Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
zaterdag 9 november 2013

De derde date

 

(vervolg)

 

Nadat ik veilig was geland, thuis was aangekomen en goed en wel glazig op de bank hing met een glas calvados, werd ik gebeld door mijn beste vriendin, met wie ik normaal alles deel.
“Vertel, vertel!!”, riep ze enthousiast. Normaal zou ik nu in geuren en kleuren mijn gedetailleerde relaas doen, maar nu was ik gereserveerder en probeerde vooral niet teveel superlatieven te gebruiken.

“Wow Maf, je hebt het écht te pakken hè”, was haar conclusie na drie minuten naar mijn wollige geleuter te hebben geluisterd.

Wonderlijk toch hoe vrouwen altijd alles door hebben…

We hingen lachend op.
Ik kon nergens anders meer aan denken. Die lieve date-schat suisde door mijn hoofd, stormde mijn hart ondersteboven. Springtij. Tsunami’s. Aardverschuivingen. Voor minder doe ik het ook niet, stelde ik mijzelf gerust.

Ik moest me er toe zetten om me nog te concentreren, ik kon twee bladzijden lezen in een boek zonder een letter in me op te nemen. Af en toe zat ik met zo’n bête glimlach voor me uit te staren dat ik er zelf om moest lachen.

Terwijl ik een paar weken daarvoor nog met een zwaarmoedig hoofd tot de larmoyante conclusie was gekomen dat ik de rest van mijn leven als verdorde ziel eenzaam en alleen zou slijten, was er geen ontsnappen meer aan. Alle sluizen stonden wijd open; Ik was verliefd.

De volgende ochtend kreeg ik een heel lief smsje van haar. Ze stelde voor om elkaar later die week in de avond even te zien, als ze klaar was met haar cursus. We spraken af in een café daar in de buurt.

Uit haar smsje bleek dat ook haar roze wolkje was opgestegen. Voor mij een aanmoediging om nu een Strijdvaardige Actie te ondernemen.

Bij de bloemist liet ik een enorm boeket samenstellen in mooie herfstkleuren. Ik schreef er een kort maar verpletterend kaartje bij en gewapend met die bloemen toog ik naar haar werkplek.

Ze had me verteld waar ze werkte; Een druk punt midden in de stad. Ik had nog niet goed nagedacht hoe ik mijn plan daadwerkelijk tot uitvoer moest brengen, maar dat liet ik maar een beetje aan het toeval over. Op de plaats van bestemming aangekomen liep ik op de eerste de beste vriendelijk ogende mevrouw af en overviel haar met de vraag of zij die bloemen zou willen afgeven in het gebouw daar verderop, aan een vrouw die zo en zo heette en er zo en zo uit zag en waar ik ongelooflijk verliefd op was.

Haar aanvankelijke frons veranderde in een grote glimlach. Ze begon te stralen en zei dat ze dat heel graag voor me wilde doen. Aldus geschiedde.

Toen ik haar weg zag lopen met mijn bos dacht ik even dat de hele wereld maar verliefd moest zijn, want kennelijk straalt dat af op andere mensen. Ik mijmerde nog wat door en net voor ik mijn schoenen uit wilde doen om blootsvoets Peace! En Make Love Not War! roepend als hippie après la lettre verder te huppelen, piepte mijn telefoon.

Een smsje. Van haar.

Ze was sprakeloos. Veel puntjes en hele dikke kussen en nu zag ze nog meer uit naar onze volgende date.

Ik stond zo te glimmen dat ik helemaal vergat mijn “mission accomplished” dansje te doen.

De tijd ging maar niet voorbij tot onze volgende afspraak, maar nu was het dan zover. Ik zat op de fiets naar dat cafeetje. Het was ijzig koud, maar ik had desnoods een sneeuwstorm getrotseerd.

Terwijl ik mijn fiets ergens aan vast maakte kwam zij aan. We lachten en kusten keurige wangkusjes.

Eenmaal binnen (in een kroeg waar we normaal geen van tweeën ooit zouden komen) gingen we aan een tafeltje bij het raam zitten, en bestelden hetzelfde te drinken.

Die harmonie zette zich voort… hoe ze lachte, mijn hand even pakte, vertelde, ondeugend keek, confronterende vragen stelde, geen genoegen nam met vluchtige antwoorden, zoals ze naar de bar liep om weer te bestellen….
Ze was gewoon heerlijk. 

Voor we het wisten knalde Andre Hazes loeihard door de speakers dat het de hoogste tijd was.       

Eenmaal buiten stonden we nog een beetje condenswolkjes blazend verder te praten.

Dicht bij elkaar, het was koud.

Heel dicht bij elkaar. Zo dicht dat het een omhelzing werd.  
Vioolmuziek zwelt aan…. Een wangkusje, daarna een lipkus en nog een en nog een.

En toen….

Als zoenen nooit bedacht was deden wij het toen. 
Terwijl zwellende violen losbarstten in een imposante symfonie en lachende cherubijntjes pijltjes schoten zweefden wij aan elkaars lippen en rond elkaars tong tot heel ver boven alle roze wolken.

Het was zo’n moment dat je wenst dat de hele wereld ‘freeze’ doet en pas weer verder beweegt als je met je vingers knipt.

WOW!
Duizelig maakten we ons uit die tijdloze omhelzing los.

“Ik ben geloof ik heel erg verliefd op je”, verklaarde ik stuntelig en vooral volkomen overbodig. Ze reageerde met nog zo’n kus. En nog een. En nog een.

Met een natintelende mond fietste ik haar naar huis en nam net als de vorige keer keurig voor de deur afscheid. Met een serieuze Zoen, deze keer.

“Ik heb het heel druk de rest van de week.... maar zal ik zaterdag bij je komen eten? Dan kun je maken waar je vanavond zo over opschepte.”, zei ze.

“Heel graag”, zei ik.

“En mag ik dan bij je blijven slapen?“ vroeg ze.

“Ja… natuurlijk”, antwoorde ik.

 

Ik zweeffietste groggy naar huis. De maan lachte. De stad straalde.
Ik was zo gelukkig.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


geplaatst door Mafisti - 6741 keer gelezen

beoordeeld 3.85/5 (20 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl