Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 21 juni 2013

Verslaafd aan denken*

Ik had een beetje teveel gedacht en dacht vervolgens dat het een goed idee zou zijn om iets te gaan doen waarbij ik niet zoveel hoefde te denken, iets waarbij het denken vanzelf zou ophouden zeg maar.

Ik ken daar een paar middeltjes voor (of tegen?) met snel effect, de lange termijn oplossingen(meditatie, ontspanning, rust, vakantie, nog meer hardlopen) die lagen nu even niet voor de hand aangezien ik een resolute snelle relief wilde. Het moest dus meer gezocht gaan worden in seks, drugs en rock roll dat werk.

Maar eigenlijk vielen die alle drie af, toch best saai het leven als je verslavingen wat minder prominent aanwezig zijn.
Een workshopje dan maar. Werkt altijd. Maar toen ik eenmaal voor de deur van de zaal stond, ik was weer eens te laat volgens mijn therapeut de ultieme vorm van aandacht vragen, had ik spijt, die drempel over en die zaal in met al die mensen, waarom kies ik altijd voor zulke ongemakkelijke dingen? Samen met een stel dat dus ook te laat was gingen we de zaal in.

Ik schrok van zoveel mensen in een vrij kleine ruimte. Ze waren al begonnen, we schoven aan, stiekem scande ik de zaal, wat voor vlees hadden we in de kuip? Mijn ogen troffen eerst de zachte ogen van een man die dichtbij mij stond, een man waar ik wel iets mee kon dat wist ik gelijk. Niet mijn ideale man dat wist ik ook meteen, wel een geschikte voor het doel van die dag.

Mijn ideale man hield zich echter ook op in de zaal bleek al snel. Poe, ik schrok ervan.

Ik zag hem staan druk in gesprek met een vrouw, zo’n vrouw waar ik het liefst ver bij uit de buurt blijf omdat ik meteen denk dat alle mannen in de groep voor haar zullen gaan. Ik weet dat zij iets heeft wat ik niet heb. Althans dat denk ik dan. En natuurlijk praat HIJ met haar. Of zou het gewoon zijn vrouw zijn?
Precies het goede bloemenjurkje aan, soepel vallend om haar perfecte lijf(je weet wel, niet te mager, wel wat boezem maar geen bh nodig en die overduidelijk ook niet aan, lekkere billen maar geen zadeltassen natuurlijk en vast ook geen grote sloggi aan maar iets van een hipster oud roze ofzo), Een zekere nonchalance straalde ze uit maar ook iets afwezigs, iets ongrijpbaars. Heur haar was op de juiste wijze in een ‘just out of bed’ coupe gewaxt en natuurlijk was ze blond maar wel zeer gebruind. Net wat ik nou altijd zo irritant vind, of je bent bruin of je bent echt blond maar allebei dat vind ik niet eerlijk.

Ho stop…..ik was koud tien minuten binnen en ik had al heel veel gedacht, dat kon niet de bedoeling zijn.

Dat vond de juf gelukkig ook en we werden meteen enorm uit onze comfortzone getrokken. Het duurde maar heel even en toen voelde ik me volstrekt ontspannen. Had besloten dat hij niet mijn doel was van deze dag en bovendien was hij waarschijnlijk met haar, die ideale vrouw. Prima op naar de zachte ogen dus.
Die zochten mij ook. En wat paste het goed. Wat voelde het fijn en veilig en rustig en zacht en toch stevig. Toen moest ik huilen. Ja kijk, teveel denken in zo’n week dat komt niet zomaar uit de lucht vallen, er was natuurlijk wel van alles aan de hand geweest en als je dan ineens heel liefdevol in iemands armen ligt die over je haren strijkt dan komen er tranen, ook al kende je die armen een uur daarvoor nog niet. Nou ja, bij mij dan.

Toen gingen we wisselen en ineens voor ik het wist stond ik naast hem, hij die doorging voor de ideale man. Zomaar. En voor ik het ook maar had kunnen bedenken bevonden zijn handen zich op mijn lichaam en masseerde hij mijn schouders, die inderdaad erg vast zaten, hoe wist hij dat? De tranen sprongen weer in mijn ogen door zoveel aandacht en hij sloeg zijn armen om me heen en ik legde mijn hoofd tegen zijn borstkast.

‘Leuk bloesje heeft ie aan, mijn favoriete kleur blauw met bloemetjes, hoe heet die ontwerper ook alweer van die hippe mannenbloesjes en waar houdt zij, die verdacht veel lijkt op de ideale vrouw, zich momenteel op in de ruimte en had ie nou niet veel liever iets met haar gedaan als ze dus dan niet gewoon zijn echtgenote is, nou ja hij koos mij..of was dat omdat ik toevallig naast hem stond’ ja dat dacht ik allemaal zo tegen die borstkas , sorry, niet denken blijkt heel moeilijk te zijn.

Mijn hart ging ondertussen als een idioot tekeer. Het paste en voelde niet zo goed als met de zachte ogen maar pfff dit was toch maar wel de leukste man uit de groep die mij hier troostte. Het vervolg was zo mogelijk nog fijner, alles met kleren aan hoor, ja ik hoorde jullie het al denken; heeft ze weer iets ranzigs gedaan? . Nou dat viel dit keer wel mee. Intiem was het wel trouwens. En het denken viel ook even weg toen hij naast me lag en me heel stevig vasthield. Hij kuste me ook heel zacht op mijn gezicht.

Toen was het lunch.

Hij zat met zijn leuke bloemenbloesje naast het bloemenjurkje, de bitch; had ze het toch voor elkaar. Iets in me zei dat ze geen stel waren maar uiteindelijk kon het toch ook alleen maar zo zijn dat de ideale vrouw de ideale man naast haar zou hebben tijdens de lunch. Tuurlijk.

Ik zat en at tegenover de zachte ogen. En had een gesprekje met de man die ik tot nu toe alleen zonder woorden ontmoet had. Hij was niet mijn ideale man maar dat gaf niks. Als ik over zijn schouder keek zag ik bloesje met jurkje lachen en praten. Tuurlijk.

Na de pauze spande het erom. Wie met wie. En ik zag het gebeuren, een zeker niet- ideale vrouw liep op bloesje af en hij zei ja, nou dat sierde hem ook wel weer maar misschien was hij gewoon niet zo kieskeurig, aha daarom was ik natuurlijk ook in aanmerking gekomen of hij was al heel verlicht misschien dacht hij al wel helemaal niet meer, zou hij mij dat kunnen leren? Ik dacht kortom weer een heleboel en ik snelde naar zachte ogen toe want ik moest er niet aan denken een nog mindere god te treffen. Allemaal totaal niet spiritueel, sorry nogmaals, want iedereen is liefde en helemaal goed zoals ie is enzo maar ….ik mag toch ook weleens een beetje voor mezelf kiezen en dit was al second best tenslotte…

Zachte ogen had ook zachte handen. En een zacht lijf en een zachte manier van doen. Ik dacht niet meer aan bloesje tot mijn blik viel op zijn handen die nu de niet-ideale vrouw beroerden.
Hij ging er lekker in op, was mij allang vergeten.

Toen was het afgelopen. De meeste mensen bleven nog wat dralen in de zaal, altijd weer lastig om uit zo’n warm bad te stappen en de koude buitenwereld in te gaan. Zachte ogen was heel snel verdwenen en bloesje zag ik ook nergens meer. Ik pakte mijn spullen en wilde gaan toen hij ineens voor me stond.

“Hoe heet je eigenlijk?”

Er kwam een stortvloed aan tekst uit mijn mond en binnen no time wist ik ook heel veel van hem.
Het belangrijkste vroeg ik niet. Of hij een dolende single was of gewoon keurig getrouwd of misschien net als ik semi-single.
We namen afscheid, nog een keer mijn hoofd tegen de borstkas met het bloesje.

Een dag later had ik al weer heel veel gedacht. Misschien wel meer dan de week ervoor. En vroeg de juf zijn mailadres.
Ik stuurde een kwetsbaar mailtje. En als heel snel popte er een reactie op in mijn inbox. Mijn hart klopte in mijn keel. Ik zat op mijn werk en scande de tekst. Hij ging niet in op mijn kwetsbare openhartigheid maar maakte wel melding van ‘lastigheden in zijn relatie’.

Ik wist genoeg en had weer stof tot nadenken.

*Nieuwe boek van Jan Geurtz


geplaatst door Babette - 3896 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl