Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 17 september 2015

Een nieuwe vriend

Nieuwe vriend.
Een date in een grote stad. Was het een date? Waren we niet gewoon vrienden en hij had al een keer afgezegd. Tussen de eerste ontmoeting en de tweede waren toch alweer wat weken heengegaan. Tot aan onze eerste ontmoeting in april een bijna voorzichtig aftasten. Een mail, een telefoontje. Een gesprek. Alhoewel mijn agenda het ook niet altijd toeliet met werkzaamheden en een studie, was het af toe best lastig plooien. Ik heb ruimte nodig, hij ook.


Het voelde rustig met deze man. Waren er vlinders? Kon deze man ze weer tot leven laten komen. Ik mocht hem, zeker. En ik kon onze soms erotisch getinte gesprekjes ook waarderen. Zoals ook onze afkomst. Bijna op dezelfde geboortegrond ontsproten. Elkaars verleden herkennen en verkennen. Dat is wat we deden. Op zielsniveau een aantrekking. Dat zeker. Had ik dat alleen? Het meisje in haar was een volwassen vrouw geworden, nog niet verloren. Een vrouw die het leuk vond om spannende spelletjes te spelen. Te plagen, uit te dagen. Door haar glimlach dacht iedereen meestal dat ze het leuk vond. Liet zij zich werkelijk zien. Zoals zij was. Zij vond het heerlijk om begeerd te worden. Uitgedaagd te worden. Een lekker ding? Wie had gedacht dat ze dat soort woordgebruik zou gaan waarderen. Een glimlach verschijnt om haar mond. En dat allemaal na haar 50e. Saai kwam niet voor in haar woordenboek. Anderen noemen dat onrustig. Soms moeite met de balans en het koorddansen van het leven. Zoals zij dat soms ervaarde. Ze wilde leven, ontdekken, ervaren. Zichzelf ontdekken. Herontdekken. En daarmee de ander raken, aanraken. Aan te raken.
Een dorp dat hen verbond. Jeugdherinneringen die raakvlakken hadden. Zijn we niet altijd op zoek naar overeenkomsten. Schept dat niet automatisch een band. Dat weekend was ik in de buurt. Ik had een bijzonder hotel bezocht dat gerund werd door vrijwilligers, (ex)psychiatrisch patiënten. Dat triggerde me en ik wilde het een keer meemaken. Ik raakte erdoor geïnspireerd.
Het zou logisch zijn dat ik hem toch zou komen opzoeken. Deze bijzondere man, die hoe dan ook mijn hart veroverd had. Op welke manier wist ik nog niet. Wel wist ik dat hij heerlijk kon zoenen. Dat hadden we - hoe stout - op onze eerste date wel uitgeprobeerd. Een heerlijke middag in een leuke stad.
We spraken af dat ik hem op de terugweg zou ontmoeten. In de tussentijd af en toe een appje, een erotisch soms dwingend berichtje. Hoe zou het zijn elkaar weer te zien? Als er iemand niet in een hokje te plaatsen was, is hij het wel. Hij had een bepaalde puurheid over zich, zo ervaarde zij dat. En ook grenzen. Hij die grenzeloos lijkt geeft juist de kaders aan. Het weerzien was gezellig. Had ik nog vlinders? Gespreksstof genoeg. Heerlijk in het zonnetje op een terras. Niet zover bij zijn huis vandaan. Ik zat ook nog vol van mijn weekend in Alkmaar. Bijzondere mensen ontmoet, bijzondere verhalen. Een bijzonder hotel met bijzondere mensen. Ook de gasten. Ik voelde mezelf wel heel normaal, en wat is normaal? En dan denk ik “ooit een normaal mens ontmoet? En beviel het?”
Van de zomer zou ik er ook nog twee nachten met mijn twee kinderen doorbrengen op mijn rondreisje met fiets en trein door Noord-Holland. Ik was benieuwd hoe zij het verblijven in dit bijzondere hotel zouden ervaren. Mijn kinderen bleken het een geweldige ervaring te vinden.
Onderweg naar een nieuwe vriend, zoals ik hem noem. Soms ontmoet je mensen waarvan je niet weet of voelt hoe het gaat verlopen. En dan… daar staat hij. Hij komt me ophalen van de tram. Kussen over en weer. Koffertje wordt overgenomen. Op naar het terras in een nabijgelegen park. Koffie. We kletsen. Tasten af. Is er iets? Is er iets over na de ontmoeting van vorige keer. Dat we gespreksstof hebben, is wel duidelijk. Ik vertel hem ook over mijn nieuwe baan en de uitdaging waar ik mee bezig ben.
Ik merk dat ik probeer zijn ogen te peilen. Zie ik iets? Is er iets? Ik laat me verrassen en probeer in het moment te leven en te genieten. Ik stel nog een kopje koffie in het park voor. Nee, zegt hij. We gaan. Ik laat me meevoeren. We gaan naar zijn huis. Een gezellig huis op de begane grond. Mijn koffer pontificaal in de woonkamer. Mmm.. kussen .. op de bank…. Aantrekkingskracht. Emotionele verbondenheid op een speciale manier. Alsof onze zielen elkaar al heel lang kennen. Intens zoenen, kroelen. Bruine boterhammen en rode wijn. Hoe lekker en leuk is dat. Durven we elkaar open te stellen? Ik vind hem lief en bijzonder en dat zeg ik ook. Ik noem hem: mooie man. Hij ontroert me door zijn manier van zijn. Ik kijk hem aan en voel de warmte over en weer. Hij zegt: Wat kijk je me aan. Je raakt me, en emotioneert me. Zielen die elkaar raken, en toch ook weer niet. Wel verwantschap.
Het was fijn. Totdat er een ‘appje’ binnenkomt van iemand die hem nodig lijkt te hebben. Hij wordt onrustig. De man die de hele middag er zo voor mij was, kon zijn, lijkt nu alleen maar te willen dat ik wegga. Het is genoeg voor nu, voor vandaag. Misschien wel ooit. En ik, ik vind het goed. Het is goed zo. Bijna nog laat ik mijn koffertje staan. Hij brengt me weg naar de tram. Nog een laatste kus waarbij we klem komen te zitten tussen de deuren. Gelach in de tram. En ik, ik lach ook. Nog een handkus naar de man waar ik een heerlijke middag mee heb gehad. We houden contact, en dat doen we. Dikke kus van mij voor jou lieve vriend.
Het was heerlijk om bij jou te zijn.
Nieuwe vriend.

 


geplaatst door Vonny - 3254 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl