Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 30 april 2016

Hartkloppingen

Wat wil IK nou is de vraag die steeds terugkeert. Ik stel hem mijzelf niet eens bewust. Hij wordt gesteld door anderen. De vraag is dan dus: ‘Wat wil jij nou?’ Mijn reflexmatige antwoord is meestal: ‘Ik weet niet wat ik wil.’

Meer concreet stelt vooral mijn coach deze vraag mij telkens weer, hoe ga ik mijn leven verder vormgeven, de vraag die steeds centraal staat in onze sessies maar vaak wordt deze overschaduwd door de waan van dag. Fysieke dingen zoals irritante plotselinge hartoverslagen(je schrikt je dood als dat een paar keer achter elkaar gebeurt), stress door problemen op het werk, puberperikelen aan de keukentafel en natuurlijk ook het mannengedoe. En waarschijnlijk zijn er tussen al deze dingen ook nog allerlei dwarsverbanden te leggen.

Mijn coach is goed en weet me steeds weer terug te brengen tot de midlife -hamvraag: ‘Hoe ga jij de tweede helft van je leven vormgeven?’

Ik heb al 24 jaar gewerkt en moet nog zo’n 21 jaar of in het ergste geval, als de pensioengerechtigde leeftijd op schuift tot 70, dan nog 24. Mijn kinderen worden groter, ouder, zelfstandiger. Gaan het huis toch een keer verlaten, de oudste al deze zomer, het nest wordt al wat leger, moeilijk maar het geeft ook ruimte. Maak ik nog een carriereswitch? En zo ja, wat word ik dan? Ik moet hoe dan ook gaan studeren. Een heuse master. Opgelegd door de minister en de baas vindt het ook heel belangrijk. Nou had ik bedacht dit nog even te fixen voor die overgang echt bezit van me neemt. Maar ja, zoals met alle natuurverschijnselen weet je nooit wanneer die zich precies aandienen en in welke hevigheid, beter dus maar een beetje haast maken.

Daarnaast zoek ik nog een man- klein detail. Ik heb nu wel mannen in mijn leven maar die zijn dan maar voor even, zo nu en dan of voor platonisch. Maar ik zoek nog een man voor vaker, meer, echter. Als ik collega’s moet geloven die me voor zijn gegaan met het studeren moet ik alles(van mijn gezondheidsperikelen tot en met het vinden van de ware) geregeld hebben voor de studie aanvangt, het leven zal vanaf september een paar jaar voornamelijk in het teken staan van neus in de boeken, blik op de PC (en dan niet op pagina’s van datingsites gericht.)

Ik zoek me dus gek momenteel, naar een geschikte master. Bezoek open dagen, lees websites, spreek studenten. Ik maak lijstjes in mijn hoofd van voors en tegens. En ik constateer dat ik voor sommige studies meer over heb dan voor anderen, bijvoorbeeld een lange reistijd en ’s avonds college(eigenlijk twee no-go’s voor mij). Dat zijn dan studies waar mijn hart letterlijk sneller van gaat kloppen als ik in zo’n zaaltje zit en meteen geraakt word door een inspirerende docent. Bij andere studies merk ik dat vooral mijn bezwaren op de voorgrond staan, te moeilijk, onhandige dag in de week, alleen maar 21 jarigen als medestudenten etc etc. En die bezwaren die zijn er dus omdat mijn hart er niet sneller van gaat kloppen.

Naar de mannen zoek ik wat minder intensief. Gelukkig is er altijd wel iets leuks te beleven met een van hen.

Gisteravond meegenomen door een lieve man naar een heel leuke plek, pittoresk dorpje, en gegeten in een fijn restaurant. Prettig gezelschap, goede gesprekken. Nog hand in hand gewandeld door het dorpje in het donker en de huizen aangewezen waar we wel zouden willen wonen. Allemaal heel romantisch. Maar het stroomt niet. Het is fijn, het is prettig, maar mijn hart klopt niet sneller, het zijne ook niet denk ik. En dan weet je diep van binnen, dit heeft geen toekomst. Dit is voor een tijdje leuk, maar op langere termijn gaan de bezwaren op de voorgrond treden.

Op de rand van mijn bed staat een bordje met een quote(heel trendy), ordinair vormgegeven, vast van een goedkope prullenwinkel, ik kreeg het van mijn mindfulness docent aan het einde van de cursus. Het doet er allemaal niet toe wat het kostte en bij hoeveel anderen dit de schoorsteenmantel siert, de boodschap leek me te belangrijk om het achteloos weg te gooien.

Als ik wakker word lees ik elke ochtend: ‘Volg je hart want dat klopt’. Zonder precies te weten wat ik wil ga ik voortaan af op mijn hartkloppingen en dan niet die vervelende overslagen, maar die lekkere, die me het gevoel geven dat het weer stroomt en dat ik op de juist weg ben.


geplaatst door Babette - 6253 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl