Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 28 juli 2014

one night stand; oftewel: u moet de groenten van Hak hebben

One night stand

Oftewel: u moet de groenten van Hak hebben

Ze startte haar Jap. Check: make-up, extra lingerie-zwart- , haarborstel, creditcard, libido. Beu tot in haar knieën van conventies, blabla, fake smiles, afscheiden ( we houden contact ), nieuwe werkafspraken, oude, uitgebluste collega’s, klokwerk, salarisonderhandelingen, het slappe gelul alom, nou ja, alles eigenlijk wat het leven van een volwassene zo boeiend schijnt te maken.

Ze nam alleen de groene verkeerslichten. Kijken waar je binnen 1 uur terecht komt. Geen Tomtom, geen routeplanner, op de bonnefooi , sleutel omdraaien, gas geven en gaan. Ze deed het ook tijdens vakanties: naar een gigantisch busstation gaan, een nummer in gedachten nemen, aftellen en instappen. Niet weten waar je eindpunt is. Niet weten of je nog terug kunt. De boel op zijn beloop laten. Ontspannen in spanning. De ultieme ervaring.

Ze nam een dieprode wijn. Hij traande traag naar beneden. Het gestrande terras in H. was levendig en leeg: nieuw-verliefden met stralende ogen, naar elkaar toegebogen, dronken van verwachting en de bij-elkaar-blijvers-tegen beter-weten-in, lusteloos en ongeïnteresseerd in elkaar, traag prikkend in hun standaard hap, hun uitzichtloze leven. De uitspanning botste en zij zat er tussenin.

Hij keek naar haar, meedogenloos, zonder glimlach. Ze blikte koel terug. Een battlesite van een meter of drie. Zijn lippen waren niet sensueel, maar schijn bedriegt, wist ze uit ervaring. Zo’n dunne, spottende streep kon een adembenemende bijt worden. De afstand sidderde en zij won.

‘ Dus jij bent het,’ constateerde hij, toen hij de loopgraaf genomen had. Ze nam niet de moeite antwoord te geven. Natuurlijk was zij het. De kanslozen prikten onverstoorbaar verder in hun voorspelbare leven.

Zijn penthouse ademte de ruimte die ze zocht. Een mannenhuis, functioneel, open. Geen stervende bloemen, geen glimlachende overledenen noch gescheidenden, geen vertruttende vrouweninbreng. Het hier en nu. Een welkom voor de nieuweling. Voor haar. Ze haakte haar hand achter zijn riem. Trok hem naar zich toe. Zijn sarcastische streep werd een versgebakken croissantje met warme bosbessenjam. Hollandse lippen met een tropische sunami.

Haar lichaam trilde. Ze had het gezien bij buikdanseressen, dat elke spier in hun lijf een eigen bestaan leek te leven. Ze wist niet dat ze dat in zich had. De ultieme extase.

Ze botste tegen het high-tech- kookeiland, vleide hem erover heen, ritste hem. Een aanbiddelijk wezen sprong haar tegemoet. Ze voelde de neiging om te knielen, deemoedig het hoofd te buigen, naar adem te happen, maar zei ontdaan: ‘ Dit gaat ‘m echt niet worden.’ Een staande ovatie van ongekende duur stond hulpeloos naast de ingebouwde friteuse. Trots overzag hij het schouwspel. Ziekenhuisopnames, gekantelde baarmoeders, gesprekken met CSI-Miami sprongen door haar hoofd. Het groeide en bleef groeien, zonder pokon, zonder enige stimulatie. Het ding werd paars, woedend. Met één oog staarde het haar boosaardig aan. ’Doe wat!’ schreeuwde het toppunt van haar affectie. Ze durfde het niet aan te raken. Parabels uit haar jeugd over stoere eiken die braken in een storm en halmpjes die meebogen in de wind vertroebelden haar geest. Je wilt toch niet met een afgebroken lid in je handen staan.

Als iets in de fik staat, moet je er iets kouds overheen gooien. Geagiteerd doorzocht ze zijn vriesvak. Bonen, scampies, pizza’s. Een zak field fresh doperwten van Hak! Met een karateslag spleet ze de onschuldige erwtjes in een hanteerbaar omwikkelattribuut. Hij schreeuwde de buurt wakker. ‘Denk aan Martine Bijl ’, moedigde ze hem aan , om zijn groeiende erectie tot staan te brengen. Omdat zelfs dit uiterst deprimerend beeld geen effect had, besloot ze de Eerste Hulp te bellen. Wat er aan de hand was. Een kwestie van Priapisme, mevrouw de nachtdienst. Na 10 minuten googlen vroeg ze wat hij gebruikt had. Haar in elk geval niet. ‘Muse,’ was het haperende antwoord. Hartproblemen, bètablokkers, zekere voor het onzekere. Gelukkig was het een sportman, met indrukwekkende dijen die alleen in bandplooibroeken passen. De plooien kwamen van pas om hem op waardige wijze het ziekenhuis binnen te loodsen. Gigantische naalden die zijn erectie benaderden, benamen haar wederom de adem. Bont en blauw belandden ze toch op het kookeiland. Zij als muse bleek genoeg.

Cheyenne


geplaatst door Cheyenne - 4821 keer gelezen

beoordeeld 3.96/5 (23 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl