Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 7 februari 2016

Verrassende ontmoeting

Ik zit tegenwoordig op Tinder. Geweldig. Hoe werkt het? Je voert een foto of foto’s in en eventueel een stukje profieltekst. En dan, swipen maar. Iemand niet leuk? Hup, door. Zo vliegen de vrouwen in hoog tempo aan je voorbij. Tot er dan toch ineens een leukje tussen zit. Is dat het geval kan je op een hartje drukken. Als zij nu hetzelfde doet bij jou, heb je een match. En kun je elkaar berichten sturen.
Nu zie ik toch al swipend ineens m’n therapeut voorbijkomen. Joepie. Had ik een jaar eerder in een extreme rouwfase (nee, geen behang) 3 sessie mee gedaan. Haptonomie. Ik dacht, kan geen kwaad, misschien zit er iets vast. Snel weer mee opgehouden. Maar deze vrouw. Leuk. Ze had mooie ogen. Rossig. Daar val ik op. Dus hup, ik druk op de Superlike. Superlike. Als iemand echt een topper is. Krijg ik er verdorie van haar ook een. Ook een superlike.
Nou, dat belooft wat. Gelijk elkaar berichten gestuurd. Goh, wat leuk. En direct een afspraak. In diezelfde week. Ze zei nog: Ik heb er zin in je te ontmoeten. Ik: o, jee, ik heb echt indruk gemaakt. Ik had mezelf inderdaad ook werkelijk in al mijn kwetsbaarheid getoond aan haar, in al mijn wanhoop, m’n pijn, m’n tranen. Kon me wel voorstellen dat dat indruk maakte. En dat ze me nu persoonlijk wilde leren kennen. Dat is mooi. Buiten haar rol. Ik stond er open voor.
Nou, vrijdag dus. Vrijdag zou ik haar zien. In een café. Ik was al wat eerder. En jahoor, daar kwam ze aan. Tot ze naar binnen loopt, rond kijkt en mij ziet. Totale verbijstering. Ben jij het? Ja, ik ben het, ja, riep ik. Ook een beetje in shock. Ik ben die man van Tinder. Hoe is het mogelijk dat je me niet herkende? Ik heb er 3 foto’s op staan, en ik ben toch wel redelijk markant zou je zeggen. Ook met die profieltekst. Ik vind het werkelijk onbegrijpelijk. Nou, eerst maar eens zitten, zei ik. Relax. Dat kon ik wel vergeten. Ze was nog steeds verbijsterd. Ik moet het echt even verwerken, zegt ze. Ja, ze was echt out. Tja, zei ik, daar zitten we dan. We zijn twee volwassen mensen, laten we maar delen wat er door ons heengaat. Ik moest ook wel lachen. Ja, grappig ook natuurlijk. Wat maakt het uit, zou je zeggen. Om elkaar zo aan te treffen en er dan samen ook een beetje om te lachen en te vertellen wat er in ons gebeurt. Daarna nog even een praatje hoe het met ons gaat, en dan weer gaan. Nou, echt niet, hoor. Absoluut niet. Dodelijk ernst. Moet je hierom lachen, zegt ze. Ja, een beetje wel. Nou, zij bepaalt niet. Dit voelt niet goed, zegt ze. Nog een keer: dit voelt niet goed. Ik ga weer. Toen stond ze op. Ik vroeg nog, is het misschien om een vriendin van mij, die ook door jou behandeld wordt? Nee, zegt ze. Ik weet teveel van je. Ik wil niet met je daten. Het was afgesloten. Zij was afgesloten. Gaf me ineens het gevoel alsof ik gevaarlijk was. Dat ik iemand was met wie je niks te maken wilde hebben. Ja, was echt van slag. Dit was toch een afwikkeling die je van zo iemand niet verwacht. Zonder enige open handreiking aan elkaar als beide mens in deze situatie.


geplaatst door Parlante - 6623 keer gelezen

beoordeeld 4.14/5 (14 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl