nu kennen. Ze moeten bijvoorbeeld weten wie Lady Gaga is. Niet omdat het jazz is, maar omdat ook die muziek invloed heeft, te gebruiken is, enzovoort, begrijp je. Ik moet op joh, ach je ziet het zo wel wat jazz is. Ik zal het je laten zien en horen'.

Hans en zijn band pakken het publiek vanaf de eerste seconde. Hij springt al tijdens het eerste nummer tussen zijn publiek. Zoekt de interactie op. Maakt al blazend een dansje met enkele dames. Baant zich spelend een weg tussen de menigte. It Ain't necessarily so, klinkt er uit zijn sax, waarna hij in de microfoon van zijn instrument enkele keren deze titel van Gershwin vocaal maakt. Zingen is een groot woord. 'Uit Porgy and Bess, dat zegt jullie toch wel iets hè, Schiedam?'. En hij speelt weer verder. 'Miss you' van de Stones blijkt bij de bezoekers van 'Jazz uit de Koffer' tot meer herkenning te leiden. Een solo van de gitarist brengt me nog wat verder in de tijd terug. Cream, als ik me niet vergis. Hans en band maken alles tot eigen muziek. Naast heel veel eigen werk. Het totaal raakt oud en jong. Op zijn weg terug, stoot hij me tussen het blazen door aan en voegt me toe, 'Vat je 'm al?'.

Eenmaal terug op het podium, is het de beurt aan de breakdancer die deel uitmaakt van zijn band. Op de jazzklanken, want jazz is het, breakt hij er op het podium en een paar meters lager, lustig op los, tot groot enthousiasme van de aanwezigen. Ook de elektrische gitarist, de elektrische contrabassist en drummer/dj Hamertje Tik springen bij tijd en wijle tussen de steeds verder opgezweepte menigte. 'Dit was de eerste set mensen, en ik waarschuw jullie, na de pauze gooien we er nog een schepje bovenop. Jullie zijn gewaarschuwd, ha'. Hij loopt met een brede grijns richting bar, terwijl hij mij even bij de arm neemt: 'Dit is nou jazz, begrijp je het nou..?'

Terug naar het vinkjes zetten in je profiel. Is dat nu vervelend, om jezelf in een hokje stoppen? Aangeven wat je favoriete boek, cd of film is? Politieke partij of televisieprogramma? Of is het juist prettig slechts een globaal beeld van jezelf te schetsen? Dat laat bij de ander immers nog ruimte voor de fantasie. En als alle vragen op voorhand niet beantwoord zijn, dan blijft er nog wat te praten voor als het tot een date komt. Ik ben benieuwd hoe jij daar over denkt. Krabbel het gerust onder deze blog, daar zijn blogs immers voor.


geplaatst door Brak - 5288 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl