Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 2 december 2013

Het verhaal van de tomatensoep

Er was eens heel lang geleden in een chique restaurant een grote dikke pan tomatensoep die al heel lang op het vuur stond. Zo lang dat niemand eigenlijk nog wist hoe lang dat was. Hij was er gewoon altijd.

‘Weet je wat ik nu heel graag zou willen’, sprak de tomatensoep op een dag. ‘Het liefst van al werd ik tomaten-groentesoep. Dan zou ik zoveel gelukkiger zijn. Ik ben dit leven zo zat.’

‘Tomaten-groentesoep? Waarom juist tomaten-groentesoep?’ sprak de galante gele pan naast hem op het vuur, terwijl hij naar de overvolle pan tomatensoep keek die gevaarlijk pufte en pruttelde.

‘Dat zou mijn leven zoveel veelzijdiger en gelukkiger maken. Gezonder ook en kleurijker. Ik houd gewoon ontzettend veel van groente.’

‘Maar er kunnen toch helemaal geen groenten meer bij?’ zei de gele pan. ‘Je eigen pan is al overvol. Hij stroomt nog net niet over.'

‘Natuurlijk wel’, zei de tomatensoep geïrriteerd. ‘Als het de juiste groente is, dan kan het er nog best bij. Maar ik kom gewoon de juiste groente niet tegen. Misschien ben ik wel te kieskeurig. Er was af en toe best een verdwaalde champignon en een halfzachte courgette. Maar tja, zoals ik al zei, ik ben heel kieskeurig. Ik wil alleen het beste van het beste.’

‘Het lijkt me eerder dat je eerst wat oude tomaten uit je pan moet halen zodat er wat nieuwe groente bij kan’, zei de gele pan terwijl hij zijn buitenkant een beetje opwreef. ‘Er drijven een paar hele oude beschimmelde tomaten in zie ik.’

‘Ben je nou helemaal gek geworden’, sprak de tomatensoep nu boos. ‘Aan deze tomaten ben ik heel erg gehecht. Toen ik ze een paar jaar geleden zag was ik als door de bliksem getroffen. Ze waren prachtig, heerlijk en zo sappig. Ik viel er meteen als een bouillonblok voor. En hoewel ze er niet meer echt bij horen, blijven ze echt voor altijd in mijn soep. Jij snapt er duidelijk niets van.’

‘Misschien waren ze vroeger mooi maar die oude tomaten zien er niet zo florissant meer uit. Volgens mij halen die jou niet uit de tomatenpuree. Wellicht hebben zij hun dienst bewezen maar nu is het tijd voor nieuwe verse tomaten. Hippe cherrytomaten of van die lekkere snoeptomaatjes.’

‘Dat zie je echt totaal verkeerd’, antwoordde de tomatensoep. ‘Het komt wel goed met deze tomaten. Als ik maar lang genoeg wacht en ze laat koken. Dan knappen ze vanzelf op. Het is een kwestie van een lange adem. En wat moeten ze zonder mij? Ik ben enige die voor hen kan zorgen. Wie doet het anders! Ik weet zeker dat het uiteindelijk vanzelf wel goed komt.

‘Maar je wilde toch heel graag andere groente in je soep? Weet je wel dat ik……’

Maar de tomatensoep liet de charmante gele pan niet uitpraten. Zo vol was hij, echt overvol. Er kwam steeds meer stoom van hem af. ‘Natuurlijk wil ik dat. Maar je maakt alles veel te ingewikkeld. Weet je wel hoeveel werk het is om hier de hele dag te staan pruttelen? Daar heb jij helemaal geen idee van. Ik ben echt dag en nacht aan de gang en heb helemaal geen tijd voor dit soort gedoe. Dan draait alles in de soep. De gasten hebben mij nodig.’

De tomatensoep pruttelde, knarste, zuchtte en kookte nog eens over. Hij had het niet eens in de gaten. ‘Het zit hem in de juiste groente die ik mis’, zei hij nog een keer. ‘Iets bijzonders. Iets waardoor ik weer ga stralen en helemaal gezond word. Maar waar vind je tegenwoordig nog bijzondere groenten?

‘Ik weet….’, zei de gele pan.

‘Wat weet jij er nu van?’ onderbrak de tomatensoep hem. ‘Je weet helemaal niet hoe het is om soep te zijn.’
Ach’, zie de gele pan en liet haar schouders hangen. ‘Ik had je graag willen helpen maar de ober komt er aan en ik word opgediend.

‘Opgediend?’ vroeg tomatensoep en hij keek de gele pan eindelijk eens aan om eens te kijken wat er in zat. Veel kon het niet zijn. Maar daar was hij net te laat mee. Jammer. De ober had de gele pan al van het vuur gepakt.

‘Het spijt me. Veel succes’, fluisterde de gele pan. ‘Echt. Ik hoop dat je gelukkig word.’

De ober liep met zijn gele juweeltje naar binnen. Heel voorzichtig. Dit gerecht was de kroon van de avond, een delicatesse. Hij schepte alles geconcentreerd in de koppen om niets te morsen van het heerlijke vocht. Uren had het getrokken. Er zaten zoveel verse maar toch ook hele eenvoudige ingrediënten in. Rustige champignons, blije prei, passievolle paprika, volle aubergine en van die kleine frisse sjalotjes afgemaakt met een rood heel heet pepertje en een tikje knoflook. De gasten namen gedachtenloos een schep. En daarna gebeurde het. Wat was dit voor fantastisch? Het streelde de tong, klapte tegen de huig om daarna verder te trekken om lagere delen te verwarmen. Een ongelooflijke smaakexplosie. Misschien kwam het door de combinatie of de zorg en aandacht waarmee het was bereid. Ze raakten er niet over uitgepraat. Zo iets heerlijks hadden ze nog nooit geproefd. Het was tongstrelend. En zo onverwacht ook. Maar elke gast was het er over eens, dit was de beste groentesoep die ze in jaren hadden geproefd.


geplaatst door Annet48 - 5259 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl