Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 30 november 2013

True love

Ik ben een ongelofelijke romanticus, op het kleffe af.

De ideale vrouw liep zomaar voor mijn huis langs. Ze woonde een paar huizen verderop. Het zilverblonde haar had ze zo losjes opgestoken dat het een verwilderde indruk maakte. Achter een Lous Haasdijk-montuur ging een troebele blik schuil. De zoom uit haar wollen jurk liet los en veters in haar schoenen ontbraken want dat vergrootte de kans op struikelen. Over twintig meter deed ze vijf minuten. Ze had geen rollator maar een looprek. Ze was 92 jaar en liep zo voorovergebogen dat haar rug vrijwel horizontaal stond.
We raakten aan de praat toen ik op een herfstdag de heg aan het snoeien was. Martha was haar naam. Ze was hier met haar man in de jaren dertig komen wonen, als een van de eerste bewoners in de wijk. Jong getrouwd en altijd bij elkaar gebleven. Vol trots praatte ze over haar man, Bob. 'Hij was vroeger magistraat bij de rechtbank!' De vanzelfsprekendheid van haar bewondering ontroerde me. Ondertussen nam ze me een paar keer op van top tot teen. Niet zoals je even stiekem iemand scant voor een eerste indruk, nee, ze nam haar tijd. Ik werd gekeurd. Ze streek een lok uit haar oog, en een glimlachje speelde minzaam op haar lippen. Zat ze met me te flirten?
Dat streelde me, want ik vond haar... mooi. Met de kennis van nu had ik bij wijze van spreken kunnen denken: zou ze op Second Love staan? Maar dat bestond toen nog niet.
Mooie Martha was waarschijnlijk altijd mooi geweest, had zonder twijfel veel mannen het hoofd op hol gebracht, maar was een leven lang bij dezelfde man gebleven, van wie ze nog steeds hield.
Bob sprak ik ook weleens. Dan zat hij buiten in de zon voor zijn huis de Metro te lezen, die hij van het nabijgelegen station ophaalde. Hij was twee jaar ouder dan Martha. We bespraken het wereldnieuws en hij liet nooit na iets liefdevols over zijn vrouw te zeggen. 'Haar ogen gaan een beetje achteruit, dat is jammer, ze kan bijna niet meer lezen, maar dan lees ik haar voor.'
Tja, zo simpel is het: liefde is elkaar voorlezen. Deden/doen we toch ook bij onze kinderen!
Het huis van Martha en Bob was de laatste dertig jaar nauwelijks veranderd. De enige warmtebron was een gaskachel in de woonkamer. Omdat ze geen trappen konden lopen, woonden ze op de benedenverdieping. Naar een verzorgingshuis wilden ze niet. Met hulp van thuiszorg en buurtgenoten konden ze er blijven wonen. Op het laatst kwamen ze niet meer buiten, zaten ze alleen nog in een stoel tegenover elkaar. Zij met een boek en een immense loep voor haar ogen en hij met de krant op schoot. Ze overleden kort na elkaar, binnen een week. Alsof ze op elkaar gewacht hadden. Wie eerst?

Martha en ik scheelden toen veertig jaar, en haar vermeende flirt doet me nu beseffen wat ik ben kwijtgeraakt in de loop der tijd: de onbevangenheid van de jeugd. Een onbevangenheid die zij op haar 92ste nog bezat nota bene!
Veertig jaar geleden was ik 16 jaar, zij was 14. 'Ik vind je leuk', zei ze. 'Ik jou ook', zei ik. 'Wil je verkering met me', zei ze. 'Ja', zei ik. We gaven mekaar een hand en gingen de wereld in. Zo makkelijk was het. Geen vooroordelen, geen ballast, geen verleden, geen argwaan. De rugzak was leeg. Dat het niet voor altijd was, had meer te maken met overmoedigheid en schommelende hormoonspiegels dan met uitgebreide wensenlijstjes en hooggespannen verwachtingen.
Elkaar onbevangen tegemoet treden, is dat de sleutel tot date-succes?
Begrijp me goed, ik heb het niet over de profielkeuze. Of je wel of niet elkaars type bent, of je twee verschillende levens al of niet in elkaar ziet vallen, of je wel of niet gedeelde passies hebt. Het gaat me niet om de noodzakelijke kritische selectie aan de poort, maar om wat daarna komt. Het verleden heeft misschien bepaald wie en wat je bent, het doet er in feite niet toe. Vanaf nu telt alleen de toekomst. Je hebt samen namelijk geen verleden. Je begint bij nul. Zie het als een geboorte.
Misschien denk je: dat lukt nooit, dat is onmogelijk, dat is een illusie. Klopt! Maar... nou en? Ik ben liever een illusie rijker dan armer.

Bijbehorende muziektip:
www.youtube.com/watch?v=vOwSLH5MrBk

 


geplaatst door Pringle - 4664 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl