Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 11 december 2013

dubbele espresso

 

Stadspark, nazomer, regenachtige avond.

Binnen in het niet té drukke theehuis. De ruiten zijn beslagen, het is er aangenaam. Er klinkt zachte jazzmuziek, gerommel van glas- en vaatwerk en het gedempte geroezemoes van gesprekken.

Af en toe een lach.

Hij is er al en heeft zich strategisch opgesteld aan een mooi tafeltje bij het raam, met uitzicht op de deur. Hij heeft er zin in. Heeft zich voor de gelegenheid gekleed in een (iets te strak zittend) zwart colbertje met daaronder een grijs T-shirt en een dure spijkerbroek. Gel in zijn haar gedaan, wat hij eigenlijk nooit doet en zo ziet dat er ook uit. Hij heeft al een dubbele cognac op, omdat hij het idee ineens had gekregen dat hij zich daar wat losser en gemakkelijker door zou voelen. 

Hij verstopt zich in een glossy tijdschrift over snelle auto’s en kijkt er vaak overheen, naar de deur en daarna een beetje schichtig om zich heen alsof hij bang is dat iemand ziet dat hij hunkerend aan het wachten is.  

Hij weet niet wat hij moet verwachten. Hij kijkt een beetje tegen haar op omdat hij haar vragen per email wel erg confronterend vond. Hij wilde eigenlijk eerst nog een tijdje chatten, maar zij weigerde dat en stelde meteen een afspraak voor.

Hij vindt haar erg aantrekkelijk en niet alleen door haar foto’s. Maar wat het nu wel precies meer dan dat is, dat weet hij niet precies.

Dan komt zij binnen.

Zij had niet veel tijd om zich na haar werk nog op te tutten en had daarom vanochtend haar lievelingsjurk al klaargelegd. Eenvoudig, maar die staat haar goed en dat weet ze. Niet te kort niet te lang, een beetje decolleté, niet te veel. Zit gewoon lekker, zij voelt zich er goed in. Hakken had ze geen zin in, dat vind ze overdreven bij zo’n eerste afspraak, ze draagt haar lekkere schoenen. Elegant genoeg, vind ze.

Ze verwacht niet veel. Hij was aardig, zag er wel vriendelijk uit op de foto’s, maar hij was wel erg terughoudend geweest met antwoorden op de vragen die zij stelde. Hele normale vragen, over gevoelsonderwerpen. Om hem beter te leren kennen. Enfin, ze ziet wel.

Zij kijkt rond, herkent hem en loopt naar zijn tafeltje. Hij doet alsof hij totaal verdiept in zijn tijdschrift is en kijkt vlak voordat zij bij zijn tafel staat op.

“Halloooo!!” zegt hij. Hij schrikt zelf een beetje van zijn gemaakte enthousiasme.

(hij denkt: Het is echt een lekker ding. Veel lekkerder nog dan op de foto. Ik moet mijn beste beentje voorzetten, maar ik maak zeker een kans. Misschien niet vanavond maar dan toch wel heel snel. Shit, wat heb ik voor boxer aan? O nee, niet aan denken. Gewoon aan de toekomst. Mooie borsten ook, lange benen… Wow.)  

“Hi”, zegt zij. “Ben je er al lang? Ik ben toch niet te laat?”

(zij denkt: Oei. Is dat dezelfde man als van de foto’s? Wat leest hij daar in godsnaam? Wel een aangename stem gelukkig. Aiaiai, was dat nu slecht geacteerd of gewoon onhandig? O, hij blijft gewoon zitten, wat onattent. Hij had ook mijn jas kunnen aannemen… Ik hoop echt dat…. nee hè, hij kijkt STIEKEM naar mijn borsten. Pfffff, nou maar even aankijken, maar ik vind het nu al niks eigenlijk meer.)

Ze gaat zitten. Pakt de menukaart en scant snel.   “Wat drink jij?”, vraagt ze vriendelijk.

“O, ik heb net een espresso op”, zegt hij zonder haar aan te kijken.

Haar ogen vallen op het lege cognacglas op tafel, ze glimlacht.

“Ik heb wel zin in iets sterkers”, zegt ze en wenkt de ober.

“Mag ik een calvados en wat wil jij? Nog een espresso?”

De ober kijkt haar vragend aan, maar herstelt zich snel terwijl hij naar hem kijkt.

“Doe mij dan eigenlijk maar een cognac, dat kan nu wel. Hennessy VSOP, als je dat hebt.”

“Tuurlijk mevrouw, mijnheer” knikt de ober en verdwijnt.

Als hij even later de glazen heeft gebracht pakt de man direct het glas op en neemt een flinke slok. “Hè dat smaakt.”

Zij pakt haar glas op en heft het.

Als hij dat ziet heft ook hij zijn glas.

Hij: “Ooo ja. Leuk. Op ons? Proost!”

Zij: “Op het leven, cin cin…”


Het is even stil. Zij kijkt naar hem, hij kijkt afwisselend naar zijn glas en het tijdschrift voor hem op tafel.

(hij denkt: “Ze is prachtig en gelukkig ook een beetje uitdagend. Het gaat heel goed, veel beter dan ik had verwacht, ze kijkt me de hele tijd aan. Als ze zo voorover zit kan ik een beetje in haar decoletté kijken, dat doet ze expres. Wat zou zij denken?)

(zij denkt: “Hij wordt met de minuut onaantrekkelijker. Ik moet er toch niet aan denken… O mijn god, hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn. Ik wil eigenlijk zo snel mogelijk weg. Wat gaat er in godsnaam in die man om?)

Ze schikt haar jurk aan de voorkant.

Zij: “Waar houdt je van?”

(denkt: Hij vraagt mij helemaal nooit iets, dus probeer ik het maar. Hij moet toch IETS geestdriftigs te vertellen hebben.)

Hij: “Eh…. Hoe bedoel je?”

(denkt: Wat bedoelt ze nu? Waar is ze op uit?)

Zij: “Precies zoals ik het zeg. Waar houdt je van? Dat is toch geen rare vraag?”

“Weet je het niet?”

Ze lacht en kijkt hem vragend aan.

(denkt: het is bizar dat hij op zo’n onschuldige vraag geen antwoord heeft. Is hij zo onzeker of heeft hij echt niets te vertellen?)  

Hij: “Nee….eh….niet zo direct. Mag ik even denken?”

(denkt: vrouwen houden niet van softies, ik moet er nu voor gaan. Dit heb ik nog nooit gedaan maar ik weet dat het een succesvolle benadering is.)

Zij: “Je weet toch wel waar je van houdt?”

Hij: ”Ja, ik weet heel goed waar ik van hou!”

(denkt: aaaah, kijk ze is onder de indruk. Mooi. Nu door.)

Zij: “Ik ben echt heel benieuwd.”

(denkt: aaaargh, wat kijkt hij me nu eng aan. Ach jesses, hij staart weer naar mijn borsten)

Hij, met gedempte stem: “Ik zal er geen doekjes om winden; ik hou er het meeste van als de vrouw bovenop mij zit, dat vind ik echt geil.”

(denkt trots: Zo. Mission accomplished.)

Zij staat verbijsterd op, pakt in één beweging 5 euro uit haar portemonnee en smijt die op tafel, haar jas over haar arm en beent snel weg, de deur uit, het park in.

Hij kijkt haar na. Ziet hoe ze wild gebarend en bellend uit het zicht verdwijnt.
Daarna kijkt hij voorzichtig om zich heen om te kijken of niemand het gezien heeft en wenkt de ober.

Als de ober bij zijn tafel komt verzucht hij met een grote jongensonderelkaar-glimlach: “Vrouwen…..” en schudt daarbij zelfgenoegzaam zijn hoofd.

“Nog zo’n espresso mijnheer?”, plooit de ober met een uitgestreken gezicht terwijl het lege cognacglas oppakt.  

 


geplaatst door Mafisti - 5507 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl