Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
maandag 24 november 2014

Muziek en mijn relatie tot de ander

Ik hoor het zo vaak. Dat mijn muziek mensen brengt naar zoete oorden, naar de koesterende warmte van de Spaanse zon. Verwonderd me altijd. Want ik ben wel zo verschrikkelijk uit de klei getrokken. Hollandser kan niet. Ben ook nog nooit in Spanje geweest, en heb al helemaal geen muziek uit de regionen in huis. Toch komt het telkens terug in mijn muziek. Dat mediterrane. Dat zwoele. Sensuele.

Een vorig leven? Nee, denk het niet. Want het klopt ook ergens wel. Als ik me vergelijk met veel anderen, ben ik een snel geraakt en geëmotioneerd baasje. Toch een beetje mediterraan dus. Heb ook het fluidum tot mijn beschikking van de Italianen. In de hitte van mijn emotie is er altijd een enorme woordenstroom, en kom ik tot de meest schitterende analyses. Daarin komen waarin dingen mij raken dan ook helder en duidelijk naar voren. Een heerlijk onbedriegelijke waarheid. Voor mezelf dan. Dat is fijn. Voel ik me echt aanwezig. Ja, die emotie. Die is er eigenlijk altijd. Als ik gewoon over straat loop al. Het is een basisgevoel van verwondering. Altijd ergens een niet begrijpen. Het eigenlijk allemaal gek vinden. Emotioneel. Het gaat per slot toch over m’n thuis. Laat staan in een ontmoeting. Dan gebeurt er wat. Altijd gebeurt er wat. Altijd trilt er iets. Het is nooit neutraal, of onaangedaan. Altijd is er in elke ontmoeting het onbekende, het lege, het onverwachte, waarvoor ik nog geen kader heb. Dat is al een spanning. Maar er is meer. Het is ook al tegelijkertijd een aanspraak op mij. Dat is ook spanning. De ander staat bij me. Hij staat echt bij mij. Binnen een zekere afstand. Binnen mijn lichtkring. Stil. Er is dan een vraag. Niet die hij stelt. Maar een vraag die hij al is. In zijn bij mij staan. Wie ben jij? Snel. Vertel wie je bent. Hef het lege, de onrust op. Soms tot we beiden landen. Of soms een fly-over moeten maken. In het ergste geval een ander vliegveld zoeken.
Er is een filosoof die hierover ook prachtig geschreven heeft. Wat er eigenlijk gebeurt in een ontmoeting. Wat dat eigenlijk is, een ontmoeting. Niet wat tussen twee mensen gebeurt. Nee, het is waarin mensen juist en pas tot een ‘zichzelf’ komen. Ze in het ontmoeten elkaar en zichzelf een gezicht geven.
Muziek en kunst getuigen daarvan op eigen wijze. Je zou haast zeggen, van god gegeven voertuigen, die ons in ons geraakt zijn al brengen in dat wezenlijk verbonden zijn, het in elkaar bestaan.
Voor mij persoonlijk heeft muziek werkelijk die rol vervuld. In mijn geraaktheid en ontroering me open doen stellen voor contact, me werkelijk ontvankelijk gemaakt, me werkelijk geloof gegeven in de mensen. En in feite de basis gelegd mezelf uiteindelijk te kunnen verbinden.


geplaatst door Parlante - 3609 keer gelezen

beoordeeld 2.2/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl