Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 27 november 2016

Memories

Een dagje op stap geweest met mijn oude liefde. Hij belde om te vertellen dat de zon scheen, of ik dat ook gezien had. En om te vragen of ik zin had met hem op stap te gaan. Bij alle recente idiotie van mannelijk schoon, kwam hij als geroepen. Een man die tenminste normaal reageert en normaal functioneert. Vanuit de randstad stond hij een uur later bij mij; stalde als vanouds zijn cabrio op de oprit en stond een paar tellen later bij de voordeur. Ik had voor de gelegenheid iets kleurigs en strak aangetrokken, wat ik wist dat hij aardig zou vinden. Toen ik de deur open deed, zette hij een paar stappen achteruit en ik zag aan de blik in zijn ogen dat hij elke centimeter van mij op prijs stelde. Wat een warme gevoel gaf mij dat van binnen; Ik had dat zo nodig. Na vele knuffels, of eigenlijk hugs en heerlijke kussen, stapten wij in zijn auto en gingen op pad. Het was zoals vanouds, eerst in een kalme vaart dwars door mijn dorpje om iedereen te laten zien dat hij er weer was en dat ik naast hem zat. Vervolgens de radio te hard aan, scheuren door de bochten en wat is een maximale snelheid als je rijdt over het platteland van Brabant, er geen enkele andere mede weggebruiker in zicht is en de politie wel wat beters te doen heeft dan letten op de maximale snelheid op provinciale wegen. De eerste stop was een restaurant midden in de bossen bij Vught, waar wij al eens eerder geweest waren; een aardige plek met lekkere stoelen met kussens die je anders normaal in een serre tegenkomt en waar je op verdieping zit dus de omgeving goed kunt zien. Thee citroen met taartje voor ons allebei. Wij hadden elkaar zeker een jaar niet gezien en hij vertelde van zijn ervaringen met andere vrouwen en ik van mijn gestuntel met het mannelijk schoon. Het nodige aan idiotie dat voorbij kwam, gaf redenen tot vrolijkheid over en weer. Hij kon het niet laten te zeggen dat ik beter bij hem had kunnen blijven. Hij vertelde dat hij ooit, in zijn jongere jaren, er drie vriendinnen tegelijkertijd op na had gehouden. En sinds wij uit elkaar waren, had hij geprobeerd dat nog eens te herhalen, wat niet helemaal was gelukt met alle commotie van dien; hij moest er zelf bij lachen. En dat voor een 65+ er die er overigens met zijn volle bos haar en zijn imposante gestalte nog altijd goed uitziet. Hij zette zijn stoel naast de mijne en schoof zijn arm om mijn schouders heen, zoals hij dat vroeger ook altijd gedaan had. Bijna automatisch zette ik mij tegen hem aan en het voelde goed. Om mij heen zochten zijn handen op de smartphone naar een bouwproject wat hij mij wilde laten zien en ik kreeg er de nodige interessante uitleg bij. Hij wist altijd exact waar mijn interesses lagen en hoe op die manier mijn aandacht vast te houden. Wat had ik dat gemist die bouwexpertise. We namen er nog maar een thee citroen op en daarna een wijntje met wat iets erbij. Wij zijn redelijk lang blijven hangen in dat restaurant in de bossen, om daarna het mooie Brabantse land weer uitgebreid te bekijken. De Brabantse wegen met bomen aan weerszijde zagen er die dag nog mooier uit dan anders. Hij zat breed en groot naast mij, met een hand aan het stuur en met de andere hand bovenop de mijne en bovenop mijn bovenbeen; terwijl mijn andere hand weer bovenop de zijne lag en zachtjes streelde ik zijn hand. Terug in de tijd, toen we elkaar minstens vier dagen en nachten per week zagen. Soms heb ik mij afgevraagd hoe het verder gegaan zou zijn. Ik had hem verdriet gedaan, dat was zeker. Maar ik nam voetstoots aan dat hij binnen de kortste keren wel weer een ander vrouwenlichaam zou kunnen vinden om tegen aan te liggen. En zo te horen heb ik daar gelijk in gehad. Hij had in al die tijd niet stilgezeten, maar ik was nog steeds in zijn gedachten. Om de dag af te sluiten, reed hij met mij naar mijn favoriete restaurant dat pal bovenop de Waal staat en van waaruit je een heel mooi en wijds zicht hebt over het water en op de langzaam voorbij dieselende binnenschepen en gigantische duwbakcombinaties. Zo mooi met de in rood ondergaande zon erbij. Bij mij thuis konden we geen afscheid nemen van elkaar. Wij zien elkaar weer en wellicht op een wat kortere periode dan een jaar.


geplaatst door Rianne - 2336 keer gelezen


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Thuiswinkel Keurmerk Veilig Daten

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.nl