Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 30 augustus 2014

De prinses op de nerd

De prinses op de nèrd

Een bemoedigend sprookje voor alle wanhopige daters die vrezen dat ze nooit hun droomprins(es ) zullen ontmoeten.

Er was eens een nerd die een echte prinses zocht, omdat hij zich af en toe toch wel een beetje eenzaam voelde. Hoewel hij heel intelligent was, niet van banaliteiten hield en steeds met zijn neus in de boeken zat, had hij weinig tot geen succes bij de vrouwen. Die wilden aandacht, hopeloze gesprekken, samen dingen ondernemen, terwijl er juist zoveel spannends te beleven viel bij het bestuderen van zwarte gaten,wormholes en singulariteiten in de kosmos. Hij had op internet bij www.howanerdcanfindamate.com gelezen dat prinsessen een goede keuze zijn,omdat die volgzaam en onderdanig zijn, zich de hele dag bezighouden met borduurwerkjes, nooit spraakmakende seks hebben en met een beetje geluk een jaar of 100 in slaap vallen. Zijn ideale match.

Soms kwam hij wel eens leuke prinsesjes tegen, op datingsites of zo. Helaas bleek het dan om een gewoon meisje te gaan dat goed toneel kon spelen of om een halve prinses. En hij wilde beslist een hele,hele echte. Hij probeerde er een paar, maar belandde steeds weer teleurgesteld en gefrustreerd thuis bij zijn bejaarde ouders.

Op een avond viel de regen met bakken uit de lucht. Het was echt hondenweer. De nerd, die net aan het skypen was met Steven Hawking, schrok van een snerpend geluid. Er stond een meisje voor de deur dat er vies en zeiknat uitzag. Hij concludeerde razendsnel dat die uiterlijke verschijning iets te maken moest hebben met de weersgesteldheid. Naast haar stond een bemodderde barsoi die conclusie te bevestigen. Ze zei: ‘Hey nèrd,’ - Engels was hoorbaar slechts rudimentair bij haar aanwezig dus wees hij er haar hulpvaardig op dat de ‘e’ niet uitgesproken diende te worden als de ‘e’ in erwt, maar als de ‘e’ in garage – ‘ik las op de M4M-site dat je een echte, echte prinses zoekt. Welnu, hier ben ik.’

De nerd en zijn moeder geloofden er niets van dat dit druipende geval een echte prinses was. Maar vrouwen zijn geen axioma’s, dus hij zou proberen een sluitend bewijs te zoeken. Zijn moeder, die de hoop al bijna had opgegeven dat hij ooit nog op zou hoepelen uit hun krapbemeten aanleunwoning die hij omgetoverd had ( om in het sprookjesjargon te blijven ) tot professionele sterrenwacht, had een plannetje. ‘ Kom binnen meisje,’ zei ze. ‘ Je mag hier overnachten. Terwijl jij in een lekker, warm badje stapt, zal ik het bed opmaken.’ ‘ Dan kun je ondertussen de wet van Archimedes bestuderen,’ zei de nerd praktisch. Moederlief gooide snel zijn supermanlakens op zijn boxspring, zette wat slaapverwekkende Omroep Max-muziek op, legde een borduurpakketje klaar, klikte de tl boven zijn bed aan- zelfs met zijn varifocusbril kon hij zonder 800 lux geen moer onderscheiden – en beval haar zoon op bed te gaan liggen als lustverlagend middel. Een echte prinses zou onder deze omstandigheden een prima nachtrust hebben. Echte prinsessen kunnen zorgeloos de hele nacht pitten en dat ging ze testen. De nerd, die toch stiekem hoopte dat niet alle omschreven vaardigheden, of het gebrek daaraan, bij prinsessen klopten, had ooit gelezen dat je tijdens seks kledingstukken diende te verwijderen, dus hij trok snel iets uit. Zijn blote voeten staarden hem verbaasd aan. Normaal gesproken, bleven ze ’s nachts comfortabel in zijn kuitenlange sokken.

Geenszins beschroomd betrad ze de slaapkamer. Ze was een ademstokkende petite. ‘ Wat vind je lekker, nèrd? ’ vroeg ze,- kennis opslaan was een traagverlopend proces bij haar- terwijl ze zich onbeschaamd bovenop hem liet vallen. Ze plukte voorzichtig zijn vari van zijn wijsneus, zodat hij zich kon focussen op haar wulpse lijfje. Een zwart, kanten stringetje bedekte nauwelijks haar perfecte maagdenburgerbillen, haar borstjes keken verwachtingsvol over de randen van een bijpassend bh’tje en haar stoute benen bewogen onrustig heen en weer onder de jarretels. Het tafereel benam hem de adem. ‘ E=MC kwadraat,’ stamelde hij. ‘ Heel weinig massa maakt enorm veel warmte.’ Het zweet brak hem uit toen ze zijn armen boven zijn hoofd spreidde en zijn polsen krachtig naast Supermans hoofd vastpinde. Hier was geen sprake van vrouwelijke onderdanigheid en ze was duidelijk niet van plan om de nacht snurkend door te brengen. Zachtjes beet ze in zijn onderlip. Energie schoot door zijn kloppende massa. Tergend langzaam gleed ze naar beneden,terwijl ze met één ferme ruk zijn overhemd tot de kringloopwinkel veroordeelde. Zijn hemd en hij kreunden synchroon. Knopen sprongen vrolijk in het rond. ‘ Daarom leren die prinsessen borduren,’ schoot het door zijn hoofd.

Ze trok met haar tanden zijn rits naar beneden. Het bed kraakte; Superman nam een duikvlucht onder hun gewicht. Plagerig streek ze met het puntje van haar tong een paar keer over zijn roede. ( met dank aan Van het Reve voor dit nette woord ) Hij hield het niet meer. Zwarte gaten moesten gevuld worden, wormholes verkend. De wetenschap kreeg een heel andere dimensie. Bedwelmd van lust greep hij haar enkels, dwong haar op haar rug, spreidde haar benen en stootte trefzeker naar binnen. ‘ Aaaah, Steven!’ schreeuwde hij in opperste extase, ‘ je hebt gelijk: alles verdwijnt daar en ook ik wil hier eeuwig blijven.’

De volgende ochtend, bij het ontbijt, vroeg het oude moedertje aan het prinsesje of ze lekker geslapen had. ‘ Om u de waarheid te zeggen, eigenlijk niet nee,’ antwoordde de prinses. ‘ Er lag iets hards op de matras en ik heb de hele nacht liggen woelen en draaien. Ik heb geen oog dichtgedaan.’ ‘ Je bent geen echte prinses!’ schreeuwde het oudje ontdaan. Die studiebol zou nog jaren als een strop om haar nek zitten. Het werd zwart voor haar ogen en ze viel in een duister gat.

De nerd bracht haar vakkundig bij en stelde haar snel gerust. Aantrekkingskracht, daar draaide het allemaal om. Screw Hawking en Einstein. Newton werd zijn held. Hij hoefde geen prinses meer, alleen nog maar het sprookje. En dat werd het. Ze kochten een flatje, mixten daarin hun niet matchende meubels, lieten ‘ U belt en wij komen’ de sterrenwachtinventaris bezorgen, sloten een samenlevingscontract af, zetten hun belevenissen op T2S waar iedereen hun pril geluk onmiddellijk becommentarieerde en toch leefden ze nog héél lang en èrg gelukkig.

Oh ja, en de barsoi bleef bij het bejaarde stel wonen, volgde een hulphondencursus en behoedde aldus de arme AOW’ers ervoor dat ze uitgekleed zouden worden door het nieuwe zorgstelsel.

De optimistische moraal van het verhaal: Wanhoop niet. Op elk potje past een dekseltje. ; )

Cheyenne


geplaatst door Cheyenne - 6482 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl