Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 18 juni 2016

Challenge


‘Hoest, al wat gehoord van hem? ‘, app ik richting vriendin.

‘Nee niks en jij’, komt per omgaande terug.

‘Kook niet’ , antwoord ik moedeloos.

‘Ik heb hem een bericht gestuurd met de vraag of ie zijn tong is verloren’ , ik schiet in de lach, ze was nooit zo scherp maar begint het te leren.

Bijna dagelijks heb ik zulke app conversaties met haar. We zien elkaar nauwelijks, maar hebben een hotline over de belangrijkste zaken in ons leven, daar zit veel overlap in namelijk. Mannen, alleenstaand moederschap en werk. Onze drie topics.
We vinden nooit iets gek van elkaar en vertellen(nou ja appen) echt alles onverbloemd.
Zo hebben we dus allebei momenteel te maken met mannen die hun tong(vinger) verloren zijn. Die niet meer terug kunnen appen om een of andere duistere reden. Wij weten ook wel dat die reden niet die tong of die vinger is. Ze houden ons gewoon op afstand. En net als we echt, maar dan ook echt besluiten ze op te geven , ja hoor pling..ineens weer een teken van leven. Alles in ons jubelt en juicht. Yes, we bestaan nog voor hem. Hij denkt toch nog wel aan ons. Even gaan er wat berichten heen en weer. En dan is het weer stil.

We spreken samen een challenge af. Wij gaan niks, maar dan ook echt niks meer laten horen. Gewoon helemaal niks. Zij verwijdert uit voorzorg de hele man uit d’r contactenlijst, dat gaat mij dan weer net te ver. Ben slecht met weggooien, altijd bang spijt te krijgen(zie mijn zolder). Ik denk sterk genoeg te zijn zonder rigoureuze maatregelen. De challenge houdt verder in dat mocht er een plingetje opplingen dat we dan de eerste 24 uur niet mogen reageren. Dan voelen ze ook eens hoe dat voelt.

Zo gezegd zo gedaan.

Ik hield het vol tot die avond van die bios en die regen en dat kopje thee wat geen kopje thee werd en van die fietstocht door de ontwakende stad met die rolkoffers. Je weet wel, dat ik verliefd was.
Zij was er beter in dan ik, hield het langer vol, maar ja de beste man was dan ook kunstmatig verwijderd uit haar systeem. Tot ie weer plingde met mooie verhalen en loze beloftes, die toch wel weer genoeg waren voor hoop. Altijd weer die hoop. Hoop doet leven dat blijkt in onze gevallen maar weer eens. We leven er van.

En ik was dus verliefd. Maar ja, breng dat maar eens over op een man, met een bindingsangst die niet te meten is zo groot. Dus ging ik vage berichten sturen, die hij niet snapte(zei ie later toen we elkaar weer face- to- face spraken) en waar hij steeds bozer over was geworden en dat maakte dat hij maar helemaal niks terug stuurde. Die verloren tong/vinger dus. Maar hoe in hemelsnaam moest ik dat nou weten als ie helemaal niet reageerde.

Enfin, het kwam allemaal weer een beetje goed, op een fijne avond met een zon die in de zee zakte, lekkere wijn en een nachtelijk strandavontuur. We spraken intiemer dan ooit tevoren. Ik vertelde hem dat het bevreemdend is dat mannen die ik helemaal niet goed ken me soms berichten sturen met meer liefdesuitingen en hartjes e.d. dan hij doet. Dat ik daar ook niet altijd van gediend ben maar dat ik toch best graag zulke dingen van hem zou krijgen. Hij zei dat hij me wel snapte en pakte me heel stevig vast en zoende me vurig. Zo uit hij zich dus. Ook fijn maar ja, ik heb woorden nodig.

Ik kreeg zowaar de volgende dag een bericht van hem. En een dag later belde ie me ook nog. En nu is het weer stil. Akelig stil. En ik doe helemaal niks. Ik wacht op een pling of een tringtring. Maar niks van dat alles.

Ongemerkt en zonder afspraak met vriendin zet ik de challenge voort.


geplaatst door Babette - 6533 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl