Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 24 december 2013

Arretjescake

Zit U allen klaar??                                                                                                                                         Hier volgt weer een aflevering uit de reeks: "Obscure memoires van enen Alleenstaanden Man"...

Gisteren meende ik in een vlaag van naastenliefde mijn levensgezel te moeten verrassen met een zelfgemaakte Arretjescake…
Vrouwen en Chocolade hebben immers een welhaast Mythisch Magische uitwerking op elkaar?!
Wie weet zou dit haar ijzige voorkomen van de laatste weken doen ontdooien.
Ons samenzijn versoepelen, onze conversaties verdiepen, ons gekibbel verstommen, ja zelfs ons liefdesleven opkoken??
Sinds zij op cursus gaat, eens in de maand, enkele dagen in verafgelegen oorden, mét overnachtingen en zij daarbij condooms insluit in haar toilettas, zijn mijn waarschuwingslampjes zachtkens gaan flikkeren…
Hoewel ik mij uitput in voorkomend gedrag en huishoudelijke bezigheden van uiteenlopende aard blijft onze frequentie van forniceren op gelijke tred met het wisselen der seizoenen, en dan ben ik nog optimistisch van inborst…
Stofzuigen, dweilen, ramen lappen, toiletten boenen, douchekoppen ontkalken, putjes ontharen, strijken, boterhammen smeren, appels schillen, warm eten koken, kinderen naar school brengen en weer halen, leuk mee doen met meegekomen speelkameraadjes…Limonade schenken, billen afvegen, koekjes delen, financiën regelen, auto wassen en uitzuigen, ruitensproeierantivries bijvullen voor de woon-werkauto van moeder…U kent dat wel…
Mijn lief blijft er echter een hardnekkig frigide staat van dienst erop na houden….
Ik vrees dan ook dat de door mij zo mijn aanbeden levensgezellin buiten de deur aan haar gerief komt…
Nu ben ik nooit zo’n prater geweest en dit soort diep ingrijpende vraagstukken benemen mij bij voorbaat alle moed tot zinvolle communicatie…Hoe jammer ook!

Goed! Dan maar de subtieler weg bewandeld dacht ik zo…
Paaien met aandacht en kleine aardigheden…dan??
Nu zag ik recentelijk op een blog een recept voor Arretjescake…
Daarin zit immers een overdaad aan het aloude afrodisiacum der vrouwen: Chocolade!
Wellicht kon dit mijn kansen doen keren??

Aldus gisteren vol overgave het etablissement van Heer Heyn bezocht voor de ingrediënten.
Ik had haast want het ding moet enige uren opstijven in de koelkast…(of dat een kwaad omen is weet ik niet, maar achteraf…)
Afijn, na een stuk of wat schommelende, met winkelwagentjes morrelende oudjes vanachter hun rollators te hebben geschoffeld om vrije doorgang te krijgen bij het toegangshekje, kon ik snel mijn inkopen doen.
Het pukkelige kauwgom kauwende sletje achter de kassa bekte ik bij het eerste oogcontact direct af met een:”Nee! Geen zegels, geen flessen ingeleverd en géén bonuskaart!!”
Het stomme wicht verslikte zich pardoes in haar fel roze Bubblegum en begon wat blauwig aan te lopen aan het eind van haar hoestbui…
Gelukkig had zij mijn artikelen al ingescanned en hoefde ik alleen de betaalkaart maar door de sleuf te trekken, code in te tikken en de kuierlatten te nemen .
De ambulance arriveerde net toen ik het parkeerterrein afdraaide…

Welaan, thuis gekomen direct de schort voor en aan de slag!
Wat een expeditie! Wat een ervaring!
Ronduit overweldigend zwelgen in eierstruif, warme stroperige Chocolade (puur: 72% Cacao!). Gesmolten boter en murw gebeukte Mariakaakjes (Theebiscuit van mijnheer Heyn..)
Lispelend en huiverend stond ik, gelijk een toverkol, te brouwen en te roeren en te kneden en te stampen.
De Glandulae Submandibulari en -Parotii maakten bijkans overuren...Ik kon er bijna niet tegen slikken...
Enkele druppels transpiratievocht hebben de receptuur versterkt…

Na het dumpen van de lustopwekkende massa in een cakevorm en enig plempwerk voor stevigheid ende cohesie moest deze Bouwsteen der Geneugten nog enkel uren uitharden in de Refrigerator…

Nog minstens een paar uur wachten tot de Rigor Mortis is ingetreden....
Dan pas kon het ontleden en proeven beginnen!
Hoe de tijd door te komen?!

Gelukkig was het weer een gewone doordeweekse dag na al dij eindeloze zaaddodende feestdagen en kon ik nog wat achterstallig verstelwerk doen…
Bijkans vergat ik de tijd en het rypende liefdesbrood…
Om er pas na het avondeten weer mee geconfronteerd te worden bij het uitsoppen van de koelkast, waar Junior weer eens de siroopfles in had leeg gekieperd….

Lang kon ik de drang dan ook niet weerstaan en heb het mes, vers gewet, in het Cacaofabrieksel gezet...
Moeders, bedolven onder papierwerk van de werkgever in de studeerkamer een plakje gebracht, tezamen met Zielknijpers onovertroffen aftreksel van Arabica en Caffeïnevrije...

"Wat is dat??",was haar hoopgevende verraste repliek…
"Heb je dat gekocht?? Of zelfgemaakt..."
Daar meende ik toch bijkans een frivool compliment uit te kunnen destilleren!
Geen antwoord gevend op deze allesonthullende vraag repliceerde ik met een wedervraag:"Hoe vind je het??"

"Wel lekker", was het op matte toon verwoorde antwoord....

WEL LEKKER.........!!!!!!!!!!!!!!!!! (Oh iets te veel uitroeptekens...)
Donderslagen beukten mijn schedelpan, felle bliksemflitsen verblindden mijn zicht en verwaterden mijn blikveld...Een afgrond opende zich gapend onder mijn beslofde voeten…

Daar had ik mij voor uit den naad gekeukend...
Mij in het voren verkneukelend op een blij verrast gezicht, een van genot ontspannen gelaat bij het zien van deze verrassende lekkernij, de lijnen van stress en de denkrimpels tussen de wenkbrauwen verzachtend.
De chocolade die de blossen op haar vale wangen zouden kleuren...
Twinkelingen in de ogen, die spraken van oplaaiende passie en trots over dit onzelfzuchtige geschenk...
Rijzende boezem, ademlucht binnenhalend,...klaar voor de sprong...

Helaas!

"Wel lekker..."
Nog één troost,.. ze heeft het meen ik wel opgegeten, hoewel ik het afvalvat niet heb doorzocht...Iets wat ik ook maar niet doe, de waarheid kan immers zeer ontnuchterend en staalhard zijn...

Ik voel mij gekwetst, vraagt U zich terecht af??
Ach....
Ja!
Toch wel...
Maar relativerend, had ik niet zelf de verwachtingen tot een hoogzingende snoer gespannen? Een klein zuchtje wind, een vale nachtvlinder die landt op het weefsel en daar knapt het zijden draad!

Hoe kon ik zo naïef zijn...?

Nu ik dit zo terneergeslagen zit te typen, het toestenbord besmeurend met chocolade en cacao (het ligt wat zwaar dat wel..., maar smaakt toch best wel goed!) bedenk ik weer de wijze woorden die mijn zielsverwant Levi Weemoed eens zou hebben kunnen plengen...
"Het leven bestaat uit louter teleurstellingen, met hier en daar een speldenprik geluk!"

Welnu,.. Een nieuwe dag, een nieuw geluid...Nieuwe Ronde, Nieuwe Kansen!
Niet bij de pakken neer zitten.
De huiselijke taken roepen!
Terwijl ik de plaatselijke Permafrost van mijn moestuune met mijn spade doorklief, opzoek naar de laatste winterwortels, bereikt mij de prikkelende geur van de vrieskou in de coniferen. Een verdwaalde lijster kwinkeleert mij opbeurende tonen toe vanaf de dakgoot van de vervallen schuur...
Vrolijke kinderstemmen klinken schel van het verre schoolplein..
Enkele nog fel gekleurde Rozenbottels over de schutting knipogen naar me...
Kijk!
Een Roodborstje!

In de schuur heb ik een stevig koord van oranje kunststof gevonden…Een oude sleepkabel van de vorige eigenaar des huizes zeker…De vliering van de schuur ligt nog vol met zijn onhebbelijkheden…
De balken zijn van goede kwaliteit, de middenbeuk kon afgelopen zomer moeiteloos het motorblok van  mijn oude Mercedez-Benz Camper torsen…
Nu nog even het Internet op. Kan nog net voordat de kinderen van school komen…
Google search: Beulsknoop…


geplaatst door Alex61 - 5705 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl