Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 22 november 2013

With love, van d'andere kant

Van nachtmerrie naar dagdroom is een kleine stap. Je wordt wakker, staat op en kijkt naar buiten. Daar sta je dan, niet-ideale man op zoek naar ideale vrouw. Geen wonder dat er iets misgaat in de beleving over en weer. Ik wilde hier verder schrijven over de ideale vrouw, maar er zijn belangrijker zaken, dus zij moet een weekje wachten. Eerst een bekentenis. Over het pimpen van je profiel, ik maak me er ook schuldig aan.

Een begrijpelijke activiteit, omdat we op de datingmarkt in de etalage staan. Zolang je profiel geen onwaarheden bevat, so be it. En wat zeggen goede eigenschappen nou helemaal? Het gaat om je gedrag. Als je van jezelf zegt dat je ondernemend en doortastend bent en later blijkt dat je de aardappelschillen in de tuin van de buren kiepert omdat hun kat in je plantenbak zit te schijten, dan heb je inderdaad je punt gemaakt. Én je bent geen dierenvriend!
Ik durf hier zelfs te beweren dat oprechtheid, openheid en eerlijkheid – allemaal goede eigenschappen toch – ineens totaal anders gewaardeerd worden als een man in zijn profiel zet: 'Oh ja, en ik heb een grote lul.' Als een soort bonusaanbieding om zijn viriliteit aan te prijzen. Of niet soms?

Interessanter is wat mensen verzwijgen in hun profiel. De minder leuke kantjes, die we zo lang mogelijk uit het zicht houden, de donkere kant zeg maar. Daar kom je pas na verloop van tijd achter.
In mijn profiel staat als een soort disclaimer dat ik niet perfect ben. Ik leg het niet uit. Ik ga niet mijn eigen glazen ingooien, dacht ik, je merkt het vanzelf. Als er achteraf wat te mekkeren valt, kan ik zeggen: het stond er toch!
Bij sollicitaties krijg je soms de vraag: 'Noem eens drie slechte eigenschappen van jezelf.' Ja dikke doei! Dus je zegt: ik ben te perfectionistisch (ah, kwaliteitsbewust), ik wil vaak te snel resultaat zien (ah, besluitvaardig), ik neem soms te veel hooi op mijn vork (ah, een harde werker). Met al je slechte eigenschappen denkt je toekomstige baas een kanjer in huis te halen.
Zou ik ook kunnen doen. Maar om mijn eigen principes – meer openheid en eerlijkheid in het profiel – kracht bij te zetten, ga ik hier en plein public met de billen bloot. Misschien krijgt het navolging en kunnen we elkaar dan met minder hooggespannen verwachtingen in het echt ontmoeten.
Bovendien is de behoefte aan informatie over 'd' andere kant' groot, heb ik begrepen. Voor het wederzijds begrip tussen de seksen is het goed om sommige minder leuke zaken boven tafel te krijgen. Bijvoorbeeld de lichamelijke ongemakken van een man op leeftijd. Vrouwen hebben hun overgangsklachten, wij mannen hebben de prostaat.

Bij mij begon die een paar jaar geleden op te spelen nadat ik binnen een jaar twee keer een blaasontsteking had gehad. Althans, ik dacht dat het door de prostaat kwam. Want blaas en prostaat, hoewel twee totaal verschillende organen, liggen in elkaars verlengde, dus de gedachte aan prostaatkanker was zo gek niet. Mijn dokter suste me, maar vond het toch nodig om naar mijn prostaat te kijken als het antibioticakuurtje over twee weken afgelopen was. Ik wist wat dat betekende!
Die mededeling veroorzaakte een explosie in mijn hoofd. Niet zozeer vanwege een eventuele beroerde uitslag (je komt een keer aan de beurt, daar heb ik me allang mee verzoend), maar vanwege haar kennismaking met mijn donkere kant, als je begrijpt wat ik bedoel.
Ja, mijn dokter is een vrouw. Dat vond ik een complicerende factor. Te meer daar ze een heel mooie vrouw is, type Sophia Loren. En dertig jaar jonger dan ik. Help!
Ik heb twee weken slecht geslapen. Er treedt een bewustzijnsvernauwing op die je kunt vergelijken met een verliefdheid, maar dan in negatieve zin. Je kunt nergens anders meer aan denken, terwijl je er niet aan wíl denken. Er schiet van alles door je hoofd: wat als je net die dag aan de diaree bent bijvoorbeeld, of het omgekeerde, dat je obstipatie hebt. Je speelt kortom, ineens de hoofdrol in de bestseller 'Vijftig tinten bruin'. Er gebeuren rare dingen in je brein. Om de gedachte aan aambeien te verdringen, dwong ik mezelf de hele dag aan aardbeien te denken.
Stel je niet aan, zul je zeggen. Oké, ik weet het. Ik heb een vriend die laat ieder jaar een prostaatcheck doen, gewoon voor de zekerheid, maar ik vermoed voor de fun. Lukt het dokter? Doe er nog maar een vinger bij hoor!
Ik kan er niks leuks aan bedenken. Ik had het ontzettend met mezelf te doen, en eerlijk gezegd ook met mijn dokter. Dat is dus je werk, dacht ik. Aan de andere kant: respect!
Doomsday.
Ik ben niet groot geschapen. Onder de juiste omstandigheden wil het zich best tot een redelijk formaat ontwikkelen, maar die ochtend bleef er niks van over. Noem het een doodsbang vogeltje voor mijn part. Moeder natuur deed wat dat betreft perfect haar werk, want het idee dat je met een erectie in de wachtkamer zit omdat je straks in je blote reet voor een jonge Sophia Loren staat, liet me de dagen daarvoor niet los. Gelukkig was dát uitgesloten.
Of ik eerder zo'n onderzoek had gehad, vroeg mijn dokter. Gelukkig niet, it scares the hell out of me, dacht ik. Met hese stem piepte ik: 'Nee'. Waarop zij zei: 'Pfff, nou ja, ach, het stelt niet zoveel voor', terwijl ze haar wilde bos haar samenbond in een staartje. Dat begreep ik niet helemaal en de fantasie sloeg weer op hol. Naar de prostaat kijken zou ze toch niet letterlijk bedoelen...
Ze trok een paar latex handschoenen aan en waarschuwde: 'Als ik hem voel, voel je aandrang om te plassen.' Shit, ook dat nog! Als ik aandrang voel, heb je dus kans dat ik straks over die tafel lig te zeiken. Oh god, kon ik geen roesje krijgen of zo. Ik wou dat ik flauwviel, zodat zij ondertussen snel haar ding kon doen.
Dat gebeurde niet. Ik moest me op de dokterstafel op mijn zij draaien, mijn broek naar beneden doen, zij zakte door haar knieën voor de juiste aanvliegroute, en hupsakee, daar ging die wijsvinger op zoek naar de dood.
De diagnose viel positief uit. Niks aan het handje eigenlijk. 'Hij is wat groter maar voelt goed aan', zei ze met een lieve glimlach. 'Mooi glad en rond.' Het leek of ze er plezier aan had beleefd.
Ik had moeite haar de bewuste hand te schudden en moest me inhouden niet naar buiten te hollen. Met de fiets aan de hand liep ik naar huis.
Dus... om op mijn profielwerkstuk terug te komen: ik ben niet stoer, ik ben geen held, heb geen XL-gereedschap. Niet-ideale man op zoek naar ideale vrouw.
Pfff, nou ja, ach...

<wordt hopelijk niet vervolgd>

Muziektip:
www.youtube.com/watch?v=Tgcc5V9Hu3g


geplaatst door Pringle - 5969 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl