Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 14 september 2013

Herinnering aan een date

We hadden afgesproken in een ondefinieerbaar tentje.

Ik zat er al en deed mijn best me te verdiepen in een krant.
5 minuten later stapte hij binnen en begon bij het kruisen van onze blikken te grijnzen.
Met grote stappen wandelde hij op me af en schoof tegenover mij op zijn stoel.
We babbelden wat.
Zijn lange benen schoven zich een weg onder het tafeltje door.
Ik werd gewaar hoe mijn voeten het veld verkozen te ruimen.

Halverwege besloot ik buiten een sigaret te gaan roken. Hij volgde en schoof dicht naar me toe op het bankje.

De sfeer was geanimeerd zonder dat ik me iets van de inhoud kan herinneren.

Tegen de tijd dat we terug liepen naar onze auto’s stelde hij nog een ritje voor.
Ik wenste dat hij die woorden niet gesproken had want het deed afbreuk aan mijn onbevangenheid.

Terwijl ik naar huis reed gonsden zijn woorden door mij heen:
‘Nou ik ben er wel uit, zei hij, terwijl hij me diep aankeek.'
Drie dagen later zouden we naar de film gaan.
Ik zou wel zien, besloot ik, ook al voelde ik dat ik hem leuk vond.

Een avond later mailde hij dat hij me graag voor een diner wilde uitnodigen aangezien hij toch niets te doen had.
Ik struikelde enigszins over zijn formulering en bedankte voor de invitatie.
We zien elkaar morgen bij de film!

Afein wij troffen elkaar voor de bioscoop. Prompt vroeg hij uitleg over het neen van zijn eerder gedane invitatie. Het had iets dwingends echter ik sloeg mijn indrukken slechts op.
Vijf minuten later zaten we intiem in het donker naast elkaar.
Hij pakte mijn hand en omsloot die met beide handen.
Zijn warmte trok door mijn hand en ik zweefde boven mijn stoel.
Anderhalf uur heeft hij mijn hand niet meer los gelaten.

Na afloop van de film stonden we buiten te knipperen tegen het nog felle daglicht. De sfeer leek te kantelen. Hij kreeg wat korzeligs over zich.
Wellicht een suikerdip?
Hij nam me mee naar een favoriet eettentje van hem.
Onderweg pareerde hij mij mijn voortgang om de 2 minuten om me te omhelzen en te zoenen.
Het was fijn.

Toch werd het er bij de Thai niet gezelliger op. Hij begon zich dominant te verheffen en ik voelde me kleiner en onzekerder te voelen.
Na afloop vroeg hij mij de fooi voor mijn rekening te nemen.
Ik wist me er geen raad mee en legde maar wat neer hetgeen beloond werd met een sneer van hem dat ‘dat natuurlijk niet kon.’

Eenmaal buiten voelde ik de tranen in mijn ogen prikken. Ik kon ze niet meer verstoppen. Hij omhelsde me met de opmerking dat het al de 2e dame was die hij aan het huilen had gekregen. Zijn date van een week eerder was ook al huilend vertrokken. Ze was te labiel volgens hem en - besloot met zijn inzicht - dat het allemaal oude pijn was.
We wandelden weer terug naar de bioscoop.

Halverwege stopte hij abrupt. Hij moest me wat ernstigs zeggen.
‘Ah, dacht ik: het exitgesprek.’
Hij bleek 10 dagen op vakantie te gaan naar zijn huis in Italy.
‘Ja en…, dacht ik, come to the point.’
Maar dat bleek de point te zijn.

Even daarop volgde een volgende ontboezeming: ‘Ik durf het bijna niet te vragen maar wil je vannacht bij me slapen?’
Ik heb hem uitgelegd dat ik dat het voor mij nog niet aan de orde is.

Ergens voelde ik me tekort schieten en stelde voor bij hem thuis nog een afzakkertje te drinken.
Ondanks dit voorstel bleef zijn irritatie voelbaar.
Hij begon mijn auto af te kraken waarop ik luchtig voorstelde anders met zijn fietsje achter me aan te rijden.
Was dit nou een grapje? Tegen welke context diende ik zijn uitspraken te duiden?

Bij het binnen treden aanschouwde ik zijn huis. Ja dit huis past hem. De ambitieuze carriereman.
In een moment van verstrooiing zochten mijn handen de aanraking met het ruwe hout van zijn tafel.
Een sneer waaruit te lezen viel dat hij niet hield van ‘mensen die overal aan zitten’, bracht me terug in de realiteit.
Samen hebben we op de bank gelegen en elkaar gevoeld.
Na een uurtje ben ik naar huis vertrokken.

De volgende date had hij me al razendsnel ontfutselt. Dit keer bij mij thuis.
Die zondag werd ik met een onbestemd gevoel wakker.
Kon ik erop vertrouwen dat hij mijn huis heel zou laten?

Ik mailde hem om de gemaakte afspraak te cancelen en eventueel iets anders te ondernemen.
Hij reageerde geïrriteerd: ‘Ja hij was zwaar depressief wakker geworden en het leek hem ook beter om niet bij mij thuis af te spreken maar hij had ook geen zin om weer puberaal ergens af te kleumen op een bankje.’

Een paar dagen later zou hij vertrekken naar Italy. Ik kreeg zijn mailadres.
De dag voor vertrek zag ik hem lang online op de datingsite.
Ik trok mijn conclusies: ‘Dat wat gesuggereerd werd bleek niet zo te zijn’.
Zijn reactie was ronduit boos.
Ik zou een jaloerse vrouw zijn en daar knapte hij bijna op af. Ergens begreep ik zijn reactie wel echter wat moest ik met zijn tegenstrijdigheden?

Ik heb hem niet meer geschreven. Vlak voor zijn terugkeer uit Italy kreeg ik een gepijnigde mail van hem. Hij had lang en veel nagedacht over mij en had besloten er niet mee door te gaan.

Het deed me pijn.
Maar wat precies deed pijn?


geplaatst door Guusje - 5055 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl