Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?
woensdag 17 augustus 2016

Verloren liefdes

Vorige week stond een ex voor mijn deur, Carry, na 16 jaar. Met onder haar arm een schilderij van een vorige ex, Karen. Twee werelden. Dat schilderij had Karen gemaakt voor mijn verjaardag, eind jaren 80, van mijn doorleefde schaatsen, na duizenden kilometers en twee elfstedentochten. Daarna had ik het bij Carry in bewaring gegeven tijdens mijn verhuizing naar Amsterdam. En was daar blijven staan. Ook na de breuk met haar. Nee, we hadden elkaar nooit meer gesproken of gezien. Er was teveel gebeurd. Ooit vonden we een diep thuis bij elkaar. Ergens vanuit wat we als kinderen hadden meegemaakt. Wat ons heel diep verbond, maar tegelijkertijd ook heel kwetsbaar was. Daar was het ook op stukgelopen. Ik weet en voel het. Toch door elkaar weer terug in wat ons ooit was overkomen. Het heeft ons onvoorstelbaar pijn gedaan.
Het was heel lang heel fijn met haar. Hoe we hielden van knussen en van tutten. Van gewone dingen. Zoals de markt, een simpel koffiehuis. Een volks cafe, waar we met de mensen waren. Gewoon kletsen, proosten, delen. En zo intens genoten van eindelijk echt met iemand samenwezen.
En nu staat zij voor mijn deur. Na 16 jaar. Met dat schilderij. Dat schilderij van Karen. Waarin Karen haar alles, haar gevoel en ook mijn diepe 'Wim zijn' zo intens had weergegeven. Al haar wanhoop daarin neergelegd. O, nee, als ik er naar kijk, ik zie niet eens die schaatsen. Elke streek is een omhelzing, waarvan we wisten dat die nooit zou komen. Zie alleen nog maar dat meisje, haar handen naar me uitgestrekt, dat kleine meisje met die opgeheven armen.
En nu. Voor mijn deur. Twee werelden ineens ontsloten. Twee verloren liefdes. Want zo is het wel. Twee vrouwen, waar ik heel veel van gehouden heb. Maar beide gestrand in pijn en onbereikbaarheid.
Het doorstemt me nog steeds. Terwijl ik haar zelf niet eens gesproken of gezien heb, want de buren hebben het ontvangen. Maar dat ze voor m'n deur gestaan heeft, en werkelijk aangebeld.
Het is, hoe lang het ook geleden is, en het gaat dan niet eens om die vrouwen zelf, maar is de confrontatie met mijn anders zijn, een soort alleenheid, die ik tot nu toe met niemand in een totaalplaatje echt heb kunnen delen. Stemt me weemoedig, maar ook vreemd blij om zoveel en zo diep te voelen.


geplaatst door Parlante - 4849 keer gelezen

beoordeeld 3.75/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl