Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 17 juli 2013

Vakantiewerk

Vorig jaar was de algehele veronderstelling in mijn gezin, dat dit vast de laatste keer was dat we met z'n allen op vakantie zouden gaan. Maar het was zo genoeglijk, dat ook mijn oudste zoon opnieuw graag bijtekende voor nog een jaar. En zo vertrekken we binnenkort wederom gevieren naar een mooie, zonnige plek. Met water, lekker eten, een mooie stad in de buurt en natuurlijk met gratis wifi.
Toen ik nog vers gescheiden was, drukte een vriendin mij direct op het hart om naast de gezinsvakantie vooral ook voor mezelf een eigen vakantie te regelen. Want een vakantie als ouder-alleen is eigenlijk alleen maar hard werken, zei ze.
En inderdaad, er wordt heel wat van je gevraagd. Als ik terugdenk aan die eerste vakantie op Vlieland bijvoorbeeld. Twee weken grijs, echt heel grijs weer. Vlieland in de zomerzon kan de concurrentie met een Grieks eiland met glans doorstaan. Maar deze zwaarmoedige lucht had toch een somberend effect op de vakantievreugde.
Tussen de wolkenvelden door was er bovendien veel, echt heel veel wind. Zelfs een simpele strandwandeling bleek onmogelijk zonder pijnlijk gezandstraald te worden en de rosé waaide uit mijn glas zodra ik het waagde mijn kop buiten de flapperende voortent te steken.
Theoretisch gezien vormden we met z'n vieren weliswaar een uitgelezen gezelschap om te klaverjassen, maar ook dat bleek een te beperkt genoegen voor het aantal ter beschikking staande uren en de hoeveelheid kibbelpartijen die je in die tijd blijkt te kunnen maken.
Kwamen we een keer 's avonds laat thuis, brandde er iemand z'n hand aan dat oh zo gezellig bedoelde lampje en moest ik met die huilende hand fluisterend op zoek naar een koelelement en een washand. Om de volgende ochtend vast te stellen dat ik met die actie de vette tapenade had omgegooid in de koelbox en dat die over de voorraadflesjes insuline was gelekt; een medicijn dat voor mijn jongste zoon van zodanig essentieel gezondheidsbelang is, dat dit per direct een kordate actie mijnerzijds vroeg richting 's eilands huisartsenpost en de Vlielandse apotheek.
Hard werken, dat was het inderdaad, en ik kan me nog heugen hoe de ontspanning als een zacht glooiende weldaad over mij heen viel toen ik eenmaal in een zacht briesje en onder een blauwe hemel op de boot zat terug richting huis. We hadden het overleefd, het zat erop, er was gelukkig niemand dood of ernstig gewond geraakt en ik kon eindelijk gaan genieten van een welverdiende.... precies, dat was dus exact wat die vriendin bedoelde.
Inmiddels zijn we een paar jaar verder en, ook al blijf ik zelf natuurlijk eeuwig jong, de tijd heeft niet stil gestaan. Taken worden zonder mopperen verdeeld, er wordt constructief meegedacht over wat we zullen gaan doen en het weer is er op een of andere manier ook beter op geworden sinds we het land uitgaan. In kibbelen hebben ze niet zo veel zin meer, maar een waterfiets met glijbaan vinden we nog steeds een kinderlijk genoegen.
's Avonds na het eten is er steevast een vuilniszakje weg te brengen en dan is er elke keer wel een kind dat zin heeft om mee te lopen. Dan doen we een blokje extra en komen de verhalen los. Over wat ze mee maken in hun leven, wat ze daarvan vinden, over hun twijfels en over de dingen die ze al zeker denken te weten.
Mooie momenten, die gewoon gebeuren. Zonder dat ik er iets voor hoef te doen.


geplaatst door Ileen - 5063 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl