Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 30 juli 2014

Gedachtenschrijverij, part 2

Alweer een zware dag achter de rug. Gelukkig is het weer voorbij. Gauw een borreltje en dan maar eten. Mmmmmmm! Aubergine salade, schapenkaas, tomaat en lente-ui. Je denkt weer aan Ahmed en bent Allah dankbaar dat Hij Ahmed geholpen heeft met zijn winkel. Op jouw gezondheid, Ahmed!

"En, poepie, hoe was het op het werk vandaag?"... Alweer die Nederlandse koosnaampjes... poepie... wat wordt het als ik oud word?... "Goed, lieverd. Maar stond weer voor paal. Niet dat ik er niet aan gewend ben. Maar het blijft pijn doen. Alweer een practicant. En alweer zo'n afstudeeropdracht. En alweer ben ik zijn begeleider. En alweer kreeg ik zijn scriptie te lezen en te checken. Alweer vol taalfouten... laat staan grammatica, zinnen vreemd in elkaar... en dat van een HTS'er... Ik snap het echt niet, hoor!... Tijd geleden moest ik examen doen... taal examen... En ik werd ook verteld hoe belangrijk het is om de taal goed en correct te spreken... En als ik nu naar die scriptie kijk, eigenlijk... naar die scripties... het is om te huilen! HTS niveau!... Laatste keer was ik begeleider van een andere knul. Toen werd ik ook door zijn school uitgenodigd om als lid van de examencommissie aan zijn "verhoor" deel te nemen. Ik vond het grappig. Ikke examinator!!! Hahahaha! Maar goed. Op een gegeven moment vroeg een van de leraren aan mij wat ik van de knul vond... Goede jonge, alleen... de taal... En toen zei die man... ja, dat weten we maar daar kunnen we niets aan doen... Ik stond perplex! Hoezo, niets aan kunnen doen?... Ja, het is eenmaal zo. Niet meer belangrijk in het onderwijs van tegenwoordig. We mogen ze er niet op aanspreken. Het is belangrijker om jezelf verstaanbaar te maken...
Maar waar blijven die mooie woorden die wij op school, tijdens de inburgeringscursus, geleerd hebben?... Tja, woorden zonder inhoud... Kijk om je heen. Het scheelt ze geen drol..."

Ik blijf nog steeds denken aan de woorden die opa tegen mij ooit zei (opa heeft nooit een universitaire opleiding gevolgd maar, uiteindelijk, door hard te werken en hard te leren, werd hij directeur van de Roemeense bank)... Jonge, het is hoe je je uitdrukt, hoe je schrijft, hoe je handschrift eruitziet. Dit is jouw eerste visitekaart als mensen je niet zien maar lezen wat je schrijft... Een goede vriend van mij, hoogleraar op de Universiteit, vertelde mij afgelopen zomer over studenten van hem die in Frankrijk studeren. Studentenuitwisselingsprogramma's e.d... Ze moeten elke week een "rapport" sturen over wat zij de afgelopen week gedaan hebben. En om de zoveel tijd moeten ze een soort "scriptie" sturen. En daar krijgen ze ook cijfers voor. Maar, als er taalfouten in zitten dan wordt de scriptie niet geaccepteerd. Het is onaanvaardbaar voor iemand die een universitaire opleiding volgt om taalfouten te maken. En denk ik dan.. gelukkig zijn er nog mensen die waarde aan de Roemeense taal hechten ...

(wordt vervolgd)


geplaatst door ddd - 4133 keer gelezen

beoordeeld 3.36/5 (14 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl