Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
vrijdag 15 november 2013

Love to date

Als infantiele, bleue, beginnende dater betreed je een mijnenveld vol valkuilen. Zie dat maar eens ongeschonden te doorstaan. De eerste valkuil is goedgelovigheid.

Wie (m/v) kent bijvoorbeeld niet de gênante situatie dat op de eerste afspraak aanzienlijk meer kilo's op je af komen dan de beloofde 60, 75 of 90. Alsof de profielfoto in een holle spiegel genomen is, zo een uit het lachpaleis op de kermis. Achteraf best grappig en begrijpelijk (wie is bij het daten niet onzeker over zijn uiterlijk?) maar niet slim. Wat kilo's meer of minder, big deal! Ergerlijker zijn de niet-recente foto's. Enfin, als het nou bij die foto's bleef... Maar nee, ook het gefotoshop van karakters, cv's en levens is bij menigeen uit de hand gelopen.
Je moet jezelf verkopen, ik weet het, het is alsof je solliciteert, maar er zijn grenzen! Het pimpen van jezelf mag iets minder, want het komt toch uit. Je begint met een achterstand die niet meer in te halen is.
Ach, lees de blogs op deze site en je scrolt van deceptie naar kater naar ontgoocheling, omdat hooggespannen verwachtingen wreed verstoord worden door zoiets banaals als de alledaagse realiteit. Die waren we even vergeten. Zelfs van de euforie na meerdere ontmoetingen – 'de klik was er écht' – blijft van de ene op de andere dag niets over om op dát moment onverklaarbare redenen, maar wat later in feite volkomen logisch is: hij/zij is te leuk voor een ander.
Hoef je verder niet mee te zitten, want jullie krijgen allebei wat je verdient: een leven zonder elkaar. Tien tegen één ben je beter af.
Tien tegen één, tja, en dat is nou net het probleem. Die ene gemiste kans schrijnt, die blijft door je hoofd spoken. En voor je het weet beland je in een date-crisis. Je begint eraan in het geloof dat er ergens een maakbare samenlevingsvorm in het verschiet ligt, maar gaandeweg voel je je langzaam maar zeker naar de categorie onbemiddelbaar afglijden. Wat is er mis met mij? Je gaat die vreselijke succesverhalen op de site lezen, wat een klef zootje zeg. Wacht maar tot je een paar maanden verder bent, denk je. Het duurt dan niet lang meer voor je het vertrouwen in een goede afloop definitief verliest. Je maakt af en toe een wanhopige comeback en een date-burn-out dreigt.
Ho! Stop!

Ik niet. Ik voel me goed. Een nieuwe dag. Een nieuw leven. Een paar maanden geleden besloot ik met volle overtuiging op M4M te gaan staan, na een aantal jaren onder een steen te hebben gelegen. Ik zou all the way gaan. Ik kende de verhalen van de horrordates, maar dat zou mij niet overkomen en ik zou er al helemaal geen aanleiding toe geven.
Wat er ook zou gebeuren.
En er gebeurde wat.
Maar eerst mijn lessen voor beginnende mannelijke daters: 1) Slowdaten is uit, speeddaten is in. 2) Lees tussen de regels door (er bestaat namelijk een codetaal voor daters en beginnelingen doorzien die niet). 3) Vrouwen willen maar één ding!
Hoe ik daarbij kom? Regelmatig word ik 's nachts gillend wakker van mijn 'worst date ever'.

Ik had echt mijn best gedaan. "Maak jij het maar vast gezellig", had ze ge-sms't. Met een deken, picknickmand, fles rosé (eentje extra in de achterbak, je wist nooit) en twee kristalheldere Iittala-wijnglazen stond ik aan het einde van het bospad. Te wachten. Ze was te laat, veel te laat. Even dacht ik dat het aan de verkeerde GPS-coördinaten lag of dat ze de tomtom niet onder controle had.
[Sorry dames, hier moet ik even een mars-venusdingetje kwijt. Als mannen - ik spreek hier namens het hele ras - waren we hartstikke blij met de tomtom. Tuurlijk, leuk speeltje voor ons, maar de ware reden was dat we eindelijk verlost waren van de vrouwelijke bijrijder met routekaart op schoot. We konden die kaart na de eerste bocht beter meteen uit het raam flikkeren en op de stand van de zon verder navigeren, dan waren we altijd eerder op de plek van bestemming geweest!]
Twee koplampen kwamen dichterbij. Mijn date had de navigatie blijkbaar in de vingers. Niet alleen in de auto, ook in het vervolgtraject, want ze ging recht op haar doel af.
Het raampje ging naar beneden. "Hai hai", klonk het vrolijk. Op de achterbank stonden twee AH-tassen, vol met boodschappen, grote voordeelpakken Pampers, kattengrit, cornflakes, tacochips, stokbroden, het waren de hamsterweken. Er ritselde ook wat tussen de rollen wc-papier.
"Daar ben ik dan."
"Ja, daar ben je dan", zei ik. "Ik was er al."
Ze stapte uit en trok haar gebloemde King Louie-jurkje strak over haar dijen. De eerste aanblik beviel me. Niets gelogen aan haar profielfoto, sterker nog, driedimensionaal zag het er allemaal nog beter uit. Maar daar kwam ik niet voor. Kom op zeg. Ik kwam voor een goed gesprek, wilde weten welke diepzinnige gedachten en boeiende persoonlijkheid er achter die bruine ogen schuilgingen, ja toch?
Omdat haar auto een beetje scheef stond en achterover helde, dook ik erin om de handrem aan te trekken. Het geritsel op de achterbank ging ineens over in smakken. Tussen de wc-rollen bewoog een speen. En er zat een baby in een Maxi-Cosi aan vast. "Ik kom net van de crèche, moet zo weer naar een afspraak en heb niet veel tijd", zei ze.
Veel te weinig voor de picknick waar ik me zo op verheugd had. De picknick bleek echter bijzaak. Haar bedoeling werd al gauw duidelijk: ze kwam voor een snelle wip! Ik had alle signalen gemist. Na een kortstondige flirt op de mail waren we op dit romantische uitje uitgekomen. "Maak jij het maar vast gezellig" was codetaal voor: "Wij gaan het doen mannetje." Wist ik veel.
Hoeveel tijd erover bleef, vroeg ik haar. Nou, hooguit tien minuten. Dat had het goede nieuws van de dag kunnen zijn. Die prestatie kon ik normaal gesproken leveren, maar ik twijfelde in dit geval direct aan de haalbaarheid van de missie om haar in die tijdspanne tot een hoogtepunt te brengen.
Omdat het gras nat was, stelde ze voor de achterbank van mijn auto als matras te gebruiken.
"Ik doe alleen mijn slipje uit hoor", giechelde ze, terwijl ze het portier opende.
"Het verbaast me dat je er überhaupt één aan hebt", mompelde ik.
Net iets te hard, want ze hoorde het. Haar jolige stemming sloeg direct om.
"Ja hoor eens mannetje. Jij wil dit net zo nodig als ik, we komen niet voor de romantiek. Als het zó moet, hoeft het voor mij niet."
Ik schroefde de fles rosé open en nam twee forse slokken. Alcohol is slecht voor het libido, dat had ik net nodig. Voor mij hoefde het ook niet.
"Wat is dat toch met jullie mannen. Huilie huilie doen omdat ze zo tekortkomen en als puntje bij paaltje komt, laten ze het afweten."
Ik hoor weleens andere verhalen, dacht ik. Maar ik kon op dat moment prima leven met dit tegengeluid.
Ze smeet het portier van mijn auto dicht, streek met twee handen haar jurkje glad, en snelde wiebelend op haar turqouise pumps naar haar eigen auto. "Nou Sammie, we gaan weer, deze meneer heeft ineens geen zin meer", sprak ze tegen de speen op de achterbank.
In haar achteruit reed ze in één strakke rechte lijn over het bospad terug.
Verbijsterd stopte ik de deken, de picknickmand en de glazen in mijn kofferbak. Het restant rosé schudde ik uit de fles. Toen ik wilde instappen, zag ik haar slipje in de berm liggen. Nou ja, dacht ik, dat scheelt tenminste tijd bij haar volgende afspraak.

<wordt vervolgd>

Muziektip:
http://www.youtube.com/watch?v=CmwRQqJsegw

 


geplaatst door Pringle - 5013 keer gelezen

beoordeeld 3.84/5 (25 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl