Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 21 februari 2016

Weet je wel hoeveel seks jij uitstraalt?

1 januari 2016. Mijn kinderen zijn bij hun vader. Dus ik besluit verder te gaan met mijn laatste module van mijn opleiding. Goed begin van het nieuwe jaar. Ik kom er achter dat ik geen koffie meer in huis heb. Althans. Nog 3 pads, daar red ik het de hele dag niet mee en zeker niet als ik ook nog aan de studie ben. Ondanks dat ik in een grote stad woon, blijkt het nog zoeken naar een supermarkt die open is. Ik besluit een goede vriend van me een appje te sturen, of hij soms een paar pads voor me heeft.

En dat heeft hij en we maken een afspraak dat hij die rond een uur of drie komt brengen. Ook zijn kinderen zijn er niet en voor hem is het ook een ‘break of the day’. Voor deze vriendschap ging er wel iets aan vooraf.
Ik kom een bekende tegen op een datingsite. En ja hoor een Match. Ik glimlach in mezelf. Een man van ruim dertig jaar geleden. Haha. Ik denk aan de ontmoeting in het café waar ik toen regelmatig kwam. Een heel oude kroeg die nog steeds bestaat op een leuke locatie in de stad waar ik woon. En ik denk terug aan die tijd. 26 was ik toen en net weer single na een aantal jaren te hebben samengewoond. Afijn, de match. Ik ben benieuwd of hij mij ook herkent. Dat is niet meteen het geval…. Maar na wat teksten heen en weer….. dan moet jij die… ja die…. En toen… ja en toen. Het ijs was gebroken en we besluiten al snel een eetafspraak te maken. We hebben toen wel ‘iets’ gehad maar het mag eigenlijk geen naam hebben in mijn ogen. Het was na 6 weken alweer over, dus erg diep kan de liefde niet gezeten hebben, van twee kanten was mijn simpele conclusie.
Hij komt me ophalen met de auto en we gaan lekker eten bij een Thais restaurant. We hebben een heel gezellige avond. Herinneringen komen weer boven. En we blijken meer raakvlakken te hebben dan op het eerste gezicht lijkt. Hij rijdt nog steeds motor. Ik rijd niet meer, heb wel mijn rijbewijs zowel motor als auto. Hij getrouwd geweest, twee kinderen, ook een jongen en een meisje die niet veel schelen in de leeftijd van mijn kinderen. Hij woont ongeveer om de hoek, 7 km verder. Fietsafstand dus. Hoe mooi kan het zijn. En oh ja, er was zeker een klik, echter puur vriendschappelijk in ieder geval wat mij betreft. Dat denk ik op dat moment althans. En zo lijkt het voor hem ook als hij de avond besluit met de opmerking dat we ‘brother and sister in arms’ zijn. Wat voor mij zoveel wil zeggen dat we in een vergelijkbare situatie verkeren en dat we elkaar mogen. Dan ga ik even uit van een ideale situatie dat broers en zussen elkaar mogen.
Er ontwikkelt zich een vriendschap. Als ik pech heb met mijn fiets komt hij me halen. Als hij in het ziekenhuis is en ik toevallig ook, nodigt hij me uit om bij hem te komen lunchen. En val op de bank in slaap van vermoeidheid na vervelende onderzoeken, hij legt een dekentje over me heen en streelt mijn wang. Ik nodig hem weer eens uit om bij me te komen eten. Hij geeft complimentjes voor mijn kookkunsten. Na het sporten komt hij langs voor een bakkie thee, een wijntje of een biertje. Mijn huis ligt tenslotte op de route. We vertellen elkaars datingverhalen. Hij geeft me een complimentje als ik naar de kapper geweest ben, zegt dat ik er leuk uit zie. Kortom, er ontwikkelt zich een voor mij dierbare vriendschap. Inmiddels hebben we dus ruim een jaar contact met elkaar.
Tot die 1 januari….
Tot die stomme koffiepads. Had ik maar…. Of …. Of is het juist duidelijk nu. Ik ben nog steeds een beetje van slag. Hij komt langs met koffiepads en hij komt even binnen en we drinken een bakkie, hebben het nog even over goede voornemens. Over hoe de kerst verder was gegaan. Tweede kerstdag had hij nog een wijntje bij me gedaan. En hoe het ervan komt weet ik niet maar ineens zegt hij: “Besef jij eigenlijk wel hoeveel seks je uitstraalt….???” En ik val stil, echt helemaal stil. Ik voel me een pubermeisje en weet niet wat te zeggen. Ik stamel iets…. Weet niet meer wat ik gezegd heb uiteindelijk. Wat wel bleef is dat de sfeer veranderde. Ik reageerde niet positief of negatief. Was alle aandacht van het afgelopen jaar daarop ‘geënt’… Ik voelde dat niet voor hem. En om het af te maken zei hij, schreeuwde hij bijna. “Maar ik zou nooit, nooit, nooit een relatie met je willen!“ en liet mij verbijsterd achter……. En nog een beetje eigenlijk. En ik, ik mis wat er was, ik mis wat er kon zijn, het contact is veranderd en ik mis ‘mijn maatje’ wat hij toch geworden was. Want van bijna wekelijks een kopje, koffie, een etentje of op een andere manier contact is er niet meer.
Partir c’est mourir un peu.

 


geplaatst door Vonny - 2735 keer gelezen

beoordeeld 3.45/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl