Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 7 januari 2015

Daten: Toen en Nu

Toen
Ooit, in de donkere tijd voor het internet, groeide hij op in een groot gezin in een groot dorp in het noorden van het land. Het woord daten bestond nog niet, men was op “vrijersvoeten”. Het was een bepaald vrouwonvriendelijke tijd: er was een strikte visie op hun rol in de samenleving en in het gezin en er werd verwacht dat ze voor hun twintigste levensjaar waren gehuwd, liefst ook al kinderen.

Gehuwde vrouwen werden ontslagen en vrouwen boven de twintig die er niet in waren geslaagd een partner te vinden en dus nog wel werkten werden “oude vrijsters”' genoemd en het dedain waarmee dat werd uitgesproken maakte ons wel duidelijk dat je dat toch echt wel moest zien te voorkomen.
Een geschikte partner was verder onderworpen aan strikte geboden en verboden langs de lijnen van religie en afkomst, ja zelfs de plaats waar je wieg had gestaan was bepalend of er goedkeuring kon worden gegeven.
De jongen was kennelijk een apart geval binnen het gezin want hij had, vond men althans, een opstandige aard en was veel te nieuwsgierig. Zondags na de verplichte kerkgang zag zijn vader waarschijnlijk met angst en beven zijn vragen tegemoet: tot grote schrik binnen de familie nam hij nooit genoegen met een uitleg dat de dominee het toch wel zou weten.
Nu las hij graag en veel en dus zocht hij zijn toevlucht in boeken. Al snel was hij het niveau van Dik Trom ontstegen en wierp zich op geschiedenis. In de derde klas, het equivalent van nu groep 5, las hij dikke boeken over ontdekkingsreizen, de overwintering op Nova Zembla, de tochten van de Nederlandse vloot over de wereld zeeën en het principe van de vrije zee van Hugo de Groot.
Hij nam de boeken mee naar school waar wenkbrauwen werden gefronst en contact met de ouders werd gezocht aangezien men sterk betwijfelde of dit wel geschikte literatuur was voor een jongen van die leeftijd. Gelukkig voor de jongen hadden zijn ouders wel meer te doen om het grote gezin in het gareel te houden en, hoe conservatief hun maatschappelijke opvattingen ook waren, lezen moest worden gestimuleerd vonden zij want dat scherpte de geest. Bovendien was het een niet onbelangrijk voordeel dat zo lang de jongen verdiept was in het lezen hij lekker rustig was en dus ook geen last kon veroorzaken.
Wat ze niet hadden voorzien is dat het innerlijke zaadje van onrust wat er kennelijk al zat door het lezen sterk werd gevoed. Ademloos droomde hij tijdens het lezen weg en zwierf mee over de zee de vrijheid tegemoet. Negen jaar oud was hij en hij wist het zeker: dit was zijn toekomst! Hij werd naar de mulo gestuurd maar dat werd geen succes, hij kon niet aarden in het systeem en de leraren verdachten hem ervan lui te zijn. In hun wanhoop lieten zijn ouders hem testen, wat voor die tijd een novum was. De testen duurden een paar dagen maar al snel had hij door dat er weliswaar wel veel vragen werden gesteld maar dat het telkens dezelfde vragen waren die in een andere vorm waren gegoten. Met die wetenschap kon er lustig worden gemanipuleerd en uiteindelijk kwam er dan ook een advies dat hem volledig tevreden stemde: hij werd naar een internaat te Rotterdam gestuurd om de beginselen van het zeemanschap te leren. Twee jaar later monsterde hij als 15 jarige aan voor een eerste zeereis van 7 maanden langs de kusten van Oost en Zuid Afrika. Zijn terugkomst in het dorp en de familie tijdens het eerste verlof moet voor hen wel een grote schok zijn geweest: de jongen die ze kenden met glad gekamde haren etc. was getransformeerd tot een langharige jongen die snel erg volwassen en wereldwijs was geworden. Nog 3 jaar zwierf hij over de wereld, werd onmogelijk verliefd op een leeftijdgenote in Japan, maakte de apartheid mee die overigens niet beperkt was tot Zuid-Afrika zag het Verre Oosten, Nieuw Zeeland etc. Lange tijden in een haven liggen was in die tijd nog heel gewoon en dus was er altijd volop tijd om op verkenning uit te gaan en de cultuur op te snuiven, met mensen kennis te maken, kortom het was de hemel op aarde!
Zijn nieuwsgierigheid viel bij verschillende officieren op en tijdens de wachten op de brug in de nacht schepten ze er plezier in om hem wat beginselen bij te brengen van de navigatie en de astronomie.
Hij raakte geboeid en hem werd sterk aangeraden om alsnog een opleiding te gaan doen. Hij keerde terug naar de schoolbanken en haalde zijn diploma’s. Het was de tijd inmiddels dat vrouwen zich sterk roerden en hun rechten opeisten. Hoewel hij vrouwen aantrekkelijk en boeiend vond maar ook ingewikkelde wezens, sympathiseerde hij sterk met hun roep om vrijheid, dat was iets wat hij ten diepste meende te begrijpen. Hij zwoer dan ook dat zijn relatie met een vrouw altijd op basis van gelijkheid zou zijn. Daten was in die tijd relatief gemakkelijk: na school gingen ze met een groep naar de kroeg waar in ontspannen sfeer met de aanwezige dames werd gefeest. Ook de wat lossere zeden in die tijd hielpen mee. Aan het eind van zijn studie leerde hij daar een prachtige dame kennen waarmee hij een relatie kreeg. Het zou maar kort duren want hij vertrok naar zee en moest bij terugkomst constateren dat het voorbij was. Er was ook geen sprake van gelijkwaardigheid: hij vond zijn vrijheid om te varen kennelijk belangrijker.
Na nog een aantal jaren te hebben gevaren begon het toch te knagen en hij besloot het over een andere boeg te gooien. Hij accepteerde een baan aan de wal met nog wel wat vrijheid erin zoals buitenlandse reisjes. Hij woonde inmiddels alleen in het zuiden van het land en had het prima naar zijn zin. Maar er moest wel gedated worden!! Nu werd het daten wel wat meer behelpen: In tegenstelling tot de studietijd was er geen uitgebreide vriendengroep meer die op stap gingen en bovendien waren de meesten inmiddels al verloren in het huwelijk.
Hij besloot te gaan sporten werd lid van een squash club en was al snel fanatiek op de baan! Gelukkig werden de verloren calorieën en verbeterde conditie na het sporten ruimschoots gecompenseerd in de kantine want het was een zeer gezellige club waar de prestaties van de avond tot in de late uurtjes doorgaans werden geëvalueerd. Omdat het een zeer gevarieerd en gemengd gezelschap betrof werd er volop afgetast en geflirt. Vaak kennelijk feilloos voelde men aan dat je iemand leuk vond en subtiele signalen waren vaak al voldoende om begrepen te worden. Vrienden brengen weer vrienden mee en zo leerde hij haar kennen: een leuke vrolijke meid waar hij in stilte wel een beetje verliefd op was. Helaas bleek ze 8 jaar jonger te zijn dus beschouwde hij haar als verboden terrein. Ze spraken elkaar geregeld tijdens het uitgaan maar hij bleef een beetje op afstand. Maar net als met het zaadje van onrust werd diep in het brein het liefdeszaadje alsmaar gevoed. Carnaval naderde en met een groep vrienden werd afgesproken om dat gezamenlijk te vieren. Het moet rond die tijd geweest zijn dat een aantal vriendinnen, op basis van hun ervaringen met ons, gezamenlijk hebben gewikt en gewogen: wie geschikt en wie niet.
Kennelijk was hij gewogen en in orde bevonden en binnen drie dagen tijd was hij volledig door de knieën. 25 jaar zou de liefdevolle relatie bestaan waarna er zeer abrupt een einde aan kwam.
In de chaos daarna moest hij een nieuw evenwicht zien te vinden. Waar voorheen vooral het leven gevierd diende te worden waren nu andere prioriteiten vereist. Er was een fulltime baan met nog een nevenfunctie, dochters die naar school gingen, het huishouden etc. etc. Aangezien hij het geluk had dat er in de relatie nooit een echte sterke rolverdeling had bestaan maar dat een ieder gewoon deed wat er aan bezigheden lag stond hij niet radeloos bij de wasmachine, kon gewoon eten koken en het huishouden doen. Tijd was het grote probleem. Hij overwoog demotie wat hem ten sterkste werd afgeraden. Hij vond het nieuwe evenwicht door een sterke, strakke structuur in zijn leven aan te brengen en met veel planning. Zijn nieuwe leven bestond uit werken, dochters, huishouden en slapen. Dat de vriendenkring daardoor steeds kleiner werd beschouwde hij als een onvermijdelijk lot. Het vuur van de vrijheid en de liefde was voorgoed gedoofd zo meende hij en dus werd daar ook niet meer over nagedacht. Na bijna 5 jaar keek hij weer redelijk tevreden terug: het leven weer op orde en werd er weer genoten van de kleine dingen, vakanties gevierd en vooral er was weer vrolijkheid en humor. Dit was het leven zoals het vanaf nu zou moeten lopen vond hij en nooit maar dan ook nooit werd er gesproken over iets wat maar in de buurt kwam van daten...

Nu

De ommekeer kwam uit onverwachte hoek en op een onverwacht tijdstip.
Tijdens de gezamenlijke maaltijd brachten zijn dochters zoals gebruikelijk allerlei voor hen zeer gewichtige onderwerpen ter sprake waarover hij geacht werd een mening te hebben dan wel te geven. Tijdens dit genoeglijk babbelen opperden de dames vanuit het niets, terwijl hij net een hapje eten naar binnen werkte, dat het tijd werd dat pa eens ging daten!
Hij stikte bijna in het hapje, was verbouwereerd en begon daarna onbedaarlijk te lachen.
Hij kapte het gesprek af, vertelde hen dat het toch echt niet ging gebeuren en ging over tot de orde van de dag. Echter ergens in het brein was iets tot leven gewekt wat hij zo diep had weggestopt en wat vocht om naar boven te komen. Alle discipline ten spijt die hij zich
had opgelegd kreeg hij deze geest niet zomaar terug in de fles. Hoewel hij het eerst voor zichzelf ontkende begon er een vorm van behoefte te ontstaan. Hij besloot eens wat poolshoogte te nemen, natuurlijk puur en alleen ter oriëntatie maar zeker niet om echt ervoor te gaan en zocht wat dating sites op.
De drempel was laag, je kon je gratis inschrijven en onder het mom van nieuwsgierigheid schreef hij zich op twee sites in. Binnen de kortste keren had hij “interesse berichtjes” maar helaas om verder te kunnen was het noodzakelijk om betalend lid te zijn. Nu was zijn belangstelling echt gewekt! Hij wilde toch wel graag zien wie dan in hem geïnteresseerd was! Hij besloot op beide sites betalend lid te worden vulde zijn profiel zo goed mogelijk en naar alle eerlijkheid in waarbij op een van de sites een zeer uitgebreide vragenlijst over uiterlijkheden etc....
Het eerste wat hem opviel was dat de eerste berichtjes afkomstig waren van een paar smachtende zeer mooie jonge dames die juist op hem hadden gewacht!! Aangezien hij ondanks de aanblik van deze zwoel kijkende dames gelukkig de tegenwoordigheid van geest had zijn eigen leeftijd in ogenschouw te nemen ten opzichte van die van deze dames ging zijn fantasie niet op hol.
Het volgende wat opviel was dat ook in de wereld van onlinedating klassieke rolpatronen onverwoestbaar aanwezig zijn! Op een van de sites was meer dan 90% van de dames die vielen binnen zijn “matches” gratis lid en kon dus niet zelf contact opnemen. Het was dus zeer onwaarschijnlijk dat hij contact met iemand zou kunnen krijgen zonder zelf daarin erg het initiatief te nemen. Hij stond in eerste instantie perplex!! Was dit de geëmancipeerde generatie?
Maar goed na enige tijd vond hij het tijd worden om zijn schroom te overwinnen en eens voorzichtig wat contact te zoeken. Hij kende echter de wetten van het onlinedaten echter niet en begreep maar niet waarom er zo weinig gereageerd werd. Vroeger stond hij nu niet bepaald bekend om zijn “versierkunsten” maar een gesprekje voeren was toch heel natuurlijk! Als er wel werd gereageerd was er sprake van groot wantrouwen. Hij vroeg zich af of het toch niet aan hem lag en begon het te beschouwen als een project. Hij begon binnen de mogelijkheden die er zijn te schaven aan zijn zoekprofielen en daarbinnen maakte hij handmatig een nog strengere selectie zodat een zo nauwkeurig mogelijke match ontstond.
Hij deed dit overigens niet op match4me. Hij stuurde berichtjes uit echter zonder veel succes.
Hij bestudeerde de profielen van de dames nog wat uitgebreider en begon zich af te vragen wie in godsnaam aan hun “eisenpakket” kon voldoen. Hij begreep natuurlijk wel dat ze wensen hadden maar een zekere flexibiliteit had hij toch wel verwacht. Uit de paar reacties die hij wel ontving kon hij opmaken dat hij was “afgekeurd” op bijvoorbeeld de aanwezigheid van dochters. Dat kon hij zich nog voorstellen, hoewel de dames in kwestie vrijwel altijd ook kinderen hadden. Hij was al blij als er een reactie kwam! Hij nam de proef op de som en nam een paar profielen onder de loep om daar zijn profiel op aan te passen en zie: het wonder voltrok zich: zodra er een perfecte match was werd reageren geen probleem. De bittere teleurstelling die hij voelde betrof niet de afwijzingen: zo groot was zijn ego niet, nee het zat in de gedachte dat zelfs het beleefde afwijzen al te veel moeite schijnt te kosten! Bij ontmoetingen in ”real life” worden vermeende tekortkomingen van mensen vaak gecompenseerd door andere eigenschappen en zo niet is er in elk geval contact geweest.
Kennelijk worden in de wereld van het online daten ander normen gehanteerd: de geringste afwijking is voldoende reden om ook zonder beleefde afwijzing in de bak “genegeerd” te belanden.


geplaatst door Warmte - 5124 keer gelezen

beoordeeld 3.2/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl